Pijlers van de Europese Unie

Tengevolge van de ondertekening van het Verdrag van Lissabon, wordt het glossarium momenteel aangepast.

Het begrip "pijlers" wordt gewoonlijk gebruikt in het kader van het EU-Verdrag. De Europese Unie is gebouwd op drie pijlers:

• de communautaire pijler, die overeenkomt met de drie Gemeenschappen: de Europese Gemeenschap, de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) en de vroegere Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) (eerste pijler);
• het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, dat wordt behandeld in titel V van het EU-Verdrag (tweede pijler);
• de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken, die wordt behandeld in titel VI van het EU-Verdrag (derde pijler).

Bij het Verdrag van Amsterdam is een deel van de gebieden (vrij verkeer van personen) die onder de derde pijler vielen, overgeheveld naar de eerste pijler.

De besluitvormingsprocedure voor deze drie pijlers is verschillend: voor de eerste pijler geldt de communautaire procedure en voor de andere twee pijlers de intergouvernementele methode. In het kader van de eerste pijler kan alleen de Commissie voorstellen aan de Raad en het Europees Parlement doen en is voor de besluitvorming in de Raad een gekwalificeerde meerderheid van stemmen voldoende. Bij de tweede en de derde pijler wordt het initiatiefrecht gedeeld door de Commissie en de lidstaten, terwijl voor de besluitvorming in de Raad meestal eenparigheid van stemmen nodig is.

Zie ook:

• Communautaire en intergouvernementele methode
• Communautarisering
• Institutioneel kader (één...)
• Europese Gemeenschap
• Europese Unie