Έκδοση εκτύπωσης | Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Τι νέα; | Διερεύνηση | Επικοινωνία | Ευρετήριο | Γλωσσάριο | Πληροφορίες για τον παρόντα δικτυακό τόπο
Οι ργασίες της ΔΚΔ του 2003/2004 Προσπεράστε την επιλογή της γλώσσας και πηγαίνετε κατευθείαν στον κατάλογο των δελτίων σύνοψης (πλήκτρο πρόσβασης=1)
EUROPA > Σύνοψη της νομοθεσίας > Η διακυβερνητική διάσκεψη 2003/2004

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ >

Αρχεία   Αρχεία   Αρχεία   Αρχεία

Η διακυβερνητική διάσκεψη 2003/2004


Τα σημαντικά μη-θεσμικά ζητήματα


Η αναφορά στις χριστιανικές αξίες στο προοίμιο
Ο χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων
Η οικονομική διακυβέρνηση
Η αμυντική πολιτική
Η δημοσιονομική διαδικασία και οι δημοσιονομικές προοπτικές
Η αναθεώρηση του συντάγματος
Διάφορα

Πέρα από τα θεσμικά ζητήματα που αποτέλεσαν αντικείμενο εκτεταμένων συζητήσεων, οι πιο σημαντικές τροποποιήσεις που εισήχθησαν στο κείμενο της Συνέλευσης αφορούν κυρίως τη διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος , την αμυντική πολιτική και τη δημοσιονομική διαδικασία .
¶λλα ζητήματα συζητήθηκαν επίσης, δίχως ωστόσο να οδηγήσουν σε σημαντικές τροποποιήσεις του κειμένου της Συνέλευσης. Αυτό ισχύει, π.χ., για τις συζητήσεις σχετικά με την αναφορά στις ιουδαιο-χριστιανικές αξίες στο προοίμιο του Συντάγματος ή ακόμη για εκείνες σχετικά με το χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων .

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Το ζήτημα της σκοπιμότητας όσον αφορά το ενδεχόμενο προσθήκης με αναφορά στο Θεό ή στη χριστιανική θρησκεία (συγκεκριμένα μέσω αναφοράς στη χριστιανική ή ιουδαιο-χριστιανική κληρονομιά, στις ρίζες, στην παράδοση και στις χριστιανικές ή ιουδαιο-χριστιανικές αξίες), στο προοίμιο συζητήθηκε επί μακρόν στη Συνέλευση . Τελικά επετεύχθη σύγκλιση απόψεων αποδεκτή από όλους τους συμμετέχοντες στη Συνέλευση, χάρη στην αναφορά στην «πολιτιστική, τη θρησκευτική και την ανθρωπιστική κληρονομιά».

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Όταν η ιταλική προεδρία , ύστερα από την έναρξη των εργασιών της ΔΚΔ, ζήτησε από όλες τις αντιπροσωπείες να υποβάλουν τις προτάσεις τους σχετικά με τις πτυχές που δεν συνδέονται με θεσμικά ζητήματα, η συμπερίληψη αναφοράς στη χριστιανική θρησκεία στο προοίμιο του Συντάγματος προτάθηκε αμέσως από επτά κυβερνήσεις. Ωστόσο, άλλες αντιπροσωπείες ήταν κάθετα αντίθετες στην εισαγωγή μιας τέτοιας αναφοράς και ζητούσαν επίσης τη διαγραφή της διάταξης σχετικά με το διάλογο με τις εκκλησίες.
Οι αντιπροσωπείες που ήταν υπέρ της αναφοράς στις ιουδαιο-χριστιανικές αξίες δέχτηκαν τελικά να υποχωρήσουν όσον αφορά την προσθήκη αυτή.
Από την πλευρά τους, οι δύο διαδοχικές προεδρίες δεν πρότειναν τελικά ποτέ εναλλακτική διατύπωση.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Συνεπώς, το προοίμιο στο οποίο συμφώνησαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων είναι η διατύπωση που προτάθηκε από τους συμμετέχοντες στη συνέλευση σχετικά με την «πολιτιστική, τη θρησκευτική και την ανθρωπιστική κληρονομιά της Ευρώπης, βάσει των οποίων αναπτύχθηκαν οι καθολικές αξίες που συνιστούν τα απαραβίαστα και αναφαίρετα δικαιώματα του ανθρώπου, καθώς και της δημοκρατίας, της ισότητας, της ελευθερίας και του κράτους δικαίου».

Αρχή της σελίδας

O ΧΑΡΤΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Η Συνέλευση πέτυχε συναίνεση η οποία επιτρέπει την ένταξη του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που εγκρίθηκε επίσημα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας τον Δεκέμβριο του 2000, στο Μέρος II του Συντάγματος. Προβλεπόταν ότι αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματα θα ήταν νομικά δεσμευτικά για την Ένωση, για τα όργανα τις υπηρεσίες και τους οργανισμούς της καθώς και για τα κράτη μέλη αλλά μόνον όσον αφορά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Το προοίμιο του Χάρτη όριζε ότι η κοινοτική νομοθεσία «θα ερμηνεύεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των επεξηγήσεων που καταρτίσθηκαν καθ' υπόδειξη του Προεδρείου της Συνέλευσης που συνέταξε το Χάρτη».

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, ορισμένες αντιπροσωπείες, που ήδη κατά τη διάρκεια της Συνέλευσης είχαν ζητήσει να μην ενταχθεί ο χάρτης στο Σύνταγμα, εξέφρασαν εκ νέου τις αντιρρήσεις τους.
Έτσι, ορισμένες χώρες πρότειναν την προσθήκη στο Σύνταγμα ενός σχεδίου ερμηνευτικής δήλωσης που θα καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του Χάρτη. Στόχος της δήλωσης αυτής ήταν να περιοριστεί ο έλεγχος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις πράξεις παράγωγου δικαίου των θεμελιωδών δικαιωμάτων που αποτελούν ήδη μέρος του κοινοτικού κεκτημένου, αφήνοντας στην εθνική δικαιοδοσία τον έλεγχο της νόμιμης εφαρμογής των άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων που δεν αποτελούν σήμερα αντικείμενο ευρωπαϊκού παράγωγου δικαίου.

Η ιταλική προεδρία δεν εφήρμοσε την πρόταση αυτή και πρότεινε να διασαφηνιστεί η παράγραφος του προοιμίου η σχετική με την ερμηνευτική δήλωση και να διατυπωθεί ως εξής: «οι επεξηγήσεις κατόπιν ενημέρωσης από το Προεδρείο της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης».

Η διατύπωση αυτή χρησιμοποιήθηκε από την ιρλανδική προεδρία που την ενσωμάτωσε επίσης στο άρθρο του χάρτη που αφορά το πεδίο εφαρμογής του. Πρότεινε επίσης να διαβιβάσει λεπτομερώς τις «επεξηγήσεις του Προεδρείου» σε συνημμένη δήλωση.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Στο προοίμιο του χάρτη επαναλαμβάνεται και συμπληρώνεται η διατύπωση που αφορά «τη λήψη υπόψη των επεξηγήσεων που καταρτίσθηκαν καθ' υπόδειξη του Προεδρείου της Συνέλευσης που συνέταξε το Χάρτη και ενημερώθηκαν υπό την ευθύνη του Προεδρείου της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης». Η διατύπωση αυτή επαναλαμβάνεται επίσης στο άρθρο II-52 σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του χάρτη. Τα σχόλια αυτά επαναλαμβάνονται σε μια συνημμένη στη συνθήκη δήλωση.
Επί της ουσίας, αυτές οι εξηγήσεις τεχνικής φύσης δεν μεταβάλλουν το περιεχόμενο του χάρτη. Δεν έχουν οι ίδιες νομική αξία αλλά αποτελούν πολύτιμο εργαλείο ερμηνείας με στόχο την αποσαφήνιση των διατάξεων του Χάρτη.
Οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να είναι νομικά δεσμευτικές για την Ένωση, για τα όργανα τις υπηρεσίες και τους οργανισμούς της, καθώς και για τα κράτη μέλη αλλά μόνον εφόσον εφαρμόζουν το κοινοτικό δίκαιο.

Αρχή της σελίδας

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Γενικά, η Συνέλευση δεν τροποποίησε τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών σε θέματα συντονισμού των οικονομικών πολιτικών. Δεν επέφερε παρά λίγες τροποποιήσεις βάσει των οποίων αναβαθμίζεται η θέση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών (ΓΠΟΠ) και της διαδικασίας σε περίπτωση υπερβολικού ελλείμματος.
Σε θέματα διακυβέρνησης της ζώνης του ευρώ, η Συνέλευση αναγνώρισε στα κράτη μέλη που έχουν ως νόμισμα το ευρώ τη δυνατότητα να εγκρίνουν μεταξύ τους ορισμένα μέτρα σχετικά με την ενίσχυση της δημοσιονομικής τους πειθαρχίας ή σχετικά με τις κοινές τους θέσεις στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς και διασκέψεις.

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Οι διατάξεις που προβλέπονται από τη Συνέλευση σε θέματα υπερβολικού ελλείμματος και ΓΠΟΠ αμφισβητήθηκαν από το ανεπίσημο Συμβούλιο Ecofin της Stresa (Σεπτέμβριος 2003). Το Συμβούλιο πρότεινε, όσον αφορά τη διαδικασία σχετικά με το υπερβολικό έλλειμμα, να υποβάλει η Επιτροπή απλές συστάσεις και όχι προτάσεις, που δύνανται να τροποποιούνται αποκλειστικά από το Συμβούλιο.
Η Επιτροπή, καθώς και ορισμένες αντιπροσωπείες, πρότειναν, αντίθετα, να διευρυνθεί ο ρόλος της Επιτροπής στο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και να δοθεί μεγαλύτερη αυτονομία στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ.

Η κύρια πρόταση της ιταλικής προεδρίας συνίστατο στο να εγκρίνονται οι συστάσεις που απευθύνονται στα κράτη μέλη που έχουν εγκρίνει το ευρώ στο πλαίσιο της διαδικασίας πολυμερούς εποπτείας (περιλαμβανομένου του συμφώνου σταθερότητας και των μέτρων που αφορούν το υπερβολικό έλλειμμα) από τα ίδια τα κράτη μέλη και όχι πια από το Συμβούλιο Ecofin που αποτελείται από το σύνολο των κρατών μελών.
Η ιρλανδική προεδρία υπέβαλε την πρόταση αυτή για συζήτηση καθώς και εκείνη του Συμβουλίου Ecofin σχετικά με τη διαδικασία για τη διαπίστωση του υπερβολικού ελλείμματος.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Το πεδίο εφαρμογής των καινοτομιών που προτείνονται από τη Συνέλευση στον τομέα της οικονομικής διακυβέρνησης μειώθηκε σημαντικά από τη ΔΚΔ. Πράγματι, στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, η Επιτροπή δεν διαθέτει παρά απλή εξουσία σύστασης και όχι υποβολής πρότασης, όπως συμβαίνει με τις σημερινές συνθήκες. Αντίθετα, η ενίσχυση του ρόλου της διατηρήθηκε σε θέματα εποπτείας της τήρησης των ΓΠΟΠ.
Η ΔΚΔ επέφερε μια βελτίωση στις διατάξεις της οικονομικής και νομισματικής Ένωσης προσδίδοντας ένα ρόλο στην Επιτροπή και στα ίδια τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ κατά την εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων που πρέπει να πληροί ένα κράτος μέλος για να έχει πρόσβαση στη ζώνη ευρώ. Επιπλέον, η ΔΚΔ πρόσθεσε δήλωση στη συνθήκη που υπογραμμίζει τη σημασία της αυστηρής τήρησης του συμφώνου σταθερότητας και καλεί τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε να έχουν θετικό προϋπολογισμό σε περίοδο ανάπτυξης.

Αρχή της σελίδας

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Η Συνέλευση ενίσχυσε ουσιαστικά τις διατάξεις τις σχετικές με την πολιτική ασφάλειας και άμυνας, ιδίως μέσω της διεύρυνσης των «αποστολών της Πετρούπολης».
Ενώ απαγορευόταν αυστηρά στη συνθήκη ΕΕ, εισήχθη από τους συμμετέχοντες στη Συνέλευση η δυνατότητα προσφυγής σε μια ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας . Επιπλέον, η Συνέλευση θέσπισε τη δυνατότητα πιο στενής συνεργασίας καλούμενης « δομημένης συνεργασίας » για τα κράτη μέλη που επιθυμούν να συμμετέχουν σε πιο περιοριστικές δεσμεύσεις.
Εξάλλου, η Συνέλευση θέσπισε τη δυνατότητα πιο στενής συνεργασίας σε θέματα αμοιβαίας άμυνας .

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Η δομημένη συνεργασία, έτσι όπως προτάθηκε από τη Συνέλευση, δημιουργούσε προβλήματα στις « ουδέτερες » χώρες που προτιμούσαν να έχουν όλα τα κράτη μέλη δικαίωμα να εκφράσουν την άποψή τους όσον αφορά την έναρξη μιας τέτοιας συνεργασίας και η διάταξη να είναι ανοιχτή σε όλους.
Όσον αφορά τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, ορισμένα κράτη μέλη εξέφρασαν επίσης επιφυλάξεις.

Οι διατάξεις αυτές εξετάστηκαν εκ νέου σε βάθος κατά τη διάρκεια της ιταλικής προεδρίας . Αυτή πρότεινε την καθιέρωση « μόνιμων δομημένων συνεργασιών » των οποίων οι λεπτομέρειες εφαρμογής ήταν πιο κοντά στο γενικό μηχανισμό των ενισχυμένων συνεργασιών. Πρότεινε επίσης να διευκρινιστεί ότι η χορήγηση άδειας για να ξεκινήσει αυτή η συνεργασία (ή για την προσχώρηση σε αυτή) θα δίνεται βάσει ευρωπαϊκής απόφασης του Συμβουλίου υπουργών, με ομοφωνία (κάτι που δεν διευκρινιζόταν στο κείμενο της Συνέλευσης).

Όσον αφορά τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας, η ιταλική προεδρία πρότεινε επίσης, αρχικά, να παραμείνει αλλά με νέα διατύπωση. Πρότεινε να διευκρινιστεί, με στόχο να άρει τις αντιρρήσεις των ουδέτερων χωρών, ότι η αμοιβαία άμυνα « δεν επηρεάζει τον ειδικό χαρακτήρα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών - μελών». Επίσης, λόγω της επίμονης αντίθεσης ορισμένων αντιπροσωπειών, πρότεινε να καταργηθεί ολοκληρωτικά η δυνατότητα θεμελίωσης μιας πιο στενής συνεργασίας σε θέματα αμοιβαίας άμυνας, πάνω σε μια δομημένη συνεργασία.

Με τη λήξη της ιταλικής προεδρίας βρέθηκε ανεπίσημη συμβιβαστική λύση όσον αφορά τα ζητήματα τα σχετικά με την άμυνα. Η λύση αυτή δεν αμφισβητήθηκε και επικυρώθηκε από την ιρλανδική προεδρία.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Η αμοιβαία άμυνα δεν βασίζεται πλέον στην ενισχυμένη συνεργασία. Η βάση αυτής της συνεργασίας συνίσταται στο εξής σε ένα αίτημα αρχής βάσει του οποίου όλα τα κράτη μέλη «οφείλουν να παρέχουν ενίσχυση και βοήθεια με όλα τα διαθέσιμα μέσα» στο κράτος-μέλος που θα δεχθεί ένοπλη επίθεση. Ωστόσο, η υποχρέωση αυτή δεν πρέπει να επηρεάζει τον ειδικό χαρακτήρα της αμυντικής πολιτικής ορισμένων κρατών-μελών και πρέπει να μείνει σύμφωνη με τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ.

Όσον αφορά την δομημένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών που προβαίνουν σε πιο περιοριστικές στρατιωτικές δεσμεύσεις, αυτή όχι μόνον διατηρείται αλλά γίνεται και «μόνιμη». Αυτές οι λεπτομέρειες εφαρμογής τροποποιήθηκαν καθώς οι κατάλογος των συμμετεχόντων κρατών μελών δεν χρειάζεται πλέον να καταρτιστεί βάσει συνημμένης δήλωσης στο Σύνταγμα αλλά βάσει απόφασης του Συμβουλίου και ένα συνημμένο στη συνθήκη πρωτόκολλο περιλαμβάνει στο εξής τις ελάχιστες στρατιωτικές δυνάμεις που απαιτούνται για τη σύναψη μιας ενισχυμένης συνεργασίας.

Αρχή της σελίδας

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Όσον αφορά τη δημοσιονομική διαδικασία, η Συνέλευση αύξησε τις εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έχει πλέον τον τελευταίο λόγο.
Εξάλλου, πρότεινε, ο καθορισμός του πολυετούς οικονομικού πλαισίου (οι οικονομικές προοπτικές) από το 2014 να άπτεται της αρμοδιότητας του Συμβουλίου Υπουργών που θα αποφασίζουν με ειδική πλειοψηφία ύστερα από τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Τέλος, οι ίδιοι πόροι θα εξακολουθήσουν να εξαρτώνται από ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου, που πρέπει να εγκρίνεται από τα εθνικά κοινοβούλια, ενώ οι λεπτομέρειες εφαρμογής δύνανται να ορίζονται από το Συμβούλιο με ειδική πλειοψηφία.

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Το ανεπίσημο Συμβούλιο Ecofin της Stresa (Σεπτέμβριος 2003) συνιστούσε τη μείωση των εξουσιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζητώντας τη γνώμη του μόνον κατά την έγκριση του ετήσιου προϋπολογισμού. Πρότεινε επίσης τη διατήρηση της ομοφωνίας για το πολυετές οικονομικό πλαίσιο.

Η ιταλική προεδρία αποφάσισε να μην λάβει υπόψη τις προτάσεις εκείνες που είχαν προκαλέσει κύμα διαμαρτυριών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και που έθεταν σε κίνδυνο τη θεσμική ισορροπία σε θέματα δημοσιονομικής διαδικασίας. Πρότεινε μια απλή διευθέτηση που έδινε περισσότερο βάρος στο Συμβούλιο (δυνατότητα απόρριψης του προϋπολογισμού που αποφασίστηκε από το Κοινοβούλιο).

Λόγω της ανησυχίας ορισμένων αντιπροσωπειών σχετικά με τις διαδικασίες έγκρισης των οικονομικών προοπτικών ύστερα από το 2013, η ιταλική προεδρία πρότεινε μια ρήτρα «rendez-vous» (συνάντησης).

Η ιρλανδική προεδρία πρότεινε το πολυετές οικονομικό πλαίσιο να εξακολουθεί να αποφασίζεται ομόφωνα και η μετάβαση στην ειδική πλειοψηφία να αποφασίζεται από μια « μεταβατική ρήτρα » για την έγκριση της οποίας θα απαιτείται η ομόφωνη γνώμη του Συμβουλίου.
Για τον προϋπολογισμό, η ιρλανδική προεδρία πρότεινε μια διαδικασία παρόμοια με τη διαδικασία της συναπόφασης.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Η ΔΚΔ τροποποίησε τη δημοσιονομική διαδικασία σύμφωνα με την πρόταση της ιρλανδικής προεδρίας. Στο εξής προβλέπεται ότι, εάν η επιτροπή συμφιλίωσης δεν επιτυγχάνει συμφωνία σχετικά με ένα κοινό σχέδιο, υποβάλλεται νέο σχέδιο προϋπολογισμού από την Επιτροπή.

Όσον αφορά το πολυετές οικονομικό πλαίσιο, η ΔΚΔ δέχθηκε τη λύση της ιρλανδικής προεδρίας: διατήρηση της ομοφωνίας για την έγκριση του οικονομικού πλαισίου, συνοδευόμενη από ρήτρα που επιτρέπει τη μετάβαση στην ειδική πλειοψηφία μέσω ομόφωνης απόφασης του Συμβουλίου.

Αρχή της σελίδας

Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Οι συζητήσεις στη ΔΚΔ

Η Συνέλευση προέβλεπε την παγίωση του προτύπου της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης ώστε οι μελλοντικές αναθεωρήσεις του Συντάγματος να δύνανται να ανατίθενται σε αυτή την αρχή. Οι συμμετέχοντες στη Συνέλευση προέβλεπαν επίσης ότι όλες οι τροποποιήσεις της συνταγματικής συνθήκης, οιουδήποτε εύρους, έπρεπε να εγκρίνονται στο πλαίσιο διακυβερνητικής διάσκεψης και να επικυρώνονται από όλα τα κράτη μέλη.

Οι προτάσεις της Συνέλευσης

Σημαντικός αριθμός αντιπροσωπειών κρίνει ότι ο γενικός μηχανισμός αναθεώρησης της συνθήκης είναι πολύ δυσκίνητος και επιθυμεί να προβλεφθεί μια πιο ευέλικτη διαδικασία, που να αφορά ειδικά τις πολιτικές της Ένωσης.
Έτσι, προτάθηκε πολύ σύντομα μια ευέλικτη και απλουστευμένη διαδικασία αναθεώρησης, που στηρίχθηκε από την Επιτροπή.

Η ιταλική προεδρία πρότεινε να θεσπιστεί μια πιο ευέλικτη διαδικασία αναθεώρησης η οποία θα επιτρέπει την αναθεώρηση μόνον των διατάξεων που αφορούν τις εσωτερικές πολιτικές. Ο μηχανισμός αυτός προέβλεπε ότι η κυβέρνηση κάθε κράτους μέλους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή η Επιτροπή μπορούσαν να υποβάλουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σχέδια με στόχο την αναθεώρηση των αμφισβητούμενων διατάξεων. Η προεδρία πρότεινε αρχικά τη λήψη της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με ειδική πλειοψηφία. Ύστερα από την κλειστή υπουργική σύνοδο (κονκλάβιο) στη Νάπολη , διάλεξε μια λύση που προέβλεπε τελικά την ομοφωνία.
Η ιρλανδική προεδρία έλαβε υπόψη αυτή την τελευταία λύση και πρότεινε μόνον μια μικρή τροποποίηση που συνίστατο στην ανάθεση ενός δικαιώματος έγκρισης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της απλοποιημένης διαδικασίας αναθεώρησης.

Οι διατάξεις του Συντάγματος

Η ΔΚΔ εισήγαγε έναν απλουστευμένο μηχανισμό αναθεώρησης για τις διατάξεις τις σχετικές με εσωτερικές πολιτικές και πράξεις (τίτλος III του μέρους III). Αυτός επιτρέπει την κατάργηση της υποχρέωσης σύγκλισης ΔΚΔ και τη σύγκλιση Συνέλευσης αλλά απαιτεί πάντοτε την έγκριση από τα κράτη μέλη.
Η ΔΚΔ τέλος δεν ενέκρινε την τροποποίηση που πρότεινε η ιρλανδική προεδρία για τη χορήγηση δικαιώματος έγκρισης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αρχή της σελίδας

ΔΙΑΦΟΡΑ

Εισήχθη σημαντικός αριθμός άλλων τροποποιήσεων στο κείμενο της Συνέλευσης. Αυτές περιλαμβάνουν, ειδικότερα:

[ Αρχή της σελίδας ], [ Προηγούμενο δελτίο ], [ Περίληψη ]


Έκδοση εκτύπωσης | Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου | Τι νέα; | Διερεύνηση | Επικοινωνία | Ευρετήριο | Γλωσσάριο | Πληροφορίες για τον παρόντα δικτυακό τόπο | Αρχή σελίδας