Europejski Portal Młodzieżowy
Informacje i możliwości dla młodych ludzi w całej Europie

Poszukiwanie pracy z EURES – legalnie i skutecznie

Z doradcą EURES Justyną Kądzielą rozmawiała Marta Szczepanik z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka.

Marta Szczepanik: Czy mogłaby pani opisać swoje obowiązki zawodowe związane z tematem mobilności młodych osób wewnątrz UE?

Justyna Kądziela: Pracuję jako doradca w ramach sieci EURES, która zajmuje się pośrednictwem pracy na terenie Unii Europejskiej (UE) i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Wspomagamy polskich pracodawców w procesach rekrutacyjnych, które mają na celu znalezienie cudzoziemskich pracowników (obywateli państw UE i EOG), pracodawców zagranicznych, którzy chcą przeprowadzić rekrutację w Polsce, a także polskich pracowników, którzy poszukują pracy za granicą oraz obcokrajowców szukających pracy w Polsce.

 

Jak dokładnie wygląda takie pośrednictwo?

Podam przykład. Pracodawca niemiecki chciałby zatrudnić polskich pracowników.
W tym celu zwraca się z prośbą o pomoc do doradcy EURES w swoim kraju. Ten doradca  przyjmuje ogłoszenie od tego pracodawcy, publikuje go w niemieckiej bazie ofert pracy, tłumaczy na język angielski i przesyła doradcy EURES w Polsce, czyli np. do mnie. Ja następnie publikuję to ogłoszenie w polskiej bazie ofert pracy (CBOP), koordynowanej przez Ministerstwo Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej, do której dostęp mają osoby poszukujące pracy. Usługi EURES są ogólnodostępne i bezpłatne zarówno dla pracodawców, jak i osób poszukujących pracy zagranicznej, jednak są świadczone na ściśle określonych zasadach. Ma to na celu potwierdzenie legalności działania pracodawcy oraz zapewnienie bezpieczeństwa potencjalnym pracownikom. Dzisiaj młodzi ludzie poszukują pracy przede wszystkim przez Internet, a tam można trafić na różne oferty, niekoniecznie uczciwe.

 

W jaki sposób rekrutacja pracowników odbywa się w praktyce?

Po otrzymaniu, weryfikacji i publikacji oferty pracy rozpoczynamy jej rozpowszechnianie, udzielamy informacji, pośredniczymy w przekazywaniu dokumentów aplikacyjnych, lub – jeżeli pracodawca zagraniczny sobie tego życzy – organizujemy spotkanie rekrutacyjne.

 

Z jakich krajów i na jakie stanowiska jest najwięcej ofert pracy?

Na podstawie swojego doświadczenia mogę powiedzieć, że najwięcej jest ofert z Niemiec. Sporo ofert pracy spływa również z Czech, Holandii, Wlk. Brytanii i państw skandynawskich. Są to najczęściej stanowiska dotyczące branży technicznej (mechanika, budownictwo, mechatronika, elektryka), produkcyjnej, logistycznej oraz ogrodnictwa.

 

Czy w ramach obowiązków zawodowych ma pani częsty kontakt z młodymi ludźmi?

Nasze usługi dostępne są dla wszystkich, niezależnie od wieku, jednak rzeczywiście największą grupę moich klientów stanowią osoby młode. Kontaktuję się z nimi telefonicznie, mailowo, osobiście podczas dyżurów w biurze, a także w czasie spotkań rekrutacyjnych, warsztatów czy targów pracy, których jestem organizatorem lub uczestnikiem.

 

Czy, pani zdaniem, młodzi ludzie są dobrze poinformowani o swoim prawie do swobodnego przemieszczania się w obrębie Unii Europejskiej?

Uważam, że na pewno jest dostępnych bardzo wiele  informacji na ten temat. Publikują je na swoich stronach m.in. instytucje unijne, ministerstwa, europejskie sieci, takie jak EURES czy Eurodesk (europejski program informacyjny dla młodzieży i osób pracujących z młodzieżą), instytucje regionalne, organizacje pozarządowe. Z drugiej strony, czy faktycznie informacje te rzeczywiście trafiają do młodych ludzi, czy poszukują ich oni we właściwych miejscach? Młodzi ludzie, a zwłaszcza ci z przedziału wiekowego 18-20 lat, nie zawsze posiadają wiedzę o tym, że istnieją takie strony, bo nie jest im ona przekazywana. Ponadto, problemem może być również forma i skomplikowany język, które czynią te informacje mało przystępnymi. Dodatkowo, nie zawsze w jednym miejscu można znaleźć kompleksowo opracowaną informację, która odpowiada na wszelkie pytania osoby, która takiej wiedzy poszukuje. Konieczne jest często szukanie w kilku źródłach, a czasem także kontakt telefoniczny z daną instytucją. To wszystko może zniechęcać młodzież do poszukiwania informacji.

 

Co należałoby zrobić, żeby poprawić dostęp młodzieży do informacji o swobodzie przemieszczanie się w UE i związanych z nią prawach?

Sądzę, że uświadamianie młodzieży dotyczące tego, czym jest Unią Europejska, której Polska jest częścią, i jakie wynikają z tego prawa powinno się zaczynać od dołu, tj. być dostarczana na podstawowym poziomie przez szkołę i kadrę pedagogiczną. Informacje takie powinny być rozpowszechniane, np. przy okazji organizacji różnego rodzaju wymian w ramach programu Erasmus+, z którego młodzież szkolna często korzysta. Przy okazji takiego wyjazdu dobrym pomysłem byłoby przeprowadzenie spotkania na temat swobody przemieszczania się w ramach UE, przepisów prawa pracy i warunków życia w danym kraju, oraz rozmowa o tym jak znaleźć potrzebne informacje i przygotować się do wyjazdu. Jest bardzo ważne, żeby młodzi ludzie mieli taką wiedzę, albo przynajmniej wiedzieli, gdzie poszukiwać takich informacji, niezależnie od tego, czy sami zdecydują się kiedyś na wyjazd, czy nie.

 

Z jakich powodów młodzi ludzie chcę wyjeżdżać do innych krajów UE?

Jest wiele takich powodów. Powiedziałabym, że przede wszystkim jest to chęć podjęcia pracy za granicą i poprawienie swoich warunków bytowych. Wiele osób ma nadzieję, że wyjazd odmieni ich los w tym aspekcie, ponieważ, na przykład, od dłuższego czasu nie mogli znaleźć pracy w Polsce. Wśród innych powodów znajdziemy chęć podniesienia kompetencji językowych, studia czy dalsze zdobywanie wykształcenia, poznanie obcej kultury, nawiązanie międzynarodowych kontaktów, zarówno zawodowych, jak i towarzyskich.

 

A dlaczego młodzi ludzie pozostają w krajach, do których wyjechali, bądź decydują się na powrót do kraju pochodzenia?

Główna przyczyna powrotów to tęsknota za rodziną i krajem. Jeżeli chodzi o pozostanie za granicą to, w mojej opinii, jest to przede wszystkim percepcja sytuacji ekonomicznej i własnej pozycji w kraju, do którego się wyjechało, w porównaniu do sytuacji w Polsce. Na przykład, brak możliwości pracy w swoim zawodzie w Polsce powoduje, że osoby które wyjechały mogą, mimo tęsknoty, nie zdecydować się na powrót.

 

Czy istnieją mechanizmy/inicjatywy mające na celu ułatwienie korzystania ze swobody przemieszczania się w UE przez młodych ludzi? Jakie to mechanizmy i w jaki sposób działają?

Na pewno wskazałabym tu na europejskie sieci i ich regionalne punkty kontaktowe. Na przykład, wspomniana przeze mnie sieć Eurodesk ma takie punkty i prowadzi warsztaty i spotkania informacyjne tzw. eurolekcje dla młodzieży na terenie szkół. Jest także Europejski Portal Młodzieżowy, gdzie znaleźć można informacje na temat nauki i pracy w UE, ciekawe artykuły i teksty osób, które dzielą się swoimi zagranicznymi doświadczeniami.
No i oczywiście sieć EURES, która stanowi podstawowe źródło zdobywania wiedzy na temat podejmowania pracy w pozostałych krajach UE/EOG. Bardzo cenny jest również kontakt z innymi młodymi osobami, które opowiadają o swoich doświadczeniach związanych z przebywaniem za granicą lub, na przykład, o tym, jak poradziły sobie z różnymi problemami. Sądzę jednak, że nic nie zastąpi kontaktu osobistego i możliwości bezpośredniego porozmawiania z doradcą, czy tez osobą która zna się na temacie i potrafi udzielić rzetelnych informacji. Dlatego tak ważna jest nasza dobra współpraca ze szkołami. To przede wszystkim tam – podczas lekcji wiedzy o społeczeństwie lub podczas spotkań z zaproszonymi ekspertami np. Doradcą EURES – młodzież powinna nabywać wiedzę o możliwościach, jakie daje otwarcie granic w UE.

 

Opublikowane: niedz., 16/10/2016 - 20:51


Tweet Button: 


Info for young people in the western balkans

Potrzebujesz pomocy lub porady ekspertów?

Mam pytanie