Navigation path

Left navigation

Additional tools

An Coimisiún Eorpach - Óráid

Staid an Aontais 2016: Ionsar Eoraip níos fearr — an Eoraip sin a chumhdaíonn, a chumhachtaíonn agus a chosnaíonn

Strasbourg, an 14 Meán Fómhair 2016

[AN LEAGAN ÚDARAITHE]



A Uachtaráin Uasail,

A Chomhaltaí Onóracha Pharlaimint na hEorpa,

Sheas mé os bhur gcomhair anseo, tá bliain ó shin, agus dúirt mé libh nár shlán do staid an Aontais. Dúirt mé libh nach leor a bhfuil den Eorpachas san Aontas seo. Dúirt mé libh nach leor a bhfuil den aontas san Aontas seo.

Ní hé is áil liom anois a rá libh go bhfuil gach uile ní ina cheart arís.

Óir níl.

Bímis ionraic agus an scéal seo á scrúdú againn.

Tá an tAontas Eorpach seo againne, nó codanna de ar a laghad ar bith, i gcruachás.

I gcaitheamh an tsamhraidh, d'éist mé go cúramach lena raibh le rá ag feisirí na Parlaiminte seo, le feisirí de chuid na bparlaimintí náisiúnta, le hionadaithe rialtais, agus le gnáthshaoránaigh na hEorpa agus iad ag roinnt a gcuid tuairimí liom.

Tá roinnt déaga de bhlianta feicthe faoin tráth seo agam den chomhtháthú Eorpach. Is iomaí buaicphointe a chonaic mé in imeacht an ama sin. Dar ndóigh, chonaic mé an drochuair freisin agus mo sháith den ghéarchéim.

Ach le mo bheo, ní fhaca mé a bhfeicim anois – a laghad sin de Bhallstáit an Aontais a bheith ar aon fhocal le chéile. A laghad sin réimsí ina bhfuil siad sásta comhar a dhéanamh le chéile.

Le mo bheo, níor chuala mé a oiread sin de cheannairí an Aontais agus gan aghaidh a gcuid cainte acu ach ar a gcuid fadhbanna féin sa bhaile agus gan de thrácht acu ar an Eoraip ach cuid an bheagáin más ar chor ar bith é.

Le mo bheo, ní fhaca mé ionadaithe na n-institiúidí Eorpacha agus tosaíochtaí difriúla á leagan síos acu agus sin ar uairibh ag dul glan i gcoinne rialtais agus pharlaimintí na mBallstát. Tá sé mar a bheadh an tAontas Eorpach agus príomhchathracha na mBallstát ag fiaradh ó chéile.

Le mo bheo, ní fhaca mé rialtais na mBallstát lagaithe chomh mór ag fórsaí an phobalachais ná chomh cróilí ag faitíos a gcloíte tráth toghcháin.

Le mo bheo, ní fhaca mé a oiread sin den oirneachadh agus a laghad sin den tarraingt le chéile san Aontas.

Fágann sin nach mór dúinn rogha thábhachtach a dhéanamh.

An ngéillfimid don fhrustrachas sin nach furasta a chloí? An ngéillimid, mar phobal, don lagar spride? An é gur mian linn go sceithfeadh snáth an Aontais os comhair ár súl?

Nó an é is cóir dúinn a rá: nach é seo an tráth is ceart dúinn sinn féin a stuamú? Nach é seo an tráth is ceart dúinn na muinchillí a chnapadh agus gan dhá leath a dhéanamh dár ndícheall? Nach é seo an tráth is géire a dteastaíonn cinnireacht thiomanta san Eoraip, seachas polaiteoirí nach áil leo ach an longbhriseadh?

Ní mór dúinn, agus sinn i mbun marana ar Staid an Aontais, tús áite a thabhairt don réalachas agus don rí-ionracas.

Ar an gcéad dul síos, is ceart dúinn a admháil go bhfuil líon mór fadhbanna againn san Eoraip agus iad fós gan réiteach. Níl gar a shéanadh.

Ráta ard dífhostaíochta, éagothroime shóisialta, fiachas poiblí go barra bachall, an mórdhúshlán a bhaineann le dídeanaithe a imeascadh sa tsochaí, mar aon leis na bagairtí tromchúiseacha slándála i gcóngar is i gcéin – níl aon Bhallstát de chuid an Aontais nár fhág na nithe sin – géarchéim na linne seo – a lorg féin orthu.

Go deimhin, féach go fiú go bhfuil ceann de na Ballstáit ag imeacht uainn – scéal nach soirbh.

Ar an dara dul síos, ná dearmadaimis go bhfuiltear ag faire orainn as ceithre hairde an domhain.

Níl ann ach go bhfuil mé tagtha ar ais ó chruinniú den G20 sa tSín. Seacht n-áit atá ag an Eoraip ag bord an chruinnithe thábhachtaigh dhomhanda sin. Ach ina ainneoin sin, ba theirce líon na gceisteanna sin a rabhthas ar aon fhocal ina dtaobh ná a líon siúd a cuireadh.

An mbeidh sé ar chumas na hEorpa comhaontuithe trádála a réiteach agus caighdeáin eacnamaíocha, shóisialta agus chomhshaoil an domhain a mhúnlú?

An bhfuil téarnamh i ndán do gheilleagar na hEorpa nó an cuibhrithe ag fás íseal agus ag boilsciú íseal a fhanfaidh sé go ceann deich mbliana eile?

An mbeidh an Eoraip fós ar thús cadhnaíochta sa chomhrac ar son chearta an duine agus ar son luachanna bunúsacha?

An labhróidh an Eoraip amach, d'aon ghuth, agus an tsláine chríochach i mbaol, de shárú ar an dlí idirnáisiúnta?

Nó an imeoidh an Eoraip den ardán idirnáisiúnta agus an faoi dhream éigin eile a fhágfar múnlú an domhain?

Tá a fhios agam go bhfuil sibhse, a mhuintir an Tí seo, breá sásta freagraí soiléire a thabhairt ar na ceisteanna sin. Ach ní leor na briathra in éagmais na mbeart le chéile. Óir in éagmais na mbeart, ní bheidh sa chuid eile ach briathra a théann le gaoth. Ní fhágfar lorg go deo ar chúrsaí idirnáisiúnta más taobh le briathra atáthar.

Ar an tríú dul síos, ní mór dúinn a admháil nach féidir linn na fadhbanna seo go léir a réiteach trí óráid eile fós a thabhairt. Ná trí chruinniú mullaigh eile fós a ghairm.

Ní i Stáit Aontaithe Mheiriceá atáthar, áit a ndíríonn an tUachtarán a óráid faoi Staid an Aontais ar an dá Chomhdháil, agus a dtugann na milliúin saoránach éisteacht aireach do gach focal dá dtagann as a bhéal.

Ní hea óir féach gur rí-léir ar Staid an Aontais seo againne a neamhiomláine atá an tAontas seo. Ag labhairt le Parlaimint na hEorpa atá mé inniu. Agus Dé hAoine seo chugainn, buailfidh mé le ceannairí stáit an Aontais sa Bhratasláiv.

Dá bhrí sin, ní leor dom an gháir mholta uaibhse inniu agus neamhshuim a dhéanamh dá mbeidh le rá ag na ceannairí náisiúnta Dé hAoine. Agus ní fhéadaim triall ar an mBratasláiv agus teachtaireacht eile seachas mar a bhí agam anseo daoibhse inniu i mo phóca thíos. Ní mór dom a chur san áireamh an dá leibhéal sin den daonlathas atá againn san Aontas seo againne, dhá leibhéal arb ionann tábhacht dóibh.

Ní sinne Stáit Aontaithe na hEorpa. Is casta go mór ná sin an tAontas Eorpach. An té a dhéanfadh neamhshuim den chastacht sin, thabharfadh sé sinn ar ród an réitigh chontráilte.

Mura dtugtar óráidí, ina dtacófar lenár dtogra coiteann, ní hé amháin sa Teach oirirc seo ach i ngach parlaimint i ngach Ballstát, níl aon rath i ndán don Eoraip.

Mura saothraímid uile ar son na haontachta agus na comhchoitiantachta, agus mura ligimid i ndearmad an t-éad agus an iomaidh a bhíonn ag na hinniúlachtaí agus na hinstitiúidí le chéile, níl aon rath i ndán don Eoraip. Nó go ndéanaimid sin, ní comhar go dtí é. Nó go ndéanaimid sin, ní thig leis an Eoraip a bheith níos tréine agus níos fearr ná mar atá sí inniu. Nó go ndéanaimid sin, ní bheidh ceannairí na n-institiúidí Eorpacha agus na rialtas náisiúnta in ann iontaoibh na saoránach a thuilleamh arís sa togra coiteann seo againne.

Tá muintir na hEorpa tinn tuirseach den díospóid gan deireadh, den chlampar gan chríoch, agus den chocaireacht le chéile.

Réiteach réadúil ar na fadhbanna fíora atá le sárú ag an Aontas – sin é atá ó mhuintir na hEorpa. Agus ní leor leo gealltanais, rúin ná conclúidí ag cruinnithe mullaigh. Is rómhinic a leithéidí cloiste agus feicthe cheana acu.

Cinntí comhchoiteanna maille le cur i ngníomh sciobtha éifeachtúil – sin é atá ó mhuintir na hEorpa.

Fís fhadtréimhseach atá de dhíth. Leagfaidh an Coimisiún Eorpach amach an fhís sin don am atá le teacht i bPáipéar Bán i Márta na bliana seo chugainn, 2017, in am do chomóradh na dtrí scór bliain go ham sin ó síníodh Conarthaí na Róimhe. Díreofar ar an gcaoi a neartófar ár n-aontacht eacnamaíoch agus airgeadais (EMU). Agus cuirfear san áireamh freisin na dúshláin a bheidh le sárú ag Aontas na 27 mBallstát i réimse na polaitíochta agus an daonlathais san aimsir seo romhainn. Agus dar ndóigh, beidh dlúthbhaint ag Parlaimint na hEorpa agus ag na parlaimintí náisiúnta leis an obair sin.

Ach ní leor fís. Is géire a theastaíonn lucht rialtais ó na saoránaigh. Lucht rialtais a rachaidh i ngleic le dúshláin na linne.

Is iomaí snáth i dtéad na hEorpa – ach ní tarraing na téide sin go tarraingt na téide sin san aon treo: institiúidí an Aontais, maille le rialtais agus parlaimintí na mBallstát araon. Ní mór dúinn a léiriú an athuair gur féidir sin a dhéanamh, i réimsí áirithe inar práinní teacht ar réiteach comhchoiteann.

Dá bhrí sin, molaim clár oibre dearfach ar a mbeidh sraith de ghníomhaíochtaí nithiúla Eorpacha a dhéanfar as seo go ceann 12 mhí.

Óir creidim gur cinntitheach an tréimhse iad an 12 mhí atá romhainn más uainn an tAontas a athaontú. Más uainn an deighilt thubaisteach a dʼéirigh idir Thoir agus Thiar le míonna beaga anuas a leigheas. Más uainn a léiriú go bhfuil sé de chumas ionainn gníomhú go pras agus go cinntitheach i dtaca le ceisteanna tábhachtacha. Más uainn a léiriú don domhan mór go dtuigeann an Eoraip fós an comhar agus an comhbheart.

Ní tráth faillí é.

Sheol mé litir agus an teachtaireacht seo inti chuig an Uachtarán Schulz agus chuig an bPríomh-Aire Fico ar maidin.

Is iad an 12 mhí seo atá romhainn tráth na cinniúna againn más uainn Eoraip níos fearr a chur ar bun:

Eoraip a dhéanann sinn a chosaint;

Eoraip a dhéanann dóigh bheatha na hEorpa a chaomhnú;

Eoraip a dhéanann ár gcuid saoránach a chumhachtú;

Eoraip a dhéanann sinn a chosaint i mbaile is i gcéin; agus

Eoraip atá freagrach.

 

EORAIP A CHAOMHNAÍONN AN DÓIGH BHEATHA EORPACH

Níl amhras dá laghad orm ach gur dóigh bheatha é dul an tsaoil anseo san Eoraip ar fiú é a chaomhnú.

Braithim go bhfuil dearmad déanta ag daoine go leor faoina bhfuil i gceist leis an Eorpachas.

Go bhfuil dearmad déanta acu ar a bhfuil i gceist le bheith páirteach san Aontas seo na nEorpach – a bhfuil i gcoitinne le chéile ag an bhfeirmeoir sa Liotuáin, ag an máthair aonair i Ságrab, ag an altra i Vaileite nó ag an mac léinn i Maastricht.

Ná dearmadtar an chúis a bhí ag náisiúin na hEorpa dul i gcomhar le chéile.

Ná dearmadtar an chúis a bhí acu siúd a sheas ar sráid i Vársá, Lá Bealtaine na bliana 2004, agus iad ag ceiliúradh na dlúthpháirtíochta.

Ná dearmadtar an chúis ar cuireadh bratach na hEorpa ar foluain go mórchúiseach in Puerta del Sol Lá Caille na bliana 1986.

 

Ná dearmadtar gur gníomhaí láidir í an Eoraip ar féidir léi aontú na Cipire a bhaint amach – cuspóir a bhfuil mo thacaíocht á tabhairt agam ina leith do bheirt cheannairí na Cipire.

Thar aon ní eile, is ionann an Eoraip agus an tsíocháin. Ní trí sheans a tharla sé gur le bunú na gComhphobal Eorpach a thosaigh an tréimhse is faide síocháin i stair na hEorpa ó tosaíodh ar a breacadh.

70 bliain den bhuansíocháin san Eoraip. Tráth a bhfuil dhá scór coinbhleacht armtha ar siúl ar domhan agus 170 000 duine á gcailleadh dá ndeasca in aghaidh na bliana.

Dar ndóigh, éiríonn eadrainn féin i gcónaí. Go deimhin, is minic linn fós an chonspóid. Scaití eile, bímid ag troid le chéile. Ach ní bhíonn ann riamh ach briatharchath. Ní sna trinsí ach ag bord a shocraímid achrann.

Is de dhlúth agus d'inneach dhul an tsaoil san Eoraip ár gcuid luachanna:

an tsíocháin, an daonlathas agus an smacht reachta. Luachanna iad sin ar troideadh ar a son ar chlár an chatha agus ar dhás na díospóireachta.

Sinne Eorpaigh, ní ghlacfaimid go brách le hoibrithe Polannacha a bheith á gciapadh, á ngleadhradh nó go fiú á ndúnmharú ar shráideanna Harlow. Ach an oiread leis an gcomhrac i gcoinne an idirdhealaithe agus an chiníochais, is bunluach eile de chuid na hEorpa í saorghluaiseacht oibrithe.

Sinne Eorpaigh, seasaimid go docht in éadan phionós an bháis. Óir creidimid sa luach a leagtar ar bheatha an duine agus tugaimid urraim dá réir don áitiús sin.

Sinne Eorpaigh, creidimid freisin i gcóras neamhspleách éifeachtach dlí agus cirt. Is féidir súil a choinneáil ar rialtais, ar ghnólachtaí agus ar dhaoine ach na cúirteanna a bheith neamhspleách. Ach an córas dlí agus cirt a bheith éifeachtach, is féidir fás eacnamaíoch a chothú agus cearta bunúsacha a chosaint. Is ar an ábhar sin a dhéantar an smacht reachta a chosaint agus a chur chun cinn san Eoraip.

Is den Eorpachas freisin fáilte a chur roimh ár gcomharsana agus trádáil a dhéanamh leo seachas dul chun cogaidh leo. Is de freisin gur sinn an bloc trádála is mó ar domhan; tá socruithe trádála daingnithe nó á ndaingniú againn le breis agus 140 comhpháirtí ar fud na cruinne.

 

Agus is ionann trádáil a bheith ann agus poist a bheith ann – in aghaidh gach €1 bhilliún a onnmhairímid, cruthaítear 14 000 post eile ar fud an Aontais Eorpaigh. Agus tá breis agus 30 milliún post, 1 as gach 7 bpost san Aontas Eorpach, ag braith ar an méid a onnmhairímid chuig an gcuid eile den domhan.

Sin é an fáth a bhfuil an Eoraip ag féachaint le margaí a oscailt le Ceanada, ceann de na comhpháirtithe is dlúithe dá bhfuil againn. Tá meas againn araon ar na leasanna agus luachanna céanna. Tugaimid urraim araon don smacht reachta, agus tuigimid araon an éagsúlacht chultúrtha. Is é an Comhaontú Cuimsitheach Eacnamaíoch agus Trádála (CETA) idir an tAontas Eorpach agus Ceanada an comhaontú trádála is fearr agus is forásaí dár chuir an tAontas Eorpach i gcrích riamh. Agus rachaidh mise i gcomhar libhse agus leis na Ballstáit go léir ionas go ndaingneofar an comhaontú sin a luaithe is féidir.

Sinne Eorpaigh, tá sé de cheart againn go dtabharfaí cosaint dár gcuid sonraí pearsanta le dlíthe tréana Eorpacha. Óir ní maith le muintir na hEorpa dróin a bheith san aer os a gcionn ag taifeadadh gach cor dá gcuirimid dínn ná gnólachtaí a bheith ag stóráil gach clic luchóige dá ndéanaimid. Sin é an fáth ar chomhaontaigh an Pharlaimint, an Chomhairle agus an Coimisiún, i mBealtaine na bliana seo, rialachán comhchoiteann Eorpach maidir le cosaint sonraí. Dlí téagartha Eorpach é sin a bhfuil feidhm aige is cuma cá háit a mbeidh gnólacht lonnaithe nó cá huair a bheidh do chuid sonraí á bpróiseáil acu. Óir is mór againn san Eoraip an príobháideachas. Ceist í a bhaineann le dínit an duine.

Is den Eorpachas cothrom iomaíochta a bheith ann.

Sin é le rá go mbeadh an pá céanna, as an obair chéanna, san áit chéanna, le fáil ag cách. Ceist í a bhaineann leis an gceartas sóisialta. Agus is ar an gcúis sin a thacaíonn an Coimisiún leis an togra don Treoir maidir le hOibrithe a Phostú. Ní áit é an margadh inmheánach ina gceadófar dúshaothrú a dhéanamh ar oibrithe as oirthear na hEorpa nó ina nglacfar le hísealchaighdeáin shóisialta ina leith. Ní hí an Eoraip an tIarthar Fiáin, ní hí – ach geilleagar sóisialta margaidh.

Is ionann cothrom iomaíochta a bheith ann agus tomhaltóirí na hEorpa a chosaint ar chairtéil, agus ar sháruithe ag mórghnólachtaí. Is ionann é agus a chinntiú nach mór do gach gnólacht, idir mhór is mhion, cáin a íoc san áit sin a dtuilleann sé a chuid brabúis. Áirím ansin an mórghnólacht Apple fiú más mó a luach margaidh ná olltáirgeacht intíre 165 de thíortha an domhain. San Eoraip, níl aon ghlacadh againn leis go dtabharfaí socrú speisialta do ghnólachtaí cumhachtacha i dtaca lena gcuid cánach.

Ní hé an ráta cánach atá in Éirinn is cás linn. Tá sé de cheart flaithiúnta ag Éirinn a rogha ráta cánach a shocrú. Ach níl sé ceart, cóir, ná cothrom go mbeadh cead ag gnólacht a chuid cánach a imghabháil nuair a d'fhéadfaí an t-airgead sin a chaitheamh ar theaghlaigh agus ar ghnólachtaí in Éirinn, ar ospidéil agus ar scoileanna. Déanann an Coimisiún deimhin de gur ann don chothrom sin. Sampla é an méid sin den ghné shóisialta de dhlí na hiomaíochta. Sampla é an méid sin den rud dá seasann an Eoraip.

Is de dhlúth agus d'inneach na hEorpa go mbeadh cultúr againn a chosnaíonn ár gcuid oibrithe agus ár gcuid tionscal sa saol domhandaithe seo. Fearacht na mílte sin ar baol dóibh a gcuid oibre a chailleadh i nGosselies na Beilge, is i ngeall ar an Aontas Eorpach a bheidh ar an ngnólacht atá i gceist dul i mbun comhrá ceart sóisialta leis na hoibrithe. Dar ndóigh, beidh an dlúthpháirtíocht Eorpach agus cistí an Aontais Eorpaigh le fáil ag na hoibrithe sin agus ag na húdaráis áitiúla.

Mar gur Eorpaigh sinn, seasfaimid an fód ar son thionscal na cruach. Tá 37 mbeart frithdhumpála agus frith-fhóirdheontais tugtha isteach againn chun tionscal na cruach a chosaint ar an iomaíocht mhíchothrom. Ach ní mór níos mó a dhéanamh ó tharla go bhfuil an rótháirgeacht atá ar siúl in áiteanna áirithe sa domhan ag cur táirgeoirí san Eoraip go tóin poill. Sin é an fáth a raibh mé sa tSín faoi dhó i mbliana chun fadhb na ró-acmhainne táirgeachta a phlé. Is ar an ábhar sin freisin a mhol an Coimisiún riail na dleachta níos lú a athrú. Leagann Stáit Aontaithe Mheiriceá taraifchuóta allmhairí 265 % ar chruach na Síne, ach anseo san Eoraip, tá blianta caite ag cuid de rialtais na mBallstát ag áiteamh gur ceart na taraifchuótaí a leagtar ar chruach na Síne a laghdú. Iarraim ar na Ballstáit go léir agus ar an bParlaimint seo tacú leis an gCoimisiún chun na hionstraimí cosanta trádála atá againn a neartú. Ná bímis inár saorthrádálaithe beaga saonta, ach déanaimis beart i gcoinne na dumpála chomh tréan céanna le Stáit Aontaithe Mheiriceá.

 

Cuid lárnach de dhul an tsaoil san Eoraip í earnáil na talmhaíochta agus ba mhaith liomsa í a chaomhnú. Ní loicfidh an Coimisiún go brách ar fheirmeoirí na hEorpa, go háirithe agus cúrsaí ag dul crua dóibh faoi mar atá i láthair na huaire. Buaileadh go dona earnáil na déiríochta anuraidh i ngeall ar thoirmeasc na Rúiseach. Is ar an gcúis sin a chuir an Coimisiún €1 bhilliún de thacaíocht ar fáil chun cuidiú le feirmeoirí déiríochta seasamh ar a mboinn arís. Rinneadh amhlaidh mar nach bhfuil aon ghlacadh agamsa leis gur saoire bainne ná uisce.

 

Is fíor a rá i gcás ár mbunáite gur den Eorpachas freisin an Euro. Le linn na géarchéime airgeadais domhanda, níor chlis ar an euro ach chosain sé sinn ar éagobhsaíocht ba mheasa ná mar a chonacthas. Airgeadra mór de chuid an domhain é an euro a mbaineann leas eacnamaíoch mór millteach leis, leas ar minic i bhfolach é. Shábháil tíortha limistéar an Euro €50 billiún i mbliana ar a gcuid aisíocaíochtaí úis a bhuí le beartas airgeadais an Bhainc Cheannais Eorpaigh. Sin €50 billiún le cois ag na hairí airgeadais le caitheamh, €50 billiún is ceart a infheistiú sa gheilleagar.

Tá cobhsaíocht an airgeadra seo againne á caomhnú ag Mario Draghi. Go deimhin, is mó atá ar siúl aige siúd ar son na fostaíochta agus an fháis ná mar atá ag go leor de na Ballstáit.

Níl gar a shéanadh: tharla géarchéim airgeadais nach bhfacthas a leithéid riamh agus is iad muintir na hEorpa atá thíos leis. Ach de dhéanta na fírinne, bíodh is gur ag 6.3 % ar an meán a bhí na heasnaimh phoiblí i limistéar an Euro in 2009, tá siad tite anois go leibhéal is ísle ná 2 %.

Le 3 bliana anuas, tá ionann agus 8 milliún duine eile tar éis fostaíocht a aimsiú. Milliún acu sa Spáinn, tír a bhfuil an-dul chun cinn fós á dhéanamh aici ó aimsir na géarchéime i leith.

Is mór an trua nach dtugtar seo uile chun cuimhne níos minice – go mór mór agus polaiteoirí tofa na hEorpa ag caint leis an bpobal.

Óir san Aontas neamhiomlán seo againne, níl aon chinnireacht Eorpach is féidir a chur in ionad na cinnireachta náisiúnta.

Ní mór do náisiúin na hEorpa an réasúnaíocht is bun leis an aontacht a chosaint. Ní thig le haon duine eile – ach leo féin –

sin a dhéanamh ar a son.

In ainneoin na héagsúlachta, tig linn fós a bheith aontaithe.

Ní ceart ná ní ceadmhach do náisiúin mhóra dhaonlathacha na hEorpa géilleadh do ráig an phobalachais.

Ní ceart ná ní ceadmhach don Eoraip cúbadh roimh an sceimhlitheoireacht.

Ní ceart sin – ní mór do na Ballstáit Eoraip nua a thógáil a dhéanfaidh sinn a chosaint. Agus ní mór dúinne, na hinstitiúidí Eorpacha, cuidiú leo an gealltanas sin a chur i gcrích.

 

EORAIP A CHUMHACHTAÍONN SINN

 Ní hé amháin gur ceart don Aontas Eorpach an dóigh bheatha Eorpach a chosaint, is ceart dó iad siúd a chleachtann an dóigh sin a chumhachtú.

Ní mór dúinn saothrú ar son na hEorpa sin a chumhachtaíonn a cuid saoránach agus a geilleagar, dhá ghné den saol comhaimseartha atá éirithe digiteach.

Níl aon ghné den saol comhaimseartha nach bhfuil na teicneolaíochtaí digiteacha agus na córais chumarsáide dhigiteacha ina lár.

Ní bhíonn de dhíth ach rochtain idirlín ardluais. Ní mór dúinn a bheith nasctha. Tá sin de dhíth ar an ngeilleagar. Tá sin de dhíth ar na daoine.

Agus ní mór dúinn infheistiú a dhéanamh sa nascacht sin láithreach bonn.

Sin é an fáth a bhfuil togra á bheartú ag an gCoimisiún i láthair na huaire maidir le margaí teileachumarsáide na hEorpa a leasú. Is mian linn creat nua dlíthiúil a chruthú a mheallfaidh agus a éascóidh infheistíochtaí sa nascacht.

 

Is ceart go mbeadh sé ar chumas gnólachtaí a gcuid infheistíochtaí san Eoraip as seo go ceann 20 bliain a phleanáil. Óir má infheistímid i ngréasáin nua agus i seirbhísí nua, cruthófar 1.3 mhilliún post, ar a laghad, as seo go ceann deich mbliana.

Is ceart go mbeadh buntáiste ag cách as an nascacht.

Sin é an fáth a bhfuil sé á bheartú ag an gCoimisiún go mbeadh lánúsáid á baint as 5G, an cúigiú glúin de na córais chumarsáide mhóibíleacha, ar fud an Aontais Eorpaigh faoi 2025. D'fhéadfaí 2 mhilliún post a chruthú san Aontas Eorpach dá bharr sin.

Má tá leas le bheith ag cách as an nascacht sin, is cóir gur cuma faoin áit a bhfuil siad ina gcónaí nó faoin méid atá á shaothrú acu.

Dá bhrí sin, molaimid go gcuirfí ar fáil faoin mbliain 2020 i ngach cathair agus baile beag san Eoraip – sna príomhionaid ina gcruinníonn an pobal – rochtain in aisce ar an idirlíon gan sreang.

Sa saol digiteach seo ina mairimid, ní mór an t-aos dána agus iad siúd ar cruthaitheoirí iad a chumhachtú agus cosaint a thabhairt dá saothar. Is iad an t-aos dána agus na cruthaitheoirí sméar mhullaigh an Aontais. Ní caitheamh aimsire ach gairm a mbíonn ar siúl acu. Is cuid de chultúr na hEorpa é.

Is mian liomsa go mbeadh iriseoirí, foilsitheoirí agus údair á n-íoc go cóir as a saothar, is cuma más i gceardlann nó sa seomra suite a chruthaítear é, más ar líne nó as líne a dháiltear é, más le hinneall cóipeála nó le hipearnasc idirlín a fhoilsítear é.

 

 

Sin é go díreach atá san ollchóiriú atá á bheartú againn inniu ar rialacha cóipchirt na hEorpa.

Bíonn níos mó ná an infheistíocht sa nascacht i gceist le cumhachtú an gheilleagair – bíonn cruthú na fostaíochta i gceist leis freisin.

Sin é an fáth nach mór don Eoraip infheistiú go mór san óige, iontu siúd atá ar thóir oibre, agus i ngnólachtaí nuathionscanta.

An plean infheistíochta don Eoraip, a bhfuil buiséad €315 bhilliún aige, a comhaontaíodh sa Pharlaimint seo tá 12 mhí ó shin,tá €116 bhilliún dʼinfheistíochtaí tiomsaithe aige — ón Laitvia go Lucsamburg — agus gan ach bliain caite, mar a deirim, ó cuireadh i ngníomh é.

Tugadh iasachtaí do bhreis agus 200 000 gnólacht beag agus nuathionscanta. Cuireadh fostaíocht ar fáil do bhreis agus 100 000 duine a bhuí leis an gCiste nua Eorpach le haghaidh Infheistíochtaí Straitéiseacha, an t-eintiteas sin a mhol mise a chruthú, a cheap an Coimisiún, agus ar thacaigh sibhse i bParlaimint na hEorpa leis, agus a ghlac sibh gan aon ró-mhoill.

Agus cuirfimid tuilleadh leis inniu. Tá sé á mholadh againn inniu go ndúblófaí tréimhse an chiste agus go ndúblófaí freisin acmhainn airgeadais an chiste.

Má thacaíonn sibhse leis, cinnteoimid go gcuirfidh an ciste seo €500 billiún dʼinfheistíocht – leath trilliúin euro – ar fáil faoi 2020. Agus coinneoimid orainn ina dhiaidh sin go mbainimid amach €630 billiún faoi

2022. Dar ndóigh, ach na Ballstáit ranníocaíocht a dhéanamh, éireoidh linn an sprioc sin a bhaint amach níos sciobtha.

I dteannta na n-iarrachtaí sin infheistíocht phríobháideach a mhealladh, ní mór dúinn timpeallacht chuí a chruthú inar féidir infheistíocht a dhéanamh.

 

Is fearr an bhail atá ar bhainc na hEorpa anois le hais mar a bhí 2 bhliain ó shin a bhuí leis na hiarrachtaí a rinne muidne, Eorpaigh, le chéile. Níl déanamh d'uireasa a cuid banc ag an Eoraip. Ach is deacair cobhsaíocht airgeadais a bheith ann más bunaithe go hiomlán, nach mór, ar chreidmheas ó na bainc a bhíonn an geilleagar. Ná ní chun leasa an ghnó a leithéid ach oiread, mar a chonacthas le linn na géarchéime airgeadais. Sin é an fáth ar rímhithid dúinn dlús a chur lenár saothar i dtaca le haontas na margaí caipitil. Tá treochlár nithiúil maidir leis seo á chur in bhur láthair ag an gCoimisiún inniu.

Is mó an teacht aniar a bheidh sa chóras airgeadais ach aontas margaí caipitil a bheith ann. Beidh fáil níos éasca agus níos éagsúla ag gnólachtaí ar mhaoiniú dá bharr. Abair go bhfuil gnólacht nuathionscanta san Fhionlainn ach nach féidir leis iasacht a fháil ón mbanc. Faoi mar atá an scéal faoi láthair, ní mórán de rogha atá ar fáil dó. Cuirfidh aontas na margaí caipitil rogha ríthábhachtach ar fáil do ghnólachtaí nuathionscanta maidir le foinsí maoiniúcháin – aingil ghnó, cistí caipitil fiontair, agus maoiniú ón margadh.

Gan ach sampla amháin a lua – chuireamar moladh i láthair beagnach bliain go ham seo a dhéanfaidh éascaíocht do bhainc iasachtaí a thabhairt. Ach é a chur i bhfeidhm, dʼfhéadfaí €100 billiún de mhaoiniú breise a chur ar fáil do ghnólachtaí an Aontais. Ná cuirimis, dá bhrí sin, a thuilleadh moille ar an scéal agus glactar láithreach leis an moladh.

Is fearr ná mar a tuaradh a d'éirigh leis an bplean infheistíochta Eorpach laistigh den Eoraip ionas go bhfuil sé i gceist anois againn é a chur ar fáil lasmuigh den Eoraip. Rud é sin a d'iarr go leor díobh féin agus de na Ballstáit.

Tá plean uaillmhianach infheistíochta á sheoladh againn inniu don Afraic agus do na tíortha atá lámh léi a bhféadfaí €44 bhilliún a thiomsú dá bharr. D'fhéadfaí an méid sin a ardú go €88 mbilliún ach na Ballstáit ranníocaíocht a dhéanamh.

Is í an loighic chéanna, ar éirigh chomh maith léi i dtaca leis an bplean inmheánach infheistíochta, a bhaineann leis an bplean sin: úsáid a bhaint as maoiniú poiblí mar ráthú chun infheistíocht phoiblí agus phríobháideach a mhealladh chun poist chearta a chruthú.

Beidh an méid sin ina chomhlánú ar an gcúnamh forbraíochta a thugaimid agus ina chuidiú chun dul i ngleic le ceann de na bunchúiseanna atá leis an imirce. Níl déanamh dá uireasa seo ó tharla go bhfuil an fás eacnamaíoch i dtíortha atá i mbéal forbartha ag an leibhéal is ísle ó 2003. Beidh an plean nua mar a bheadh téad tarrthála acu siúd a chaithfeadh, ina héagmais, aistir chontúirteacha a thabhairt orthu féin ar thóir saol níos fearr.

Bíodh is go ndéanaimid infheistíocht chun an saol a fheabhsú dóibh siúd atá lasmuigh den Aontas, ní mór dúinn chomh maith céanna infheistíocht a dhéanamh de fhreagairt ar ghéarchéimeanna daonnúla sa bhaile. Agus, thar aon ní eile, ní mór dúinn infheistiú sna daoine óga.

Ní fhéadaim ná ní leomhaim glacadh leis gurb í an Eoraip fós agus feasta mór-roinn na dífhostaíochta ag an óige.

Ní fhéadaim ná ní leomhaim glacadh leis go bhféadfaidís siúd a tháinig in inmhe ar cholbha na mílaoise – na mílaoisigh, nó Glúin Y, mar a thugtar orthu – go bhféadfaidís a bheith ar an gcéad ghlúin le 70 bliain anuas ba bhoichte ná a dtuismitheoirí.

Dar ndóigh, is ceist í sin a bhaineann, den chuid is mó, le rialtais na mBallstát. Ach tig leis an Aontas Eorpach tacú lena n-iarrachtaí. Sin é atá ar siúl againn leis an scéim Ráthaíocht don Aos Óg a seoladh 3 bliana ó shin. Chuir an Coimisiún seo agamsa feabhas ar éifeachtúlacht na scéime sin agus chuir sé dlús faoina cur i ngníomh. Go dtí seo, tá breis agus 9 milliún duine óg tar éis leas a bhaint as an gclár. Sin 9 milliún duine óg a fuair post nó printíseacht nó ar cuireadh oiliúint orthu mar gheall ar an Aontas Eorpach. Agus leanfaimid orainn leis an scéim ráthaíochta seo don aos óg ar fud na hEorpa, feabhsóimid scil-tacair na nEorpach óg seo, agus beimid ar fáil do na réigiúin agus do na daoine sin is mó atá i gcall cúnaimh.

 

Tá an méid sin ar siúl againn freisin i dtaca leis na cláir Erasmus. 5 mhilliún mac léinn atá tar éis leas a bhaint as na cláir sin. Tugann Erasmus an deis do dhaoine óga a bheith ag gluaiseacht, ag taisteal, ag obair, ag staidéar agus ag dul faoi oiliúint ar fud an Aontais Eorpaigh. Ina theannta sin, faigheann duine as gach triúr mac léinn a ghlacann páirt in Erasmus+ tairiscint oibre ón gcomhlacht céanna sin inar cuireadh oiliúint orthu.

Ach is féidir tuilleadh a dhéanamh. Tá go leor daoine óga san Eoraip a bhfuil tuiscint acu ar fhreagrachtaí sóisialta agus a dteastaíonn uathu beart a dhéanamh ar son na sochaí agus an dlúthpháirtíocht a chur chun cinn. Is féidir linn an deis a thabhairt dóibh sin a dhéanamh.

Is í an dlúthpháirtíocht a choinníonn an tAontas ina chéile.

16 huaire déag a luaitear an focal “dlúthpháirtíocht” sna conarthaí sin a shínigh agus a dhaingnigh Ballstáit an Aontais.

Fianaise bheo bheathach ar an dlúthpháirtíocht airgeadais é an buiséad Eorpach.

Ní gann don dlúthpháirtíocht sin tráth nach mór smachtbhannaí Eorpacha a chur i bhfeidhm le chéile nuair a sháraíonn an Rúis an dlí idirnáisiúnta.

Comhartha dlúthpháirtíochta é an euro.

Comhartha follasach dlúthpháirtíochta ag an saol mór é beartas forbartha an Aontais.

Maidir le bainistiú ghéarchéim na ndídeanaithe, tá an dlúthpháirtíocht le feiceáil ar deireadh againn. Táim suite de gur gá tuilleadh den dlúthpháirtíocht sin. Ach tuigim freisin gur de thoil dheona is ceart an dlúthpháirtíocht a thairiscint. Ón gcroí amach. Gan iarraidh gan achainí.

Tráth práinne is túisce, dar ndóigh, a léirítear an dlúthpháirtíocht.

Más sa Phortaingéil a tharla an loscadh sléibhe, is eitleáin de chuid na hIodáile a mhúch.

Más sa Rómáin a theip ar an leictreachas, is le gineadóirí de chuid na Sualainne a cuireadh ar siúl arís é.

Más sa Ghréig a tháinig na dídeanaithe i dtír, is i bpubaill de chuid na Slóvaice a chodail siad.

Is é an meon ceannann céanna sin a spreag an Coimisiún leis an gCór Dlúthpháirtíochta Eorpach a bhunú inniu. Beidh daoine óga ar fud an Aontais Eorpaigh in ann cabhair a thabhairt san áit is géire a díth, beidh siad in ann gníomhú le linn géarchéime mar a tharla le linn ghéarchéim na ndídeanaithe nó na gcreathanna talún san Iodáil.

Is mian liom go mbeidh an Cór Dlúthpháirtíochta Eorpach seo faoi lán seoil faoi dheireadh na bliana. Agus faoi 2020 go mbeidh an chéad 100 000 Eorpach óg tar éis páirt a ghlacadh ann.

Trí pháirt dheonach a ghlacadh sa Chór Dlúthpháirtíochta Eorpach, beidh na daoine óga sin in ann a gcuid scileanna a fhorbairt, agus obair agus taithí saoil a ghnóthú.

 

EORAIP A CHOSNAÍONN SINN

 An Eoraip sin a chaomhnaíonn sinn, is í freisin a chosnaíonn sinn – i mbaile is i gcéin.

Caithfimid sinn féin a chosaint ar an sceimhlitheoireacht.

Ó 2004 i leith, nuair a tharla buamáil Mhaidrid, chonacthas breis agus 30 ceann d'ionsaithe sceimhlitheoireachta san Eoraip – 14 acu sin le bliain anuas. Cuireadh breis agus 600 duine gan urchóid den saol i bPáras, sa Bhruiséil, in Nice, in Ansbach. Faoi mar a sheasamar leo siúd ina mbris, ní mór dúinne anois seasamh le chéile agus freagairt á tabhairt againn.

Na gníomhartha barbartha sin a chonacthas le blianta beaga anuas, léiríonn siad go glé dúinn arís an ní sin a bhfuilimid ag comhrac ar a shon – dul an tsaoil mar atá san Eoraip. Agus sinn i ngleic leis an gcuid sin is measa den daonnacht, ní mór dúinn a bheith dílis dúinn féin agus dár gcuid luachanna. Agus is éard muid féin sochaithe daonlathacha iolraíocha oscailte caoinfhulangacha.

Ach ní ceart dúinn an tslándáil a ligean uainn ar son na caoinfhulaingthe.

Sin é an fáth ar thug an Coimisiún tús áite don tslándáil ón gcéad lá – rinneamar coiriúlú san Aontas Eorpach ar an sceimhlitheoireacht agus ar throdaithe ón iasacht. Chuireamar crua ar úsáid arm tine agus ar mhaoiniú na sceimhlitheoireachta. D'oibríomar i gcomhar le gnólachtaí idirlín chun bolscaireacht na sceimhlitheoirí a bhaint anuas den idirlíon, agus throideamar an radacú i scoileanna agus i bpríosúin na hEorpa.

Ach tá mórán fós gan déanamh.

Ní mór dúinn fios a bheith againn ina dtaobh siúd atá ag teacht thar teorainn isteach.

Sin é an fáth a ndéanfaimid teorainneacha an Aontais a chosaint leis an nGarda Teorann agus Cósta Eorpach nuabhunaithe. Tá an méid sin á chur ar bhonn foirmiúil ag an bParlaimint agus ag an gComhairle agus gan ach 9 mí caite ó mhol an Coimisiún go ndéanfaí a leithéid. Cheana féin, tá breis agus 600 gníomhaire ag Frontex ar theorainn na Gréige leis an Tuirc agus os cionn 100 eile sa Bhulgáir. Is ceart d'institiúidí an Aontais Eorpaigh agus do na Ballstáit dlúthchomhar a dhéanamh le chéile agus cuidiú le cur ar bun na gníomhaireachta nua. Ba mhian liom 200 garda teorann breise, ar a laghad, mar aon le 50 feithicil eile a chur go teorainneacha seachtracha na Bulgáire ó Dheireadh Fómhair amach.

Cosnóimid teorainneacha an Aontais freisin le grinnrialuithe orthu siúd a thrasnaíonn na teorainneacha sin, rialuithe a ghlacfar faoi dheireadh na bliana seo. Aon uair a thiocfaidh duine isteach nó amach as an Aontas Eorpach, beidh taifead ann maidir le huair, áit agus fáth a theachta nó a imeachta.

Faoi mhí na Samhna, beidh molta againn córas Eorpach um fhaisnéis taistil – córas uathoibrithe lena gcinnfear cé dó a dtabharfar cead taistil go dtí an Eoraip. Ar an gcaoi sin, beidh a fhios againn – sula leaga siad cos ar úir Eorpa – cé atá chugainn.

Beidh feidhm againn go léir don fhaisnéis sin. Nach iomaí sin uair á chloisteáil againn le míonna beaga anuas go raibh an fhaisnéis ar fáil sa bhunachar sonraí i dtír amháin ach nár seoladh riamh í chuig na húdaráis sa tír eile sin a raibh ar a hacmhainn cor a chur sa scéal?

Is cuid den tslándáil teorann freisin tús áite a thabhairt do mhalartú faisnéise agus eolais. Chuige sin, neartófar Europol – an ghníomhaireacht Eorpach a thacaíonn le forghníomhú an dlí náisiúnta – trí thuilleadh acmhainní agus rochtain níos fearr ar bhunachair sonraí a thabhairt dó. Ní hacmhainn d'aonad frithsceimhlitheoireachta nach bhfuil fostaithe ann ach 60 an tacaíocht a bhíonn de dhíth 24/7 a chur ar fáil.

Eoraip a chosnaíonn leas na hEorpa thar teorainn amuigh.

 

Ní casta mar scéal é: tá an domhan ag méadú. Agus tá tábhacht na hEorpa ag laghdú.

I láthair na huaire, is Eorpaigh 8 % de dhaonra an domhain – faoi 20150, ní bheidh ionainn ach 5 % de. Faoin tráth sin, ní bheidh oiread agus ceann amháin de thíortha na hEorpa i measc na ngeilleagar is fearr ar domhan. Ach céard ba chor dúinn dá seasfaimis le chéile? Bheimis fós ar bharr an liosta.

Is é mian ár naimhde an tAontas a imeacht ina smidiríní.

Bheadh brabach na deighilte sin ag ár lucht iomaíochta.

I dteannta a chéile, agus mar sin amháin, a éireoidh linn an lámh a choinneáil in uachtar.

Mar sin féin, bíodh is nach miste leis an Eoraip a bheith ina “bogchumhacht” dhomhanda, seachnaímis an tsaontacht. Óir ní leor an bhogchumhacht i bhfianaise a chontúirtí le comharsanacht an Aontais, agus ó tharla an chontúirt sin ag dul i méid.

 

Breathnaímis ar chás an chogaidh bhrúidiúil sa tSiria. Is léir láithreach a iarmhairt sin ar an Eoraip – ionsaithe de chuid sceimhlitheoirí an Stáit Ioslamaigh i gcathracha na hEorpa. Ach cá bhfuil an tAontas, cá bhfuil na Ballstáit agus idirbheartaíocht maidir le socrú ar siúl?

Tá obair den scoth ar siúl ag Federica Mogherini, Ard-Ionadaí an Aontais agus Leas-Uachtarán de mo chuid. Ach níor mhór, i ndáiríre, Aire Gnóthaí Eachtracha an Aontais Eorpaigh a dhéanamh di, agus seirbhísí taidhleoireachta gach tíre, idir mhór agus mhion, a bheith ag feidhmiú tríthi, chun go mbeadh meáchan againn san idirbheartaíocht idirnáisiúnta. Is ar an gcúis sin a iarraim inniu go mbeadh straitéis Eorpach ann maidir leis an tSiria. Is ceart áit a thabhairt do Federica ag pé bord ag a ndéanfar todhchaí na Siria a phlé amach anseo. Ionas go bhféadfaidh an Eoraip cúnamh a thabhairt agus náisiún síochánta a chur ar bun arís sa tSiria, maille le sochaí shibhialta iolraíoch fulangach.

Ní mór don Eoraip í féin a neartú. Níl réimse inar géire a dhíth sin ná i réimse an bheartais cosanta.

Ní leor feasta ag an Eoraip a bheith ar cúlóg ar chumhacht mhíleata tíortha eile nó é a fhágáil faoin bhFrainc clú na hEorpa a chosaint i Mailí.

Ní mór dúinn freagracht a ghlacadh as ár leas féin agus as cosaint na dóighe beatha Eorpaí.

Le deich mbliana anuas, bhíomar páirteach i 30 ceann de mhisin shibhialta agus mhíleata, ón Afraic go dtí an Afganastáin. Ach is deacair dúinn feidhmiú go héifeachtach ceal struchtúr buan. Cuirtear moill ar oibríochtaí práinneacha. Agus misin chomhthreomhara ar siúl, féach go mbíonn ceanncheathrú dá chuid féin againn do gach ceann de na misin éagsúla fiú agus na misin chomhthreomhara sin ar siúl sa tír nó sa chathair chéanna. Tá sé in am ceanncheathrú amháin a bhunú le haghaidh oibríochtaí den chineál sin.

Is ceart dúinn freisin druidim i dtreo acmhainní comhchoiteanna míleata a bheith againn, agus, i gcásanna áirithe, iad a bheith i seilbh an Aontais Eorpaigh. Agus, dar ndóigh, sinn a bheith i gcomhláine iomlán le NATO.

Is furasta an bonn gnó atá lena leithéid a mhíniú. Fágtar costas idir €25 bhilliún agus €100 billiún sa bhliain ar an Eoraip, de réir na limistéar a bhíonn i gceist, mar go bhfuil easpa comhair ann i dtaca le cúrsaí cosanta. Nach iomaí sin rud eile a bhféadfaí an t-airgead sin a chaitheamh air?

Ní fál go haer a leithéid a dhéanamh. Tá cabhlach ilnáisiúnta aerthancaer á thiomsú againn. Déanaimis aithris ar an sampla sin.

Ní mór do thionscal cosanta na hEorpa an nuáil a tharraingt chuige más uaidh a bheith tréan. Sin é an fáth a bhfuil moladh déanta againn go gcuirfí ar bun, faoi dheireadh na bliana, Ciste Eorpach Cosanta chun borradh tarbhánta a chur faoin taighde agus faoin nuálaíocht.

De bhun Chonradh Liospóin, tugtar de chead do na Ballstáit sin ar mian leo a leithéid a gcuid acmhainní cosanta a thabhairt i gceann a chéile mar bhuan-chomhoibriú struchtúrtha. Sílim gur anois is mithid an deis seo a thapú. Is é mo dhóchas go mbeidh cruinniú na 27 mBallstát, a bheidh ar siúl sa Bhratasláiv i gceann cúpla lá, ar an gcéad chéim pholaitiúil sa phróiseas sin.

Óir is leis an gcomhar, agus leis sin amháin, a éireoidh leis an Eoraip í féin a chosaint i mbaile is i gcéin.

 

EORAIP ATÁ FREAGRACH

 Is le cúrsaí freagrachta a bhaineann an pointe deiridh agam. Freagracht a ghlacadh as an Eoraip seo a dhéanfaidh sinn a chosaint a chur ar bun.

Iarraim ar institiúidí uile an Aontais Eorpaigh agus ar na Ballstáit go léir freagracht a ghlacadh as sin.

Ní mór dúinn an meon úd a deir gur leis an náisiún an rath ach gur leis an Aontas an mírath a chaitheamh uainn. Ina éagmais sin, ní beo don togra Eorpach.

Ní mór dúinn gan dearmad a dhéanamh ar chuspóir coiteann an Aontais. Iarraim, dá bhrí sin, ar gach aon duine de cheannairí na 27 mBallstát a thiocfaidh go dtí an Bhratasláiv smaoineamh ar thrí chúis, dar leo, a dteastaíonn an tAontas Eorpach. Trí ní ab áil leo freagracht a ghlacadh as a gcosaint. Trí ní a ndéanfaidh siad beart de réir a mbriathair ina leith go pras dá éis.

Tá an briathar gan beart dá éis ar cheann de na rudaí is mó a dtig leis an bonn a bhaint de cháil an Aontais. Féach Comhaontú Pháras, mar shampla. Is sinne, muintir na hEorpa, atá ar cheann an róid i dtaca le gníomhú ar son na haeráide. Is í an Eoraip is túisce a tháinig ar chomhaontú dlícheangailteach maidir leis an aeráid dhomhanda. Is í an Eoraip a chuir le chéile an mheitheal sin na huaillmhéine as ar eascair Comhaontú Pháras. Ach is í an Eoraip anois atá i sáinn maidir leis an dea-shampla a thabhairt agus a bheith ina measc siúd is túisce a dhéanfaidh an comhaontú a dhaingniú.

Iarraim ar na Ballstáit go léir agus ar an bParlaimint seo a bhfuil le déanamh agaibh a chur i gcrích – ní sna míonna beaga seo romhainn – ach sna seachtainí beaga seo romhainn. Ní foláir dúinn deifir a dhéanamh. Déanaimis Comhaontú Pháras a dhaingniú láithreach. Ní fál go haer a leithéid a dhéanamh. Leis an toil pholaitiúil a bhaineann. Le tionchar domhanda na hEorpa a bhaineann. Níor dhaingnigh go dtí seo é ach an Fhrainc, an Ostair, agus an Ungáir.

Ní mór do na hinstitiúidí Eorpacha, iad féin, a bheith freagrach.

Tá iarrtha agam ar gach duine de mo chuid Coimisinéirí a bheith ar fáil, as seo go ceann coicíse, le Staid an Aontais a phlé i bparlaimintí na mBallstát sin is fearr eolas acu féin orthu. Ó chuir mé tús le mo théarma, tá mo chuid Coimisinéirí tar éis breis agus 350 cuairt a thabhairt ar na parlaimintí náisiúnta. Agus is mó anois is mian liom go ndéanfaidís amhlaidh feasta. Óir ní i gcoinne na mBallstát ach i gcomhar leo is féidir an Eoraip a chruthú.

 

Ní mór dúinn freisin a bheith sách freagrach lena admháil go dtarlaíonn sé ó am go ham go mbíonn cinntí ann nach fúinne iad a dhéanamh. Níl sé ceart go mbíonn ar an bParlaimint agus ar an gComhairle brú a chur ar an gCoimisiún cinneadh a dhéanamh cé acu an cóir nó nach cóir cosc a chur ar ghliofasáit i luibhicídí, mar shampla, mar nach dtig leis na Ballstáit an cinneadh sin a dhéanamh ina measc féin.

 

Athrófar na rialacha seo – óir ní den daonlathas sin.

Ní mór don Choimisiún freagracht a ghlacadh trína bheith polaitiúil seachas teicnealathach.

Cluas a thabhairt do Pharlaimint na hEorpa. Cluas a thabhairt do na Ballstáit ar fad, cluas a thabhairt do na daoine – sin é an Coimisiún polaitiúil.

An chluas chéanna sin a thug ar an gCoimisiún an 100 togra sin a tharraingt siar in imeacht an chéad 2 bhliain dá théarma, 80 % níos lú tograí a chur chun cinn le 5 bliana anuas, agus athbhreithniú cuimsitheach a dhéanamh ar iomlán na reachtaíochta sin ar ann di. Óir is trí dhíriú ar na réimsí sin inar féidir leis an Eoraip breisluach ceart agus torthaí fiúntacha a bhaint amach – agus ar an dóigh sin amháin – a bheifear in ann áit níos fearr agus níos iontaofa a dhéanamh den Eoraip.

Botúin theicnealathacha a chur ina gceart a thúisce a tharlaíonn siad – sin é an Coimisiún polaitiúil freisin. Tá cinneadh déanta i gcomhar le chéile ag an gCoimisiún, ag an bParlaimint, agus ag an gComhairle deireadh a chur le táillí fánaíochta móibíleacha. Gealltanas é sin a chuirfear i bhfeidhm. Ní do lucht gnó a chaitheann dhá lá thar lear a dhéanfar sin amháin. Ná dóibh siúd a chaitheann seachtain nó dhó ar saoire faoin ngréin. Ach dár gcuid oibrithe a théann thar teorainn isteach agus amach gach lá. Agus do na milliúin mac léinn Erasmus a chaitheann seimeastar nó dhó thar lear i mbun léinn. Dá réir sin, le linn an tsamhraidh, tharraing mé siar dréacht a d'ullmhaigh oifigeach de mo chuid, bíodh is go raibh a chroí san áit cheart. Ní raibh aon locht teicniúil ar an dréacht sin. Níl ann ach nár tuigeadh i gceart a raibh á ghealladh. Feicfear, dá bhrí sin, dréacht feabhsaithe an tseachtain seo chugainn. Is ceart gur cuma thú i gcóngar nó i gcéin agus tú ag fánaíocht.

Is é an Coimisiún polaitiúil céanna sin a cheadaíonn dúinn an Comhshocrú Cobhsaíochta agus Fáis a chur i bhfeidhm go stuama siosmaideach. Bhí tionchar ag teoiric le cruthú an Chomhshocraithe sin. Tá cur i bhfeidhm an Chomhshocraithe ina fhoirceadal ag daoine go leor. Tá sé mar a bheadh dogma ann ag daoine eile. Go teoiriciúil, is ceart pionós a ghearradh má sháraítear – de phointe deachúla amháin fiú – 60 % d'fhiachas Ballstáit. Ach go praiticiúil, ní mór cúis an fhiachais a scrúdú. Ní agairt ach araicis is dlite agus athchóiriú leanúnacha mar sin ar bun. Más uainn sin a bheith againn, ní mór polaiteoirí freagracha a bheith againn. Leanfar de chur i bhfeidhm an Chomhshocraithe, ní mar dhogma ach go stuama siosmaideach solúbtha de réir na rialacha sin an Chomhshocraithe lena n‑éascaítear an tsolúbthacht.

Ar deireadh thiar, is cuid den fhreagracht a bheith freagrach ina leith siúd a dhéanann sinn a thoghadh. Is ar an gcúis sin atáthar ag moladh go n-athrófaí an riail sheafóideach a chuireann oibleagáid ar Choimisinéirí éirí as a gcúraimí coimisinéireachta más áil leo seasamh i dtoghchán. Ní éiríonn Seansailéir na Gearmáine ná Príomh-Airí na Danmhairge, na hEastóine ná Phoblacht na Seice as a gcúraimí má sheasann siad i dtoghchán. Ní ceart go ndéanfadh Coimisinéirí amhlaidh ach oiread. Más uainn Coimisiún a bheith againn a fhreastalaíonn ar riachtanais an tsaoil mar atá, is ceart dúinn ugach a thabhairt do na Coimisinéirí an coinne sin is dual dóibh a dhéanamh leis an Daonlathas. Ní ceart sin a chosc.

 

CONCLÚID

 A Chomhaltaí Onóracha,

Ar comhaois mé féin agus an togra Eorpach – beidh na trí scóir slán againn Márta na bliana seo chugainn, 2017. Ba é mo shaol agus mo shaothar é ó tháinig ann dom.

Chreid m'athair san Eoraip mar gur chreid sé sa chobhsaíocht, i gcearta an lucht oibre, agus san fhorás sóisialta. Mar gur maith a thuig sé gur dodhíola sobhriste an t-earra í an tsíocháin san Eoraip.

Creidimse san Eoraip mar gurb in iad na luachanna ceannann céanna a mhúin m'athair dom.

Ach céard atá á mhúineadh againne anois dár gclann féin? Céard a fhágfaidh muidne le hoidhreacht acu siúd? Aontas a sceithfidh ina míle ribín? Aontas a bhfuil dearmad déanta aige ar a stair féin agus atá gan fhís?

A leithéid sin, ní dlite dóibh.

Is dlite dár gclann go ndéanfadh an Eoraip dul an tsaoil acu a chaomhnú.

Is dlite dár gclann go ndéanfadh an Eoraip iad a chumhachtú agus a chosaint. Is dlite dár gclann go ndéanfadh an Eoraip iad a chumhdach.

Is mithid dúinne – na hinstitiúidí, na rialtais, na saoránaigh – is mithid dúinn an fhreagracht a ghlacadh orainn féin chun an Eoraip sin a chur ar bun. I dteannta a chéile.

SPEECH/16/3043


Side Bar