Kruimelpad

Goederen verkopen

Bijgewerkt 05/2011

Dankzij de interne markt kunnen Europese bedrijven in de hele EU goederen kopen en verkopen.

Vrij verkeer van goederen

De EU heeft de obstakels voor in- en uitvoer uit de weg geruimd, zodat bedrijven nu vrij zijn om in de hele EU goederen te vervoeren en te verkopen.

Beperkingen

EU-landen mogen het vrij verkeer van goederen slechts beperken in uitzonderlijke gevallen van algemeen belang, bijvoorbeeld vanwege gevaar voor volksgezondheid, openbare veiligheid, milieu of consumentenwelzijn. De beperkingen moeten ook tot die redenen in verhouding staan.

Het vrij verkeer van goederen mag daarnaast uit voorzorg worden beperkt, indien er wetenschappelijke aanwijzingen zijn dat goederen een gevaar kunnen vormen voor mensen, dieren, planten of het milieu.

Nieuw wetgevingskader

De EU heeft nieuwe voorschriften vastgesteld om de resterende obstakels voor het vrij verkeer van goederen te verwijderen met behulp van:

  • strengere handhaving van de EU-marktwetgeving;
  • betere regels voor het markttoezicht;
  • een gemeenschappelijk kader voor het in de handel brengen van producten;
  • een grotere geloofwaardigheid voor de CE-markering
  • volledig operationele wederzijdse erkenning.

Harmonisatie

Omdat verschillen in de nationale technische voorschriften een belemmering voor de handel kunnen betekenen, heeft de EU voor verscheidene producten harmonisatiemaatregelen vastgesteld. Het betreft vooral delicate goederen zoals geneesmiddelen, voertuigen, speelgoed, chemicaliën, elektrisch en mechanisch materieel en medische hulpmiddelen. Producten die in overeenstemming met deze regels zijn gefabriceerd, mogen in ieder EU-land op de markt worden gebracht.

Normalisatie

De EU heeft sinds midden jaren tachtig een "nieuwe aanpak" voor de normalisatie ontwikkeld.

Zij heeft namelijk in de zogeheten "Nieuwe Aanpak"-richtlijnen de essentiële eisen vastgesteld waaraan producten moeten voldoen om in de hele EU op de markt te mogen komen. Het is aan de fabrikanten om die eisen in technische specificaties om te zetten.

Om hen daarbij te helpen zijn er al zo'n 20.000 Europese normen gepubliceerd. Goederen die aan Europese normen voldoen, worden geacht te beantwoorden aan de essentiële eisen van de EU-richtlijnen. Dit is echter vrijwillig en fabrikanten mogen andere technische oplossingen kiezen om aan deze vereisten te voldoen.

De geharmoniseerde normen worden opgesteld door het Europees Comité voor normalisatie (CEN), het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) en het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI), zodra er consensus bestaat tussen alle belanghebbenden (de sector, overheidsinstanties, consumenten, milieuorganisaties, arbeidsorganisaties).

Normalisatie is een strategisch middel om innovatie en concurrentievermogen te stimuleren. De EU zet zich in om ervoor te zorgen dat de normen de ontwikkeling van nieuwe kennis volgen en moedigt de belanghebbenden en de kleine bedrijven in het bijzonder aan om mee te doen aan die normalisatie.

CE-markering

De CE-markering op een product betekent dat het aan alle relevante eisen van de EU beantwoordt. De EU-landen kunnen de toegang tot de markt voor producten met een CE-markering niet beperken, tenzij er aanwijzingen zijn dat een product niet aan de eisen voldoet.

Wederzijdse erkenning

In niet-geharmoniseerde sectoren speelt het beginsel van de wederzijdse erkenning: producten die in een EU-land conform de voorschriften vervaardigd of in de handel gebracht worden, mogen ook in de andere EU-landen verhandeld worden, zelfs indien zij niet volledig aan de technische voorschriften van die landen voldoen, bijvoorbeeld wat betreft hun vorm, afmetingen, gewicht, samenstelling, etikettering of verpakking. Dit betekent dat bedrijven in de hele EU zaken mogen doen zolang zij aan de wetgeving uit hun eigen land voldoen.

Productcontactpunten

Om bedrijven en overheidsinstanties voor te lichten over de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning en de bestaande specifieke nationale technische regelgeving zijn er in ieder land productcontactpunten opgericht.

De productcontactpunten van een EU-land moeten:

  • bedrijven en overheidsinstanties inlichten over de bijzondere technische regels die in hun land voor een bepaald type producten gelden, als dat product niet op EU-niveau geregeld en geharmoniseerd is.
  • bedrijven de contactgegevens bezorgen van de instanties die bevoegd zijn voor de betreffende technische voorschriften
  •  bedrijven informatie geven over de verhaalmiddelen die in hun land beschikbaar zijn bij geschillen tussen hen en de bevoegde instantie

Productcontactpunten moeten antwoorden binnen de 15 werkdagen na ontvangst van een verzoek om informatie en mogen geen kosten aanrekenen voor het verstrekken van informatie.

Informatiebronnen

De Europese Commissie publiceert op een website informatie over hoe een klacht kan worden ingediend tegen EU-landen vanwege maatregelen (wetten, regelgeving of administratieve beslissingen) of praktijken die onverenigbaar zijn met bepalingen of beginselen van het EU-recht.

Zie ook de wetgeving over dit onderwerp in:

Meer hulp nodig?

Meer hulp nodig?

Meer hulp

SOLVIT helpt bedrijven die problemen ondervinden als gevolg van onjuiste toepassing van internemarktvoorschriften van de EU door nationale autoriteiten.

Het Enterprise Europe Network geeft ondernemers informatie en advies over vrij verkeer van goederen.

CEN-CENELEC en de nationale normalisatieorganisaties hebben een netwerk van nationale normalisatiehelpdesks voor het MKB opgericht.