Kruimelpad

HRM

Bijgewerkt 05/2011

De EU als één grote arbeidsmarkt

Dankzij het vrije verkeer van werknemers, een van de centrale beginselen van de EU, mogen alle EU-burgers in een ander EU-land werken zonder werkvergunning.

Hierdoor kunnen werkgevers gemakkelijker de juiste mensen vinden, vooral als er in eigen land te weinig kandidaten zijn. Door personeel uit het buitenland aan te nemen kan een bedrijf ook creatiever werken.

Werkgevers moeten voor werknemers uit andere EU-landen dezelfde regels toepassen als voor personeel uit eigen land. Het gaat dan bijvoorbeeld om de regels voor indiensttreding en arbeidsvoorwaarden zoals salaris en vakantiedagen, en ontslag. Er mogen geen extra eisen worden gesteld.

Voor werknemers uit nieuwe EU-landen kunnen tijdelijke beperkingen gelden, maar die verstrijken uiterlijk zeven jaar nu hun toetreding. Voor Bulgarije en Roemenië is dat op 31 december 2013.

In het buitenland gestationeerde werknemers

Een werknemer kan personeel dat hij in het ene EU-land aangenomen heeft, in een ander EU-land laten werken als hij daar diensten verleent.

EU-regels beschermen de rechten en werkomstandigheden van gedetacheerd personeel en voorkomen "sociale dumping". Dit houdt in dat de arbeidsvoorwaarden van uitgezonden personeel gelijk moeten zijn aan die van lokale werknemers in het gastland.

Er worden steeds meer obstakels voor het vrije verkeer van diensten uit de weg geruimd, maar de bescherming van in het buitenland gestationeerd personeel blijft bestaan.

Erkenning van beroepskwalificaties

Bij het werven van personeel in andere EU-landen eisen werkgevers vaak beroepskwalificaties, diploma's, werkervaring of kennis van bepaalde talen. De EU heeft regels opgesteld voor de automatische erkenning van beroepskwalificaties van bijvoorbeeld artsen, verpleegkundigen, tandartsen, dierenartsen, apothekers en architecten en wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties.

De overheid moet werkervaring die in andere EU-landen is opgedaan, hetzelfde gewicht geven als binnenlandse ervaring.

Sociale zekerheid

De rechten en plichten op het gebied van sociale zekerheid zijn gelijk voor alle werknemers, of zij nu lokaal zijn aangeworven of uit een ander EU-land komen. Alle EU-landen hebben hun eigen socialezekerheidsstelsel. Op dit terrein heeft de EU geen zeggenschap.

Maar dankzij coördinatie van deze stelsels binnen de EU behouden werknemers, gepensioneerden en anderen verzekerden hun recht op sociale zekerheid, zoals pensioen en gezondheidzorg, als zij naar een ander EU-land verhuizen.

Sociale minimumnormen

Personeelsbeheer houdt ook in dat er wordt voldaan aan de minimale sociale regels, met name non-discriminatie, gelijkheid tussen mannen en vrouwen, en gezondheid en veiligheid op het werk.

Informatiebronnen

 EURES, de Europese vacatureportal, geeft werkgever informatie over en hulp bij het selecteren van personeel uit de hele EU. Daarnaast worden werkzoekenden geholpen, en kunnen ondernemers personeel uit alle EU-landen vinden. EURES biedt informatie over grensarbeid en helpt werknemers en werkgevers in grensregio's hun problemen hiermee op te lossen.

Zie ook de wetgeving over dit onderwerp in:

Meer hulp nodig?

Meer hulp nodig?

Meer hulp

Het Enterprise Europe Network geeft bedrijven informatie en advies over personeelsbeheer.

SOLVIT helpt bedrijven die problemen ondervinden als gevolg van onjuiste toepassing van internemarktvoorschriften van de EU door nationale autoriteiten.