Subsidiariteit

Tengevolge van de ondertekening van het Verdrag van Lissabon, wordt het glossarium momenteel aangepast.

Het subsidiariteitsbeginsel is gedefinieerd in artikel 5 van het EG-Verdrag. Het is bedoeld om de besluitvorming zo dicht mogelijk bij de burger te brengen. Als men op EU-niveau een maatregel wil nemen, wordt daarom eerst nagegaan of het beoogde effect niet ook op nationaal, regionaal of lokaal niveau kan worden bereikt. Concreet betekent dit dat de Unie - behalve voor gebieden die onder haar exclusieve bevoegdheid vallen - slechts maatregelen neemt wanneer die doeltreffender zijn dan wanneer die op nationaal, regionaal of lokaal vlak worden genomen. Het subsidiariteitsbeginsel is nauw verbonden met het evenredigheids- en het noodzakelijkheidsbeginsel, die inhouden dat het optreden van de EU niet verder mag gaan dan wat nodig is om de doelstellingen van het Verdrag te bereiken.

De Europese Raad van Edinburgh heeft in december 1992 een verklaring over het subsidiariteitsbeginsel goedgekeurd, waarin de voorwaarden voor de toepassing van dit beginsel zijn vastgesteld. De in die verklaring gevolgde benadering is bij het Verdrag van Amsterdam opgenomen in een Protocol betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel, dat aan het EG-Verdrag is gehecht. Dit protocol voorziet onder meer in een systematische analyse van het effect van wetgevingsvoorstellen op het subsidiariteitsbeginsel en indien mogelijk in de aanwending van minder dwingende EU-maatregelen.

Zie ook:

• Evenredigheidsbeginsel
• Nationale parlementen
• Verdeling van de bevoegdheden
• Vereenvoudiging van de wetgeving