Ścieżka nawigacji
Ostatnia aktualizacja : 12/2011
Jako obywatel UE masz prawo do pobytu w innym kraju UE. W przypadku pobytu krótszego niż trzy miesiące wystarczy Ci ważny dowód tożsamości lub paszport.
W wielu krajach UE konieczne jest stałe noszenie przy sobie dowodu tożsamości lub paszportu.
W krajach tych zostawienie dokumentów potwierdzających tożsamość w domu może być karane grzywną lub tymczasowym zatrzymaniem, samo w sobie jednak nie jest powodem do wydalenia.
Niektóre kraje UE wymagają zgłoszenia pobytu w odpowiednim terminie po przyjeździe i mogą nakładać kary, np. grzywny, w przypadku braku takiego zgłoszenia.
Zanim wyjedziesz do innego kraju, sprawdź, jakie są terminy i warunki zgłaszania pobytu we właściwych organach administracji krajowej.
Do zgłoszenia pobytu wystarczy Ci dowód tożsamości lub paszport. Przy zgłoszeniu nie powinny być pobierane żadne opłaty. Jeśli przebywasz w hotelu, zwykle wystarczy wypełnienie specjalnego formularza – hotel zajmie się resztą.
W niektórych krajach UE niezgłoszenie pobytu może być karane grzywną, samo w sobie jednak nie może być powodem do wydalenia.
Hans jest Austriakiem i co roku spędza letnie wakacje na włoskim wybrzeżu. Ostatniego lata przez dwa miesiące przebywał we Włoszech we własnym mieszkaniu. Zgłosił swój pobyt, ale władze włoskie wezwały go do zarejestrowania się również w urzędzie miasta, a także do udowodnienia, że posiada wystarczające środki, aby utrzymać się we Włoszech.
Jednak Hans ma prawo przebywać we Włoszech przez okres do trzech miesięcy bez przedstawiania dokumentów innych niż dowód tożsamości. Jeśli jego pobyt jest krótszy, władze włoskie mogą wymagać od niego zgłoszenia pobytu, ale nie zarejestrowania się.
Podczas pobytu masz prawo do takiego samego traktowania jak obywatele danego kraju, zwłaszcza pod względem dostępu do zatrudnienia, płac, świadczeń ułatwiających dostęp do rynku pracy, zapisów do szkół itd.
Nawet przebywając w charakterze turysty, nie musisz np. uiszczać wyższych opłat za zwiedzanie muzeów ani płacić więcej za bilety komunikacji publicznej itd.
Wyjątek: Jeśli jesteś emerytem, kraje UE mogą nie udzielić Tobie i Twojej rodzinie zasiłku przez pierwsze trzy miesiące w danym kraju.
W wyjątkowych sytuacjach władze kraju, w którym przebywasz, mogą zdecydować się na wydalenie Cię ze względów polityki publicznej, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, ale wyłącznie w przypadku gdy potrafią wykazać, że stanowisz poważne zagrożenie.
Decyzja o wydaleniu musi Ci zostać przekazana na piśmie. Taki dokument musi określać wszystkie przyczyny oraz wskazywać sposób i termin odwołania się.
Masz prawo mieszkać w dowolnym kraju UE, w którym pracujesz, prowadzisz działalność jako osoba samozatrudniona lub do którego Cię oddelegowano.
Jeśli mieszkając w innym kraju, stracisz pracę, możesz zachować prawo do pracy i pobytu w takim kraju w przypadku:
Jeśli jesteś emerytem, możesz mieszkać w dowolnym kraju UE, jeśli posiadasz:
Władze krajowe nie mogą wymagać, aby dochód przekraczał poziom kwalifikujący Cię do podstawowego zasiłku.
Przez pierwsze trzy miesiące pobytu w nowym kraju nie masz obowiązku rejestracji (w celu uzyskania dokumentu potwierdzającego prawo pobytu), ale jeśli chcesz, możesz się zarejestrować.
Po trzech miesiącach w nowym kraju może być konieczna rejestracja we właściwym urzędzie (często jest to urząd miasta lub lokalny posterunek policji).
Aby uzyskać zaświadczenie o rejestracji, potrzebujesz:
Nie masz obowiązku przedstawienia żadnych innych dokumentów.
Po zarejestrowaniu się otrzymasz zaświadczenie o rejestracji. To zaświadczenie potwierdza Twoje prawo do pobytu w tym kraju. Zawiera Twoje imię i nazwisko, adres oraz datę rejestracji.
Zaświadczenie powinno być wydane natychmiast i kosztować nie więcej, niż obywatele danego kraju płacą za wydanie dowodu tożsamości.
Powinno mieć nieograniczoną ważność (bez potrzeby odnawiania), aczkolwiek może być wymagane zgłaszanie władzom lokalnym wszelkich zmian adresu.
Jeśli masz obowiązek zarejestrowania się, możesz ponieść karę grzywny, jeśli się nie zarejestrujesz, ale możesz nadal mieszkać w takim kraju i nie podlegasz wydaleniu tylko z tego powodu.
W wielu krajach konieczne będzie stałe noszenie przy sobie zaświadczenia o rejestracji i krajowego dowodu tożsamości lub paszportu. W przypadku pozostawienia dokumentów w domu możesz ponieść karę grzywny, jednak nie możesz zostać wydalony tylko z tego powodu.
W razie problemów z uzyskaniem zaświadczenia o rejestracji możesz skorzystać z naszej pomocy.
Kurt jest Niemcem, który przeprowadził się do Belgii, aby pracować jako niezależny prawnik w spółce. Kiedy poszedł do urzędu miasta, powiedziano mu, że nie może rozpocząć pracy, dopóki nie uzyska zaświadczenia o rejestracji.
To bezzasadne ograniczenie: jako obywatel UE Kurt może pracować jako osoba samozatrudniona, nie czekając na wydanie mu zaświadczenia o rejestracji. W każdym wypadku władze muszą mu bezzwłocznie wydać zaświadczenie, kiedy o nie wystąpi.
Stéphane to francuski inżynier, którego oddelegowano do Czech na sześć miesięcy. Musi zarejestrować się w Pradze, gdzie pracuje w miejscowym oddziale amerykańskiej firmy, ale władze czeskie odmówiły zarejestrowania go, ponieważ jego paszport był ważny jeszcze tylko przez miesiąc.
W rzeczywistości Stéphane powinien otrzymać zaświadczenie o rejestracji bezzwłocznie, ponieważ jedynym warunkiem jest ważność dokumentu potwierdzającego jego tożsamość w chwili rejestracji.
Podczas pobytu w nowym kraju masz prawo do takiego samego traktowania jak obywatele tego kraju, zwłaszcza pod względem dostępu do zatrudnienia, płac, świadczeń ułatwiających dostęp do rynku pracy, zapisów do szkół itd.
Możesz mieszkać w innym kraju UE, dopóki przestrzegasz warunków pobytu. Jeśli naruszysz takie warunki, władze krajowe mogą wezwać Cię do opuszczenia kraju.
W wyjątkowych sytuacjach władze kraju, w którym przebywasz, mogą zdecydować się na wydalenie Cię ze względów polityki publicznej, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, ale wyłącznie w przypadku gdy potrafią wykazać, że stanowisz poważne zagrożenie.
Decyzja o wydaleniu lub wezwanie do opuszczenia kraju muszą zostać Ci przekazane na piśmie. Taki dokument musi określać wszystkie przyczyny oraz wskazywać sposób i termin odwołania się.
Jeśli zgodnie z prawem przebywasz w innym kraju UE przez pięć kolejnych lat – jako pracownik oddelegowany za granicę, emeryt lub osoba samozatrudniona – automatycznie nabywasz prawo pobytu stałego w tym kraju. To znaczy, że możesz przebywać tam, jak długo zechcesz.
Na ciągłość Twojego pobytu nie mają wpływu:
Możesz utracić prawo do pobytu stałego, jeśli spędzisz poza krajem ponad dwa kolejne lata.
Możesz kwalifikować się do pobytu stałego wcześniej, jeśli nie pracujesz już ze względu na:
Ten dokument różni się od zaświadczenia o rejestracji, które jest obowiązkowe w wielu krajach. Dokument pobytu stałego nie jest obowiązkowy. Potwierdza Twoje prawo do pobytu w kraju, w którym obecnie mieszkasz na stałe, bez żadnych warunków.
To znaczy, że władze nie mogą już wymagać od Ciebie udowodnienia, że masz pracę, wystarczające środki utrzymania, ubezpieczenie zdrowotne itd. Dokument pobytu stałego może być przydatny w kontaktach z urzędami lub przy załatwianiu formalności administracyjnych.
Jeśli wystąpisz do władz o dokument pobytu stałego, mają obowiązek wydania go w najwcześniejszym możliwym terminie i za opłatą nie większą od ponoszonej przez obywateli danego kraju za wydanie dowodu tożsamości. Jeśli tak się nie stanie, możesz skorzystać z naszej pomocy.
Dokument powinien mieć nieograniczoną ważność i nie wymagać odnawiania.
Aby go uzyskać, musisz przedstawić:
lub
Podczas pobytu stałego w innym kraju przysługują Ci takie same prawa, świadczenia i przywileje, jak obywatelom tego kraju.
W wyjątkowych sytuacjach władze kraju, w którym mieszkasz, mogą zdecydować się na wydalenie Cię ze względów polityki publicznej lub bezpieczeństwa publicznego, ale wyłącznie w przypadku gdy potrafią wykazać, że stanowisz bardzo poważne zagrożenie.
Decyzja o wydaleniu musi Ci zostać przekazana na piśmie. Taki dokument musi określać wszystkie przyczyny oraz wskazywać sposób i termin odwołania się.
lub obywatel Islandii, Liechtensteinu lub Norwegii
W tym przypadku 27 państw UE, Islandia, Liechtenstein i Norwegia
W tym przypadku 27 państw UE, Islandia, Liechtenstein i Norwegia
W tym przypadku 27 państw UE, Islandia, Liechtenstein i Norwegia