Unia Europejska

Euro

Euro jest najbardziej namacalnym dowodem integracji europejskiej – wspólnej waluty używa codziennie około 338,6 milionów ludzi w 19 z 28 krajów UE. Korzyści płynące ze wspólnej waluty są oczywiste dla każdego, kto podróżuje za granicą lub robi zakupy na stronach internetowych działających w innym państwie UE.

Współpraca walutowa w UE

Unia gospodarcza i walutowa polega na koordynowaniu polityk gospodarczych i fiskalnych, prowadzeniu wspólnej polityki pieniężnej oraz posługiwaniu się euro jako wspólną walutą. Euro zostało wprowadzone 1 stycznia 1999 r. jako wirtualna waluta do celów płatności bezgotówkowych i rozliczeń rachunkowych. Banknoty i monety euro wprowadzono 1 stycznia 2002 r.

Zobacz, jak wyglądają banknoty i monety euro.

Kraje, których walutą jest euro

Euro (€) jest oficjalną walutą w 19 spośród 28 państw członkowskich UE. Państwa, które przyjęły je jako swoją walutę, wspólnie tworzą tzw. strefę euro. 

 

Ponad 175 milionów ludzi na świecie używa walut, których wartość jest powiązana z euro.

Wejście do strefy euro

Aby wejść do strefy euro, państwa UE muszą spełnić kryteria konwergencji. Są to gospodarczo-prawne kryteria uzgodnione w traktacie z Maastricht w 1992 r., dlatego czasem nazywa się je też kryteriami z Maastricht.

Traktat nie określa konkretnego harmonogramu przystąpienia do strefy euro i pozostawia w gestii państw członkowskich opracowanie własnych strategii, które pozwolą spełnić warunki konieczne do przyjęcia euro.

Korzyści z euro

Wspólna waluta oferuje wiele korzyści, na przykład pozwala wyeliminować wahania kursowe oraz koszty wymiany walut. Ułatwia też przedsiębiorstwom transgraniczną wymianę handlową i przyczynia się do stabilizacji gospodarki – gospodarka się rozwija, a konsumenci mają większy wybór. Dzięki wspólnej walucie łatwiej jest podróżować i robić zakupy w innych krajach. Na arenie światowej euro zapewnia UE większą siłę przebicia, ponieważ jest drugą po dolarze amerykańskim najważniejszą walutą międzynarodową.

Zarządzanie euro

Sprawami pieniężnymi w UE zajmuje się niezależny Europejski Bank Centralny. Jego głównym celem jest utrzymanie stabilności cen. Bank ustala także pewną ilość podstawowych stóp procentowych w strefie euro. Chociaż to państwa członkowskie nadal pobierają podatki, a każde z nich decyduje o własnym budżecie, ich rządy opracowały wspólne zasady dotyczące finansów publicznych, aby móc koordynować działania na rzecz stabilności, wzrostu i zatrudnienia.

Back to top