Ścieżka nawigacji

Podziel się 
	Udostępnij na Facebook
  
	Twitter
  
	Udostępnij na google+
  
	Udostępnij na linkedIn

Praca za granicą

Ostatnia aktualizacja : 01/04/2014

work

Pracownicy oddelegowani do pracy za granicą na okres do 2 lat

Możesz tymczasowo pracować w innym kraju UE (najdłużej 2 lata) i pozostać objęty systemem zabezpieczenia społecznego w swoim kraju pochodzenia. Będziesz wówczas uznawany za pracownika oddelegowanego.

Możesz zostać oddelegowany do pracy za granicą przez swojego pracodawcę lub jako osoba pracująca na własny rachunek, sam możesz „ się oddelegować”.

Przepisy dotyczące pracowników oddelegowanych mają ułatwić Ci pracę za granicą przez ograniczony czas.

  • Nie musisz mieć pozwolenia na pracę, chyba że jesteś pracownikiem oddelegowanym z Chorwacji do Austrii lub Niemiec, gdzie w niektórych branżach stosuje się ograniczenia.
  • Nie musisz składać wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych. Jednak w przypadku niektórych zawodów może okazać się konieczne złożenie pisemnego oświadczenia .
  • Składki będziesz nadal opłacał w swoim kraju pochodzenia.
  • Pozostaniesz objęty systemem zabezpieczenia społecznego swojego kraju pochodzenia .
  • W kraju przyjmującym będziesz jednak podlegać przepisom lokalnym - co oznacza, że możesz zostać wezwany do zapłaty za usługi, które są świadczone za darmo w Twoim kraju pochodzenia. Więcej informacji o systemach zabezpieczenia społecznego w poszczególnych krajach UE
  • Po przejściu na emeryturę nie będziesz już miał do czynienia z instytucjami zabezpieczenia społecznego z różnych krajów, ponieważ sprawa Twojej emerytury nie będzie leżeć w kompetencjach instytucji Twojego kraju przyjmującego.

Nie ma ogólnounijnych przepisów rozstrzygających, który kraj odpowiada za opodatkowanie dochodów  osób oddelegowanych do pracy za granicą. Może to być określone w krajowych przepisach podatkowych lub umowach podatkowych zawartych pomiędzy poszczególnymi krajami. Jednak umowy te nie obejmują wszystkich możliwych sytuacji i znacznie się między sobą różnią.

Pozostanie w systemie zabezpieczenia społecznego kraju pochodzenia

Jeśli chcesz pozostać ubezpieczony w systemie swojego kraju pochodzenia, będziesz potrzebował formularza A1 (dawniej formularz E 101). Potwierdza on, że Ty i osoby pozostające na Twoim utrzymaniu nadal jesteście objęci systemem w Twoim kraju pochodzenia w czasie, kiedy przebywasz za granicą - nie dłużej niż przez 2 lata.

  • Jeśli jesteś zatrudniony na umowę o pracę, dopilnuj, aby pracodawca wydał Ci formularz A1.
  • Jeśli pracujesz na własny rachunek, skontaktuj się z biurem łącznikowym ds. pracowników delegowanych w swoim kraju pochodzenia, aby dowiedzieć się, który organ może wydać taki dokument. Aby otrzymać ten formularz, musisz wykazać, że działalność, którą chcesz prowadzić za granicą, jest podobna do działalności prowadzonej przez Ciebie w kraju pochodzenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz wskazówki UE dotyczące zasad delegowania pracowników

Podczas pobytu za granicą musisz być w stanie w każdej chwili przedstawić władzom formularz A1. Jeśli go nie przedstawisz, możesz stanąć przed koniecznością opłacania w kraju, do którego zostałeś oddelegowany, składek na ubezpieczenie społeczne. Jeśli podczas kontroli okażesz ważny formularz A1, kraj, w którym pracujesz, musi go uznać.

Prawdziwa historia

Kraj przyjmujący musi uznać Twój ważny formularz A1

Alan to prowadzący działalność na własny rachunek pracownik budowlany z Czech, który przez pewien czas pracował w Irlandii. Na budowie, na której pracował, przeprowadzono kontrolę, podczas której stwierdzono, że jego formularz A1 (dawniej E 101) jest nieważny. W związku z tym Alan mógłby zostać zobowiązany do opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w Irlandii.

Zgodnie z prawem UE władze irlandzkie nie miały prawa oceniać, czy Alan jest pracownikiem delegowanym czy nie. Tylko jego kraj pochodzenia (kraj, w którym pracuje na stałe) może uznać formularz A1 za nieważny. Po wyjaśnieniu tego władze irlandzkie uznały, że Alan nie musi opłacać składek w Irlandii.

Oświadczenie przed oddelegowaniem

Być może będziesz musiał także wypełnić oświadczenie wstępne dotyczące Twojego zamiaru podjęcia pracy w kraju przyjmującym. Jeśli jesteś zatrudniony na umowę o pracę, powinien zająć się tym Twój pracodawca.

Więcej informacji możesz uzyskać w biurze łącznikowym dla pracowników delegowanych lub w punkcie kontaktowym w kraju, do którego wyjeżdżasz.

Pobyt dłuższy niż 2 lata

Jeśli od samego początku wiadomo, że będziesz pracować za granicą dłużej niż 2 lata, możesz złożyć wniosek o zwolnienie ze składek, co umożliwi Ci pozostanie w systemie zabezpieczenia społecznego Twojego kraju pochodzenia przez cały okres oddelegowania.

Takie zwolnienia, udzielane na różnych warunkach zależnie od przypadku, wymagają zgody właściwych organów w zainteresowanych krajach i obowiązują tylko przez określony czas.

Pamiętaj, że z reguły (bez ubiegania się o specjalne zwolnienie) możesz pozostać objęty systemem ubezpieczeń społecznych w swoim kraju pochodzenia tylko przez dwa lata. Potem nadal możesz pracować za granicą, ale musisz przenieść swoje ubezpieczenie do systemu ubezpieczeń społecznych kraju, w którym pracujesz, i tam opłacać składki.

Jeśli nie chcesz przenosić się do systemu ubezpieczeń społecznych kraju przyjmującego, musisz przerwać pracę na okres co najmniej 2 miesięcy.

Wyjątek - jeśli ze względu na nieprzewidziane okoliczności (choroba, warunki pogodowe, opóźnienia w dostawie itp.) nie mogłeś dokończyć pracy określonej w formularzu A1, możesz złożyć wniosek o przedłużenie pierwotnego okresu oddelegowania do czasu zakończenia zaplanowanej pracy lub wniosek taki może za Ciebie złożyć Twój pracodawca. W takim przypadku nie trzeba spełniać wymogu dotyczącego przerywania pracy na okres 2 miesięcy.

Niemniej jednak łączna długość okresu, w którym możesz pracować w innym kraju i jednocześnie pozostać ubezpieczony w systemie swojego kraju, nie może przekroczyć 2 lat.

Aby uzyskać przedłużenie okresu oddelegowania, musisz zwrócić się - przed upływem pierwotnego okresu oddelegowania - do władz, które wydały Ci formularz A1.

Kwalifikacje zawodowe

Aby tymczasowo pracować w innym kraju UE, nie musisz składać wniosku o uznanie kwalifikacji zawodowych. Być może konieczne będzie jednak złożenie pisemnego oświadczenia (w formie papierowej lub elektronicznej) w kraju, do którego wyjeżdżasz, zanim zaczniesz tam wykonywać zawód regulowany.

Obowiązki Twojego pracodawcy

Jeśli jesteś zatrudniony na umowę o pracę, przez cały okres Twojego oddelegowania Twój pracodawca ma obowiązek przestrzegania obowiązujących w kraju przyjmującym podstawowych zasad dotyczących ochrony pracowników, w tym:

  • minimalnego wynagrodzenia (Twoja pensja nie może być niższa niż miejscowe minimalne wynagrodzenie)
  • maksymalnego czasu pracy i minimalnego czasu wypoczynku
  • godzin pracy (nie możesz pracować dłużej niż przez określoną liczbę godzin)
  • minimalnego wymiaru płatnego urlopu w ciągu roku (przysługuje Ci prawo do urlopu)
  • bezpieczeństwa i higieny pracy
  • warunków zatrudnienia kobiet w ciąży i młodzieży
  • przepisów zakazujących zatrudniania dzieci.

Prawdziwa historia

Jeśli oddelegowano Cię za granicę, przysługują Ci takie same prawa, jak miejscowym pracownikom

Andrea pracuje dla niemieckiej firmy sprzątającej i zarabia 6,5 euro za godzinę. Zostaje oddelegowana do Strasburga (we Francji), gdzie pracuje za to samo wynagrodzenie, do czasu gdy współpracownicy informują ją, że powinna dostawać co najmniej 8,82 euro za godzinę (francuskie wynagrodzenie minimalne).

Pracodawca Andrei musi podnieść jej wynagrodzenie co najmniej do poziomu 8,82 euro w okresie, kiedy pracuje we Francji. Oprócz wyższego wynagrodzenia Andrei, jako pracownikowi oddelegowanemu, przysługują też inne specjalne uprawnienia.

Więcej informacji o prawach przysługujących Ci jako pracownikowi uzyskasz w biurze łącznikowym dla pracowników delegowanych w kraju, do którego wyjeżdżasz.

Pomoc

Pomoc

Nie znalazłeś potrzebnych informacji? Potrzebujesz pomocy w rozwiązaniu problemu?

Uzyskaj porady na temat swoich praw w UE

Rozwiązywanie problemów z urzędami

Footnote

W tym przypadku 28 państw UE oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria

Retour au texte en cours.