Exportkredietverzekering
Wat is een exportkredietverzekering?
Een exportkredietverzekering helpt exporteurs betalingen en commerciële contracten met buitenlandse kopers veilig te stellen en concurrerend te blijven op internationale markten door hetzij de exporteur, hetzij de financiële instelling die de transactie financiert, te beschermen. Een exportkredietverzekering dekt zowel commerciële risico’s (zoals faillissement, insolventie of betalingsachterstand) als politieke risico’s (zoals oorlog, sancties of geblokkeerde overdrachten van deviezen).
Het afsluiten van een exportkredietverzekering is in de EU niet verplicht, maar in de praktijk kunnen belanghebbenden zoals banken of investeerders het wel als eis stellen om de risico’s te beperken als ze in een exportbedrijf investeren. Het EU-recht regelt hoe exportkredietverzekeringen worden aangeboden.
Hoe werkt een exportkredietverzekering?
Wanneer een bedrijf goederen buiten de EU verkoopt, betaalt de koper vaak later op krediet. Om het risico op betalingsproblemen te beperken, kan een bedrijf een exportkredietverzekering afsluiten. Als de koper op tijd betaalt, is er niets aan de hand. Maar als de koper niet betaalt als gevolg van insolventie, politieke gebeurtenissen of andere problemen, vergoedt de verzekeraar het grootste deel van het verlies, meestal rond 80 % tot 95 % van de transactie. Er zijn twee soorten exportkredietverzekeringen: particuliere en door de overheid gesteunde.
Particuliere exportkredietverzekeringen in de EU
Particuliere exportkredietverzekeringen worden aangeboden door commerciële verzekeringsmaatschappijen en worden vooral gebruikt voor kortlopende handelstransacties, gewoonlijk tot twee jaar. Ze beschermen exporteurs tegen gemeenschappelijke afnemersrisico’s zoals:
- insolventie
- faillissement
- betalingsachterstand
Ze zijn op grote schaal beschikbaar voor de dagelijkse export van goederen. Deze verhandelbare risico’s worden gedefinieerd met betrekking tot veilige, ontwikkelde markten waar particuliere verzekeraars geacht worden dekking te kunnen bieden. Particuliere verzekeraars kunnen op basis van het EU-verzekeringsrecht vrij actief zijn op de EU-markt. Door de overheid gesteunde regelingen dekken deze specifieke risico’s normaal gezien niet, omdat ze onder andere regels vallen.
Door de overheid gesteunde exportkredietverzekeringen in de EU
Door de overheid gesteunde exportkredietverzekeringen worden verstrekt of gegarandeerd door en . Deze verzekering dekt twee soorten verzekeringen: export op middellange en lange termijn, met een krediettermijn van twee jaar of meer. Deze verzekeringen zijn vaak gekoppeld aan grotere, complexe projecten zoals orders voor vliegtuigen of infrastructuur. Anders dan particuliere verzekeraars dekken ECA’s politieke en commerciële risico’s die de particuliere markt niet zou dekken, zoals:
- oorlog
- sancties
- beperkingen op overdrachten van deviezen.
Deze worden beschouwd als markten met een hoog risico en worden meestal gemeden door de particuliere sector. Steun van de overheid valt onder de EU-staatssteunregels. Wat de export op middellange en lange termijn betreft, is bovendien het internationale kader dat bekendstaat als de OESO-regeling van toepassing. Deze regeling voorziet in een gemeenschappelijke interpretatie van het gebruik van exportkredieten en zorgt voor een gelijk speelveld tussen de elf deelnemers, waaronder de EU (ook bekend als de “ondertekenaars”). Hoewel het gaat om richtsnoeren, zijn de EU-landen verplicht zich hieraan te houden.
Waarschuwing
Let op: controleer of de aanbieder een officiële exportkredietinstelling of een EU-verzekeraar met een vergunning is.Particuliere aanbieders moeten over een vergunning als verzekeraar in een EU-land beschikken en volgens de solvabiliteitsregels van de EU werken. U kunt dit controleren via uw nationale toezichthouder voor het verzekeringswezen (bv. BaFin in Duitsland, ACPR in Frankrijk).
Voorbeeld
Anna’s exportverhaal
Anna leidt een kleine fabriek van industriële ledverlichting in Duitsland die exporteert naar middelgrote distributeurs in heel Europa en Noord-Afrika. Ze bracht in kaart met welke kopers ze werkt en in welke landen die gevestigd zijn. Toen ze zich realiseerde dat de meeste van haar verkopen langetermijnzendingen waren, vroeg ze offertes aan bij particuliere verzekeraars en ging ze na of de Duitse exportkredietinstelling haar op potentieel risicovollere markten zou kunnen helpen als ze haar activiteiten zou uitbreiden. Anna diende online een aanvraag in voor de polis die het best aansloot bij haar behoeften voor de exportcontracten die ze had gesloten. Ze kan nu veiliger exporteren en kan uitbreiden naar nieuwe markten waartoe ze zonder overheidssteun geen toegang zou hebben gehad.
Lees meer over hoe exportkredietverzekeringen in uw land werken: