Navigation path

Left navigation

Additional tools

Other available languages: EN

SPEECH/07/244












Dr Joe Borg

Μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Αρμόδιος για την Αλιεία και τις Θαλάσσιες Υποθέσεις




Μελλοντική Θαλάσσια Πολιτική για την Ένωση: Ποιότητα ζωής και ασφάλεια των παράκτιων περιοχών



















Διάσκεψη με θέμα " Ποιότητα ζωής και ασφάλεια των παράκτιων περιοχών "
Ρόδος, Ελλάδα, 20 Απριλίου 2007

Κύριοι Υπουργοί,

Κυρίες και Κύριοι,

Τον περασμένο Ιούνιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε Πράσινη Βίβλο με αντικείμενο μια μελλοντική θαλάσσια πολιτική για την Ένωση. Το πρωτοποριακό στοιχείο της Πράσινης αυτής Βίβλου ήταν ότι επιζητούσε να διερευνήσει κατά πόσο είναι σκόπιμο να συγκεντρωθούν υπό κοινή σκέπη όλες οι δραστηριότητες που συνδέονται με τη θάλασσα και τον ναυτιλιακό κλάδο. Στο ερώτημα αυτό, η Πράσινη Βίβλος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια συνολική θαλάσσια πολιτική θα πρέπει να στηρίζεται σε δύο πυλώνες.

Κατά πρώτο και σαν μέσο προώθησης του διπλού στόχου της Λισαβόνας, δηλαδή της ανάπτυξης και της απασχόλησης, μια μελλοντική θαλάσσια πολιτική πρέπει να αντανακλά την ανάγκη απελευθέρωσης του πλήρους οικονομικού δυναμικού και της ανταγωνιστικότητας των ναυτιλιακών κλάδων της Ευρώπης. Κατά δεύτερο, η πολιτική αυτή θα πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης, με επίγνωση του γεγονότος ότι η οικονομική ανάπτυξη δεν έχει μακροχρόνια αξία αν δεν διατηρείται και βελτιώνεται ο πόρος στον οποίο στηρίζονται όλες οι ναυτιλιακές δραστηριότητες, δηλαδή οι ίδιοι οι ωκεανοί και οι αντίστοιχες θάλασσες.

Ως εκ τούτου, ένα ουσιαστικό στοιχείο μιας θαλάσσιας πολιτικής για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην επιδίωξη της Ευρώπης για βελτίωση της ποιότητας ζωής στις παράκτιες περιοχές της και στην επίτευξη της βελτίωσης αυτής χωρίς να διαταραχθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που καθιστούν τόσο ελκυστικές τις παράκτιες περιοχές. Η ισορροπία αυτή είναι δύσκολη αλλά όχι αδύνατη. Πρόκειται για στόχο που χρειάζεται να προσεγγιστεί από διάφορες πλευρές, κυρίως δε από άποψη ασφαλείας.

Ίσως μερικοί αμφισβητήσουν την άμεση σχέση που μπορεί να έχει η ασφάλεια με την ποιότητα ζωής στις παράκτιες περιοχές. Εντούτοις, η σχέση αυτή είναι εύκολο να γίνει αντιληπτή εάν απλά και μόνο σκεφθεί κανείς ότι οι παράκτιες περιοχές και τα νησιά, περισσότερο από τις άλλες ευρωπαϊκές περιφέρειες, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή τόσο από άποψη ευκαιριών που παρέχουν όσο και φυσικών ή ανθρωπογενών κινδύνων που περικλείουν οι θάλασσες. Το γεγονός αυτό έχει επιπτώσεις στον τρόπο με τον οποίο οι παράκτιες κοινότητες κρίνουν την ευημερία τους, δεδομένου ότι, αντίθετα από τις κοινότητες της ενδοχώρας, οι απειλές που αντιμετωπίζουν από τους ωκεανούς και τις θάλασσες είναι πολύ πραγματικοί και άμεσοι.

Η ασφάλεια και η ευημερία των παράκτιων περιοχών αποτελούν όντως πολύ συχνά τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και επομένως εξετάζονται στο ίδιο κεφάλαιο της Πράσινης Βίβλου.

Κυρίες και Κύριοι,

Από την μοιραία ημέρα του Σεπτεμβρίου 2001, που είναι περισσότερο γνωστή ως 9/11, η ασφάλεια – συμπεριλαμβανομένης και της θαλάσσιας ασφάλειας – έχει καταστεί πηγή μόνιμης ανησυχίας σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στην Ευρώπη, όπου τα παράκτια σύνορα είναι περισσότερο εκτεταμένα από τα χερσαία, η ασφάλεια των θαλάσσιων συνόρων μας δημιουργεί ιδιαίτερες ανησυχίες. Βεβαιότατα, δεν θέλουμε να χρησιμοποιηθούν ως πεδίο τρομοκρατικών ενεργειών. Ούτε θέλουμε να βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να βλέπουμε να διαπράττονται ανεμπόδιστα στα θαλάσσια σύνορά μας διάφορες διεθνείς εγκληματικές ενέργειες.

Η Επιτροπή έχει ήδη συμβάλει πολύ στη μάχη κατά της τρομοκρατίας σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη και τους εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς. Η πορεία δράσης της ΕΕ καθορίστηκε στο σχέδιο στρατηγικής και δράσης κατά της τρομοκρατίας, το οποίο εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2005. Η βασική δέσμευση της στρατηγικής είναι “να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία σε παγκόσμια κλίμακα, με παράλληλο σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και να καταστεί η Ευρώπη ασφαλέστερη, επιτρέποντας έτσι στους πολίτες της να ζουν σε κλίμα ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης”.

Η στρατηγική αυτή δέσμευση επιμερίζεται στους εξής τέσσερις άξονες: πρόληψη της τρομοκρατίας, προστασία κατά των τρομοκρατικών επιθέσεων, δίωξη των τρομοκρατών και διασφάλιση αποτελεσματικής απάντησης σε όλες τις περιπτώσεις που οι τρομοκράτες κατορθώνουν να διαπράξουν τρομοκρατικές επιθέσεις. Επιπροσθέτως, η Επιτροπή ανέλαβε επίσης πρωτοβουλίες για την προώθηση της ευρωπαϊκής συνεργασίας μεταξύ οργανώσεων υποστήριξης των θυμάτων της τρομοκρατίας, με συνολική χρηματοδότηση 2 εκατ. ευρώ.

Παρά το γεγονός ότι έχουμε υιοθετήσει μια σχετικά καλά μελετημένη πολιτική για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, προκαλεί λύπη το γεγονός ότι δεν μπορούμε ποτέ να προλάβουμε πλήρως τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών. Πρέπει να συνεχίσουμε να επαγρυπνούμε και να θωρακιζόμαστε ενάντια στην απειλή αυτή, αντιδρώντας κατά τρόπο συνεπή προς τις ευρωπαϊκές θεμελιώδεις αξίες. Μπορούμε επίσης να λάβουμε προληπτικά μέτρα, εφόσον αυτό είναι δυνατό, και όντως κάνουμε πολλά ώστε να ανακόψουμε την εδραίωση της τρομοκρατίας.

Ένας άλλος τομέας που επηρεάζει όλους μας είναι η παράνομη μετανάστευση. Πρόκειται για φαινόμενο το οποίο αυξήθηκε ραγδαία κατά τα τελευταία έτη, ιδίως η μετανάστευση από την Αφρική και τη Νότια Ευρώπη. Η τάση αυτή των μεταναστευτικών ροών από τον Νότο προς τον Βορρά έχει σοβαρές επιπτώσεις στις κοινωνικές, δημογραφικές και φυσικές υποδομές των κρατών μελών και αντιπροσωπεύει προκλήσεις που απαιτούν ισόρροπες και αποτελεσματικές απαντήσεις.

Σε μια προσπάθεια για την ολομέτωπη αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε τον Δεκέμβριο του 2005 μια Συνολική προσέγγιση της μετανάστευσης– πρωτοβουλία στην οποία υπογραμμίζεται η σημασία της εκπόνησης ολοκληρωμένων και συνεκτικών πολιτικών για την αντιμετώπιση ολόκληρου του φάσματος των μεταναστευτικών θεμάτων. Στη συνέχεια, η Επιτροπή διενήργησε απογραφή όσων είχαν μέχρι τότε επιτευχθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και όρισε νέες προτεραιότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να ενισχύσουν την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλέον πρόσφατα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρότεινε επίσης έναν αριθμό πρόσθετων συγκεκριμένων μέτρων τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη χάραξη μιας ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής.

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την πολιτική αυτή είναι η μετανάστευση που πραγματοποιείται μέσω των εκτεταμένων θαλάσσιων συνόρων της Νότιας Ευρώπης. Οι στατιστικές δείχνουν ότι, το 2005, τρεις μεσογειακές χώρες – η Ισπανία, η Ιταλία και η Μάλτα – αντιμετώπισαν την άφιξη περισσοτέρων από 35.000 παράνομων μεταναστών. Το 2006 σημειώθηκε ο ίδιος σχεδόν αριθμός παράνομων μεταναστών, αυτή τη φορά όμως κατά τη διάρκεια των οκτώ πρώτων μόλις μηνών. Η επικρατούσα εφέτος πρώιμη καλοκαιρία φαίνεται ότι θα έχει ως αποτέλεσμα ακόμη περισσότερες απόπειρες διάβασης των θαλάσσιων συνόρων – με συνέπεια την αύξηση ακόμη περισσότερο του αριθμού των μεταναστών, οι οποίοι συχνά αναζητούν απελπισμένα καλύτερους όρους διαβίωσης στην Ευρώπη, τόσο γι’ αυτούς όσο και για τις οικογένειές τους.

Πρόκειται για ανθρωπιστική κρίση, η οποία απαιτεί επείγοντα και αποφασιστικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά γίνονται όλο και περισσότερο αναγκαία λόγω των απέλπιδων και συχνά επικίνδυνων μεθόδων που χρησιμοποιούν οι μετανάστες και οι διακινητές τους προκειμένου να φτάσουν στις ακτές μας. Όλοι μας έχουμε ακούσει, διαβάσει ή δει στην τηλεόραση απίστευτες ιστορίες που αφορούν την τραγική απώλεια ανθρώπων στην θάλασσα.

Η Επιτροπή βρίσκεται στο πλευρό των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα αυτό. Η υπηρεσία εξωτερικών συνόρων FRONTEX διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, αλλά χρειάζεται επίσης να ενισχυθεί με πρόσθετους χρηματοδοτικούς και ανθρώπινους πόρους, δεδομένου ότι η FRONTEX εξαρτάται από εθνικούς πόρους για την εκπλήρωση του έργου της.

Τον Νοέμβριο του 2006, η Επιτροπή παρουσίασε ορισμένες νέες ιδέες για τη βελτίωση των ικανοτήτων όχι μόνο της FRONTEX αλλά και ολόκληρης της Ένωσης συνολικά. Πρότεινε για παράδειγμα τη συγκρότηση ενός παράκτιου δικτύου περιπολιών στα νότια θαλάσσια σύνορα. Έθεσε επίσης το θέμα της κατάρτισης ευρωπαϊκού συστήματος επιτήρησης για τα σύνορα αυτά. Επιπροσθέτως, η έγκαιρη έγκριση της πρότασης της Επιτροπής για τη συγκρότηση ομάδων ταχείας επέμβασης στα σύνορα, η οποία υποβλήθηκε πέρσι, θα παράσχει ένα πρόσθετο αποτελεσματικό εργαλείο για τις περιπτώσεις εκείνες που παρουσιάζεται μαζική εισροή παράνομων μεταναστών.

Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι οι προσπάθειες αυτές ίσως αποβούν μάταιες εάν η Ευρώπη δεν επιδιώξει συνεργασία με τρίτες χώρες – ιδίως με τους γείτονές της. Αυτό είναι υψίστης σημασίας για τον εντοπισμό και τον επαναπατρισμό λαθρομεταναστών καθώς επίσης για την επιχειρησιακή συνεργασία. Εντούτοις, είναι αποφασιστικής σημασίας η συνεργασία με τους γείτονές μας στο αρχικό στάδιο, όταν οι προσπάθειες για την πρόληψη της παράνομης μετανάστευσης μπορούν να αποδώσουν καρπούς.

Αξιότιμες κυρίες και κύριοι,

Ο ρόλος της Ευρώπης στον τομέα της διασφάλισης της ποιότητας ζωής στις εκτεταμένες παράκτιες περιοχές της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θαλάσσια ασφάλεια. Εντούτοις, υπάρχουν πολλές άλλες παράμετροι που υπεισέρχονται στη συνολική θεώρηση.

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που εξετάζονται στην Πράσινη Βίβλο είναι το θαλάσσιο περιβάλλον. Πρόκειται σαφώς για μία από τις σπουδαιότερες προτεραιότητές μας και αποτελεί επίσης μία από τις βασικότερες προκλήσεις για μας. Πρέπει να διασφαλίσουμε την ανάπτυξη του δυναμικού των ωκεανών και των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων μας αποφεύγοντας ταυτόχρονα τη συχνά επακόλουθη υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, πρέπει να αποσυνδέσουμε την οικονομική ανάπτυξη των ναυτιλιακών περιφερειών μας από την υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντός των.

Η θαλάσσια θεματική στρατηγική για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η οποία παρουσιάστηκε πρόσφατα από την Επιτροπή, έχει ως στόχο να διασφαλίσει την υγιή κατάσταση των ευρωπαϊκών θαλασσών μέχρι το 2021. Η Πράσινη Βίβλος αναφέρει επίσης ρητά ότι η προβλεπόμενη θαλάσσια πολιτική αναμένεται να συμβάλει στη μείωση της ρύπανσης τόσο από χερσαίες όσο και από θαλάσσιες πηγές και θέτει τη θαλάσσια θεματική στρατηγική ως ένα από τα θεμελιώδη ερείσματά της.

Με ένα υγιές θαλάσσιο περιβάλλον, οι παράκτιες περιοχές διαθέτουν επίσης μακροπρόθεσμα τεράστιες δυνατότητες για οικονομική ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Υπάρχουν πολλοί κλάδοι στις παράκτιες οικονομίες που θα μπορέσουν να ακμάσουν και να προσφέρουν νέες θέσεις απασχόλησης και πλούτο στις ναυτιλιακές περιφέρειες.

Μεταξύ αυτών, προεξάρχοντα ρόλο παίζει ο παράκτιος και ναυτιλιακός τουρισμός στην Ευρώπη, ο οποίος, αντίθετα από τις άλλες μορφές τουρισμού, εξαρτάται άμεσα από τις καθαρές θάλασσες που διαθέτουν ακμαία βιοποικιλότητα. Ο παράκτιος και ο θαλάσσιος τουρισμός διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ποιότητας ζωής στις παράκτιες περιφέρειες. Η Ρόδος αποτελεί ένα τυπικό σχετικό παράδειγμα.

Ο ακμάζων θαλάσσιος και παράκτιος τουρισμός έχει ήδη αποδείξει τις δυνατότητές του για την δημιουργία εισοδημάτων και θέσεων απασχόλησης. Με πρόβλεψη ανάπτυξης 3% ετησίως για την περίοδο 2005-2009, ο παράκτιος και ο θαλάσσιος τουρισμός μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στο συνολικό ΑΕΠ και ιδιαίτερα στην οικονομία των παράκτιων περιοχών και νησιών. Για παράδειγμα, ο κλάδος σκαφών αναψυχής στην Ευρώπη παρουσίασε επιτυχίες κατά τα πρόσφατα έτη, με τρέχοντα ρυθμό αύξησης 5% ετησίως, χωρίς να χρειάζεται να αναφερθεί ο κλάδος των κρουαζιερόπλοιων που παρουσιάζει διψήφιους ρυθμούς αύξησης ετησίως.

Τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της παρούσας διαβούλευσης, παράγοντες του κλάδου μάς δήλωσαν επανειλημμένα ότι, προκειμένου να ευδοκιμήσει, ο τουρισμός απαιτεί "καθαρό πιστοποιητικό υγείας" και ότι πρέπει να μπορεί να συνυπάρχει με άλλες οικονομικές δραστηριότητες που ασκούνται γύρω από τις ακτές, όπως είναι τα εμπορικά λιμάνια και οι άλλες βαριές βιομηχανίες, οι οποίες δεν είναι κατ’ ανάγκη εξίσου ελκυστικές για τους τουρίστες.

Οι ανταγωνιστικές, και ενίοτε αλληλοσυγκρουόμενες, χρήσεις των θαλασσών και των ακτών έχουν όντως συμβάλει στην ώθηση της χρήσης του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού ως εργαλείου διαχείρισης των πόρων στις παράκτιες περιοχές. Όλοι οι χρήστες της ακτής, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα, επωφελούνται από την ενσωμάτωση των παράκτιων δραστηριοτήτων σε μια συνολική διαδικασία σχεδιασμού που λαμβάνει υπόψη τους άλλους χρήστες. Όντως, προκειμένου να υπάρξει μια πραγματικά συνεκτική προσέγγιση των ωκεανών και των θαλασσών μας, θα χρειαστεί να στραφούμε προς μια ολοκληρωμένη διαχείριση, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη θαλάσσια χωροταξία και στην ολοκληρωμένη διαχείριση των ακτών.

Οι θαλάσσιες μεταφορές αποτελούν έναν ευημερούντα κλάδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η σημασία και οι χρήσεις τους είναι γενικά λιγότερο γνωστές στο κοινό. Η ιδέα που έχει το κοινό για τον κλάδο είναι συχνά αρνητική, η οποία επηρεάζεται δυσανάλογα από τις επιπτώσεις των θαλάσσιων ατυχημάτων. Οι θαλάσσιες μεταφορές θα μπορούσαν επίσης να επωφεληθούν από μια περισσότερο συντονισμένη προσέγγιση όσον αφορά τη διαχείριση των διαφόρων λειτουργιών τους, οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια του ίδιου του κλάδου.

Θα πρέπει να έχουμε ως στόχο την ενσωμάτωση καλύτερων και διαφορετικών τρόπων μεταφοράς, όπως των θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων και της εσωτερικής ναυσιπλοΐας και, πέραν αυτών, των σιδηροδρομικών και οδικών συνδέσεων. Με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί η συνολική αποτελεσματικότητα του συστήματος μεταφορών και θα υπάρξουν οφέλη για το περιβάλλον με τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, η οποία, σημειωτέον, είναι υψηλότερη στις οδικές μεταφορές.

Ωστόσο, είναι εξίσου σημαντικό να υπογραμμισθεί ο ρόλος των λιμανιών και η σημασία τους για τις παράκτιες περιοχές. Μια μελλοντική θαλάσσια πολιτική της ΕΕ θα επιδιώξει την αναβάθμιση του ρόλου τους διατηρώντας το επίπεδο της χρηματοδότησης των λιμανιών και διασφαλίζοντας ότι αυτό γίνεται κατά ολοκληρωμένο τρόπο, με την ένταξή της σε ένα συνολικό πλαίσιο. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να εξεταστεί η ανάπτυξη των λιμανιών στην Ευρώπη όχι μόνο από απόψεως υποδομών, αλλά επίσης και από πολιτισμικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής απόψεως.

Μια άλλη σημαντική διάσταση αφορά τις φυσικές καταστροφές και τα τεχνολογικά ατυχήματα, τα οποία έχουν σημαντικές ανθρώπινες, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ενόψει του γεγονότος αυτού, πρέπει να διαθέτουμε αποτελεσματικές και άμεσες απαντήσεις σε περιβαλλοντικούς κινδύνους για τους οποίους πρέπει να διατίθενται επαρκή μέσα και εξοπλισμός. Η Κοινότητα έχει συγκεκριμένο ρόλο να παίξει στον τομέα αυτό, δεδομένου ότι μπορεί να διευκολύνει την λήψη αποτελεσματικών μέτρων πέραν των συνόρων των διαφόρων κρατών μελών.

Κυρίες και Κύριοι,

Είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε μια ενιαία προσέγγιση για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση κατά την κατάρτιση της μελλοντικής θαλάσσιας πολιτικής. Οι προκλήσεις δεν είναι ίδιες για όλες τις παράκτιες περιοχές και όλα τα χωρικά ύδατα.

Για να αναφέρω ένα παράδειγμα, τα περισσότερα κράτη της Μεσογείου δεν έχουν ακόμη κηρύξει αποκλειστικές οικονομικές ζώνες (ΑΟΖ). Αντίθετα, η Βαλτική Θάλασσα καλύπτεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από αποκλειστικές οικονομικές ζώνες χωρών της ΕΕ, γεγονός που επιτρέπει στην ΕΕ να θεσπίζει αυτόνομα διάφορα μέτρα στο πλαίσιο της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Εκεί όπου δεν έχουν ακόμη κηρυχθεί ΑΟΖ είναι δυσκολότερο να ληφθούν παρόμοια μέτρα.

Η Πράσινη Βίβλος υπογραμμίζει την ανάγκη για συνεργασία με τις τρίτες χώρες και την οικοδόμηση γεφυρών σε ολόκληρη την υδρόγειο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι ωκεανοί και οι θάλασσές μας – λόγω της ίδιας της φύσης τους – συνδέουν τη μία χώρα με την άλλη. Η ευρωπαϊκή πολιτική γειτνίασης αποτελεί ένα βασικό εργαλείο για το σκοπό αυτό.

Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό, πρέπει να δοθεί προσοχή στην οικονομική στήριξη των παράκτιων περιοχών. Μέχρι σήμερα, οι ευρωπαϊκές παράκτιες περιφέρειες ενισχύονταν μέσω πολιτικών και ταμείων της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής. Στην Πράσινη Βίβλο προτείνουμε να εξεταστεί η δημιουργία πρόσθετων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων σε επενδύσεις υποδομών για τη διευκόλυνση του χωροταξικού σχεδιασμού ή την ανάπτυξη πόλων ανταγωνιστικότητας στις παράκτιες περιοχές.

Κύριοι Υπουργοί,

Κυρίες και Κύριοι,

Όλοι γνωρίζουμε ότι η θαλάσσια πολιτική έχει πολλές πτυχές. Σήμερα αναφέρθηκα σε ορισμένες μόνο από αυτές. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να υπενθυμίσω ότι ακριβώς και μόνο λόγω του γεγονότος ότι η θαλάσσια πολιτική υπεισέρχεται σε τόσους πολλούς τομείς άσκησης πολιτικής, γι'αυτόν ακριβώς το λόγο στοχεύουμε σε ένα τόσο μεγάλο όραμα που θα διέπει τις σχέσεις μας με τους ωκεανούς και τις θάλασσες.

Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της διαχείρισης των ωκεανών και των θαλασσών μας θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε πραγματική συνέργεια μεταξύ των πολιτικών μας. Πάνω από όλα, αποτελεί ένα όραμα με το οποίο η ΕΕ μπορεί να επιτύχει μια ισορροπία μεταξύ των ναυτικών παραδόσεών της, να αυξήσει την ελκυστικότητα των παράκτιων περιοχών και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της στους ναυτιλιακούς κλάδους.

Τόνισα πολλές φορές στο παρελθόν ότι η σωστή προσέγγιση των σχέσεών μας με τους ωκεανούς και τις θάλασσες έπρεπε να αρχίσει από τις ίδιες τις ναυτιλιακές περιφέρειες, είτε εκείνες της ευρωπαϊκής ηπειρωτικής χώρας, ή τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες ή μεταξύ του πλήθους των νησιών της Ευρώπης. Η πεποίθηση αυτή ενισχύεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι οι ναυτιλιακές περιφέρειες εμπλέκονται ιδιαίτερα στη διαδικασία αυτή.

Αναμένω τα σχόλιά σας για τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να διερευνήσουμε περαιτέρω το τεράστιο δυναμικό της θάλασσας κατά τρόπο που να σέβεται και να ενισχύει την ισορροπία μεταξύ των κοινωνικών, οικονομικών κα περιβαλλοντικών μελημάτων της ευρωπαϊκής ναυτιλιακής διάστασης.

Σας ευχαριστώ πολύ


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website