-
Czy mogę pracować w sektorze publicznym w innym kraju UE, jeśli nie jestem obywatelem tego kraju?
TAK — Istnieją jednak dwa wyjątki:
- Jeśli jesteś obywatelem Bułgarii lub Rumunii, możesz potrzebować pozwolenia, aby podjąć pracę w innym kraju.
- Kraje mogą ograniczać dostęp do miejsc pracy w sektorze publicznym wiążących się z wykonywaniem uprawnień z zakresu władzy publicznej lub ochroną ogólnych interesów państwa – np. niektóre stanowiska w służbie dyplomatycznej, siłach zbrojnych, policji i siłach bezpieczeństwa lub organach skarbowych. Nie mogą jednak stosować ogólnych restrykcji, lecz muszą poddać każde stanowisko indywidualnej ocenie.
-
Jestem urzędnikiem służby cywilnej i chciałbym ubiegać się o pracę w służbie cywilnej w innym kraju UE. Czy moje doświadczenie zawodowe zostanie uznane?
TAK — Nowy kraj zatrudnienia nie może traktować Twojego doświadczenia zawodowego jako mniej wartościowego tylko dlatego, że zostało zdobyte w innym kraju UE. Porównywalne doświadczenie powinno być uwzględniane w taki sam sposób przy podejmowaniu decyzji dotyczących wynagrodzeń, grupy zaszeregowania i innych warunków zatrudnienia. Dotyczy to także dostępu do zatrudnienia w służbie publicznej.
-
Choć jestem Cypryjczykiem, w zasadzie mogę ubiegać się o dane stanowisko w greckim sektorze publicznym. Władze greckie poinformowały mnie jednak, że moja kandydatura zostanie uwzględniona, tylko jeśli od przynajmniej 3 lat mieszkam w Grecji. Czy jest to zgodne z prawem?
NIE — Każdy przepis, na mocy którego należy być mieszkańcem danego kraju, zanim uzyska się w nim pozwolenie na pracę w sektorze publicznym, jest niezgodny z prawem. Wyjątek stanowią szczególne wymogi związane z charakterem pracy na danym stanowisku.