Ostatnio sprawdzono : 29/10/2018

Młodzi pracownicy

Decyzja Wielkiej Brytanii o zastosowaniu art. 50 TUE: Więcej informacji

Od 30 marca 2019 r. wszystkie unijne akty prawne przestaną mieć zastosowanie do Wielkiej Brytanii, chyba że w ratyfikowanej umowie o wystąpieniu z UE przewidziana zostanie inna data lub Rada Europejska i Wielka Brytania podejmą jednomyślnie decyzję o przedłużeniu dwuletniego okresu negocjacji. Więcej informacji na temat skutków prawnych dla przedsiębiorstw:

Ograniczenia wiekowe

Nie można zatrudniać młodzieży poniżej 15. roku życia. Dolna granica wieku może być wyższa w krajach UE, w których powszechny obowiązek szkolny kończy się później niż w wieku 15 lat.

Dzieci poniżej 15. roku życia mogą, po uzyskaniu przez pracodawcę uprzedniej zgody od właściwego organu, być zatrudniane do udziału w działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej lub reklamowej.

Dzieci w wieku od 14 do 15 lat mogą pracować w ramach systemu kształcenia połączonego z pracą lub systemu kształcenia zawodowego. Dzieci, które mają przynajmniej 14 lat (a w niektórych przypadkach 13 lat), można również zatrudnić do wykonywania lekkich prac.

Zagrożenia, bezpieczeństwo i zdrowie w miejscu pracy

Pracodawca musi przyjąć wszelkie środki konieczne do tego, aby chronić zdrowie i bezpieczeństwo młodych pracowników, oraz zapewnić ich wdrażanie w oparciu o ocenę ryzyka w miejscu pracy. Ocenę należy przeprowadzić przed rozpoczęciem przez młode osoby pracy.

Nie można zatrudniać młodzieży do wykonywania:

Niektóre kraje UE zezwalają pracodawcom na zatrudnianie młodych pracowników, jeżeli podjęcie takiej pracy jest wymagane w ramach ich szkolenia zawodowego. Aby zapewnić ochronę ich zdrowia i bezpieczeństwa, pracodawca musi zagwarantować, że ich pracę będzie nadzorować kompetentna osoba.

Pracodawca musi poinformować młodych pracowników o możliwych zagrożeniach oraz o środkach przyjętych w celu zapewnienia im bezpieczeństwa i ochrony ich zdrowia. W przypadku zatrudniania młodych pracowników poniżej 15. roku życia informacji należy udzielić ich przedstawicielowi ustawowemu.

Jeżeli ocena ryzyka ponoszonego przez młode osoby w związku z ich pracą wskazuje, że istnieje zagrożenie dla ich bezpieczeństwa, zdrowia fizycznego lub umysłowego bądź rozwoju, pracodawca musi zaoferować im odpowiednią bezpłatną ocenę stanu zdrowia i zdolności do pracy przed rozpoczęciem przez nich pracy.

Ogólne zasady dotyczące wypoczynku wakacyjnego i przerw

Młodym pracownikom należy zagwarantować przerwę trwającą co najmniej 30 minut, jeśli pracują dłużej niż 4,5 godziny.

Jeśli dzieci podlegają powszechnemu obowiązkowi szkolnemu, należy zagwarantować im okres czasu wolny od jakiejkolwiek pracy podczas wakacji szkolnych dzieci (zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi).

Czas pracy, praca w porze nocnej i czas odpoczynku dzieci w wieku poniżej 15 lat

W przypadku zatrudniania dzieci poniżej 15. roku życia należy przestrzegać surowych zasad. Zasady te różnią się w zależności od rodzaju systemu kształcenia połączonego z pracą.

Maksymalny czas pracy to:

Nie można zatrudniać dzieci poniżej 15. roku życia do pracy w godzinach między 20:00 a 6:00.

Na każdy okres 24 godzin musi przypadać okres odpoczynku wynoszący co najmniej 14 kolejnych godzin, a na każdy okres 7-dniowy – co najmniej dwudniowy okres odpoczynku (jeśli to możliwe, składający się z następujących po sobie dni).

Czas pracy, praca w porze nocnej i czas odpoczynku młodzieży w wieku 15–18 lat

Młodzież w wieku 15–18 lat, która nie podlega już obowiązkowi szkolnemu zgodnie z prawem krajowym, może pracować do ośmiu godzin na dobę i 40 godzin na tydzień.

Młodzież w tym wieku nie może pracować w godzinach między 22:00 a 6:00 ani między 23:00 a 7:00. Niektóre kraje UE zezwalają na odstępstwa od tych ograniczeń ze względu na wyjątkowy charakter pracy (sektory żeglugi lub rybołówstwa, siły zbrojne lub policja, szpitale lub podobne placówki, działalność kulturalna, artystyczna, sportowa lub reklamowa).

Na każdy okres 24 godzin musi przypadać okres odpoczynku wynoszący co najmniej 12 kolejnych godzin, a na każdy okres 7-dniowy – co najmniej dwudniowy okres odpoczynku (jeśli to możliwe, składający się z następujących po sobie dni).

Jeśli zostało to przewidziane w odstępstwach krajowych, pracodawca może być zwolniony z obowiązku przyznania tych okresów odpoczynku młodym pracownikom pracującym w sektorach wymienionych poniżej:

W przypadku zatrudniania nastolatków, których okresy pracy są rozproszone w ciągu dnia, mogą być możliwe odstępstwa od minimalnych okresów odpoczynku.

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy lub porady?

Skontaktuj się z serwisami ds. pomocy

Twój doradca EURES

Doradcy EURES mogą udzielić Ci informacji na temat warunków pracy oraz pomóc dopełnić formalności wymaganych podczas rekrutacji w Twoim kraju lub regionie przygranicznym.

Lokalny punkt wsparcia dla biznesu - Mają Państwo pytania na temat prowadzenia transgranicznej działalności gospodarczej, na przykład na temat eksportu do innego kraju UE lub rozszerzenia poza swój kraj działalności gospodarczej? W takim przypadku Europejska Sieć Przedsiębiorczości może udzielić bezpłatnej porady.

Udostępnij tę stronę: