European Youth Portal

Information and opportunities for young people across Europe.

Brussels
Photo by: Terence S. Jones https://www.flickr.com/photos/terence_s_jones/

Misha ging "Radio" studeren in de bruisende stad Brussel

Misha (26) vertrok in 2012 naar Brussel om zich daar te specialiseren in artistieke radio...

Ik ben Misha Koole, 26 jaar en bezitter van twee bachelor-diploma’s: een bachelor Taal- en Cultuurstudies met als major ‘Taalontwikkeling en Taalvariatie’ én een verkorte Bachelor Radio, respectievelijk behaald in Utrecht en Brussel. Sinds 1 januari bewandel ik het kronkelige pad van de zelfstandige ondernemer.

 

Er was maar één reden voor mijn keuze om in 2012 naar Brussel te trekken: mijn studie. Een jaar eerder had ik toelating gedaan voor de master journalistiek, maar was afgewezen op grond van een te grote interesse in het medium radio en te weinig affiniteit met andere media. Ik wilde me specialiseren in artistieke radio, en ontdekte al gauw dat ik daarvoor naar België moest. Daar zaten voordelen aan: studeren in België is aanzienlijk goedkoper dan in Nederland, je kunt heel makkelijk zo nu en dan op en neer om familie of vrienden te bezoeken, en laten we wel wezen: Vlaams is veel mooier dan dat barbaarse pseudo-Nederlands dat wij spreken.

 

Ik heb in één jaar een academische bachelor Radio afgerond. Na aangetoond te hebben dat ik al wat ervaring had in de wereld van het radio maken – door een aantal jaar bij verschillende lokale radiozenders alles te hebben gedaan, van collecteren tot presenteren – mocht ik het verkorte Bachelor-traject doen. Eigenlijk wilde ik daarna de één-jarige master volgen, maar om verschillende redenen is dat er nooit van gekomen. Kom ik zometeen op terug. De studie hield in: verschillende artistieke ateliers waarbij de nadruk lag op het onderzoeken van het medium radio, technische vakken en praktische vakken én het maken van één lange radiodocumentaire en één bachelorproef; in mijn geval een tweede documentaire. Het hele jaar woonde ik in de buurt van station Brussel-Noord, in een afzichtelijk huis met weinig betrokken huisgenoten (pardon: kotgenoten) en in een nogal gevaarlijke wijk. Naast studeren was ik ook druk bezig met oude films kijken in het filmhuis, door Brussel wandelen en me verwonderen over de verschillen tussen het Nederlandse en het Vlaamse studentenleven.

 

Brussel is een erg kosmopoliete stad met verschrikkelijk veel nationaliteiten, maar met weinig Vlamingen. De voertaal is Frans, wat ik heerlijk vond want dat sprak ik al bij aankomst. Naast internationaal is Brussel ook heel rommelig als het om infrastructuur gaat, erg vervuild en heuvelachtiger dan ik dacht. Ik kocht vrij snel een fiets, en heb menig bijna-dood-ervaring gehad omdat auto’s amper rekening houden met tweewielers. Na een aantal maanden ontdekte ik dat de metropool Brussel in totaal 19 burgemeesters heeft, waardoor radicale veranderingen op korte termijn bijna onmogelijk zijn. Dat maakt dat veel mensen in Brussel de stad zienderogen hebben zien verloederen in de afgelopen decennia. Gevels zijn vaak grauw, het straatbeeld op veel plekken desolaat en criminaliteit tiert welig.


Studenten in Vlaanderen worden langer dan in Nederland gesteund door hun ouders. Mede door hun betrokkenheid in jeugdbewegingen en baantjes in hun geboortedorp of –stad, gingen de meeste van mijn medestudenten in het weekend naar huis, wat mijn weekends vaak nogal eenzaam maakte. Dankzij dit jaar in Brussel heb ik de wondere wereld van de verhalende radio ontdekt. Al moest ik de meeste mooie radioverhalen zelf ontdekken, omdat mijn docenten opvallend weinig kennis of passie met mij deelden, is de studie wel de basis geweest voor de ontdekkingstocht waar ik nu midden in zit. Verder heeft Brussel mij mijn vriendin gegeven, waar ik inmiddels mee samenwoon en heel blij mee ben.

 

Zorg ervoor dat als je ervoor kiest het land te verlaten - voor een studie, stage of iets anders – dat je werkelijk openstaat voor alles wat er op je afkomt. Niet teveel verwachten klinkt misschien afgezaagd, maar in mijn geval betekenden die verwachtingen dat ik het aanvankelijk zwaar had met me aan te passen. Daarnaast is mijn tip om te allen tijde goed na te denken over waar je écht enthousiast van wordt en daarvoor helemaal te gaan. En als je docenten niet in staat zijn om je te inspireren of motiveren, ga niet klagen maar zoek het ergens anders. Verder zou ik, in zoverre het veilig is, aanraden zo nu en dan te verdwalen. Neem de fiets of doe het te voet, dat maakt niet uit, maar meestal zijn dat de momenten dat je de mooiste dingen ontdekt. Als je dan ook nog op een plek bent waar je de taal niet goed beheerst of de lokale cultuur niet kent, gaat het je gegarandeerd iets opleveren.