Unia Europejska

Pionierzy, którzy utorowali drogę do utworzenia UE

Pionierzy, którzy utorowali drogę do utworzenia UE


 

To ci wizjonerscy liderzy zainspirowali powstanie Unii Europejskiej, w której dzisiaj żyjemy. Bez ich energii i motywacji nie mieszkalibyśmy w oazie pokoju i stabilności, która jest dla nas czymś normalnym. Od bojowników ruchu oporu po prawników, ojcowie-założyciele tworzyli zróżnicowaną grupę ludzi, którym przyświecały te same idee: pokojowa, zjednoczona i bogata Europa. Poza opisanymi poniżej ojcami-założycielami, wiele innych osób pracowało niestrudzenie nad europejskim projektem, inspirując go jednocześnie. Ta część poświęcona ojcom-założycielom jest w trakcie przygotowywania.

Konrad Adenauer

pragmatyczny demokrata niestrudzony w działaniach na rzecz zjednoczenia

Pierwszy kanclerz Republiki Federalnej Niemiec, który stał na czele nowo powstałego państwa w latach 1949–63, zmienił powojenną historię Niemiec i Europy bardziej niż ktokolwiek inny.

Podstawą polityki zagranicznej Adenauera było pojednanie z Francją. Wraz z prezydentem Francji Charles’em de Gaulle’em Adenauer doprowadził do przełomu w stosunkach pomiędzy Niemcami a Francją: w 1963 roku państwa te, niegdyś nieprzejednani wrogowie, podpisały traktat o przyjaźni, który stał się jednym z kamieni milowych na drodze integracji europejskiej.

Dowiedz się więcej na temat Konrada Adenauera pdf(685 kB)

Tekst

Konrad Adenauer przemawia w Metzu, 2 lipca 1966 r.

Jeśli uda nam się stworzyć organizację, która pozwoli Francuzom widzieć wszystko, co dzieje się w Niemczech w dziedzinie produkcji stali i wydobycia węgla, a Niemcom, co w tej dziedzinie dzieje się we Francji, to taki system wzajemnej kontroli jest najlepszym sposobem rozwijania polityki opartej na zaufaniu.


Konrad Adenauer spricht am 2. Juli 1966 in Metz

Wenn es uns gelingt, eine Organisation zu schaffen, die den Franzosen gestattet, alles das zu sehen, was auf dem Gebiete der Fabrikation von Stahl und der Förderung von Kohle in Deutschland vor sich geht und, wenn umgekehrt, die Deutschen sehen, was in Frankreich vor sich geht, dann ist diese gegenseitige Kontrolle das beste Mittel, um eine Politik zu treiben, die sich auf Vertrauen gründet.

Joseph Bech

jak mały kraj może odegrać kluczową rolę w procesie integracji europejskiej

Joseph Bech był luksemburskim politykiem, który na początku lat 50. pomagał tworzyć Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, a pod koniec tej dekady stał się głównym architektem integracji europejskiej.

To wspólne memorandum krajów Beneluksu doprowadziło do zwołania konferencji mesyńskiej w czerwcu 1955 r., co umożliwiło stworzenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

Dowiedz się więcej na temat Josepcha Becha pdf(531 kB)

Tekst

Joseph Bech przemawia w Strasburgu, 1968 r.

Dlaczego, tak naprawdę, po drugiej wojnie światowej rozpoczęliśmy projekt integracji europejskiej? Ponieważ uważaliśmy, że aby umożliwić proces pojednania między Francją a Niemcami, należy koniecznie stworzyć nową Europę.

I okazuje się, że przynajmniej w tym obszarze − który ma pierwszorzędne znaczenie, bowiem od niego zależy pokój w Europie − stworzyliśmy ideę integracji europejskiej, jeden z celów walki o zjednoczoną Europę został osiągnięty.


Joseph Bech parle en 1968 à Strasbourg

Pourquoi est-ce qu’en réalité nous avons voulu faire l’Europe au lendemain de la Seconde Guerre mondiale ? Nous pensions qu’il fallait absolument créer une Europe nouvelle afin de permettre, dans ce cadre nouveau, de réconcilier la France et l’Allemagne.

Et constatons que tout au moins dans ce domaine qui était un domaine essentiel, puisque c’est la paix en Europe qui en dépend, nous avons fait l’idée européenne ou l’un des motifs, l’un des objectifs de la lutte pour l’Europe unie a été atteint.

Johan Willem Beyen

plan utworzenia wspólnego rynku

Międzynarodowy bankier, biznesmen i polityk, Johan Willem Beyen był holenderskim politykiem, który w połowie lat 50., za sprawą swojego „planu Beyena”, tchnął nowe życie w projekt integracji europejskiej.

Beyen jest jednym z mniej znanych ojców-założycieli UE. Osoby, które go znały, ceniły jego urok osobisty, orientację w sprawach międzynarodowych i łatwość nawiązywania kontaktów.

Dowiedz się więcej na temat Johana Willema Beyena pdf(145 kB)

Winston Churchill

pomysłodawca Stanów Zjednoczonych Europy

Winston Churchill, były oficer wojska, korespondent wojenny i premier Wielkiej Brytanii (w latach 1940–45 i 1951–55), jako jeden z pierwszych nawoływał do utworzenia „Stanów Zjednoczonych Europy”. Po zakończeniu drugiej wojny światowej doszedł do wniosku, że gwarancją pokoju może być jedynie zjednoczona Europa. Zamierzał raz na zawsze położyć kres nacjonalizmowi i podżeganiu do wojny w Europie.

Dowiedz się więcej na temat Winstona Churchilla pdf(616 kB)

Tekst

Winston Churchill przemawia w Zurychu, 19 września 1946 r.

… musimy odtworzyć europejską rodzinę w strukturze regionalnej, którą można by nazwać Stanami Zjednoczonymi Europy, a pierwszym realnym krokiem w tym kierunku będzie utworzenie Rady Europy. Nawet jeśli na początku nie wszystkie państwa Europy będą chciały lub mogły przystąpić do tej unii, i tak musimy pracować nad tym, aby zgromadzić i połączyć te, które chcą i mogą tego dokonać.


Winston Churchill speaking on 19 September 1946 in Zurich

…we must re-create the European family in a regional structure called, it may be, the United States of Europe, and the first practical step will be to form a Council of Europe. If at first all the States of Europe are not willing or able to join the union we must nevertheless proceed to assemble and combine those who will and those who can.

Alcide de Gasperi

natchniony rzecznik demokracji i wolności w Europie

W latach 1945–1953 Alcide de Gasperi, jako włoski premier i minister spraw zagranicznych, kształtował powojenne losy kraju.

Wielokrotnie propagował inicjatywy na rzecz zjednoczenia Europy Zachodniej, pracując nad realizacją planu Marshalla i nawiązując bliskie stosunki gospodarcze z innymi europejskimi krajami, w szczególności z Francją.

Dowiedz się więcej na temat Alcide de Gasperi pdf(729 kB)

Tekst

Alcide de Gasperi przemawia w Strasburgu, 12 stycznia 1951 r.

Jeśli ograniczymy się do budowania wspólnych administracji − nie dysponując wyższą wolą polityczną weryfikowaną przez organ centralny, który będzie reprezentował i konkretyzował wolę polityczną na szczeblu krajowym oraz czuwał nad nią, przekształcając ją w wyższą formę − grozi nam wówczas sytuacja, w której działalność europejska, w porównaniu z działalnością poszczególnych państw, wyda się pozbawiona żaru lub wyższych ideałów. Mogłaby nawet być postrzegana jako niepotrzebny i być może przytłaczający ciężar, tak jak to się stało w przypadku Świętego Cesarstwa Rzymskiego w jego schyłkowym okresie.


Alcide de Gasperi parle le 12 janvier 1951 à Strasbourg

Si nous ne bâtissons que des administrations communes sans qu'il y ait une volonté politique supérieure vérifiée par un organisme central, dans lesquels les volontés nationales se rencontrent, se précisent et se réchauffent dans une synthèse supérieure, nous risquons que cette activité européenne, comparée aux vitalités nationales particulières, paraisse sans chaleur, sans vie idéale. Il pourrait même apparaître à certain moment un harnachement superflu et peut être oppressif, tel que le Saint-Empire Romain apparu à certaine période de son déclin.

Nicole Fontaine

polityk i pedagog

Druga kobieta-przewodnicząca Parlamentu Europejskiego była wpływowym politykiem i gorącą zwolenniczką Europy. W udziale przypadło jej nadzorowanie przyjęcia euro. Nicole Fontaine, która była przewodniczącą Parlamentu Europejskiego w latach 1999–2002, zapoczątkowała reformę metod pracy tej instytucji po to, żeby była ona bliżej społeczeństwa.

W swoim pierwszym przemówieniu w roli przewodniczącej, na szczycie Rady Europejskiej w Tampere (Finlandia) w październiku 1999 r., podkreśliła, jak ważne jest reagowanie na codzienne troski obywateli. Opowiedziała się za „ambitnym podejściem mającym na celu stworzenie ogólnounijnej karty praw podstawowych”. W grudniu 2000 r. podpisała w imieniu Parlamentu Europejskiego Kartę praw podstawowych.

Nicole Fontaine była nie tylko politykiem, ale też pedagogiem. Wykładała w najstarszej szkole biznesu na świecie – ESCP Europe, a także pełniła funkcję kierownika katedry „Jean Monnet” na Uniwersytecie Sophia Antipolis w Nicei.

Dowiedz się więcej na temat Nicole Fontaine pdf (1.68 MB)

Tekst

Video transcript

Walter Hallstein

siła dyplomacji napędzająca integrację europejską

Walter Hallstein był pierwszym przewodniczącym Komisji Europejskiej urzędującym w latach 1958 1967, zaangażowanym Europejczykiem i gorącym orędownikiem integracji europejskiej.

Pełniąc funkcję przewodniczącego Komisji Europejskiej, Hallstein działał na rzecz szybkiego utworzenia wspólnego rynku. Jego zaraźliwy entuzjazm i dar przekonywania promowały ideę integracji także po zakończeniu jego kadencji. W czasie sprawowania przez niego urzędu poczyniono znaczne postępy w zakresie integracji.

Dowiedz się więcej na temat Waltera Hallsteina pdf(508 kB)

Tekst

Walter Hallstein przemawia w Strasburgu, 2 marca 1953 r.

Doskonale wiadomo, co każe nam iść naprzód: to niezniszczalne poczucie europejskiej tożsamości. Europejczycy – i świat – mogą się naprawdę rozwijać tylko w silnej, zjednoczonej Europie. Rozdrobniona Europa stanie się Bałkanami świata i będzie stanowić otwarte zaproszenie do ingerowania w jej sprawy. Aby została usłyszana, musi przemawiać jednym głosem. Nic nie jest tak niestosowne, jak dramatyzowanie występującego sporadycznie koncentrowania się na poszczególnych środkach wyrównawczych lub ich sporadycznego nagromadzenia.


Walter Hallstein spricht am 2. März 1953 in Straßburg

Was uns vorwärts treibt, ist zur Genüge bekannt: Es gibt ein unzerstörbares europäisches Selbstgefühl. Nur mit einem starken, einigen Europa können die Europäer - und kann die Welt - wirklich gedeihen. Ein zersplittertes Europa wird zum Balkan der Welt werden und zur ständigen Einladung an andere, sich in seine Angelegenheiten einzumischen. Es muss mit einer Stimme sprechen, um gehört zu werden. Nichts ist darum unangebrachter, als die von Zeit zu Zeit eintretende Konzentration auf einzelne Ausgleichsvorgänge oder ihre gelegentliche Kumulierung zu dramatisieren.

Ursula Hirschmann

działaczka ruchu antyfaszystowskiego i założycielka Europejskiego Ruchu Federalistycznego 1913 - 1991

Ursula Hirschmann urodziła się w 1913 r. w Berlinie w rodzinie Żydów z klasy średniej. W 1932 r. przystąpiła do organizacji młodzieżowej Partii Socjaldemokratycznej będącej w kontrze do rozwijającego się nazizmu. Na wygnaniu w Paryżu w połowie lat 30. XX w. poznała i poślubiła młodego włoskiego filozofa i socjalistę Eugenia Colorniego. Zaczęła też aktywnie udzielać się w tajnej opozycji antyfaszystowskiej w kraju męża, we Włoszech.

Kiedy Colorniego aresztowano i uwięziono na wyspie Ventotene, pojechała tam za nim. Para poznała tam Ernesta Rossiego i Altiera Spinellego, którzy w 1941 r. zostali współautorami manifestu z Ventotene „na rzecz wolnej i zjednoczonej Europy”, powszechnie uznawanego za zalążek europejskiego federalizmu. Manifest był planem działań na rzecz stworzenia po wojnie demokratycznej Unii Europejskiej. Ursula Hirschmann przemyciła manifest z wyspy do Włoch i pomagała w jego rozpowszechnianiu.

Po ucieczce Spinellego z Ventotene, w sierpniu 1943 r. w Mediolanie znalazła się wraz z nim w gronie założycieli Europejskiego Ruchu Federalistycznego. W 1975 r. Ursula Hirschmann założyła w Brukseli stowarzyszenie Association Femmes pour l'Europe.

Dowiedz się więcej na temat Ursula Hirschmann pdf(1.3 MB)

Sicco Mansholt

rolnik, bojownik ruchu oporu i prawdziwy Europejczyk

Sicco Mansholt był rolnikiem, członkiem holenderskiego ruchu oporu w czasie drugiej wojny światowej, holenderskim politykiem i pierwszym członkiem Komisji Europejskiej odpowiedzialnym za rolnictwo. Poglądy Mansholta stały się podstawą wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej, jednego z najistotniejszych obszarów polityki od początku jej funkcjonowania.

Jako świadek tragedii związanych z klęską głodu w Holandii pod koniec drugiej wojny światowej Mansholt był przekonany, że Europa musi stać się samowystarczalna, tak aby każdemu zapewnić stały dostęp do żywności za przystępną cenę.

Dowiedz się więcej na temat Sicco Mansholta pdf(152 kB)

Tekst

Sicco Mansholt przemawia w Brukseli, 10 grudnia 1968 r.

Komisja wyjaśniła niedawno Radzie Ministrów, co jej zdaniem musi się zmienić w europejskim rolnictwie w ciągu następnych 10 lat.

W związku z tym poinformowała, że najpierw zostanie przedłożone memorandum dotyczące struktury agrarnej w najszerszym tego słowa znaczeniu.

Chodzi o radykalne środki, nie tylko finansowe, ale i strukturalne, i dlatego Komisja uważa memorandum za właściwą w tym przypadku formę dokumentu.


Sicco Mansholt in gesprek op 10 december 1968 in Brussel

De Commissie heeft dus zojuist aan de ministerraad een uiteenzetting gegeven van wat zij meent dat in de komende 10 jaar moet gebeuren in de Europese landbouw.

Zij heeft dus meegedeeld dat er in de 1ste plaats een memorandum zal worden overgelegd ten aanzien van de agrarische structuur in de ruimste zin van het woord.

Het zijn zulke ingrijpende maatregelen, niet alleen financieel diep ingrijpend maar ook structureel diep ingrijpend, dat zij meent dat de vorm van een memorandum de juiste is.

Melina Mercouri

aktorka, polityk i mecenas kultury

Wszystko, co robiła Melina Mercouri – grecka aktorka i polityk – było naznaczone jej ognistym charakterem i pasją: jej początki na deskach teatru i na ekranie oraz walka z juntą faszystowską, która w 1967 r. przejęła kontrolę nad Grecją, zaangażowanie na rzecz ochrony i promowanie kultury jako polityk.

Dowiedz się więcej na temat Melina Mercouri pdf(1.45 MB)

Tekst

No transcript available

Jean Monnet

jednocząca siła, dzięki której powstała Unia Europejska

Jean Monnet, francuski doradca ds. gospodarczych i politycznych, poświęcił swoje życie sprawie integracji europejskiej. To on zainspirował prace nad planem Schumana, który był zapowiedzią integracji zachodnioeuropejskiego przemysłu ciężkiego.

Jean Monnet pochodził z regionu Cognac we Francji. Po opuszczeniu szkoły w wieku 16 lat podróżował po świecie, pracując jako handlarz koniakiem, a później także jako bankier. Podczas obydwu wojen światowych zajmował wysokie stanowiska związane z koordynacją produkcji przemysłowej we Francji i Wielkiej Brytanii.

Dowiedz się więcej na temat Jeana Monneta pdf(186 kB)

Tekst

Jean Monnet przemawia w Strasburgu, 1951 r.

Decyzje tego pierwszego europejskiego organu władzy wykonawczej, jakim jest Wysoka Władza, wdrażane są w naszych sześciu krajach, jak gdyby wszystkie one były jednym krajem. Oto jedna z zasadniczych zmian, jakie dokonały się w ramach naszego przedsięwzięcia, oraz sprawdzian jego skuteczności.

Ten pierwszy wspólny rynek, te pierwsze instytucje ponadnarodowe − oto Europa, która zaczyna się jednoczyć.


Jean Monnet parle en 1951 à Strasbourg

Les décisions de ce premier exécutif européen qu’est la Haute Autorité, sont exécutées dans nos six pays comme s'ils n’en faisaient qu'un. C'est là une des transformations essentielles que réalise notre entreprise et le test de sa réussite.

Ce premier marché commun, ces premières institutions supranationales, c'est l'Europe qui commence à s'unir.

Robert Schuman

architekt projektu integracji europejskiej

Robert Schuman, mąż stanu, dyplomowany prawnik i francuski minister spraw zagranicznych w latach 1948–1952 uznawany jest za jednego z ojców jedności europejskiej.

We współpracy z Jeanem Monnetem opracował znany na całym świecie plan Schumana, ogłoszony 9 maja 1950 r., którą to datę uznaje się za symboliczną datę narodzin Unii Europejskiej. Zaproponował w nim wspólną kontrolę nad wydobyciem węgla i produkcją stali: najważniejszych materiałów dla przemysłu zbrojeniowego. Opracowaniu tego planu przyświecała idea, zgodnie z którą prowadzenie wojny nie jest możliwe bez sprawowania kontroli nad wydobyciem węgla i produkcją stali.

Dowiedz się więcej na temat Roberta Schumana pdf

Tekst

Robert Schuman wygłasza deklarację w Paryżu, 9 maja 1950 r.

Głównym celem Francji, która od ponad dwudziestu lat jest orędowniczką integracji europejskiej, była zawsze służba na rzecz pokoju.

Do zjednoczenia Europy nie doszło − mieliśmy wojnę. Europa nie powstanie ani od razu, ani według jednego planu. Będzie powstawała poprzez konkretne osiągnięcia budujące rzeczywistą solidarność. Rząd francuski proponuje umieszczenie całej francusko-niemieckiej produkcji węgla i stali pod zarządem wspólnej Wysokiej Władzy.


Robert Schuman donne sa déclaration le 9 mai 1950 à Paris

En se faisant depuis plus de 20 ans le champion d'une Europe unie, la France a toujours eu pour objet essentiel de servir la paix.

L'Europe n'a pas été faite, nous avons eu la guerre. L'Europe ne se fera pas d'un coup, ni dans une construction d'ensemble. Elle se fera par des réalisations concrètes, créant d'abord une solidarité de fait. Le gouvernement français propose de placer l'ensemble de la production franco-allemande de charbon et d'acier sous une haute autorité commune.

Paul-Henri Spaak

europejski wizjoner obdarzony darem przekonywania

Europejski mąż stanu – dzięki swojej długiej karierze politycznej Belg Paul-Henri Spaak w pełni zasłużył na to miano.

Odegrał on wiodącą rolę przy redagowaniu treści Traktatu Rzymskiego. Na konferencji mesyńskiej w 1955 r. sześć rządów uczestniczących w niej państw mianowało go przewodniczącym komitetu przygotowującego tekst traktatu.

Dowiedz się więcej na temat Paula-Henri Spaaka pdf(808 kB)

Tekst

Paul-Henri Spaak przemawia w Paryżu, 11 grudnia 1951 r.

…choć niektórzy z nas ledwie zdają sobie sprawę ze znaczenia i użyteczności naszego przedsięwzięcia, dla wielu z nas stojące przed nami zadanie jest kwestią najwyższej wagi i niecierpiącą zwłoki.

Podziwiam tych, którzy potrafią zachować spokój w obliczu sytuacji, w jakiej obecnie znajduje się Europa. Gdybyśmy nie byli zmuszeni do parlamentarnych form postępowania, moglibyśmy być prawdziwie bezwzględni … ale spójrzcie na lata, które mamy za sobą!


Paul-Henri Spaak parle le 11 décembre 1951 à Paris

…alors que certains sont à peine touchés par l'intérêt et l'utilité de notre besogne, pour un certain nombre d'entre nous ce que nous aurions à faire ici c'est une chose vitale et d'une urgente nécessité.

J'admire ceux qui peuvent rester calme dans l'état actuel de l'Europe. On pourrait être terriblement cruel si nous n'étions pas forcé d'être aussi parlementaire.., mais tout de même retournez-vous un peu sur les années qui viennent de s'écouler!

Altiero Spinelli

niestrudzony federalista

Włoski polityk Altiero Spinelli jest jednym z ojców-założycieli Unii Europejskiej. To on kierował pracami nad wnioskiem Parlamentu Europejskiego dotyczącym traktatu w sprawie federalnej Unii Europejskiej – zwanym także planem Spinellego. W 1984 r. został on przyjęty przez Parlament przeważającą większością głosów i stał się ważnym źródłem inspiracji dla wzmocnienia traktatów UE w latach 80. i 90.

Dowiedz się więcej na temat Altiero Spinelli'ego pdf(648 kB)

Tekst

Altiero Spinelli przemawia w Strasburgu, 8 lipca 1981 r.

Przede wszystkim musimy nieustannie zwiększać stopień ogólnego zaangażowania Parlamentu. Dlatego powinniśmy powołać nową komisję parlamentarną, która, bez względu na nazwę, zajęłaby się wyłącznie tą kwestią. Jej zadanie polegałoby na przedstawianiu Parlamentowi okresowych sprawozdań, w których przedstawiałaby mu różne możliwe rozwiązania i wzywaniu go do dokonania wyboru określonego wariantu spośród przedłożonych alternatyw oraz wypracowania jak najszerszego konsensusu w drodze otwartej debaty. Dzięki temu zanim ostateczny projekt reformy zostałby poddany pod głosowanie, każdy mógłby być w pełni świadomy jego znaczenia i konsekwencji.


Altiero Spinelli parlando l’8 luglio 1981 a Strasburgo

Dovremo in primo luogo impegnare sempre più e sempre più fortemente il Parlamento tutto intero. È per questo che chiediamo la costituzione di una nuova commissione parlamentare che, comunque essa si chiami, si occupi solo di questo tema e che man mano presenti rapporti interinali al Parlamento per chiamarlo a decidere fra le varie opzioni che si presenteranno ed a formare attraverso larghi dibattiti di consensi più ampi possibili, fino a giungere al voto finale del progetto di riforma, nella piena consapevolezza da parte di tutti di ciò che significa e implica.

Simone Veil 

ocalała z Holokaustu, pierwsza kobieta-przewodnicząca Parlamentu Europejskiego

Prawniczka, polityk i feministka Simone Veil w latach 1974–1979 pełniła funkcję francuskiego ministra zdrowia. W 1979 r. została europosłanką i wybrano ją na stanowisko przewodniczącej Parlamentu Europejskiego, które sprawowała do 1982 r. Przewodniczyła pracom pierwszego Parlamentu Europejskiego wybranego w wyborach bezpośrednich i była zarazem pierwszą kobietą na tym stanowisku.

Simone Veil jest we Francji kojarzona przede wszystkim z legalizacją aborcji oraz poprawą warunków życia kobiet, a także polepszeniem warunków przetrzymywania więźniów. Znana jest też w całej Europie z podtrzymywania pamięci o Żydach zamordowanych w Holokauście oraz z zaangażowania na rzecz wartości europejskich i jedności Europy. Jest podziwiana nie tylko za swoją odwagę polityczną, ale i osobistą – Simone Veil była więźniarką obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.

Doświadczenia z dzieciństwa i traumatyczne przeżycia z okresu II wojny światowej wzbudziły w niej potrzebę zaangażowania się w działania na rzecz zjednoczonej Europy – stało się to motywem przewodnim całego jej późniejszego życia.

Dowiedz się więcej na temat Simone Veil pdf(1.74 MB)

Tekst

No transcript available

Louise Weiss 

całe życie w służbie wartościom europejskim i prawom kobiet

Louise Weiss była wpływową dziennikarką i politykiem we Francji i na arenie międzynarodowej, zabierającą głos w ważnych kwestiach od lat 1920. XX w. aż do śmierci w 1983 r. Na jej postawę życiową wielki wpływ miały doświadczenia z czasów, kiedy podczas pierwszej wojny światowej pracowała w szpitalach polowych. Louise Weiss poświęciła swoje życie działaniom na rzecz pokoju, jako autorka tekstów do wielu gazet i orędowniczka praw kobiet. Była przekonana, że przyznanie kobietom praw wyborczych mogło zapobiec wybuchowi drugiej wojny światowej. W czasie tej wojny pomogła uratować przed zagładą tysiące żydowskich dzieci i działała we francuskim ruchu oporu. W okresie powojennym propagowała koncepcję Europy jako przeciwwagi dla supermocarstw pozostających w stanie zimnej wojny. W 1979 r., w wieku 86 lat, została wybrana do Parlamentu Europejskiego i wygłosiła przemówienie inauguracyjne na jego pierwszej sesji. Po jej śmierci, w uznaniu jej zasług na rzecz krzewienia wartości europejskich, której to idei poświęciła całe życie, Parlament Europejski nazwał jej imieniem budynek swojej głównej siedziby w Strasburgu.

Dowiedz się więcej na temat Louise Weiss pdf(1.33 MB)

Back to top