Navigation path

Left navigation

Additional tools

[Graphic in PDF & Word format]




RADA
UNII EUROPEJSKIEJ

PL
C/08/105
8619/08 (Presse 105)
(OR. en)
KOMUNIKAT PRASOWY
2864. i 2865. posiedzenie Rady
Sprawy ogólne i stosunki zewnętrzne
Luksemburg, 29 kwietnia 2008 r.
Przewodniczący Dimitrij RUPEL
Słoweński minister spraw zagranicznych

Główne wyniki posiedzenia Rady
Rada z zadowoleniem przyjęła podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu i umowy przejściowej z Serbią, uznając ten fakt za istotny krok przybliżający Serbię do UE. Rada czekała z nadzieją na to, by zintensyfikować współpracę z Serbią w sposób, który jest możliwy dzięki kompleksowym ramom, jakie tworzą te dokumenty oraz inne mechanizmy związane z procesem stabilizacji i stowarzyszenia. Przypomniawszy, że zasadniczym elementem tych dokumentów jest pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii, w tym wszelkie możliwe starania, by aresztować i przekazać oskarżonych, ministrowie wyrazili zgodę na przedstawienie układu do ratyfikacji parlamentom swoich państw, a Wspólnota zdecydowała, że umowa przejściowa wejdzie w życie, gdy tylko Rada uzna, że Serbia w pełni współpracuje z Trybunałem. Rada i Komisja będą regularnie sprawdzać, czy Serbia nadal w pełni współpracuje z Trybunałem. UE i jej państwa członkowskie będą wspomagać Serbię w tym względzie. Podpisanie układu i umowy przejściowej odbyło się poza oficjalnym posiedzeniem Rady.
Rada z zadowoleniem przyjęła zakończenie pierwszego etapu reformy policji w Bośni i Hercegowinie, co nastąpiło wraz z niedawnym przyjęciem dwóch aktów prawnych dotyczących policji. Przypomniała, że porozumienie w sprawie reformy zgodnej z trzema zasadami UE jest jednym z warunków niezbędnych do tego, by móc poczynić dalsze postępy na drodze do zawarcia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Rada przyjęła z uznaniem postępy Bośni i Hercegowiny w realizacji czterech warunków, od których zależy podpisanie układu i które przedstawiono w konkluzjach Rady z dnia 12 grudnia 2005 r. Mimo że Bośnia i Hercegowina musi podjąć dalsze starania, by przeprowadzić reformy, Rada wyraziła gotowość do podpisania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Przygotowania techniczne są w toku.
* * *
Rada przyjęła także – bez debaty – rozporządzenie reformujące wspólną organizację unijnego rynku wina. Reforma ma służyć zwiększeniu konkurencyjności unijnych producentów wina, odbudowaniu rynków w Unii i poza jej terytorium, zrównoważeniu popytu i podaży, uproszczeniu zasad, zachowaniu najlepszych tradycji europejskiej produkcji wina, wzmocnieniu tkanki społecznej na obszarach wiejskich oraz ochronie środowiska. Reforma zacznie obowiązywać od dnia 1 sierpnia 2008 r., jednak z pewnymi wyjątkami. Jest ona jednym z elementów reform unijnej wspólnej polityki rolnej, które rozpoczęły się w 2003 roku.

SPIS TREŚCI1

Gruzja 4

Piractwo morskie 4

Tybet 4

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

  • Uzbekistan – środki ograniczające – konkluzje Rady 4
  • Przegląd wytycznych UE w sprawie tortur – konkluzje Rady 4
  • Afganistan – konkluzje Rady 4
  • Stosunki z Ameryką Łacińską i Karaibami 4
  • Stosunki z Radą Współpracy Arabskich Państw Zatoki Perskiej 4

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU

  • Umowa z Kotonu o partnerstwie między AKP a UE – przegląd śródokresowy 4

POLITYKA HANDLOWA

  • Antydumping – bielizna pościelowa, kumaryna i obuwie 4

SPRAWY OGÓLNE

  • Prace innych składów Rady 4
  • Komunikacja na temat Europy – konkluzje Rady 4

PRZEJRZYSTOŚĆ

  • Roczne sprawozdanie dotyczące publicznego dostępu do dokumentów 4
  • Publiczny dostęp do dokumentów 4

BUDGET

  • Korekta unijnych wieloletnich ram finansowych 4

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • Harmonogram wprowadzania sytemu SIS II 4
  • Udział Turcji w pracach Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii 4

ROLNICTWO

  • Reforma sektora wina 4
  • Monitorowanie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE) 4

BADANIA

  • Fundusz badawczy w dziedzinie węgla i stali* 4

ŚRODOWISKO

  • Protokół kartageński o bezpieczeństwie biologicznym – wytyczne negocjacyjne 4

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich oraz Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:

Belgia:

Karel DE GUCHT minister spraw zagranicznych

Olivier CHASTEL sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Bułgaria:

Iwajło KAŁFIN wicepremier, minister spraw zagranicznych

Republika Czeska:

Karel SCHWARZENBERG minister spraw zagranicznych

Dania:

Per Stig MØLLER minister spraw zagranicznych

Michael ZILMER-JOHNS sekretarz stanu ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, polityki UE i koordynacji UE

Niemcy:

Günter GLOSER minister stanu, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych

Irlandia:

John McGUINNESS wiceminister w Ministerstwie ds. Przedsiębiorstw, Handlu i Zatrudnienia (szczególnie odpowiedzialny za wymianę handlową)

Grecja:

Ioannis VALINAKIS sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Hiszpania:

Diego LÓPEZ GARRIDO sekretarz stanu do spraw europejskich

Francja:

Jean-Pierre JOUYET minister stanu do spraw europejskich

Włochy:

Rocco CANGELOSI stały przedstawiciel

Cypr:

Markos KYPRIANOU minister spraw zagranicznych

Łotwa:

Māris RIEKSTIŅŠ minister spraw zagranicznych

Litwa:

Petras VAITIEKŪNAS minister spraw zagranicznych

Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister odpowiedzialny za sprawy zagraniczne i imigrację

Nicolas SCHMIT minister odpowiedzialny za sprawy zagraniczne i imigrację

Węgry:

Kinga GÖNCZ minister spraw zagranicznych

Malta:

Tonio BORG wicepremier, minister spraw zagranicznych

Niderlandy:

Maxime VERHAGEN minister spraw zagranicznych

Frans TIMMERMANS minister do spraw europejskich

Austria:

Ursula PLASSNIK federalna minister do spraw europejskich i międzynarodowych

Polska

Radosław SIKORSKI minister spraw zagranicznych

Portugalia:

Manuel LOBO ANTUNES sekretarz stanu do spraw europejskich przy Ministrze Spraw Zagranicznych

Rumunia:

Lazar COMANESCU minister spraw zagranicznych

Słowenia:

Dimitrij RUPEL minister spraw zagranicznych

Matjaž ŠINKOVEC sekretarz stanu w Kancelarii Premiera

Janez LENARČIČ sekretarz stanu w Rządowym Biurze do Spraw Europejskich

Słowacja:

Diana STROFOVA sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych

Finlandia:

Alexander STUBB minister spraw zagranicznych

Astrid THORS minister migracji i spraw europejskich

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Zjednoczone Królestwo:

Jim MURPHY wiceminister do spraw europejskich

Komisja:

Olli REHN członek Komisji

Louis MICHEL członek Komisji

Benita FERRERO-WALDNER członek Komisji

Sekretariat Generalny Rady:

Javier SOLANA sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

OMAWIANE PUNKTY

BAŁKANY ZACHODNIE – konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację w regionie Bałkanów Zachodnich, a zwłaszcza w Serbii oraz Bośni i Hercegowinie, i przyjęła następujące konkluzje:

„SERBIA

Rada z zadowoleniem przyjmuje podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (SAA) i umowy przejściowej z Serbią jako istotny krok przybliżający ten kraj do UE. Rada oczekiwała z nadzieją, by zintensyfikować współpracę z Serbią dzięki kompleksowym ramom, jakie tworzą te dokumenty, jak również inne mechanizmy związane z procesem stabilizacji i stowarzyszenia.

Rada przypomniała artykuły 2, 4 i 133 SAA oraz artykuły 1 i 54 umowy przejściowej i stwierdziła, że pełna współpraca z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii (MTKJ), w tym wszelkie możliwe działania na rzecz zatrzymania i przekazania osób oskarżonych, stanowi jedną z zasadniczych kwestii ujętych w podpisanych dokumentach.

W związku z powyższym ministrowie wyrazili zgodę na przedstawienie SAA do ratyfikacji parlamentom swoich państw, a Wspólnota zdecydowała, że umowa przejściowa zostanie wprowadzona w życie, kiedy tylko Rada uzna, że Serbia w pełni współpracuje z MTKJ.

Rada i Komisja będą regularnie sprawdzać, czy Serbia nadal w pełni współpracuje z MTKJ. UE i jej państwa członkowskie będą wspomagać Serbię w tym względzie.

BOŚNIA I HERCEGOWINA

Rada z zadowoleniem przyjmuje zakończenie pierwszego etapu reformy policji, co nastąpiło wraz z niedawnym przyjęciem dwóch aktów prawnych dotyczących policji. Rada przypomniała, że porozumienie w sprawie reformy policji zgodnej z trzema zasadami UE pozostaje jednym z warunków niezbędnych do czynienia dalszych postępów na drodze do zawarcia układu o stabilizacji i stowarzyszeniu (SAA).

Rada doceniła postępy BiH w spełnianiu wszystkich czterech warunków podpisania SAA przedstawionych w konkluzjach Rady z 12 grudnia 2005 r. Mimo że ze strony Bośni i Hercegowiny istnieje potrzeba dalszych wysiłków w zakresie reform, Rada wyraziła gotowość do podpisania SAA. Przygotowania techniczne są w toku.

Rada podkreśliła znaczenie przyszłego SSA, który będzie stanowił zasadnicze ramy stosunków między UE a BiH oraz ważny element zapewniający stabilność i wzmacniający dialog w samej BiH. W tym kontekście Rada zachęcała wszystkie siły polityczne w BiH do połączenia działań na rzecz bardzo zdecydowanej realizacji planu reform z uwzględnieniem priorytetów przedstawionych w partnerstwie europejskim.

Przywołując swoje konkluzje z 10 marca 2008 r., Rada wezwała Komisję Europejską, by w jak najbliższym terminie rozpoczęła dialog z BiH na temat wiz.

KOMUNIKAT KOMISJI DOTYCZĄCY BAŁKANÓW ZACHODNICH

Rada z zadowoleniem przyjęła komunikat Komisji pt.: „Bałkany Zachodnie: wzmocnienie perspektywy europejskiej”, który stanowił podstawę rozmów przeprowadzonych na nieformalnym posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych UE (Gymnich) oraz podczas Forum UE – Bałkany Zachodnie w miejscowości Brdo w dniu 29 marca 2008 r.

Poczynione w ostatnich latach postępy w ramach procesu stabilizacji i stowarzyszenia należy podtrzymać i sprawić, by stały się one nieodwracalne. Perspektywa europejska musi stać się namacalna i bardziej widoczna dla mieszkańców całych Bałkanów Zachodnich.

W związku z tym Rada z zadowoleniem przyjęła rozpoczęcie dialogu na temat liberalizacji przepisów wizowych oraz perspektywę rozmów na temat harmonogramów działań dla wszystkich krajów tego regionu. Wyraziła zadowolenie w związku z planowanym przez Komisję dalszym zwiększaniem liczby stypendiów przyznawanych studentom z Bałkanów Zachodnich na studia w UE, inicjatywą na rzecz zwiększenia wsparcia dla społeczeństwa obywatelskiego oraz usprawnienia koordynacji z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i z darczyńcami dwustronnymi w celu wspierania rozwoju społeczno-gospodarczego w regionie. Rada poparła propozycję wzmocnienia współpracy w regionie w zakresie zapobiegania klęskom żywiołowym, gotowości i reagowania na nie oraz wezwała do dalszego udziału Bałkanów Zachodnich w programach i agencjach wspólnotowych, a także do pracy nad tym, by Regionalna Szkoła Administracji Publicznej (ReSPA) stałą się szkołą w pełnym znaczeniu tego słowa na początku 2009 roku.

Rada zobowiązuje się do wspierania pełnego wdrożenia tych środków. Zachęciła także inne składy Rady do dalszego prowadzenia prac w dziedzinach wymienionych w komunikacie Komisji, takich jak transport i energia”.

ZIMBABWE – konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację w Zimbabwe i przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada z uwagą śledzi sytuację w Zimbabwe po przeprowadzonych 29 marca wyborach i wyraża głębokie zaniepokojenie w związku z opóźniającym się ogłoszeniem wyniku wyborów prezydenckich, jak również w związku z przypadkami zastraszania, naruszania praw człowieka i aktami przemocy.

2. UE uważa za niedopuszczalny i nieuzasadniony fakt, że cztery tygodnie po tym, jak społeczeństwo Zimbabwe skorzystało ze swojego podstawowego prawa demokratycznego, wyniki wyborów prezydenckich wciąż nie są opublikowane. UE wzywa do niezwłocznego ujawnienia wyników wyborów prezydenckich, które powinny odzwierciedlać wolną i demokratyczną wolę społeczeństwa Zimbabwe, gdyż zaistniałe opóźnienia budzą poważne wątpliwości co do wiarygodności procesu.

3. UE potępia akty przemocy i zastraszania wymierzone przeciwko obywatelom Zimbabwe w okresie powyborczym i wzywa do ich natychmiastowego zaprzestania. UE uważa, że te poważne incydenty są prawdopodobnie zaplanowanymi i umotywowanymi politycznie atakami na zwolenników zmian demokratycznych. UE podkreśla również, że przeprowadzone ostatnio aresztowania świadczą o tym, że rządowi Zimbabwe nie zależy na tym, by komisja wyborcza w Zimbabwe mogła funkcjonować jako niezależna instytucja.

4. UE odnotowuje, że poszanowanie wolności zgromadzeń i wolności mediów, jak również atmosfera pozbawiona elementów zastraszania i przemocy są podstawowymi warunkami wolnych i sprawiedliwych wyborów, i wzywa do zakończenia procesu wyborczego z zachowaniem tych zasad.

5. Kraje tego regionu, Południowoafrykańska Wspólnota Rozwoju (SADC) i Unia Afrykańska odgrywają w tym względzie kluczową rolę i ponoszą odpowiedzialność za kontynuowanie swojego zaangażowania na rzecz rozwiązania obecnego kryzysu w Zimbabwe. UE podziela zaniepokojenie SADC tą sytuacją i potwierdza pełne wsparcie dla jej wysiłków na rzecz rozwiązania obecnego kryzysu. W tym kontekście Rada pochwala zorganizowanie nadzwyczajnego szczytu w Lusace.

6. Rada pozostaje zaniepokojona potencjalnymi skutkami trwających wydarzeń dla stabilności regionu i w związku z tym wzywa SADC, by ze wznowioną determinacją współpracowała z władzami Zimbabwe na rzecz wprowadzenia w życie wyników szczytu w Lusace, w tym decyzji o utrzymaniu aktywnego zaangażowania do końca procesu wyborczego.

7. UE z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie przewodniczącego Komisji Unii Afrykańskiej, Alphy Oumara Konarégo, w którym potwierdził on ze strony UA wolę współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, SADC i społecznością międzynarodową, aby zapewnić pomyślne zakończenie procesu wyborczego w Zimbabwe.

8. UE przypomina, że nie dostarcza ani nie sprzedaje broni, związanych z nią materiałów ani sprzętu, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania represji wewnętrznych w Zimbabwe. Zachęca inne podmioty do zastosowania w chwili obecnej podobnych ograniczeń przez wprowadzenie faktycznego moratorium na sprzedaż wszelkich takich artykułów i przyjmuje z zadowoleniem działania, które już zostały podjęte w tym zakresie.

9. UE będzie nadal uważnie obserwować sytuację i rozważać kolejne możliwości wywierania większego nacisku na osoby kierujące inicjowanymi przez państwo aktami przemocy i zastraszania w okresie powyborczym i osoby dopuszczające się takich aktów.

10. Rada przypomina o swoich nieustannych działaniach na rzecz ludności Zimbabwe i podkreśla, że UE pozostaje dla Zimbabwe najważniejszym darczyńcą. UE pragnie również potwierdzić, że jest gotowa wykorzystywać każdą nadarzającą się sposobność, by prowadzić dialog z demokratycznie wybranym rządem Zimbabwe, i gdy tylko pozwolą na to okoliczności, rozpocząć działania na rzecz wznowienia pełnej współpracy”.

PROCES POKOJOWY NA BLISKIM WSCHODZIE

Ministrowie omówili kwestię procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, przygotowując się w ten sposób do nadchodzącego posiedzenia przywódców kwartetu bliskowschodniego oraz do konferencji komitetu łącznikowego ad hoc na szczeblu ministrów, które to spotkania mają się odbyć w Londynie w dniu 2 maja.

IRAK

Rada dokonała wymiany poglądów na temat Iraku, przygotowując się w ten sposób do konferencji przeglądowej poświęconej międzynarodowej inicjatywie International Compact with Iraq, która to konferencja odbędzie się w Sztokholmie w dniu 29 maja.

PAKISTAN – konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację w Pakistanie i przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione ostatnio przez Pakistan na drodze do demokracji. Wybory, które przeprowadzono 18 lutego 2008 r. i które, w powszechnej opinii, dawały faktyczną możliwość wyboru spośród kandydatów i były wyrazem zwiększonego zaufania publicznego, otworzyły przed Pakistanem i UE nowe możliwości poprawy i pogłębienia obecnych stosunków. Rada z zadowoleniem przyjmuje zarówno ustanowienie nowych rządów na szczeblu federalnym i regionalnym, jaki i wstępne działania podjęte w celu przywrócenia niezależności wymiarowi sprawiedliwości.

2. UE w pełni popiera rząd Pakistanu w jego walce z terroryzmem, partyzantką oraz zagorzałymi przeciwnikami społeczeństwa opartego na zasadach pokoju i demokracji. Rada docenia poświęcenie narodu pakistańskiego oraz sił bezpieczeństwa w ich zmaganiach z radykalną mniejszością, która usiłuje hamować postęp i jest przeciwna umiarkowanym postawom. Rada wzywa rząd Pakistanu do zajęcia się problemami leżącymi u źródeł radykalizacji poprzez przyjęcie spójnego podejścia obejmującego m.in. demokratyzację, rozwój społeczno-
-gospodarczy, edukację i dialog międzykulturowy.

3. Rada podkreśla gotowość UE do ciągłego udzielania wsparcia narodowi i rządowi Pakistanu. Rada z zadowoleniem przyjmuje prowadzony przez UE dialog z Pakistanem i ponownie wyraża zamiar dalszego wzmacniania stosunków UE z Pakistanem, z pełnym poszanowaniem prawa międzynarodowego i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ. Szczególna uwaga poświęcona zostanie rozwojowi gospodarczemu i handlowi, walce z terroryzmem, nieproliferacji, prawom człowieka, migracji, edukacji, kwestiom międzykulturowym i współpracy regionalnej, a także zagadnieniom o większym znaczeniu międzynarodowym.

4. Głównym celem współpracy UE z Pakistanem jest przyspieszenie długofalowego rozwoju, w tym rozwoju obszarów wiejskich i rozwoju w dziedzinie edukacji. UE będzie szukać sposobów na zwiększenie swego wsparcia w dziedzinie edukacji, które obejmie m.in. naukę czytania i pisania dla osób dorosłych oraz kształcenie zawodowe. Komisja Europejska, która na lata 2007–2010 przeznaczyła dla Pakistanu znacznie wyższą pomoc finansową, nadal będzie prowadzić systematyczny dialog w ramach umowy o współpracy z 2004 roku.

5. Na podstawie zaleceń unijnej misji obserwacji wyborów UE skontaktuje się z władzami Pakistanu, by wspólnie przeanalizować sposoby wzmocnienia instytucji demokratycznych, ram wyborczych, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju instytucjonalnego, reform legislacyjnych i frekwencji wyborczej. Postępy w tym sektorze mają podstawowe znaczenie dla bezpieczeństwa i długoterminowej stabilności Pakistanu. Rada ponownie podkreśla, jak ważne jest zwiększenie pomocy UE w dziedzinie praworządności oraz pogłębianie dialogu w tym zakresie.

6. Jednym z głównym priorytetów UE jest propagowanie praw człowieka, ze zwróceniem szczególnej uwagi na prawa kobiet i dzieci. Wyrazem tego jest odbywająca się dwa razy w roku wymiana poglądów na temat praw człowieka między szefami misji UE w Islamabadzie a przedstawicielami rządu Pakistanu.

  1. Rada ponownie zapewnia, że popiera szeroką i znaczącą współpracę Pakistanu z państwami sąsiadującymi. W związku z tym UE całkowicie popiera inicjatywy zachęcające do wzmacniania transgranicznych więzi łączących Pakistan i Afganistan, m.in. w ramach G8, procesu ankarskiego i konferencji poświęconej regionalnej współpracy gospodarczej z Afganistanem. Rada ponownie deklaruje swoje poparcie dla kontynuacji wszechstronnego dialogu między Pakistanem a Indiami. Ponadto UE dostrzega, jak duże znaczenie ma wspieranie możliwości wzmocnienia regionalnej integracji handlowej w ramach SAARC/SAFTA. UE będzie nadal szukała sposobów zwiększenia wymiany handlowej z Pakistanem i wymiany handlowej w Azji Południowej.

  1. Rada podkreśla swoją wolę współpracy z Pakistanem na forach międzynarodowych w zakresie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia oraz w zakresie rozbrojenia. W tym kontekście silnym sygnałem byłoby udzielenie przez Pakistan poparcia, w ramach konferencji rozbrojeniowej w Genewie, dla idei rozpoczęcia negocjacji traktatu o zakazie produkcji materiałów rozszczepialnych. Rada podkreśla, jak ważna jest współpraca Pakistanu z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej umożliwiająca uzyskanie szerszych informacji na temat nierozwiązanych kwestii dotyczących irańskiego programu jądrowego.

  1. Rada będzie regularnie dokonywać przeglądu polityki UE wobec Pakistanu”.

BIRMA/ZWIĄZEK MYANMAR – konkluzje Rady

Rada omówiła sytuację w Birmie/Związku Myanmar i przyjęła następujące konkluzje:

„1. Unia Europejska jest nadal głęboko zaniepokojona sytuacją w Birmie/Związku Myanmar i ponownie wzywa władze, by podjęły szybkie kroki w kierunku przejścia do legalnej, cywilnej formy rządu i pojednania narodowego.

2. Rada przyjmuje do wiadomości sprawozdanie specjalnego doradcy ONZ ds. Birmy/Związku Myanmar Ibrahima Gambariego, w którym zaznacza on, że jego niedawna wizyta w Birmie/Związku Myanmar nie przyniosła żadnych konkretnych, namacalnych rezultatów. UE ponownie zapewnia o swoim całkowitym poparciu dla misji dobrych usług Sekretarza Generalnego ONZ i do tego samego wzywa partnerów, w szczególności państwa sąsiadujące z Birmą/Związkiem Myanmar.

3. Rada pochwala pracę specjalnego wysłannika ONZ Piera Fassina wspierającą starania ONZ i koordynującą działania z partnerami azjatyckimi. UE będzie prowadziła ściślejsze konsultacje z państwami członkowskimi ASEAN i pozostałymi państwami sąsiadującymi z Birmą/Związkiem Myanmar, także z państwami reprezentowanymi w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.

4. Rada jest nadal przekonana, że do pojednania narodowego i stabilności doprowadzi jedynie proces, w którym wezmą pełny udział wszystkie zainteresowane strony, w tym Daw Aung San Suu Kyi i grupy etniczne. Rada uważa zatem, że projekt konstytucji, referendum i wybory w ich obecnej formie nie rozwiążą wielu problemów, w obliczu których stoi Birma/Związek Myanmar.

5. Rada wzywa władze Birmy/Związku Myanmar do umożliwienia swobodnej, otwartej i prowadzonej z udziałem wszystkich stron politycznych debaty na temat konstytucji przed przeprowadzeniem referendum w dniu 10 maja oraz do uchylenia przepisów prawa zabraniających krytyki Konwencji Narodowej i referendum. UE wzywa władze do zagwarantowania, że referendum będzie swobodne i sprawiedliwe, a także do zaproszenia międzynarodowych obserwatorów. Rada wzywa władze do zapewnienia przejrzystości procesu politycznego i do wyraźnego przedstawienia obywatelom Birmy/Związku Myanmar perspektyw dotyczących przyszłego procesu politycznego i wyborów w roku 2010.

6. Rada wyraża obawę, że projekt konstytucji będzie przewidywał ograniczenia możliwości ubiegania się o wysokie stanowiska polityczne, umożliwi wojskowym zawieszanie obowiązywania konstytucji według ich woli oraz nie będzie uwzględniał różnorodności etnicznej kraju.

7. Rada ponownie wzywa do niezwłocznego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, w tym Daw Aung San Suu Kyi, i potępia nasilające się przypadki zastraszania i przemocy w okresie poprzedzającym referendum. Rada ponownie wzywa władze do całkowitej współpracy ze sprawozdawcą specjalnym ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Birmie/Związku Myanmar i do realizacji jego zaleceń.

8. Rada odnotowuje dzisiejsze przyjęcie wspólnego stanowiska, które odnawia na dalsze dwanaście miesięcy środki ograniczające skierowane przeciwko osobom odpowiedzialnym za łamanie praw człowieka i brak rozwoju w Birmie/Związku Myanmar. Przypominając o konkluzjach Rady z dnia 15 października 2007 r. Rada ponownie zapewnia o swojej gotowości do poddania tych środków przeglądowi lub ich zmiany lub też do wprowadzenia dalszych środków ograniczających w reakcji na wydarzenia na tym obszarze.

9. Rada przypomina, że w ramach środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar zabrania się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu wszelkiego rodzaju broni i związanych z nią materiałów. Rada pragnie zachęcić społeczność międzynarodową do przyjęcia podobnych środków.

10. UE przypomina o swoim niesłabnącym zaangażowaniu na rzecz dobrobytu obywateli Birmy/Związku Myanmar. UE i jej państwa członkowskie udzielają temu państwu znaczącej pomocy. UE jest nadal gotowa do pozytywnej reakcji na autentyczny postęp na drodze do demokracji przez wspomaganie Birmy/Związku Myanmar w rozwoju i znajdowanie nowych obszarów współpracy”.

* * *

Rada przyjęła wspólne stanowisko przedłużające obowiązywanie środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar do dnia 30 kwietnia 2009 r. i uaktualniające wykaz osób i przedsiębiorstw objętych tymi środkami (dok. 8391/08).

W nowym wykazie uwzględniono zmiany, do których doszło w rządzie, siłach bezpieczeństwa, Krajowej Radzie Pokoju i Rozwoju oraz w administracji Birmy/Związku Myanmar, a także indywidualną sytuację poszczególnych osób. Wykazem objęto kolejne osoby związane z reżimem w Birmie/Związku Myanmar, które uważa się za odpowiedzialne za akty represji, i dodatkowe przedsiębiorstwa, które są własnością lub są pod kontrolą reżimu lub osób z nim związanych.

Środki ograniczające, przyjęte po raz pierwszy w 1996 roku, zostały zastąpione nowymi na mocy wspólnego stanowiska 2006/318/WPZiB, przyjętego przez Radę w kwietniu 2006 roku. Są nimi zakaz wydawania wiz i zamrożenie mienia członków reżimu wojskowego i innych osób, grup i przedsiębiorstw, które utrudniają przejście Birmy/Związku Myanmar do demokracji. Do środków tych należy również zakaz udzielania pożyczek lub kredytów finansowych birmańskim przedsiębiorstwom państwowym, a także zakaz nabywania lub poszerzania udziałów w tych przedsiębiorstwach.

W związku z represjami wobec osób uczestniczących w pokojowych demonstracjach jesienią 2007 roku i z ciągłym naruszaniem praw człowieka przez władze Birmy Rada w listopadzie 2007 roku przyjęła dodatkowe środki, które zostały wymierzone w źródła przynoszące dochód reżimowi, takie jak pozyskiwanie drewna, przemysł drzewny oraz przemysł wydobywczy.

STOSUNKI Z ROSJĄ

Rada omówiła wytyczne negocjacyjne na użytek nowej umowy, która ma określać kompleksowe ramy stosunków UE – Rosja.

SPRAWY RÓŻNE

Gruzja

Rada dokonała wymiany poglądów na temat niedawnych wydarzeń w rejonach konfliktu w Gruzji, po tym jak Rosja w dniu 16 kwietnia podjęła decyzję – bez zgody rządu Gruzji – o nawiązaniu oficjalnych stosunków z instytucjami reprezentującymi faktyczne władze Osetii Południowej i Abchazji, oraz na temat obecnych i przyszłych kontaktów mających zapobiec wzrostowi napięcia.

Piractwo morskie

Po aktach piractwa, których dokonano niedawno wobec francuskich i hiszpańskich statków na wodach międzynarodowych u wybrzeży Somalii, Rada z inicjatywy Hiszpanii wymieniła poglądy na temat tego, jak wesprzeć – zwłaszcza w ramach ONZ – działania międzynarodowe podjęte w celu zapobiegania takim aktom i ich zwalczania.

Tybet

Ministrowie przyjęli do wiadomości informacje o kontaktach podejmowanych w sprawie sytuacji w Tybecie, chińskim regionie autonomicznym, m.in. podczas niedawnej wizyty przedstawicieli Komisji w Chinach; ministrowie nawiązali w ten sposób do swoich rozmów przeprowadzonych na nieformalnym posiedzeniu w Brdzie (Słowenia) w dniu 29 marca.

WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY

Przy okazji posiedzenia Rady odbyły się następujące wydarzenia:

w dniu 28 kwietnia 2008 r.:

  • posiedzenie Rady Stowarzyszenia UE – Egipt
  • posiedzenie trojki UE – Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) (zob. komunikat końcowy zamieszczony w dok. 8936/08)
  • posiedzenie trojki UE – OBWE
  • posiedzenie Rady Stabilizacji i Stowarzyszenia UE – Chorwacja (zob. komunikat prasowy zamieszczony w dok. 4353/08).

w dniu 29 kwietnia 2008 r.:

  • podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowy przejściowej z Serbią
  • posiedzenie trojki UE – Rosja

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

STOSUNKI ZEWNĘTRZNE

Uzbekistan – środki ograniczające – konkluzje Rady

Po zapoznaniu się z sytuacją i chcąc zachęcić władze uzbeckie do lepszego przestrzegania praw człowieka, Rada przyjęła wspólne stanowisko w sprawie środków ograniczających wobec Uzbekistanu (dok. 8416/08); na jego mocy zawieszenie ograniczeń wizowych będzie obowiązywać przez kolejnych 6 miesięcy – do dnia 13 listopada 2008 r.

Środki ograniczające zostały wprowadzone wspólnym stanowiskiem 2005/792/WPZiB, przyjętym przez Radę w listopadzie 2005 r. w odpowiedzi na nadmierne, niewspółmierne i masowe użycie siły przez uzbeckie siły bezpieczeństwa podczas demonstracji w Andidżanie. Obowiązywanie niektórych środków ograniczających przedłużono w następnym roku wspólnym stanowiskiem 2006/787/WPZiB. W maju 2007 r. Rada przedłużyła o sześć miesięcy obowiązywanie ograniczeń dotyczących wjazdu niektórych osób (wspólne stanowisko 2007/338/WPZiB). W listopadzie 2007 r. przyjęła wspólne stanowisko 2007/734/WPZiB przedłużające obowiązywanie niektórych środków ograniczających nałożonych wspólnym stanowiskiem 2005/792/WPZiB.

* * *

Rada przyjęła również następujące konkluzje:

„1. Przywołując swoje poprzednie konkluzje, a zwłaszcza wspólne stanowisko 2007/734/WPZiB z dnia 13 listopada 2007 r., Rada z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w ostatnich miesiącach w Uzbekistanie, jeśli chodzi o propagowanie i ochronę praw człowieka i praworządności, a zwłaszcza zniesienie kary śmierci, wprowadzenie zasady habeas corpus i ratyfikację Konwencji MOP w sprawie najgorszych form pracy dzieci. Rada oczekuje skutecznego wdrożenia tych środków i jest gotowa udzielić Uzbekistanowi wsparcia w tych działaniach. Rada ponownie wyraża gotowość zacieśnienia współpracy z Uzbekistanem we wszystkich priorytetowych dziedzinach określonych w strategii UE wobec Azji Środkowej.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt zwolnienia przez uzbeckie władze w lutym 2008 roku czterech obrońców praw człowieka: Saidżahona Zainabitdinowa, Ichtiora Chamrajewa, Ulugbeka Kattabajewa i Bobomuroda Mawłanowa, a także zniesienie nadzoru sądowego nad dwiema innymi obrończyniami praw człowieka: Gulbahor Turajewą i Umidą Niazową, które zostały zwolnione z więzienia w zeszłym roku.

3. Radę ucieszyło również, że rząd Uzbekistanu doszedł do porozumienia z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża w sprawie wznowienia wizyt przedstawicieli tej organizacji w uzbeckich więzieniach. Rada z uwagą będzie obserwować, czy porozumienie to jest faktycznie realizowane.

4. Rada oczekuje dalszego wszechstronnego i ukierunkowanego na wyniki dialogu z uzbeckimi władzami i z tego względu wyraża zadowolenie, że Uzbekistan zgodził się na przeprowadzenie na przełomie maja i czerwca tego roku drugiej rundy rozmów UE – Uzbekistan na temat praw człowieka. Rada z radością oczekuje również unijnego seminarium w sprawie wolności mediów w Uzbekistanie i zachęca uzbeckie władze do podjęcia kolejnych działań, które zagwarantują wolność słowa i umożliwią dalszą liberalizację działalności środków masowego przekazu w Uzbekistanie.

5. Mimo to Rada pozostaje głęboko zaniepokojona sytuacją w Uzbekistanie w zakresie praw człowieka i praworządności w wielu dziedzinach i nalega, by władze w pełni wywiązały się z międzynarodowych zobowiązań podjętych w tym względzie. Rada apeluje do władz Uzbekistanu w szczególności o to, by podjęły następujące kroki, o które wcześniej zwróciła się UE: zapewniły rychłe zwolnienie więzionych obrońców praw człowieka i zaprzestały nękania obrońców praw człowieka; niezwłoczne zakończyły proces akredytacji nowego dyrektora krajowego organizacji Human Rights Watch i pozwoliły tej organizacji działać bez przeszkód; w pełni i skutecznie współpracowały z wysłannikami ONZ ds. tortur i wolności mediów; a także zniosły ograniczenia w zakresie rejestrowania organizacji pozarządowych i prowadzenia przez nie działalności w Uzbekistanie.

6. Aby zachęcić uzbeckie władze do podjęcia istotnych działań służących poprawie sytuacji w zakresie praw człowieka i uwzględnić podjęte przez te władze zobowiązania, Rada podjęła decyzję, że ograniczenia wizowe wobec osób wymienionych w załączniku do wspólnego stanowiska 2007/734/WPZiB nie będą obowiązywać przez kolejne sześć miesięcy. Po trzech miesiącach Rada dokona przeglądu postępów poczynionych przez uzbeckie władze w realizacji warunków określonych we wspólnym stanowisku 2007/734/WPZiB i doprecyzowanych w pkt 5 niniejszych konkluzji oraz przeglądu wszelkich innych działań, które wskazują na gotowość uzbeckich władz do stosowania się do zasad poszanowania praw człowieka, praworządności i podstawowych wolności. Rada oceni wyniki przeglądu i przedstawi uzbeckiemu rządowi zalecenia co do ewentualnych dalszych działań, które powinien podjąć, by zwiększyć poszanowanie praw człowieka i praworządność w Uzbekistanie. Rada będzie uważnie i nieprzerwanie monitorować i oceniać, w świetle warunków określonych powyżej, sytuację w zakresie praw człowieka w Uzbekistanie i w zależności od potrzeby może znieść, zmienić lub ponownie wprowadzić ograniczenia wizowe”.

Przegląd wytycznych UE w sprawie tortur – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada odnosi się z zadowoleniem do przeglądu wytycznych w sprawie tortur i okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania i przyjmuje zaktualizowaną wersję wytycznych przedstawioną w dok. 8590/08.

2. Rada potwierdza, że propagowanie i ochrona prawa do tego, aby nie być poddawanym torturom, należy do priorytetów polityki UE w dziedzinie praw człowieka. Działania na rzecz zapobiegania wszelkim formom tortur i złego traktowania w UE oraz na całym świecie, jak również ich wyeliminowania, cieszą się ogromnym poparciem wszystkich państw członkowskich UE.

3. Rada przypomina zdecydowane stanowisko UE, aby w zwalczaniu terroryzmu w pełni przestrzegać zobowiązań związanych z torturami oraz innym okrutnym, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem albo karaniem, zwłaszcza aby całkowicie zakazać stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania.

4. Rada podkreśla znaczenie, jakie ma dalsza intensyfikacja realizacji wytycznych w sprawie tortur dzięki korzystaniu z doświadczeń nabytych w trakcie przeglądu, zwłaszcza przez wzmocnienie współpracy z mechanizmami ONZ i podmiotami regionalnymi.

5. Rada podkreśla także znaczenie nowych środków wykonawczych i kładzie nacisk na fakt, że skuteczne wprowadzenie w życie wytycznych zależy m.in. od aktywnych kampanii informacyjnych, jak również od współpracy między organami rządowymi i społeczeństwem obywatelskim.

6. Rada przypomina o znaczeniu, jakie ma uzupełnianie działań dyplomatycznych wsparciem finansowym przeznaczonym na zapobieganie torturom i programy w zakresie rehabilitacji, i z zadowoleniem przyjmuje wysiłki ukierunkowane na zwiększenie wpływu tych programów. Rada docenia istotne prace Komisji Europejskiej w tym zakresie i wzywa państwa członkowskie do wspierania ośrodków rehabilitacji ofiar tortur”.

Afganistan – konkluzje Rady

„Unia Europejska z zadowoleniem przyjmuje obecność przedstawiciela afgańskiego rządu podczas prac trojki UE – Afganistan i pragnie powtórzyć, że popiera rząd Afganistanu i jego krajową strategię zwalczania narkotyków. Przypomina, że główna odpowiedzialność za rozwiązanie problemu narkotyków spoczywa na rządzie Afganistanu. UE podtrzymuje swoje zobowiązanie do udzielania pomocy w rozwiązywaniu problemu handlu narkotykami i wykorzystywania prekursorów, który stanowi zagrożenie dla stabilności i dobrobytu Afganistanu, jak i dla bezpieczeństwa całego regionu.

Wyrażamy zadowolenie z ostatniego posiedzenia afgańskiej Wspólnej Rady ds. Koordynacji i Monitorowania (Joint Co-ordination Monitoring Board), które odbyło się w Tokio, a także ze zobowiązania rządu afgańskiego do przyspieszenia i usprawnienia realizacji krajowej strategii zwalczania narkotyków przez:

(i) zapewnienie ochrony wojskowej podczas niszczenia upraw na wskazanych obszarach;

(ii) restrukturyzację i reformę funduszu antynarkotykowego;

(iii) planowanie realizacji strategii antynarkotykowej na poziomie prowincji na podstawie lokalnych planów rozwoju;

(iv) rozwijanie i skuteczną realizację programów mających na celu propagowanie rozwoju zgodnego z prawem, w tym wsparcie ekonomiczne dla legalnych upraw komercyjnych i gospodarstw wiejskich;

(v) wzmacnianie wymiaru sprawiedliwości i innych instytucji prawnych oraz lepsze egzekwowanie zakazów;

(vi) dalszą intensyfikację współpracy transgranicznej, regionalnej i międzynarodowej w zakresie działań związanych ze zwalczaniem narkotyków; oraz

(vii) uwzględnianie problematyki związanej ze zwalczaniem narkotyków we wszystkich politykach rządu.

Uważamy, że niezbędne jest wprowadzenie tych elementów w życie. Konieczne jest umacnianie praworządności z pomocą skutecznej policji i skutecznego systemu wymiaru sprawiedliwości. W dłuższej perspektywie zasadniczą kwestią w rozwiązywaniu problemu narkotyków jest również stawianie przed sądem osób zamieszanych w sprawy związane z narkotykami, poprawa bezpieczeństwa i lepsza kontrola ze strony rządów prowincji oraz walka z korupcją.

Podstawowe znaczenie ma wypełnianie przywódczej roli oraz dotrzymywanie zobowiązań przez rząd Afganistanu; UE gotowa jest udzielać pomocy – w ramach realizacji swojej kompleksowej strategii zwalczania „gospodarki opium” – przez połączenie lepszych możliwości gospodarczych z rozwojem społecznym oraz większym bezpieczeństwem i lepszym sposobem rządzenia. Pomoc UE przewidziana na lata 2007–2013 koncentruje się na tych kwestiach.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, UE w pełni popiera prace prowadzone przez misję policyjną EUPOL w ramach EPBiO oraz wzywa państwa członkowskie i partnerów międzynarodowych do dalszego zapewniania wykwalifikowanego personelu policyjnego. UE podkreśla również nadrzędne znaczenie, jakie ma program w ramach instrumentu na rzecz stabilności; obejmuje on środki, które mają pomagać Afganistanowi w propagowaniu praworządności przez wspieranie reformy sektora wymiaru sprawiedliwości.

UE przyznaje, że nie ma szybkich rozwiązań. Doświadczenia Pakistanu i Tajlandii pokazują, że zwalczanie uprawy maku wymaga czasu i że konieczne jest zastosowanie kompleksowego i skoordynowanego podejścia. Zgodnie z afgańską krajową strategią zwalczania narkotyków kwestią priorytetową jest połączenie zwalczania handlu narkotykami z poprawą warunków życia na obszarach wiejskich, ograniczaniem popytu oraz umacnianiem instytucji państwowych, przede wszystkim instytucji odpowiedzialnych za wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych oraz egzekwowanie prawa. UE wyraża także zadowolenie w związku z tym, że jako element uzupełniający zwalczanie narkotyków w Afganistanie uwzględniono walkę z korupcją – zgodnie z propozycją przedstawioną w sprawozdaniu z realizacji krajowej strategii zwalczania narkotyków przygotowanym przez Wspólną Radę ds. Koordynacji i Monitorowania.

W ramach tych długoterminowych zabiegów Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości będzie musiało rozważyć możliwość rozszerzenia i wzmocnienia obowiązków w zakresie sprawozdawczości. Pomogłoby to rządowi Afganistanu i wspólnocie międzynarodowej ocenić sukcesy osiągane we wszystkich filarach krajowej strategii zwalczania narkotyków.

UE uznaje i popiera sprzeciw rządu Afganistanu wobec legalnej uprawy opium”.

Stosunki z Ameryką Łacińską i Karaibami

Rada zatwierdziła – jako podstawę do dalszych negocjacji – projekty porządku obrad oraz projekty wspólnych deklaracji i komunikatów przeznaczone na posiedzenia, które mają się odbyć w Limie w dniach 16–17 maja, a mianowicie:

  • na szczyt UE – Ameryka Łacińska i Karaiby (LAC);
  • na szczyty trojki UE i partnerów regionu LAC z Chile, Meksyku, Wspólnoty Andyjskiej, Ameryki Środkowej, Mercosuru i Cariforum.

Stosunki z Radą Współpracy Arabskich Państw Zatoki Perskiej

Rada zatwierdziła wstępny porządek obrad na 18. posiedzenie wspólnej rady UE – Rada Współpracy Arabskich Państw Zatoki Perskiej i na posiedzenie ministerialne; zatwierdziła także projekt wspólnego komunikatu przedstawiający stanowisko UE na to posiedzenie; zaplanowano je na 26 maja w Brukseli.

Rada Współpracy Arabskich Państw Zatoki Perskiej (GCC) jest regionalną organizacją skupiającą sześć państw tego obszaru (Bahrajn, Kuwejt, Oman, Katar, Arabię Saudyjską, Zjednoczone Emiraty Arabskie).

WSPÓŁPRACA NA RZECZ ROZWOJU

Umowa z Kotonu o partnerstwie między AKP a UE – przegląd śródokresowy

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą zawarcie umowy, która wprowadza kilka zmian do umowy o partnerstwie podpisanej w Kotonu w czerwcu 2000 roku pomiędzy państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku a Wspólnotą Europejską (dok. 6368/1/08).

Zmiany dotyczą przepisów z różnych dziedzin, m.in. walki z terroryzmem i rozprzestrzenianiem broni masowego rażenia, przepisów finansowych i dialogu politycznego na temat praw człowieka, zasad demokratycznych i praworządności.

Umowa z Kotonu reguluje stosunki pomiędzy państwami AKP a Unią Europejską. Jej głównym celem jest walka z ubóstwem, w czym mają pomóc wzmocniony wymiar polityczny, nowe partnerstwa gospodarcze i handlowe oraz ściślejsza współpraca finansowa. Umowa, zawarta na 20 lat, przewiduje, że co pięć lat jej przepisy będą rewidowane.

Umowa zawarta przez Radę jest wynikiem przeglądu przeprowadzonego pod koniec pierwszego z pięcioletnich okresów.

POLITYKA HANDLOWA

Antydumping – bielizna pościelowa, kumaryna i obuwie

Rada przyjęła następujące rozporządzenia:

  • rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 397/2004 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Pakistanu (dok. 8030/08);
  • rozporządzenie nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz kumaryny pochodzącej z Chin w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z rozporządzeniem 384/96 rozszerzone na Indie, Tajlandię, Indonezję i Malezję (dok. 8180/08);
  • rozporządzenie rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem nr 1472/2006 na przywóz niektórych rodzajów obuwia ze skórzanymi cholewkami pochodzącego z Chin na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Makau, zgłoszonego lub niezgłoszonego jako pochodzący z Makau (dok. 8199/08).

SPRAWY OGÓLNE

Prace innych składów Rady

Rada przyjęła do wiadomości przygotowane przez prezydencję sprawozdanie z prac innych składów Rady (dok. 8700/08).

Komunikacja na temat Europy – konkluzje Rady

Rada przyjęła konkluzje, w których wyraziła zadowolenie w związku z komunikatem Komisji z 3 października 2007 r. zatytułowanym „Partnerski proces komunikowania na temat Europy” (COM(2007) 568 wersja ostateczna) oraz przyjęła do wiadomości dokument roboczy Komisji będący wnioskiem w sprawie porozumienia międzyinstytucjonalnego (COM(2007) 569 wersja ostateczna).

Tekst konkluzji znajduje się w dok. 8528/08.

PRZEJRZYSTOŚĆ

Roczne sprawozdanie dotyczące publicznego dostępu do dokumentów

Rada przyjęła roczne sprawozdanie z wykonania rozporządzenia 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów (dok. 8475/08).

W sprawozdaniu, obejmującym rok 2007, stwierdzono, że:

  • ponad 67% dokumentów Rady sporządzonych w roku 2007 (tj. 108 343 ze 161 121 nowych dokumentów odnotowanych w rejestrze Rady) zostało bezpośrednio udostępnionych społeczeństwu poprzez rejestr, po tym jak znalazły się w obiegu;
  • na dzień 31 grudnia 2007 r. w rejestrze Rady odnotowano 1 010 217 dokumentów (wszystkie wersje językowe łącznie), z których 724 338 (71,7% dokumentów odnotowanych w rejestrze) było dokumentami ogólnodostępnymi, tj. dostępnymi w formacie do pobrania albo dostępnymi na wniosek;
  • w roku 2007 do publicznego rejestru dokumentów Rady zalogowało się 465 612 różnych użytkowników (wobec 380 349 w roku 2006), co oznacza wzrost o 22,4%. Całkowita liczba odwiedzin wzrosła o 21% (2 078 602 odwiedziny w roku 2007 wobec 1 722 354 odwiedzin w roku 2006), co oznacza ponad 5 700 odwiedzin dziennie;
  • Rada otrzymała 1 964 publiczne wnioski o dostęp do łącznie 7 809 dokumentów i udostępniła w sumie (całkowicie lub częściowo) 6 123 dokumenty (co odpowiada 78,9% złożonych wniosków).

W sprawozdaniu zwrócono uwagę na najważniejsze wydarzenia, które miały miejsce w piątym roku obowiązywania rozporządzenia o dostępie do dokumentów, oraz omówiono skargi, które zostały złożone do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, i orzecznictwo trybunałów i sądów wspólnotowych w sprawach dotyczących dostępu do dokumentów Rady.

Ponadto w sprawozdaniu przedstawiono regulacyjne, administracyjne i praktyczne dostosowania poczynione przez Radę, by spełnić wymogi rozporządzenia. We wnioskach końcowych sprawozdania wskazano, że jeśli chodzi o Radę, cele wyznaczone w traktatach i w rozporządzeniu 1049/2001 zostały w 2007 roku osiągnięte.

Publiczny dostęp do dokumentów

Rada przyjęła odpowiedź na ponowny wniosek (02/c/01/08) złożony przez Ottavia MARZOCCHIEGO; delegacja duńska, słoweńska, fińska i szwedzka głosowały przeciwko (dok. 6449/08).

BUDGET

Korekta unijnych wieloletnich ram finansowych

Rada przyjęła decyzję dostosowującą unijne wieloletnie ramy finansowe za pomocą zmiany do porozumienia pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami (dok. 7682/08).

Korekta była konieczna, ponieważ kwota w wysokości 2 034 mln EUR według cen bieżących nie mogła zostać rozdysponowana w 2007 roku ani przeniesiona na rok 2008 wskutek opóźnień w przyjmowaniu niektórych programów operacyjnych w ramach działu 1b (Fundusze strukturalne i Fundusz Spójności) i działu 2b (Rozwój obszarów wiejskich i Europejski Fundusz Rybacki) budżetu ogólnego UE. Parlament i Rada uzgodniły, że przeniosą tę kwotę na kolejne lata budżetowe. Decyzja ta nie oznacza zwiększenia ogólnego pułapu płatności.

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Harmonogram wprowadzania sytemu SIS II

Rada potwierdziła konkluzje prezydencji przedstawione w sprawozdaniu na temat nierozstrzygniętych kwestii związanych ze szczegółowym harmonogramem wprowadzania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II).

O przedstawienie sprawozdania na ten temat Rada zwróciła się do prezydencji w konkluzjach przyjętych w lutym (zob. komunikat prasowy 6796/08, s. 8).

Udział Turcji w pracach Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą zawarcie umowy z Turcją w sprawie jej udziału w pracach Europejskiego Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (dok. 13649/1/06).

Turcja, która jest krajem kandydującym do UE, może przed przystąpieniem do UE uczestniczyć w programach Wspólnoty i brać udział w pracach jej agencji.

Wspomniane centrum, mające siedzibę w Lizbonie, zostało utworzone w 1993 roku, by dostarczać Wspólnocie i państwom członkowskim rzeczywistych, obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji na szczeblu europejskim o narkotykach, narkomanii oraz o jej skutkach.

Umowa z Turcją została podpisana w październiku 2007 roku.

Więcej informacji na stronie internetowej: http://www.emcdda.europa.eu.

ROLNICTWO

Reforma sektora wina

Rada przyjęła rozporządzenie, na mocy którego zreformowana zostanie wspólna organizacja unijnego rynku wina (dok. 7292/08, 8317/08 ADD 1).

Reforma ma służyć następującym celom:

  • zwiększeniu konkurencyjności unijnych producentów wina
  • odbudowaniu dawnych rynków i pozyskaniu nowych w Unii Europejskiej i poza jej obszarem
  • zrównoważeniu podaży i popytu
  • uproszczeniu zasad
  • zachowaniu najlepszych europejskich tradycji produkcji wina
  • wzmocnieniu tkanki społecznej na obszarach wiejskich, a także
  • ochronie środowiska.

Do kluczowych elementów reformy należą:

  • system premii za karczowanie. Uczestnictwo w nim będzie dobrowolne i uzależnione od pewnych warunków. Państwa członkowskie mogą uzupełnić wspólnotową pomoc finansową przeznaczoną na te premie dodatkową pomocą krajową w wysokości do 75% już przyznanej premii;
  • objęcie systemem płatności jednolitej rolników, którzy wykarczowali uprawy winorośli, co wiąże się z wypłatą średniej regionalnej pomocy bezpośredniej niezwiązanej z produkcją w wysokości, która nie przekracza 350 EUR/ha;
  • zniesienie praw do sadzenia w roku 2015 z pewnymi odstępstwami do roku 2018;
  • przyznanie krajowych pul środków finansowych, które każde z państw członkowskich może przeznaczyć na finansowanie różnorodnych działań, takich jak promowanie europejskiego wina w krajach trzecich, restrukturyzację i przekształcanie winnic, modernizację, zielone zbiory, fundusze wspólnego inwestowania, ubezpieczenie zbiorów, a także na przejściowe działania pomocowe dotyczące destylacji i moszczu;
  • sprawozdanie oceniające skutki reformy, które to sprawozdanie Komisja ma przedłożyć w roku 2012;
  • ewentualne wskazywanie odmiany winorośli oraz rocznika w przypadku wszystkich win, zależnie od pewnych warunków;
  • procedura ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych;
  • kryteria wzbogacania cukrem (szaptalizacji).

Reforma zacznie obowiązywać od dnia 1 sierpnia 2008 r., jednak z następującymi wyjątkami: system karczowania i programy wsparcia będą obowiązywać od dnia 30 czerwca 2008 r.; uzgodnienia dotyczące praktyk enologicznych, ochrony nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i tradycyjnych określeń, etykietowania i prezentacji, rejestru winnic, obowiązkowych deklaracji, dokumentów towarzyszących i rejestru produktów – od dnia 1 sierpnia 2009 r.; odstępstwa od zakazu fermentacji winiarskiej winogron z niektórych obszarów, obowiązujące na mocy art. 2 ust. 3 rozporządzenia 1493/1999 – od dnia 1 stycznia 2008 r.; kilka zmian do rozporządzenia 1782/2003 – od dnia 1 stycznia 2009 r.

Nowe rozporządzenie będzie obowiązywać w miejsce rozporządzenia 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina. Jego przepisy zostały w miarę możliwości dostosowane do rozporządzenia o wspólnej organizacji rynków rolnych[1], do którego w przyszłości mają zostać włączone.

Przedmiotowe rozporządzenie oznacza kolejny etap reform we wspólnej polityce rolnej UE; rozpoczęły się one w roku 2003 od reformy sektora roślin uprawnych, w roku 2004 objęły sektor oliwy z oliwek, tytoniu i bawełny, w roku 2006 – sektor cukru, a w roku 2007 – sektor warzyw i owoców. Rozporządzenie to uwzględnia także wspólnotową politykę, której celem są zrównoważony rozwój, większa konkurencyjność oraz prostsze i lepsze uregulowania prawne.

Monitorowanie gąbczastej encefalopatii bydła (BSE)

Rada postanowiła nie sprzeciwiać się przyjęciu przez Komisję rozporządzenia uzupełniającego rozporządzenie 999/2001 o nowe kryteria wprowadzania zmian do rocznych programów monitorowania gąbczastej encefalopatii bydła (BSE).

W załączniku III do rozporządzenia 999/2001 zamieszczono zasady monitorowania zwierząt pod kątem przenośnych encefalopatii gąbczastych. Zostanie on zmieniony, tak by znalazły się w nim wymogi wobec państw członkowskich, które – jak twierdzą – odnotowały poprawę sytuacji epidemiologicznej, co uzasadnia wprowadzenie przez nie zmian do rocznych programów monitorowania BSE. W nowym rozporządzeniu przede wszystkim ustanowione zostaną kryteria epidemiologiczne, które pozwolą w wymierny sposób dowieść poprawy sytuacji w zakresie BSE.

BADANIA

Fundusz badawczy w dziedzinie węgla i stali*

Rada przyjęła decyzję ustanawiającą program badawczy unijnego Funduszu Badawczego Węgla i Stali i wieloletnie wytyczne techniczne dotyczące tego programu (dok. 5882/08, 8354/2/08 ADD1). (Dz.U. L 29 z 5.2.2003, s. 28).

Program ma służyć zwiększeniu konkurencyjności sektora węgla i stali i ma się przyczynić do ich zrównoważonego rozwoju; uzupełnia on w tych sektorach siódmy unijny ramowy program w zakresie badań (Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1).

Jeżeli chodzi o sektor węgla, program ma wesprzeć realizację wspólnotowych celów energetycznych oraz konkurencyjne i przyjazne dla środowiska wykorzystywanie tego surowca. Program propaguje badania związane z nowoczesnymi technologiami i wiedzą techniczną (know-how) niezbędną do dalszego postępu technologicznego, z bezpieczeństwem kopalń, poprawą warunków pracy w kopalniach oraz lepszą ochroną środowiska.

Jeżeli chodzi o sektor stali, głównym założeniem programu jest wypracowywanie nowych lub ulepszonych technologii, które zagwarantowałyby rentowną, czystą i bezpieczną produkcję stali i wyrobów stalowych, prowadzącą do stałej poprawy parametrów, większej przydatności do konkretnych zastosowań, większej satysfakcji klientów, dłuższego okresu użytkowania, łatwiejszego odzysku i recyklingu.

Maksymalna łączna kwota wkładu finansowego ze środków Funduszu Badawczego Węgla i Stali na projekty pilotażowe i demonstracyjne została zwiększona do 50% kosztów kwalifikowalnych.

Zmodyfikowano wieloletnie wytyczne techniczne w zakresie zarządzania programem, po to by zapewnić jego komplementarność w stosunku do siódmego ramowego programu w zakresie badań i uwzględnić przyjęcie do UE nowych państw członkowskich.

ŚRODOWISKO

Protokół kartageński o bezpieczeństwie biologicznym – wytyczne negocjacyjne

Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do uczestnictwa – w odniesieniu do zagadnień wchodzących w zakres kompetencji Wspólnotowy – w negocjacjach dotyczących międzynarodowych zasad i procedur w dziedzinie odpowiedzialności i zadośćuczynienia za szkody spowodowane transgranicznym przemieszczaniem żywych zmodyfikowanych organizmów.

Negocjacje, prowadzone na mocy protokołu kartageńskiego o bezpieczeństwie biologicznym, odbędą się podczas posiedzenia zaplanowanego na 12–16 maja w Bonn.


[1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku), Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.


Side Bar