EUROPA

STRESZCZENIE

Wykaz regionów najbardziej oddalonych (RNO) znajduje się w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Są to:

• francuskie departamenty zamorskie (DOM): Gwadelupa Gujana Francuska, Martynika, Reunion, Saint-Barthélemy, Saint Martin,
• Azory i Madera (Portugalia),
• Wyspy Kanaryjskie (Hiszpania).

Regiony te są nazywane „regionami najbardziej oddalonymi” ze względu na ich geograficzne oddalenie od Europy. RNO są na ogół terytoriami o niewielkiej powierzchni, narażonymi na działanie trudnych warunków klimatycznych. Wszystkie te czynniki stanowią utrudnienie dla rozwoju rolnictwa w RNO.

Niniejsze rozporządzenie przewiduje szczególne środki dla RNO w dziedzinie rolnictwa. Celem jest uwzględnienie dodatkowych kosztów związanych z dostawami i działalnością w dziedzinie rolnictwa prowadzoną w tych regionach.

Szczególne uzgodnienia w sprawie dostaw

Niektóre produkty rolne (wymienione w załączniku I do Traktatu) uznawane za niezbędne dla żywienia ludzi i zwierząt lub produkcji innych produktów są objęte szczególnymi uzgodnieniami dotyczącymi dostaw. Ustalenia te przewidują, że ograniczone ilości tych produktów mogą zostać wprowadzone z UE z zastosowaniem dotacji pokrywających część dodatkowych kosztów związanych z oddaleniem lub też z państw trzecich bez nakładania żadnych celnych opłat przywozowych.

Maksymalne ilości produktów objętych szczególnymi ustaleniami dotyczącymi dostaw są określone w prognozowanym bilansie dostaw ustalanym przez państwa członkowskie, a następnie zatwierdzanym przez Komisję.

Produkty objęte niniejszymi ustaleniami mogą być eksportowane wyłącznie po opłaceniu należności celnych przywozowych lub po zwrocie pomocy otrzymanej w ramach wspomnianych ustaleń. Wymóg ten nie ma zastosowania do produktów będących przedmiotem handlu między francuskimi departamentami zamorskimi ani do produktów przetwarzanych w regionach najbardziej oddalonych objętych szczególnymi ustaleniami, gdy:

• są wywożone do krajów trzecich lub wysyłane do pozostałych części UE w granicy limitów ilościowych odpowiadających wysyłkom tradycyjnym i tradycyjnemu wywozowi,
• są wywożone do krajów trzecich w ramach handlu regionalnego,
• są wysyłane z Azorów na Maderę i odwrotnie,
• są wysyłane z Madery na Wyspy Kanaryjskie i odwrotnie.

W ramach szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw żadne cła przywozowe nie są nakładane na niektóre rodzaje cukru wprowadzone na Maderę i Wyspy Kanaryjskie oraz na niektóre produkty z sektora ryżu wprowadzone na Reunion. Ponadto jest udzielana pomoc dla dostaw na Wyspy Kanaryjskie przetworów mlecznych niewymienionych w załączniku I do Traktatu.

Wspieranie lokalnej produkcji rolnej

Wspólnotowe programy wsparcia mają za zadanie wspieranie lokalnej produkcji rolnej. Są one opracowywane przez właściwe organy powoływane przez państwa członkowskie. Ich opracowywanie musi uwzględniać prawa i polityki europejskie.

Wspólnotowe programy wsparcia muszą zawierać:

• ilościowy opis stanu produkcji rolnej w danych regionach,
• opis proponowanej strategii oraz ocenę oczekiwanych skutków gospodarczych, środowiskowych i społecznych,
• opis przewidywanych środków,
• harmonogram wprowadzania tych środków w życie oraz ogólne orientacyjne zestawienie finansowe środków, które mają zostać uruchomione,
• dowód na wzajemną zgodność i spójność różnych środków objętych programami, jak również zdefiniowane kryteria i wskaźniki ilościowe służące monitorowaniu i ocenie,
• działania podjęte w celu skutecznego i odpowiedniego wdrożenia programów oraz określone wskaźniki ilościowe służące ocenie, a także przepisy dotyczące kontroli i kar,
• wskazanie właściwych organów i jednostek odpowiedzialnych za wprowadzenie w życie programu, jak również wskazanie odnośnych organów i powiązanych z nimi jednostek, a także partnerów społeczno-ekonomicznych wraz z wynikami przeprowadzonych konsultacji.

Roczny przydział środków finansowych

Dla szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw oraz środków mających na celu wspieranie lokalnych produktów rolnych przewiduje się roczne finansowanie podzielone w następujący sposób (w mln EUR):

	Rok budżetowy 2007	Rok budżetowy 2008	Rok budżetowy 2009	Rok budżetowy 2010	Rok budżetowy 2011 i następne
Francuskie departamenty zamorskie (DOM)	126,6	262,6	269,4	273,0	278,41
Azory i Madera	77,9	86,98	87,08	87,18	106,21
Wyspy Kanaryjskie	127,3	268,4	268,4	268,4	268,42

W odniesieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw dofinansowanie nie może przekroczyć następujących kwot:

• DOM: 20,7 mln EUR
• Azory i Madera: 17,7 mln EUR
• Wyspy Kanaryjskie: 72,7 mln EUR

Środki towarzyszące

W uzupełnieniu do szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw i wspólnotowych programów wsparcia, niniejsze rozporządzenie wprowadza również inne rodzaje odstępstw mających na rzecz rozwoju rolnictwa z regionach najbardziej oddalonych.

Rozporządzenie przewiduje przede wszystkim możliwość zwiększenia wsparcia finansowego UE dla regionów najbardziej oddalonych w ramach wspólnej polityki rolnej. W związku z tym regiony najbardziej oddalone korzystają z odstępstw dotyczących maksymalnych ilości kwalifikujących się do finansowania z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).

Ponadto rozporządzenie przewiduje możliwość przyznawania przez państwa członkowskie pomocy państwowej dla produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu. Taka pomoc państwowa musi jednak podlegać zatwierdzeniu przez Komisję.

Poza tym Francja i Portugalia mogą przedstawiać Komisji programy walki z organizmami szkodliwymi dla roślin i produktów roślinnych (z wyjątkiem bananów) w swoich regionach peryferyjnych. UE uczestniczy wtedy w finansowaniu tych programów na podstawie analizy technicznej sytuacji regionalnych, pokrywając do 60% wydatków kwalifikowanych dla francuskich departamentów zamorskich i do 75% dla Azorów i Madery.

Rozporządzenie określa również szczególne odstępstwa i zwolnienia dla regionów najbardziej oddalonych w czterech obszarach:

• wino: Azory, Madera i Wyspy Kanaryjskie korzystają z odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w sprawach dotyczących dopłat za odłogowania i zwolnienia ze składu oraz środków dotyczących destylacji.
• mleko: uznaje się, że tylko producenci z Azorów przyczyniają się do przekraczania krajowych ilości referencyjnych dla potrzeb rozdzielania opłaty wyrównawczej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1788/2003. Do Madery (w granicach 4000 ton mleka produkcji lokalnej) ani do francuskich departamentów zamorskich nie ma zastosowania system opłat wyrównawczych dotyczący producentów mleka krowiego, przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 1788/2003. Zezwala się na produkcję na Maderze regenerowanego mleka UHT z mleka w proszku pochodzenia wspólnotowego w drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 2597/1997.
• hodowla: na Maderze i we francuskich departamentach zamorskich zezwala się na przywóz bydła z państw trzecich bez stosowania opłat celnych. Ta możliwość będzie utrzymywana, dopóki pogłowie młodych samców bydła nie osiągnie poziomu zapewniającego utrzymanie i rozwój lokalnej produkcji mięsa.
• tytoń: Hiszpanii zezwala się na przyznanie pomocy na rzecz produkcji tytoniu na Wyspach Kanaryjskich w granicach 10 ton rocznie. Ponadto nie stosuje się opłat celnych w przywozie bezpośrednim na Wyspy Kanaryjskie surowca tytoniowego i częściowo przetworzonego tytoniu.

Kontekst

Rolnictwo w regionach najbardziej oddalonych korzysta z systemu POSEI (program szczególnych opcji na rzecz regionów oddalonych i wyspiarskich) od 1991 r. w przypadku francuskich departamentów zamorskich (POSEIDOM) i od 1992 r. w przypadku Wysp Kanaryjskich (POSEICAN) oraz Azorów i Madery (POSEIMA). Celem systemu POSEI jest uwzględnienie geograficznych i gospodarczych utrudnień występujących w tych regionach.

Niniejsze rozporządzenie reformuje system POSEI i uchyla rozporządzenia nr 1452/2001, nr 1453/2001 i nr 1454/2001.