Navigation path

Left navigation

Additional tools

Other available languages: none

SPEECH/12/192

Androulla VASSILIOU

Member of the European Commission responsible for Education, Culture, Multilingualism and Youth

Tradition and Innovation

16th DG Interpretation – Universities Conference

Brussels, 15 March 2012

Mr Benedetti,

Dear colleagues,

Ladies and gentlemen,

I am very happy to address this distinguished audience for the third time. And I also have to say that I am proud of the work of my services, DG Interpretation or SCIC, in organising this prestigious event.

When we think of innovation, we often think of science and technology. We are certainly all aware of the central place that technology occupies in our daily lives. A continuous flow of new devices and services is shaping our home, our office, our communications, our leisure – in other words, our entire way of living.

Technology is everywhere, and sometimes we feel disoriented when we don't understand those complicated instructions to operate our new smart phone. I recently joined the worldwide Twitter community, and it took me some time to really master how it works. Now, I am hooked, and every day I see how it can improve our communications.

But some people fear technology. They worry that technology makes us less human. But why do we still feel this, when innovation and technology have shaped human history from the very beginning, from the time when our ancestors used the first man-made tools.

Science and technology have allowed mankind to send manned space missions to the Moon, to send the Voyager space probes to explore the far reaches of the Solar System and beyond, and also, on a smaller scale and closer to home, to save millions of lives through heart transplant techniques and dozens of other innovative practices in medicine.

Technology has allowed us to live in heated homes, to communicate across the airwaves and to fly from one continent to the other.

Of course, technology has also given us weapons of mass destruction, but, as the German novelist Michael Ende used to say in "The Neverending Story", "that is another story and shall be told another time."

Many books have been written to explain how the Internet is changing our lives. People who are twenty years old today do not remember a world without e-mail, just as the rest of us do not remember a world without electricity. And one day, maybe in 2030, we will work in other new ways that we cannot even imagine today.

As human beings we are often confronted with a dilemma: do we stick to tradition or do we accept change?

Neuroscientists have often pointed out that our brain likes to do things the traditional way, using the same routines over and over again. Maybe you are also one of those people who like to repeat the same actions, always using the same routine.

But the human brain also tends to innovate, and this is where we have to adapt to new working methods, new technological developments and new ideas.

Later this afternoon, we will see a presentation on "The impact of technological advances on teaching conference interpreting". And tomorrow morning, the new experience of Remote Interpreting will be presented. This is certainly innovation, and innovation of a kind that might revolutionise the world of conference interpreting.

Last year, in DG Interpretation, there was a lot of talk about the somewhat controversial issue of remote interpreting. When it was used for the first time in Brussels at the dinners of the European Council, everything was done to provide the best possible conditions for both participants and interpreters.

I understand that the feedback received from the interpreters involved has been generally positive. Remote interpreting was a technical challenge, which also required a high degree of adaptation from the interpreters, and they proved that they could rise to the challenge.

I do not think that remote interpreting will become the norm, as there is no immediate prospect to introduce it. It will be used on limited occasions when needed. Moreover, from a technical point of view, research is still needed to improve it.

Therefore, in my opinion, remote interpreting should remain the exception to the rule. But of course, since we cannot predict what will happen in the more distant future, it is important that we are fully involved in its further development and that DG SCIC is firmly positioned in the drivers' seat.

Θα συμφωνήσετε πιθανότατα μαζί μου ότι είναι αδύνατο να αντισταθεί κανείς στο κύμα της τεχνολογικής αλλαγής. Φυσικά, για μια μικρή επιχείρηση, θα ήταν θεωρητικά εφικτό να λειτουργήσει χωρίς ιστοσελίδα, e-mail, κινητό τηλέφωνο ή φαξ. Γιατί, στο κάτω- κάτω, υπήρχε επιχειρηματική δραστηριότητα πριν εφευρεθούν όλα αυτά.

Αλλά δεν μπορούμε να απορρίψουμε την τεχνολογία. Αναμφίβολα, η τεχνολογία έφερε επανάσταση στην κοινωνία σ’ολόκληρο τον πλανήτη, σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων η διδασκαλία των ξένων γλωσσών. Ιδιαιτέρως, το διαδίκτυο έχει γίνει το μέσο μάθησης, ανταλλαγής και συνεργασίας, με τρόπους αδύνατους και αδιανόητους εδώ και λίγα μόλις χρόνια.

Φέρνω στο νού μου το Speech Repository και τις Virtual Classes που δε χρειάζεται πια να συστήνουμε ή να επεξηγούμε. Ωστόσο, ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας προέρχεται από την προετοιμασία των φοιτητών να έλθουν σε επαφή και να μάθουν σε αυτό το διαδικτυακό περιβάλλον. Γι’αυτό, αν ενσωματώσουμε την τεχνολογία στη διδασκαλία, η νέα προσέγγιση μπορεί να μας οδηγήσει σε μεγάλη πρόοδο ώστε η τεχνολογία και το Διαδίκτυο να γίνουν ένας πιο ικανοποιητικός σύντροφος στη διδασκαλία και τη μάθηση.

Μπορεί βεβαίως να είναι ωφέλιμο να ενσωματωθεί η χρήση της τεχνολογίας στις συνήθεις πρακτικές της διδασκαλίας γλωσσών, αλλά σαφώς, η αλλαγή είναι εγγυημένη όταν εξασφαλίζει πιο αποτελεσματική μάθηση και όχι όταν θεωρείται αυτοσκοπός. Όπως είπα, η τεχνολογία μεταμόρφωσε τον τρόπο ζωής μας και αν πούμε ότι η εκπαίδευση μπορεί να παραμείνει θεατής των εξελίξεων, είναι σαν να αγνοούμε τις δυνατότητες της υπάρχουσας και της νέας τεχνολογίας.

Η αποδοχή της τεχνολογίας σημαίνει επίσης προσαρμογή σε νέους τρόπους μάθησης και σε νέους τρόπους διδασκαλίας. Πρέπει να πούμε ότι η τεχνολογία δε θα αντικαταστήσει τους καθηγητές γλωσσών ούτε και θα κάνει τους κακούς καθηγητές καλούς. Επιπλέον δε θα είναι το μαγικό φίλτρο που θα κάνει τους αδιάφορους ή οκνηρούς φοιτητές να μάθουν πιο γρήγορα και καλύτερα ξένες γλώσσες. Δε θα φτιάξει η τεχνολογία ένα καλό διερμηνέα από έναν φοιτητή που δεν έχει ταλέντο για τις γλώσσες και την επικοινωνία και που δε διαθέτει περιέργεια και εγκυκλοπαιδικές γνώσεις.

Αλλά, η τεχνολογία ήδη θέτει στη διάθεση των ικανών δασκάλων και των καλών μαθητών ένα σύνολο εργαλείων και πόρων που επεκτείνουν το μαθησιακό περιβάλλον της παραδοσιακής σχολικής τάξης.

Όλοι γνωρίζουμε ότι είναι συχνά πολύ εύκολο να προσαρμοστούμε σε νέες πρακτικές, (παρά την προσήλωση στην παράδοση στην οποία αναφέρθηκα νωρίτερα), όταν είμαστε νέοι.

Τυπικό παράδειγμα, οι φοιτητές, στα είκοσι τους χρόνια. Αλλά, δυστυχώς δε μπορούμε να πούμε το ίδιο και για τους δασκάλους που προτιμούν να χρησιμοποιούν τις ίδιες διδακτικές μεθόδους στο πέρασμα του χρόνου χωρίς να συμπεριλαμβάνουν καινοτόμα εργαλεία στη διδασκαλία τους.

Καθώς το τοπίο στην εκπαίδευση έχει τροποποιηθεί σημαντικά από την είσοδο των υπολογιστών στα περισσότερα σχολεία, ελπίζω ειλικρινά ότι και οι πιο επίμονοι υποστηρικτές των παλαιότερων διδακτικών μεθόδων θα συνειδητοποιήσουν σύντομα ότι η αλλαγή και η καινοτομία είναι στοιχεία κλειδιά της επιτυχίας. Αρκεί φυσικά να θέλουν και οι καθηγητές και οι φοιτητές …

Σε ότι αφορά την κατάρτιση διερμηνέων, σήμερα θα ήταν αδιανόητο να μη διδάξει κανείς τους φοιτητές πώς να δουλεύουν από μια οθόνη ή πώς να συμβουλεύονται βάσεις δεδομένων για την ορολογία, ή να μην τους προετοιμάσει για ένα μέλλον όπου τα έγγραφα δε θα εκτυπώνονται.

Και όλα αυτά συνδέονται με την έννοια της δια βίου μάθησης που δε θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε εκείνους που θέλουν να αναβαθμίσουν τις γνώσεις τους για επαγγελματικούς σκοπούς, αλλά επίσης και στους δασκάλους που θα έπρεπε να προσαρμοστούν σε νέες μεθόδους όταν αυτές είναι ωφέλιμες για το τελικό αποτέλεσμα, που είναι βεβαίως η μετάδοση γνώσεων και ικανοτήτων στους φοιτητές. Αλλά δε θέλω να επεκταθώ στη δια βίου μάθηση εδώ, γιατί ξέρω ότι το θέμα είναι σε όλους σας γνωστό.

Αν θέλουμε να οραματιστούμε το μέλλον πέραν του Speech Repository και των Virtual Classes, μπορούμε να αναλογιστούμε τις θεαματικές προόδους της Φυσικής, στην τεχνολογία ολογραμμάτων που μια μέρα θα φέρει αλλαγές και στο χώρο εργασίας και στη σχολική τάξη.

Πρόσφατα διάβασα ότι μια μεγάλη αμερικανική επιχείρηση προβλέπει ότι οι ολογραμματικές συνεδριάσεις θα αντικαταστήσουν τη βιντεο-διάσκεψη στο εγγύτερο μέλλον. Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοούν όταν μιλούν για «εγγύτερο μέλλον», αλλά υποτίθεται ότι οι τρισδιάστατες ολογραμματικές διασκέψεις θα χρησιμοποιηθούν πρώτα σε μεγάλες εκθέσεις και συνέδρια και στη συνέχεια σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Θα σημάνει αυτό το τέλος της τάξης διδασκαλίας; Δεν το γνωρίζουμε.

Εικάζεται ότι με το πέρασμα του χρόνου αυτές οι τεχνολογίες μπορεί να χρησιμοποιούνται και στο σπίτι. Η γιαγιά σας που ζει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, θα μπορούσε να περπατήσει εικονικά στο καθιστικό σας και να σας μιλήσει. Η εικόνα της και μόνο θα μπορεί να ταξιδέψει πάνω από στεριές και θάλασσες στο διαδίκτυο. Άλλο παράδειγμα.

Ένας καθηγητής θα μπορεί να δώσει μια διάλεξη σε πενήντα φοιτητές που βρίσκονται σε μια άλλη χώρα, κάνοντας πλήρη χρήση των εκφράσεων και της γλώσσας του σώματος. Σύμφωνα με τους θιασώτες αυτής της τεχνολογίας, οι δυνατότητες που προσφέρουν αυτές οι ασυζητητί ρεαλιστικές εφαρμογές είναι πολυάριθμες.

Είναι δύσκολο να μαντέψουμε τι θα γίνει και τι από όλα αυτά θα πραγματοποιηθεί . Η ιστορία είναι γεμάτη από προβλέψεις επιστημονικής φαντασίας. Άλλες πραγματοποιήθηκαν και άλλες όχι. Ποτέ μην πεις ποτέ.

Ladies and gentlemen,

I have said a lot about innovation, but we should not forget that tradition retains all of its value. After all, tradition allows universities to continue with good established practices in the field of conference interpreter training. And the human factor, which represents tradition, is the basic pillar of all teaching.

For this reason, I believe that pedagogical assistance will continue to be an essential tool of DG SCIC's cooperation with universities. The pedagogical know-how accumulated over the years both by universities and by DG SCIC has allowed us to establish a set of good practices that will remain the bedrock of teaching conference interpreting.

Therefore, we should keep in mind the importance of tradition and experience, and of the rich know-how that we have accumulated with time on our European continent.

But I also know that we have to embrace technology and innovation with an open mind, and make the most of them in every field, including, of course, the fascinating world of conference interpreting.

Thank you.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website