European Youth Portal
Information and opportunities for young people across Europe.

Vrijwilligerswerk in een weeshuis in Cambodja!

Cambodja
Photo by: Kirsten
“De communicatie was van hart tot hart.”

Kirsten (30 jaar) had altijd al de droom om vrijwilligerswerk te doen. Zij wilde iets voor een ander betekenen en was op zoek naar voldoening. Kirsten zit sinds haar geboorte in een rolstoel waardoor haar droom niet zo makkelijk te realiseren viel. Dit hield haar niet tegen. Zij heeft haar kans gegrepen en is vertrokken naar Cambodja!
 

"Ik heb altijd al graag met mensen willen werken. Ik heb zes jaar geleden mijn diploma behaald voor doktersassistente, maar kom helaas niet aan de bak vanwege mijn handicap. Gelukkig heb ik wel werk als receptioniste in een bouwbedrijf. Dit vind ik ook heel leuk, maar het liefst werk ik in de zorg. Ik ben vanaf kinds af aan heel betrokken bij de maatschappij en sta graag klaar voor anderen. In Nederland werd ik helaas vaak afgewezen voor vrijwilligerswerk en ben daarom verder gaan zoeken. Via internet kwam ik terecht bij Commundo die een vrijwilligersreis aanbood naar een weeshuis in Cambodja."
 

Op naar Cambodja!
"Ik heb in oktober/november 2013 een maand vrijwilligerswerk gedaan. Het idee was om allerlei workshops te geven zoals seksuele voorlichting en een tandenpoetsproject. Toen wij daar aankwamen verdween dit idee direct naar de achtergrond. Er had een grote overstroming plaatsgevonden die veel had verwoest. Ik ben samen met de groep eerst begonnen met het opnieuw opbouwen van het weeshuis. Daarbij heb ik mij voornamelijk bezig gehouden met de kinderen, om hen op te vangen en aandacht te geven. Daarnaast ben ik samen met de andere vrijwilligers begonnen met het tandenpoetsproject. De kinderen wisten niet eens wat een tandenborstel was en laat staan wat zij met tandpasta moesten doen. Verder heb ik veel getekend met de kinderen. Juist door tekenen kwam ik veel te weten van de achtergrond van deze kinderen doordat er een taalbarrière was. De meeste kinderen spraken alleen hun eigen taal, Khmer. We hebben er wel les in gehad, maar na vijf minuten was je het weer kwijt. Het was dus echt handen en voeten werk. De communicatie was van hart tot hart. En door het zien van mijn handicap beseften kinderen dat zij ondanks hun problemen er toch alles uit kunnen gaan halen. Dat was ook mijn boodschap naar hen toe."
 

Meer waarderen wat je hebt!
"Het enige nadeel was dat ik weer naar huis moest. Het was tranen met tuiten, ik had een sterke band opgebouwd met deze kinderen. Ik was al tevreden met kleine dingen, maar door deze ervaring ben ik de kleine dingen nog meer gaan waarderen. Ik heb extreme armoede gezien, dat was heftig. Zij zijn daar al blij met een appel. Ik ben door deze ervaring wel een ander mens geworden. Ik voel me nog meer betrokken bij de wereld. In Nederland voel ik mij echt gehandicapt, maar in Cambodja was ik gewoon één van hen. Je wordt meteen opgenomen in de groep. De kinderen gingen ruzie maken om wie met mij mocht racen in de rolstoel. Dat was zo leuk. Zij vinden niets raar, ze helpen je meteen. In Nederland is het toch meer van iedereen op zichzelf en daar heb ik wel moeite mee. Dat was daar helemaal niet zo, misschien omdat ze daar ook niets hebben. Woorden schieten te kort. Als ik daar terug zal komen, zal ik het zien als thuiskomen. Ik mis het nog iedere dag. Het was ook niet altijd even eenvoudig, maar dat hoorde erbij.
 

In Nederland probeer ik mensen ook bewust te maken van het feit dat we het zo goed hebben. Dat ze soms niet zo moeten zeuren, als ze naar Cambodja zouden gaan dan piepen ze wel anders. Dus het was voor mij een zeer bijzondere ervaring. Het heeft mij echt veranderd. Ik zou graag weer terug willen!"

 

Published: Tue, 10/06/2014 - 12:02


Tweet Button: 

New!


Info for young people in the western balkans

Need expert help or advice?

Ask us!

Related links