Ścieżka nawigacji
Ostatnia aktualizacja : 12/2012
deen
deenfrnl
bgen
elen
csen
daen
enet
enfisv
enfr
elen
enes
ennl
en
en
en
enlt
deenfr
enmt
deen
en
enpl
enpt
enro
deenfrit
ensv
ensk
ensl
enhu
en
enit
enlv
Nie istnieją unijne przepisy regulujące sposób opodatkowania dochodów obywateli UE mieszkających i pracujących w innym kraju Unii. Istnieją tylko przepisy krajowe i umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawarte między krajami. Nie obejmują one jednak wszystkich możliwych sytuacji i znacznie się między sobą różnią. Podstawowe zasady, które mają zastosowanie w większości przypadków, są podane poniżej.
Kraj, w którym jesteś zatrudniony, pobiera z reguły podatek od dochodów osiąganych na jego terytorium.
Jeśli w innym kraju jesteś uznany do celów podatkowych za osobę w nim zamieszkałą, Twój kraj zamieszkania również może pobierać podatek od dochodów uzyskanych z pracy zarobkowej w Twoim kraju zatrudnienia.
Na szczęście w wielu krajach istnieją umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które pozwalają na zaliczenie podatku zapłaconego w kraju, w którym pracujesz, na poczet podatku należnego w kraju, w którym władze uznają Cię do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą. W niektórych przypadkach, dochód pochodzący z pracy zarobkowej w kraju zatrudnienia, może być zwolniony z podatku w kraju, w którym jesteś uznany do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą.
Aby dowiedzieć się, jakie przepisy obowiązują w danym przypadku, zapoznaj się z umową w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawartą między krajem, w którym pracujesz a krajem, w którym jesteś uznany do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą, lub zwróć się do europejskiego doradcy ds. zatrudnienia
.
Więcej informacji o podatku dochodowym, dane kontaktowe organów skarbowych i definicje osoby uznanej do celów podatkowych za zamieszkałą w poszczególnych krajach UE:
deen
deenfrnl
bgen
elen
csen
daen
enet
enfisv
enfr
elen
enes
ennl
en
en
en
enlt
deenfr
enmt
deen
en
enpl
enpt
enro
deenfrit
ensv
ensk
ensl
enhu
en
enit
enlv
Kraj, w którym jesteś uważany do celów podatkowych za osobę w nim zamieszkałą, może opodatkować całość Twoich dochodów uzyskanych gdziekolwiek (zarówno w UE, jak i poza nią).
Jeśli wyjeżdżasz do innego kraju i przebywasz tam dłużej niż 6 miesięcy w ciągu roku:
Jeśli przebywasz w innym kraju krócej niż 6 miesięcy w ciągu roku:
To tylko niektóre spośród często pojawiających się sytuacji. Niektóre umowy podatkowe między niektórymi krajami mogą zawierać wyjątki od ogólnych zasad. Poza tym każdy kraj inaczej definiuje zamieszkanie do celów podatkowych. Pod uwagę powinny być zawsze brane szczególne okoliczności Twojego przypadku.
Możesz zasięgnąć informacji w swoim urzędzie skarbowym. Europejscy doradcy ds. zatrudnienia
również mogą udzielić Ci podstawowych informacji na temat obowiązujących zasad i organów podatkowych w kraju, do którego przyjechałeś.
Jeśli już pracujesz lub zastanawiasz się nad podjęciem pracy za granicą, dowiedz się, czy władze nowego kraju uznają Cię do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą oraz jakie są tam stawki podatkowe i ulgi.
Możesz dowiedzieć się tego we właściwym urzędzie skarbowym w kraju, do którego wyjeżdżasz.
Informacje o innych podatkach od dochodu niepochodzącego z pracy zarobkowej (np. podatki od nieruchomości, podatki lokalne, podatki od darowizn i spadków) w kraju zamieszkania uzyskasz we właściwym urzędzie skarbowym.
Javier pochodzący z Hiszpanii i jego niemiecka żona wspólnie kupują mieszkanie w Berlinie. Rodzice Javiera zaoferowali im wsparcie finansowe, ale jak się okazuje, Javier będzie musiał zapłacić podatek od darowizny zarówno w Hiszpanii, jak i w Niemczech.
Niemcy i Hiszpania nie zawarły ze sobą umowy eliminującej podwójne opodatkowanie darowizn i spadków. W rezultacie istnieje ryzyko podwójnego opodatkowania. Javier i jego rodzice zasięgnęli dodatkowych informacji i w celu uniknięcia takiej sytuacji podzielili darowiznę na części o wartościach niższych od prawnie określonych progów.
Jeśli przeprowadzisz się do nowego kraju i jego władze uznają Cię do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą, powinny traktować Cię tak samo jak obywateli tego kraju. Nawet jeśli władze kraju, w którym pracujesz i uzyskujesz większą część dochodu, nie uznają Cię do celów podatkowych za osobę tam zamieszkałą, z reguły powinny Ci przysługiwać takie same ulgi podatkowe jak obywatelom tego kraju.
Jeśli składki emerytalne lub składki w ramach prywatnego ubezpieczenia chorobowego i na wypadek inwalidztwa są objęte ulgą podatkową w kraju, do którego wyjeżdżasz, Tobie również powinno przysługiwać prawo do takiej ulgi, jeśli jesteś osobą uznaną do celów podatkowych za mieszkańca tego kraju, nawet jeśli składki opłacasz w ramach programu emerytalnego w swoim kraju pochodzenia. Jeśli uważasz, że spotyka Cię dyskryminacja, zwróć się o indywidualną poradę.
Sven, obywatel Szwecji zatrudniony w Danii, nadal wpłaca składki do szwedzkiego funduszu emerytalnego na podstawie umowy, którą zawarł przed przyjazdem do Danii.
Dania musi umożliwić Svenowi skorzystanie z ulgi podatkowej na poczet należnego w Danii podatku od jego dochodów z pracy, przysługującej z tytułu składek opłacanych w szwedzkim funduszu emerytalnym, jeżeli dopuszczalne byłyby takie ulgi z tytułu składek opłacanych w duńskim funduszu emerytalnym.
Nie znalazłeś potrzebnych informacji? Potrzebujesz pomocy w rozwiązaniu problemu?