Ścieżka nawigacji
Ostatnia aktualizacja : 12/2011
Twoi rodzice, inni krewni oraz niezarejestrowany partner mogą przebywać z Tobą w innym kraju UE.
Jeśli ich pobyt nie jest dłuższy niż trzy miesiące, potrzebny jest im tylko ważny paszport i niekiedy, zależnie od tego, z którego kraju pochodzą, wiza wjazdowa.
Więcej informacji o wymogach wizowych i ewentualnych zwolnieniach
Zanim wyjedziesz, sprawdź w konsulacie kraju, do którego się wybierasz, czy pochodzący spoza UE członkowie Twojej rodziny potrzebują wizy wjazdowej i ile czasu zajmuje jej uzyskanie.
Niektóre kraje UE wymagają zgłoszenia pobytu w odpowiednim terminie po przyjeździe i mogą nakładać kary, np. grzywny, w przypadku braku takiego zgłoszenia.
Zanim Twoi krewni przyjadą do Twojego nowego kraju, sprawdź, jakie są terminy i odnośne warunki zgłaszania pobytu władzom krajowym.
Do zgłoszenia pobytu wystarczy paszport. Przy zgłoszeniu nie powinny być pobierane żadne opłaty.
Jeśli przebywają w hotelu, zwykle wystarczy wypełnienie specjalnego formularza – hotel zajmie się resztą.
W niektórych krajach UE niezgłoszenie pobytu może być karane grzywną, samo w sobie jednak nie może stanowić powodu do wydalenia.
Ponieważ Twoi rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner mogą w każdej chwili znaleźć się w sytuacji wymagającej udowodnienia ich prawa do pobytu w kraju (np. w przypadku zatrzymania przez policję), powinni stale nosić ze sobą paszport. W przypadku pozostawienia dokumentów w domu mogą zostać ukarani grzywną lub czasowo zatrzymani, jednak nie można ich wydalić tylko z tego powodu.
Podczas pobytu w nowym kraju Twoi rodzice, inni krewni i niezarejestrowany partner mają prawo do takiego samego traktowania jak obywatele tego kraju, zwłaszcza pod względem dostępu do zatrudnienia, płac, świadczeń ułatwiających dostęp do rynku pracy, zapisów do szkół itp.
Nawet gdyby przebywali w danym kraju w charakterze turystów, nie powinni np. uiszczać wyższych opłat za zwiedzanie muzeów, ani płacić więcej za bilety komunikacji publicznej itp.
Wyjątek: niektóre kraje UE mogą postanowić nie przyznawać studentom i członkom ich rodzin zasiłku podczas pierwszych trzech miesięcy bądź stypendium na pokrycie kosztów utrzymania do czasu, kiedy będą się kwalifikować do pobytu stałego.
Władze nowego kraju zamieszkania mogą, w wyjątkowych przypadkach, zdecydować o wydaleniu Twoich rodziców, krewnych lub partnera ze względów polityki publicznej, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego.
Władze muszą być w stanie udowodnić, że takie osoby stanowią prawdziwe, realne i wystarczająco poważne zagrożenie.
Decyzja o wydaleniu musi im zostać przekazana na piśmie. Musi określać wszystkie przyczyny i konsekwencje oraz wskazywać sposób odwołania się i termin, w jakim można to zrobić.
Władze kraju UE, w którym studiujesz, ocenią, czy Twoi pochodzący spoza UE rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner powinni uzyskać zgodę na pobyt jako członkowie rodziny obywatela UE studiującego w takim kraju. Ocena zostanie przeprowadzona z uwzględnieniem warunków krajowych i w trybie indywidualnym.
Władze ustalą, czy Twój krewny/partner może przebywać w kraju dłużej niż trzy miesiące pod warunkiem że:
Władze krajowe nie mogą wymagać, aby dochód przekraczał poziom kwalifikujący Twoją rodzinę do zasiłku w tym kraju.
W ciągu trzech miesięcy od przybycia Twoi pochodzący spoza UE rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner powinni wystąpić do władz (często jest to urząd gminy lub lokalny posterunek policji) o przyznanie prawa pobytu.
W tym celu będą potrzebować:
Nie można od nich wymagać przedstawienia żadnych innych dokumentów.
Władze powinny podjąć decyzję o wydaniu lub nie karty pobytu dla Twoich pochodzących spoza UE rodziców, innych krewnych lub niezarejestrowanego partnera w ciągu sześciu miesięcy. Jeśli tak się nie stanie, możesz skorzystać z naszej pomocy.
W przypadku odrzucenia wniosku Twoi krewni lub partner mogą wnieść odwołanie. Władze muszą im przekazać decyzję na piśmie, podając jej pełne uzasadnienie oraz określając konsekwencje, a także wskazując, w jaki sposób i w jakim terminie można się odwołać.
W przypadku przyjęcia wniosku krewni lub partner powinni otrzymać kartę pobytu. Takie karty są często wydawane nieodpłatnie (lub za taką samą opłatą jak dowody tożsamości dla obywateli danego kraju).
Karta powinna mieć pięcioletnią ważność (lub krótszą, odpowiednio do planowanego czasu pobytu). Może być wymagane zgłaszanie władzom wszelkich zmian adresu.
W niektórych krajach UE, jeśli Twoi krewni lub partner nie zgłoszą pobytu, mogą zostać ukarani grzywną.
Ponieważ Twoi rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner mogą w każdej chwili znaleźć się w sytuacji wymagającej udowodnienia ich prawa do pobytu w kraju (np. w przypadku zatrzymania przez policję), powinni stale nosić ze sobą paszport.
W przypadku pozostawienia go w domu mogą być ukarani grzywną lub czasowo zatrzymani, jednak tylko z tego powodu nie można ich wydalić.
Podczas pobytu w nowym kraju Twoi pochodzący spoza UE rodzice, inni krewni i niezarejestrowany partner mają prawo do takiego samego traktowania jak obywatele tego kraju, zwłaszcza pod względem dostępu do zatrudnienia, płac, świadczeń ułatwiających dostęp do rynku pracy, zapisów do szkół itp.
Niektóre kraje UE mogą postanowić nie przyznawać studentom i ich rodzinom stypendium na pokrycie kosztów utrzymania do czasu, kiedy będą się kwalifikować do pobytu stałego.
Joaquín jest Hiszpanem, ale mieszka i studiuje na Węgrzech. Jego wujek Fernando, który ma 85 lat i mieszka w Argentynie, jest poważnie chory, a jedyną osobą, która może się nim opiekować, jest jego jedyny żyjący krewny, Joaquín.
Joaquín wystąpił o kartę pobytu dla swojego wujka, ale spotkał się z odmową ze strony władz węgierskich. W jej uzasadnieniu wskazano na fakt, że wujek nie jest jego krewnym wstępnym ani zstępnym w linii prostej.
Joaquín zwrócił się do władz o uwzględnienie szczególnego położenia, w jakim znajduje się wujek. Władze zgodziły się na to, nie mogły jednak zagwarantować pozytywnego rozpatrzenia wniosku, ponieważ wujkom nie przysługuje automatycznie prawo pobytu.
Twoi pochodzący spoza UE rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner mogą mieszkać w kraju UE, do którego się przeprowadzasz, dopóki przestrzegają warunków pobytu. Jeśli naruszą te warunki, władze krajowe mogą wezwać ich do opuszczenia kraju.
W wyjątkowych przypadkach władze nowego kraju mogą zdecydować się na ich wydalenie ze względów polityki publicznej lub bezpieczeństwa publicznego, ale wyłącznie w przypadku, gdy potrafią wykazać, że stanowią oni bardzo poważne zagrożenie.
W obu przypadkach decyzja musi im zostać przekazana na piśmie. Musi określać wszystkie przyczyny i konsekwencje oraz wskazywać sposób odwołania się i termin, w jakim można to zrobić.
Jeśli jesteś osobą zgodnie z prawem mieszkającą w innym kraju UE i umrzesz przed uzyskaniem w nim prawa pobytu stałego (zwykle konieczne jest spędzenie tam pięciu lat), Twoi pochodzący spoza UE rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner mogą pozostać w tym kraju, jeśli mieszkali tam przez co najmniej rok przed Twoim zgonem.
Aby móc zostać w danym kraju, członkowie Twojej rodziny pochodzący spoza UE muszą również przestrzegać takich samych warunków pobytu jak obywatele UE.
Sprawdź prawa, warunki i formalności dotyczące:
Po spędzeniu zgodnie z prawem pięciu kolejnych lat w innym kraju UE Twoi rodzice, inni krewni lub niezarejestrowany partner automatycznie uzyskają prawo pobytu stałego w tym kraju, tak samo, jak uzyskaliby je Twój małżonek i dzieci.
Sprawdź, w jaki sposób małżonkowie i dzieci nabywają prawo pobytu stałego.
W tym przypadku 27 państw UE, Islandia, Liechtenstein i Norwegia
W tym przypadku 27 państw UE, Islandia, Liechtenstein i Norwegia