European Youth Portal
Information and opportunities for young people across Europe.

Na inną uczelnię z punktami ECTS

Punkty ECTS obowiązują w krajach zaangażowanych w Proces Boloński
Europejski System Transferu i Akumulacji Punktów – metoda oceniania postępów osiąganych przez studentów. Celem systemu jest umożliwienie nauki za granicą i uznanie przez macierzystą uczelnię efektów kształcenia uzyskanych w innej placówce

ECTS został opracowany w drugiej połowie lat 80. w ramach ówczesnego programu Erasmus. Od tego czasu przeszedł ewolucję – dziś jego zadaniem jest przede wszystkim ułatwienie życia studentom, którzy przez jakiś czas chcą się uczyć za granicą. Nie tylko promuje mobilność, ale również ułatwia planowanie, zdobywanie, ocenianie i uznawanie kwalifikacji oraz jednostek edukacyjnych.

 

Zasady są bardzo proste. Każdy student dostaje punkty zaliczeniowe za egzaminy pisemne i ustne, aktywność na zajęciach, uczestniczenie w konferencjach czy wspólne projekty. Punktowane są również praktyki zawodowe oraz przedmioty nieobowiązkowe, wybierane przez studenta. Punkty ECTS odzwierciedlają więc nakład pracy potrzebny do tego, by młody człowiek osiągnął efekty kształcenia/uczenia się, czyli wiedział, rozumiał i potrafił zrobić to, co – zgodnie z programem – powinien. Liczbę punktów za poszczególne rodzaje aktywności ustalają same uczelnie, szacując niezbędny nakład pracy.

 

Nakład pracy to czas, jakiego przeciętny student potrzebuje, aby osiągnąć zakładane efekty kształcenia – czyli zdać egzamin, zrealizować projekt lub zdobyć praktyczne umiejętności. Według badań prowadzonych przez uczelnie rocznie potrzeba na to 1500-1800 godzin. Skoro więc do zdobycia w ciągu roku jest 60 punktów ECTS (30 w ciągu semestru lub 20 w ciągu trymestru), na jeden punkt trzeba pracować średnio 25-30 godzin. Do skończenia trzyletnich studiów licencjackich potrzeba 180 punktów, dwuletnich magisterskich – kolejnych 120, a doktoranckich – co najmniej następnych 60, 120 lub 180.

 

Dokumenty ECTS. By okres studiów zrealizowanych za granicą zastąpił porównywalny okres studiów w uczelni macierzystej, trzeba zadbać o określone dokumenty. Najistotniejsze jest trójstronne „Porozumienie o programie zajęć” podpisywane przez uczelnię wysyłającą, goszczącą i samego studenta. Instytucja przyjmująca zobowiązuje się, że przyjeżdżający student może uczęszczać na zaplanowane zajęcia czy moduły, a instytucja macierzysta gwarantuje, że uzna punkty zdobyte w innej uczelni. Student nie musi negocjować warunków uznania punktów z poszczególnymi wykładowcami. „Porozumienie o programie zajęć” wraz z „Wykazem zaliczeń” mają gwarantować pełne uznanie programu studiów zrealizowanego w instytucji przyjmującej.

 

Published: Mon, 22/07/2013 - 13:21


Tweet Button: 

New!


Info for young people in the western balkans

Need expert help or advice?

Ask us!

Related links