Navigation path

Left navigation

Additional tools

[Graphic in PDF & Word format]




RADA
UNII EUROPEJSKIEJ

PL
C/07/227
13720/07 (Presse 227)
(OR. en)
KOMUNIKAT PRASOWY
2824. posiedzenie Rady
Sprawy ogólne i stosunki zewnętrzne
Stosunki zewnętrzne
Luksemburg, 15-16 października 2007 r.
Przewodniczący Luís AMADO
portugalski minister stanu, minister spraw zagranicznych
* Niektóre punkty dotyczące stosunków zewnętrznych zostały przyjęte bez omówienia w trakcie 2823. posiedzenia poświęconego sprawom ogólnym (13900/07).
Główne wyniki posiedzenia Rady
Rada zdecydowanie potępiła brutalne stłumienie demonstracji w Birmie/Związku Myanmar. Przez wzgląd na obecną poważną sytuację oraz solidarność z mieszkańcami Birmy/Związku Myanmar uznała za konieczne zwiększenie bezpośredniego nacisku na reżim przez zaostrzenie obowiązujących środków i przyjęcie dodatkowych środków ograniczających, takich jak: zakaz wywozu, przywozu i inwestycji w sektorach: okrąglaków i drewna oraz w sektorze wydobycia metali, minerałów oraz kamieni szlachetnych i półszlachetnych. Rada przyjmie więc pakiet środków, które nie przyniosą szkody ogółowi społeczeństwa, lecz będą skierowane przeciwko osobom odpowiedzialnym za brutalne stłumienie demonstracji i za całkowity impas polityczny w kraju. UE jest gotowa dokonać przeglądu tych środków, zmienić je lub zaostrzyć w zależności od wydarzeń w Birmie/Związku Myanmar i od wyników misji dobrej woli, którą prowadzi specjalny wysłannik ONZ Ibrahim Gambari. Rada zwróciła się do stosownych organów o opracowanie dalszych środków ograniczających, obejmujących m.in. zakaz nowych inwestycji. Jest zdecydowana wspierać ludność Birmy/Związku Myanmar w dalszej drodze ku demokracji, bezpieczeństwu i dobrobytowi.
Rada oceniła sytuację w dziedzinie praw człowieka w Uzbekistanie i ponownie wyraziła poważne zaniepokojenie tą kwestią. Jednocześnie z zadowoleniem przyjęła pewne pozytywne działania. Postanowiła przedłużyć o 12 miesięcy okres obowiązywania embarga na broń oraz ograniczeń wizowych. Aby zachęcić władze Uzbekistanu do podjęcia konstruktywnych działań w celu poprawy sytuacji w dziedzinie praw człowieka, Rada postanowiła przez okres 6 miesięcy nie stosować ograniczeń wizowych, a po upływie tego okresu zbadać, czy władze Uzbekistanu poczyniły postępy w realizacji postulatów w dziedzinie praw człowieka, czyli m.in. czy umożliwiły pełny i nieograniczony dostęp do więźniów, pozwoliły organizacjom pozarządowym na swobodną działalność oraz uwolniły obrońców praw człowieka.
Rada postanowiła, że UE w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony przeprowadzi przejściową operację wojskową we wschodnim Czadzie i na północnym wschodzie Republiki Środkowoafrykańskiej (EUFOR TCHAD/RCA). Jest to wynik przyjęcia przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji nr 1778 (2007), w której zatwierdzono objęcie Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej misją o różnorodnym charakterze i upoważniono UE do zapewnienia wojskowego komponentu tej misji. Podjęcie równolegle z operacją UNAMID w Sudanie operacji EUFOR TCHAD/RCA i misji policyjnej ONZ – dzięki czemu uwzględniony zostanie regionalny wymiar kryzysu w Darfurze – to działanie podstawowe, by umożliwić trwałe zażegnanie tego konfliktu.
Rada z zadowoleniem przyjęła podpisanie z Czarnogórą układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowy tymczasowej; stanowią one istotny krok na drodze tego kraju ku UE. Umowy te zostały podpisane w dniu 15 października przy okazji posiedzenia Rady.
Jeżeli chodzi o Libię, Rada wyraziła zadowolenie z zakończenia sprawy bułgarskiego personelu medycznego związanej z zakażeniami HIV/AIDS w Benghazi. Ponieważ, zdaniem Rady, istnieją możliwości współpracy między UE a Libią w wielu dziedzinach będących przedmiotem obopólnego zainteresowania, zgodziła się ona co do tego, że UE i Libia powinny jak najszybciej rozpocząć dyskusje na temat umowy ramowej, która objęłaby dziedziny stanowiące przedmiot zainteresowania obu stron, takie jak prawa człowieka i migracja, i zwróciła się do Komisji o przedstawienie projektu wytycznych negocjacyjnych.

SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY 5

OMAWIANE PUNKTY

STOSUNKI Z ROSJĄ 7

UZBEKISTAN – konkluzje Rady 8

CZAD, REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA, SUDAN – konkluzje Rady 10

DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA 13

BIRMA/ZWIĄZEK MYANMAR – konkluzje Rady 14

IRAN – konkluzje Rady 17

ZIMBABWE 19

STOSUNKI Z PAŃSTWAMI BAŁKANÓW ZACHODNICH – konkluzje Rady 20

LIBIA – konkluzje Rady 22

IRAK – konkluzje Rady 23

BLISKI WSCHÓD 26

Proces pokojowy na Bliskim Wschodzie – konkluzje Rady 26

Liban – konkluzje Rady 27

SPRAWY RÓŻNE 29

Stosunki handlowe z krajami AKP 29

WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY 30

Podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowy przejściowej z Czarnogórą 30

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

none

UCZESTNICY

Rządy państw członkowskich oraz Komisja Europejska były reprezentowane przez następujące osoby:

Belgia:

Karel DE GUCHT minister spraw zagranicznych

Bułgaria:

Iwajło KALFIN wicepremier, minister spraw zagranicznych

Republika Czeska:

Alexandr VONDRA wicepremier odpowiedzialny za sprawy europejskie

Karel SCHWARZENBERG minister spraw zagranicznych

Dania:

Per Stig MØLLER minister spraw zagranicznych

Niemcy:

Frank-Walter STEINMEIER federalny minister spraw zagranicznych

Estonia:

Urmas PAET minister spraw zagranicznych

Irlandia:

Dermot AHERN minister spraw zagranicznych

Grecja:

Dora BAKOYANNI minister spraw zagranicznych

Ioannis VALINAKIS sekretarz stanu do spraw zagranicznych

Hiszpania:

Miguel Ángel MORATINOS minister spraw zagranicznych i współpracy

Francja:

Bernard KOUCHNER minister spraw zagranicznych i spraw europejskich

Włochy:

Massimo D’ALEMA wicepremier, minister spraw zagranicznych

Cypr:

Erato KOZAKOU-MARCOULLIS minister spraw zagranicznych

Łotwa:

Artis PABRIKS minister spraw zagranicznych

Litwa:

Petras VAITIEKŪNAS minister spraw zagranicznych

Luksemburg:

Jean ASSELBORN wicepremier, minister odpowiedzialny za sprawy zagraniczne i imigrację

Węgry:

Kinga GÖNCZ minister spraw zagranicznych

Malta:

Richard CACHIA CARUANA stały przedstawiciel

Holandia:

Maxime VERHAGEN minister spraw zagranicznych

Frans TIMMERMANS minister do spraw europejskich

Austria:

Ursula PLASSNIK federalna minister do spraw europejskich i międzynarodowych

Polska:

Anna Elżbieta FOTYGA minister spraw zagranicznych

Portugalia;

Luís AMADO minister stanu, minister spraw zagranicznych

Manuel LOBO ANTUNES sekretarz stanu do spraw europejskich przy Ministrze Spraw Zagranicznych

Rumunia:

Adrian CIOROIANU minister spraw zagranicznych

Słowenia:

Dimitrij RUPEL minister spraw zagranicznych

Słowacja:

Ján KUBIŠ minister spraw zagranicznych

Finlandia:

Ilkka KANERVA minister spraw zagranicznych

Astrid THORS minister migracji i spraw europejskich

Szwecja:

Carl BILDT minister spraw zagranicznych

Cecilia MALMSTRÖM minister do spraw europejskich

Zjednoczone Królestwo:

David MILIBAND minister spraw zagranicznych i minister ds. Wspólnoty Narodów

Jim MURPHY wiceminister do spraw europejskich

Komisja:

Olli REHN członek Komisji

Louis MICHEL członek Komisji

Benita FERRERO-WALDNER członek Komisji

Sekretariat Generalny Rady:

Javier SOLANA sekretarz generalny/wysoki przedstawiciel ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa

OMAWIANE PUNKTY

STOSUNKI Z ROSJĄ

Rada omówiła przygotowania do szczytu UE – Rosja, który odbędzie się w dniu 26 października w Mafrze w Portugalii i który będzie dwudziestym tego typu spotkaniem odbywającym się w ramach umowy o partnerstwie i współpracy.

Podczas szczytu omówione mają zostać następujące punkty: sytuacja w UE i w Rosji; postępy prac nad czterema unijno-rosyjskimi „wspólnymi przestrzeniami”[1] i perspektywy w stosunkach UE – Rosja; kwestie międzynarodowe i regionalne, w tym sprawy Kosowa, procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, Iranu, Afganistanu i Mołdawii.

Oczekuje się także rozmów, które zachęcą do dalszych starań o rozwiązanie problemu dotyczącego zakazu importu do Rosji polskich produktów, tak by można było rozpocząć negocjacje w sprawie nowej umowy ramowej pomiędzy UE a Rosją.

UZBEKISTAN – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada pozostaje poważnie zaniepokojona sytuacją w zakresie praw człowieka w Uzbekistanie i przywołuje swoje stanowisko w tej sprawie określone w poprzednich konkluzjach Rady.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje zwiększoną gotowość władz Uzbekistanu do zaangażowania się w dialog z UE oraz pozytywne zmiany, jakie zaszły w stosunkach między UE a Uzbekistanem w bieżącym roku: dwie rundy rozmów ekspertów w sprawie wydarzeń w Andiżanie oraz pierwsza runda dialogu w dziedzinie praw człowieka między UE a Uzbekistanem; zobowiązanie władz Uzbekistanu do dalszego regularnego kontynuowania tego dialogu oraz warunkowe zwolnienie obrończyń praw człowieka, Umidy Niazowej i Gulbahor Turajewej. Rada z zadowoleniem przyjmuje niedawne zniesienie kary śmierci w Uzbekistanie i wprowadzenie zasady habeas corpus do uzbeckiego prawa, oczekuje także wprowadzenia tych środków w życie.

3. Rada ponownie wyraża pragnienie prowadzenia z Uzbekistanem wszechstronnego dialogu w wielu dziedzinach. Oczekuje dalszej współpracy w zakresie realizacji strategii UE dotyczącej Azji Środkowej, która powinna ożywić stosunki UE z Uzbekistanem. UE jest gotowa rozwijać merytoryczny dialog polityczny i zacieśniać współpracę z Uzbekistanem we wszystkich dziedzinach określonych we wspomnianej strategii, w tym w dziedzinie praw człowieka, reformy sądownictwa i więziennictwa, edukacji, reformy handlu i reformy gospodarczej, energii, zmian klimatu oraz gospodarki wodnej i bezpieczeństwa, jak również w zakresie istotnych zagadnień o wymiarze międzynarodowym.

4. Rada wzywa władze Uzbekistanu do dalszych postępów w dziedzinie praw człowieka. Apeluje do Uzbekistanu, by w pełni dotrzymał swoich międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka i podstawowych wolności, a także praworządności, a w szczególności by umożliwił stosownym organom międzynarodowym pełny i nieograniczony dostęp do więźniów; aby nawiązał skuteczną współpracę ze specjalnymi sprawozdawcami ONZ w Uzbekistanie; aby pozwolił wszystkim organizacjom międzynarodowym, w tym Human Rights Watch, na swobodną działalność w Uzbekistanie; aby uwolnił obrońców praw człowieka i zaprzestał ich nękania; aby wykazał konstruktywne zaangażowanie w kwestie praw człowieka w kontekście zbliżającego się posiedzenia komitetu współpracy UE – Uzbekistan. Należy kontynuować reformy sądownictwa, organów ochrony porządku publicznego i prawa dotyczącego policji. Postępy w osiąganiu tych celów zostaną ocenione na podstawie sprawozdania szefów misji, którzy zamieszczą w nim również ocenę zbliżających się wyborów prezydenckich.

5. Rada postanowiła przedłużyć o 12 miesięcy embargo na broń ustanowione we wspólnym stanowisku 2006/787/WPZiB, a także ograniczenia wizowe dla osób wymienionych w załączniku do wspólnego stanowiska 2007/338/WPZiB. Z myślą o zachęceniu władz Uzbekistanu do podjęcia konstruktywnych kroków mających na celu poprawę sytuacji w zakresie praw człowieka, a także uwzględniając zobowiązania podjęte przez te władze, Rada postanowiła, że ograniczenia wizowe nie będą miały zastosowania przez okres 6 miesięcy, po którego upływie Rada ponownie zbada, czy władze Uzbekistanu poczyniły postępy w kierunku spełnienia postulatów, o których mowa w punkcie 4 niniejszych konkluzji. Rada może, w razie potrzeby, postanowić o zastosowaniu ograniczeń wizowych wcześniej w świetle działań władz Uzbekistanu w dziedzinie praw człowieka. Jest również gotowa znieść wszystkie środki ograniczające po spełnieniu przez Uzbekistan postulatów określonych w niniejszych i poprzednich konkluzjach Rady. Rada jest gotowa udzielić Uzbekistanowi pomocy w osiągnięciu tych celów”.

CZAD, REPUBLIKA ŚRODKOWOAFRYKAŃSKA, SUDAN – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. UE zdecydowanie popiera wysiłki podejmowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych oraz Unię Afrykańską, aby stosując podejście całościowe i regionalne, zażegnać konflikt w Darfurze. W związku z przyjęciem przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji nr 1778 (2007), w której zatwierdzono objęcie Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej misją o różnorodnym charakterze i upoważniono UE do zapewnienia wojskowego komponentu tej misji, UE w ramach europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony przeprowadzi przejściową operację wojskową we wschodnim Czadzie i na północnym wschodzie Republiki Środkowoafrykańskiej (EUFOR TCHAD/RCA), trwającą rok od momentu ogłoszenia wstępnej zdolności operacyjnej. Rozmieszczenie sił zostało przychylnie przyjęte zarówno przez rząd Czadu, jak i rząd Republiki Środkowoafrykańskiej. Podjęcie równolegle z operacją UNAMID w Sudanie operacji EUFOR TCHAD/RCA i misji policyjnej ONZ – dzięki czemu uwzględniony zostanie regionalny wymiar kryzysu w Darfurze – to działanie podstawowe, by umożliwić trwałe zażegnanie konfliktu.

2. Rada z zadowoleniem przyjmuje mianowanie dowódcy operacji, którym został gen. broni Patrick Nash (IE), i dowódcy sił, którym został gen. brygady Jean-Philippe Ganascia (FR). Kwatera operacyjna EUFOR TCHAD/RCA będzie się mieścić w Mont Valérien (Francja). Rada podkreśla, że jest zdecydowana przeznaczyć potrzebne środki na to, by dowódca operacji mógł wykonywać swój mandat, dysponując niezbędnymi siłami i zdolnościami.

3. Rozmieszenie sił EUFOR TCHAD/RCA jest konkretnym wyrazem zaangażowania UE w aktywne działania na rzecz poprawy stanu bezpieczeństwa we wschodnim Czadzie i na północnym wschodzie Republiki Środkowoafrykańskiej przez udział w zapewnieniu ochrony uchodźcom i przesiedleńcom, ułatwianie dostaw pomocy humanitarnej, pomoc w tworzeniu warunków pozwalających osobom przesiedlonym dobrowolnie wrócić w miejsce pochodzenia, a także udział w zapewnianiu siłom MINURCAT bezpieczeństwa i swobody działania. Operacja EUFOR TCHAD/RCA będzie prowadzona w porozumieniu z władzami zainteresowanych państw. Jej działania będzie cechować niezależność, bezstronność i neutralność. Planowanie operacji nadal będzie się odbywać w pełnej koordynacji z działaniami ONZ i w konsultacji z partnerami z Afryki. Konsultacje prowadzone są także z państwami trzecimi, które ewentualnie mogłyby uczestniczyć w operacji.

4. Podjęcie operacji EUFOR TCHAD/RCA to część szerszych wysiłków UE, by zwiększyć wsparcie dla uchodźców i przesiedleńców w Czadzie i w Republice Środkowoafrykańskiej, m.in. poprzez dalsze świadczenie pomocy humanitarnej na rzecz obu krajów oraz poprzez finansowanie odbudowy i odnowy stref, z których pochodzą osoby przesiedlone. W związku z tym Rada z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza realizować tymczasowe programy odbudowy i odnowy, które to programy polegają na działaniach na rzecz pojednania, wspieraniu dobrowolnych powrotów osób przesiedlonych oraz odbudowy miejsc, z których one pochodzą, a także na wspieraniu samorządów. W Czadzie Komisja w istotny sposób włączy się w program ONZ przewidujący utworzenie ONZ-owskich sił policyjnych, które będą szkolić i wyposażać miejscowych funkcjonariuszy oraz rozmieszczać ich w obozach dla uchodźców i przesiedleńców we wschodnim Czadzie.

5. Rada apeluje do wszystkich państw regionu, a zwłaszcza do Sudanu, Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej, by upowszechniały w nim stabilność i zapewniały bezpieczeństwo na wspólnych granicach, a przede wszystkim by respektowały swoje zobowiązanie do niewspierania rebeliantów, którzy z ich terytorium atakują któreś z pozostałych państw. Ponadto UE wzywa Sudan i Czad, by zwiększyły wysiłki służące znormalizowaniu wzajemnych stosunków – zgodnie z porozumieniami z Trypolisu i z Rijadu. UE z zadowoleniem przyjmuje konstruktywne działania podejmowane przez inne państwa regionu, m.in. Libię i Arabię Saudyjską, i apeluje do nich, by ich nie zaprzestawały. Rada wzywa państwa regionu także do upowszechniania wewnętrznego pokoju i pojednania. W związku z powyższym z zadowoleniem przyjmuje ostatnie wydarzenia związane z wewnętrznym dialogiem politycznym w Czadzie i zachęca wszystkie jego strony do kontynuowania tych demokratycznych działań.

6. Rada przypomina, że doprowadzenie do trwałego pokoju w Darfurze będzie możliwe tylko wtedy, gdy w Sudanie z powodzeniem wcieli się w życie takie rozwiązanie polityczne, które będzie powszechnie akceptowane. Aby w Sudanie zapanował pokój i aby kraj ten pozostał zjednoczony, należy w pełni wprowadzić w życie ogólne porozumienie pokojowe. Rada, choć zauważa poczynione dotychczas postępy, z niepokojem stwierdza, że realizację niektórych jego zapisów wielokrotnie odkładano; apeluje do stron porozumienia, by wzmogły wysiłki na rzecz szybszej realizacji tych zapisów. Z tego względu Rada jest poważnie zaniepokojona niedawnym ogłoszeniem przez SPLM, że ugrupowanie to zawiesza swój udział w rządzie jedności narodowej, i apeluje do wszystkich stron o ponowne zaangażowanie się w realizację ogólnego porozumienia pokojowego, co ma fundamentalne znaczenie dla przyszłości Sudanu.

7. Rada jest głęboko zaniepokojona narastającą falą przemocy w Darfurze i stanowczo ją potępia, zwłaszcza wstrząsający atak na bazę misji pokojowej Unii Afrykańskiej w Haskanicie, którą następnie spalono i ograbiono. Rada żąda od wszystkich stron, by zaprzestały stosowania przemocy i zobowiązały się do bezwarunkowego, faktycznego i weryfikowalnego zawieszenia broni, ponieważ od tego zależy, czy proces polityczny zakończy się sukcesem. Rada jest gotowa rozważyć zastosowanie dalszych środków, zwłaszcza w ramach ONZ, aby zapewnić dostawy pomocy humanitarnej oraz ochronę cywilów. Jeżeli chodzi o zabójstwo członków sił pokojowych Unii Afrykańskiej, Rada wzywa komisję ds. zawieszenia broni, by dokładnie zbadała sprawę ataku i pociągnęła do odpowiedzialności jego sprawców. Wypadek ten pokazuje także, że konieczne jest jak najszybsze rozmieszczenie ONZ-owskich sił wsparcia dla misji AMIS i podjęcie operacji UNAMID. Doceniając wszelki zapowiedziany udział w operacji UNAMID, Rada wzywa do przyspieszenia prowadzonych w tym celu starań, a zwłaszcza apeluje do rządu Sudanu o pełną współpracę z ONZ i Unią Afrykańską, tak by operacja UNAMID mogła zostać podjęta jak najszybciej. Rada ponownie oświadcza, że jest gotowa rozważyć zastosowanie dalszych środków, zwłaszcza w ramach ONZ, przeciwko tym stronom, które będą utrudniać rozmieszczenie ONZ-owskich sił wsparcia oraz podjęcie operacji UNAMID.

8. Rada z zadowoleniem przyjmuje wyniki posiedzenia wysokiego szczebla w sprawie Darfuru, które miało miejsce w Nowym Jorku w dniu 21 września i było wyrazem wspólnej woli społeczności międzynarodowej, by działać na rzecz trwałego pokoju w Darfurze. Ponownie wyraża poparcie dla mediacji prowadzonych pod auspicjami ONZ i Unii Afrykańskiej i czeka na rozpoczęcie rozmów zaplanowane na 27 października. UE potwierdza, że jest gotowa zapewnić wszelkie możliwe wsparcie na rzecz tych rozmów, m.in. wkład do funduszu powierniczego, i z zadowoleniem przyjmuje zobowiązania już poczynione przez państwa członkowskie i Komisję. Rada przypomina, że jej zdaniem stronę, która nie zaangażuje się w sposób konstruktywny w proces pokojowy, należy uznać za stronę utrudniającą dążenie do pokoju, i że opowie się za zastosowaniem przeciw niej odpowiednich dalszych środków, zwłaszcza w ramach ONZ, zgodnie z rezolucją nr 1591 Rady Bezpieczeństwa”.

*

* *

Rada przyjęła wspólne działanie w sprawie operacji EUFOR TCHAD/RCA.

Operacja będzie trwała rok.

Dowódcą operacji UE został mianowany gen. broni Patrick NASH (Irlandia). Dowódcą sił UE został gen. brygady Jean-Philippe GANASCIA.

Kwatera operacyjna UE będzie się mieścić w Mont Valérien (Francja).

DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA

Rada omówiła sytuację w Demokratycznej Republice Konga w związku z pogarszającym się stanem bezpieczeństwa na wschodzie tego kraju, a zwłaszcza w Kiwu Północnym.

W dniu 15 października prezydencja wyraziła – w imieniu UE (zob. dok. 13949/07) – poważne zaniepokojenie ciągłymi aktami przemocy i brakiem stabilności w tym regionie. Wezwała wszystkie zaangażowane strony do natychmiastowego zaprzestania walk, by zapobiec narastaniu konfliktu zbrojnego i uniknąć dalszego pogarszania się sytuacji humanitarnej.

BIRMA/ZWIĄZEK MYANMAR – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. UE zdecydowanie potępia brutalne stłumienie demonstracji w Birmie/Związku Myanmar. Przypomina swoje wcześniejsze oświadczenia, w których zalecała władzom Birmy wyważone reakcje na protesty o pokojowym charakterze. UE z żalem stwierdza, że te apele zostały zlekceważone; wyraża również ubolewanie z faktu, że w ostatnich dniach nadal miały miejsce aresztowania.

2. UE domaga się, by władze natychmiast zaprzestały wszelkich brutalnych represji i zastraszania oraz by uwolniły wszystkie osoby, które aresztowano od połowy sierpnia, a także by uwolniły Daw Aung San Suu Kyi i wszystkich pozostałych więźniów politycznych.

3. UE z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z 11 października w sprawie Birmy/Związku Myanmar. UE wyraża zdecydowane poparcie dla działań ONZ, w szczególności dla misji dobrych usług specjalnego wysłannika ONZ, Ibrahima Gambariego. UE popiera dalsze poważne zaangażowanie ONZ, w tym Rady Bezpieczeństwa. UE liczy na to, że w nadchodzących tygodniach dojdzie do kolejnej wizyty specjalnego wysłannika.

4. UE wyraża zadowolenie w związku ze zwołaniem specjalnego posiedzenia Rady Praw Człowieka ONZ oraz przyjęciem w drodze konsensusu rezolucji, w której wyrażono głębokie ubolewanie z powodu powtarzających się brutalnych represji i wezwano władze Birmy/Związku Myanmar do zapewnienia pełnego poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

5. UE wzywa również rząd do ujawnienia informacji na temat miejsca pobytu osób, które zostały aresztowane od połowy sierpnia, oraz do umożliwienia organizacjom międzynarodowym nawiązania kontaktu z tymi osobami. UE domaga się również dokładnego i bezstronnego zbadania przypadków śmierci demonstrantów, a także innych poważnych i powtarzających się naruszeń praw człowieka oraz pociągnięcia winnych do odpowiedzialności. W związku z tym UE wzywa władze do podjęcia pełnej współpracy ze specjalnym sprawozdawcą ONZ ds. sytuacji praw człowieka w Związku Myanmar, Sergiem Pinheiro, między innymi przez pilne umożliwienie mu przyjazdu do Birmy/Związku Myanmar.

6. Zgodnie z oświadczeniem prezydencji z dnia 25 września, wobec powagi sytuacji oraz w ramach solidarności z ludnością Birmy/Związku Myanmar, UE uznaje za konieczne zwiększenie bezpośredniego nacisku na reżim poprzez zaostrzenie obowiązujących środków ograniczających i przyjęcie dodatkowych środków ograniczających, takich jak: zakaz wywozu sprzętu przeznaczonego dla sektora okrąglaków i drewna oraz sektora wydobycia metali, minerałów oraz kamieni szlachetnych i półszlachetnych; zakaz przywozu produktów wcześniej wspomnianych sektorów; zakaz inwestycji w tych sektorach. W związku z tym UE przyjmie pakiet środków nieprzynoszących szkody ogółowi społeczeństwa, lecz skierowanych przeciwko osobom odpowiedzialnym za brutalne stłumienie demonstracji oraz całkowity impas polityczny w kraju. UE jest gotowa dokonać przeglądu tych środków, zmienić je lub zaostrzyć, w zależności od wydarzeń w Birmie/Związku Myanmar i wyników misji dobrych usług specjalnego wysłannika ONZ ds. Birmy/Związku Myanmar, Ibrahima Gambariego. Rada zwraca się do stosownych organów o opracowanie dalszych środków ograniczających, obejmujących m.in. zakaz nowych inwestycji.

7. UE potwierdza, że będzie kontynuować programy znaczącej pomocy humanitarnej skierowanej do ludności Birmy/Związku Myanmar znajdującej się w najgorszej sytuacji i birmańskich uchodźców w państwach ościennych. UE jest gotowa zwiększyć swoje wsparcie stosownie do wyników dalszej oceny sytuacji humanitarnej. W tym kontekście UE wzywa rząd do utrzymania kanałów dostaw pomocy i wzywa władze do współpracy z podmiotami międzynarodowymi w tym zakresie.

8. UE z zadowoleniem przyjmuje jednomyślne potępienie wydarzeń w Birmie oraz wysiłki ASEAN-u i państw sąsiadujących z Birmą/Związkiem Myanmar podejmowane po to, by w konstruktywny sposób wpłynąć na władze birmańskie. W związku z tym, że sytuacja wymaga trwałego zaangażowania ONZ oraz wsparcia ze strony społeczności międzynarodowej i wszystkich podmiotów z regionu, UE zachęca wszystkie państwa sąsiadujące z Birmą do utrzymania nacisków na rzecz procesu reform, który byłby wiarygodny i oparty na powszechnym uczestnictwie.

9. UE wzywa władze birmańskie, by przyznały, że powrót do sytuacji sprzed ostatnich demonstracji jest niemożliwy do zaakceptowania i przeprowadzenia. Tylko rzeczywisty proces wewnętrznych reform i pojednania z udziałem opozycji zapewni krajowi stabilność, demokrację oraz dobrobyt. UE popiera działania zmierzające do takiego, obejmującego całe społeczeństwo, procesu wiodącego do demokracji, pełnego poszanowania praw człowieka i praworządności.

10. UE ponownie wyraża gotowość do udzielenia Birmie/Związkowi Myanmar pomocy w tym procesie przemian. UE ubolewa nad tym, że do tej pory rząd birmański czynił to niemożliwym. Jeżeli sytuacja ulegnie poprawie, UE jest gotowa dokonać przeglądu środków ograniczających, działać razem z Birmą na rzecz jej rozwoju oraz znaleźć nowe dziedziny współpracy.

11. UE jest zdecydowana wspierać ludność Birmy/Związku Myanmar w jej dalszej drodze ku demokracji, bezpieczeństwu i dobrobytowi”.

IRAN – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada omówiła sytuację związaną z irańskim programem jądrowym. Rada potwierdziła swoje poparcie dla wysiłków zmierzających do wynegocjowania długofalowego rozwiązania kwestii irańskiego programu jądrowego. Rada udzieliła pełnego poparcia wysokiemu przedstawicielowi podejmującemu w imieniu UE i społeczności międzynarodowej wysiłki na rzecz przekonania Iranu, by powrócił do rozmów w sprawie długoterminowych ustaleń.

2. Rada podkreśliła swoje nieustanne przywiązanie do koncepcji całościowego pakietu zaproponowanego Iranowi w czerwcu 2006 r. Znalazło się w nim między innymi potwierdzenie prawa Iranu do prowadzenia prac nad energią jądrową zgodnie z jego zobowiązaniami w ramach układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej; obejmował on także aktywne wsparcie na rzecz budowy nowych reaktorów energetycznych z wodą lekką przy wykorzystaniu najnowszych technologii. Iran ciągle może – zgodnie z podejściem dwutorowym – wznowić na tej podstawie negocjacje.

3. Rada z zadowoleniem przyjęła porozumienie zawarte pomiędzy Iranem a MAEA w celu rozstrzygnięcia wszystkich kwestii dotyczących działań związanych z wykorzystaniem energii jądrowej prowadzonych przez Iran w przeszłości, zaznaczyła także, że pełne i terminowe wykonanie przez Iran planu prac MAEA – zgodnie z tym, co zostało podane w sprawozdaniu dyrektora generalnego – będzie zdecydowanym krokiem naprzód. Jak stwierdził dyrektor generalny MAEA w swoim sprawozdaniu, aby dojść do przekonania, że irański program jądrowy ma wyłącznie pokojowy charakter, agencja musi być w stanie wykluczyć obecność niezadeklarowanych materiałów jądrowych i działań związanych z wykorzystaniem energii jądrowej, co ma nastąpić poprzez wdrożenie protokołu dodatkowego i niezbędnych środków odnoszących się do przejrzystości. Rada wezwała Iran do pełnego wykonania postanowień porozumienia o zabezpieczeniach całkowitych, w tym uzupełniających je ustaleń dodatkowych, wdrożenia protokołu dodatkowego oczekującego na ratyfikację, a także do udzielenia agencji wszelkich wymaganych informacji i do współpracy z nią. Ponadto Rada wyraziła nadzieję, że dyrektor generalny MAEA będzie w stanie wykazać w swoim listopadowym sprawozdaniu, że jego wysiłki dały pozytywne rezultaty, zgodne z wymogami planu prac uzgodnionego z Iranem.

4. Rada wyraziła ubolewanie, że Iran nie odpowiedział na jednogłośny apel społeczności międzynarodowej w sprawie zawieszenia wszystkich działań związanych ze wzbogacaniem uranu i że nie przyjął propozycji przystąpienia do negocjacji. Rada potwierdziła swoje poparcie dla rezolucji Rady Bezpieczeństwa nr 1696, 1737 i 1747, a także podkreśliła, że Rada Bezpieczeństwa wyraziła w rezolucjach nr 1737 i 1747 zamiar przyjęcia dalszych właściwych środków na mocy art. 41 rozdziału VII Karty ONZ w przypadku, gdyby Iran nie przystąpił do zawieszenia działań w zakresie wzbogacania uranu. Rada z zadowoleniem przyjęła wydane w dniu 28 września – przy poparciu wysokiego przedstawiciela Unii Europejskiej – oświadczenie ministrów spraw zagranicznych Francji, Niemiec, Zjednoczonego Królestwa, Chin, Rosji i Stanów Zjednoczonych. Rada uzgodniła, że UE przeanalizuje, jakie dodatkowe środki mogłaby podjąć w celu wsparcia procesu ONZ i wspólnych celów społeczności międzynarodowej, a także zwróciła się do właściwych organów Rady o to, by w odpowiednim czasie przedstawiły jej opinię w tej sprawie”.

ZIMBABWE

Podczas obiadu ministrowie omówili sytuację w Zimbabwe; oparli się przy tym na sprawozdaniu ministra Luisa Amada z jego niedawnej wizyty w południowej Afryce. Ministrowie wyrazili zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją gospodarczą i humanitarną.

STOSUNKI Z PAŃSTWAMI BAŁKANÓW ZACHODNICH – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„CZARNOGÓRA

Rada z zadowoleniem przyjęła podpisanie z Czarnogórą układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz układu tymczasowego, które stanowią istotny krok na drodze tego kraju do UE. Rada oczekiwała zacieśnienia współpracy z Czarnogórą przy zastosowaniu wszechstronnych ram działania opisanych w tych układach, jak również innych mechanizmów procesu stabilizacji i stowarzyszenia.

Rada podkreśliła znaczenie ustanowienia przez Czarnogórę stałego i skutecznego zapisu dokumentowania realizacji wspomnianych układów. Rada zachęciła Czarnogórę do kontynuowania reform i wezwała wszystkie siły polityczne do zjednoczenia wysiłków w celu przyspieszenia tego procesu. Zwróciła się do Czarnogóry o wzmożenie wysiłków na rzecz realizacji priorytetów zawartych w partnerstwie europejskim. Podkreśliła w szczególności znaczenie dalszych stanowczych działań i stałych postępów we wzmacnianiu zdolności administracyjnych oraz w zakresie praworządności, w tym walki z przestępczością zorganizowaną i korupcją, a także utworzenia niezależnego i odpowiedzialnego sądownictwa.

Rada podkreśliła również, jak ważne jest przyjęcie – szybko i w duchu porozumienia – konstytucji, która będzie zgodna ze standardami międzynarodowymi oraz zaleceniami Rady Europy i jej Komisji Weneckiej.

BOŚNIA I HERCEGOWINA

Rada wyraziła pełne poparcie dla WP/SPUE Miroslava Lajczaka oraz jego starań na rzecz dalszej realizacji reform, które mają podstawowe znaczenie dla rozwoju Bośni i Hercegowiny, zwłaszcza reformy policji. Rada powtórzyła, że porozumienie w sprawie reformy policji zgodnie z trzema zasadami UE pozostaje głównym priorytetem i jednym z warunków niezbędnych do dalszego postępu w kierunku układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz Unii Europejskiej.

Rada wyraziła ubolewanie w związku z faktem, że nie wszyscy przywódcy polityczni Bośni i Hercegowiny wykazują gotowość do osiągnięcia porozumienia na podstawie trzech zasad UE. Jeżeli chodzi o zaangażowanie polityczne, Rada dostrzegła niedawne wydarzenia i zwróciła się do przywódców politycznych Bośni i Hercegowiny o odpowiedzialną postawę wobec obywateli własnego kraju oraz ich woli zmierzania w kierunku UE.

Rada odnotowała posiedzenie Rady Wdrażania Pokoju mające się odbyć w dniach 30 i 31 października 2007 r. i stanowiące kolejną sposobność do dokonania oceny sytuacji w Bośni i Hercegowinie przez społeczność międzynarodową.

Rada ponownie wspomniała, że Bośnia i Hercegowina powinny spełnić wszystkie cztery warunki konieczne do zakończenia negocjacji układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawarte w konkluzjach Rady z dnia 12 grudnia 2005 r.

Rada ponownie potwierdziła pełne poparcie dla europejskiej przyszłości Bośni i Hercegowiny. Odnosząc się do konkluzji Rady Europejskiej z grudnia 2006 r., przypomniała, że tempo postępów na drodze do UE zależy od osiągnięć danego kraju.

KOSOWO

Rada wyraziła pełne poparcie dla działań trojki i udziału przedstawiciela UE, ambasadora Wolfganga Ischingera. Rada z zadowoleniem przyjęła szybkie tempo prac i konstruktywną atmosferę pierwszych rund rozmów. Odnotowując, że działania w ramach trojki zostaną zakończone do 10 grudnia przekazaniem przez grupę kontaktową sprawozdania dla sekretarza generalnego ONZ, Rada zwróciła się do obu stron o udział w dalszych negocjacjach w sposób kreatywny, śmiały i w duchu kompromisu oraz o podjęcie wszelkich starań w dążeniu do wynegocjowania statusu Kosowa”.

*

* *

Ministrowie spotkali się także z Carlą del Ponte, naczelną prokurator Międzynarodowego Trybunału dla byłej Jugosławii (ICTY), aby omówić kwestię współpracy z Trybunałem.

LIBIA – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada wyraziła zadowolenie w związku z zakończeniem sprawy bułgarskiego personelu medycznego, związanej z zakażeniem HIV/AIDS w Benghazi.

2. Rada wyraża szczere uznanie za wysiłki podjęte przez wszystkie zaangażowane strony w celu zakończenia tej sprawy oraz przyznaje, że postawa władz Libii była konstruktywna.

3. Rada ponowiła wyrazy solidarności z libijskimi dziećmi, które padły ofiarą zakażenia HIV/AIDS w Benghazi, i potwierdziła zobowiązanie UE do zapewnienia im pomocy i opieki medycznej za pośrednictwem planu działania w zakresie HIV oraz międzynarodowego funduszu „Benghazi”, finansowanego z dobrowolnych wkładów.

4. Rada uznaje znaczenie Libii w regionie Morza Śródziemnego i w Afryce, a także przyznaje, iż istnieją możliwości współpracy między UE a Libią w wielu dziedzinach będących przedmiotem obopólnego zainteresowania.

5. Rada zgodziła się, że prowadzona w stosunku do Libii polityka zaangażowania, o której postanowiono w 2004 roku, powinna zostać wzmocniona, tak by stosunki UE – Libia uległy poprawie. Celem tej polityki zaangażowania będzie umieszczenie stosunków UE – Libia w odpowiednich, spójnych, długoterminowych ramach, które będą uwzględniać interesy Libii oraz UE i jej państw członkowskich.

6. Rada była zgodna co do tego, że UE i Libia powinny jak najszybciej rozpocząć dyskusje na temat ramowej umowy między UE a Libią, która będzie obejmowała dziedziny stanowiące przedmiot zainteresowania obu stron, takie jak prawa człowieka i migracja, i zachęca Komisję do przedstawienia w tym celu projektu wytycznych negocjacyjnych zgodnych z podstawowymi zasadami, na których opiera się polityka zagraniczna Unii Europejskiej”.

IRAK – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Irak pozostaje jednym z najważniejszych wyzwań stojących przed międzynarodową społecznością. Jako jeden z głównych graczy na arenie światowej Rada potwierdza poparcie UE dla bezpiecznego, stabilnego, demokratycznego, dostatniego i zjednoczonego Iraku oraz przypomina swoje zaangażowanie na rzecz niezależności, suwerenności, jedności i integralności terytorialnej Iraku.

2. UE nadal będzie odgrywać jedną z głównych ról w kontekście wspierania rządu Iraku w podejmowanych przez niego działaniach na rzecz stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu dla wszystkich jego obywateli, w tym również udzielając praktycznej pomocy. UE jest zdecydowana zwiększyć swoje polityczne zaangażowanie w Iraku i państwach ościennych, jak również popierać starania ONZ i innych podmiotów międzynarodowych.

3. Rada z zadowoleniem przyjmuje jednomyślne przyjęcie 10 sierpnia 2007 r. rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1770 przedłużającej i rozszerzającej mandat misji UNAMI. Rada potwierdza swoje zdecydowane poparcie dla zasadniczej roli ONZ w Iraku. W tym kontekście gratuluje Staffanowi de Misturze mianowania na stanowisko specjalnego przedstawiciela Sekretarza Generalnego w Iraku i szefa misji UNAMI, zapewnia go również o poparciu UE w zakresie prowadzenia prac UNAMI w Iraku zmierzających do wykonania nowego mandatu. Mandat ten ma najwyższą wagę dla stabilizacji Iraku. W uzupełnieniu istniejącego mandatu UNAMI w takich dziedzinach jak: dialog polityczny, pojednanie narodowe, reforma gospodarcza, prawa człowieka i państwo prawne, w rezolucji RB ONZ nr 1770 dodano nowe istotne dziedziny: w szczególności doradzanie rządowi Iraku, wspieranie go i udzielanie mu pomocy w takich obszarach jak: ułatwianie regionalnego dialogu w ramach stosunków z państwami ościennymi, realizacja porozumienia „Compact” z Irakiem oraz poprawa koordynacji darczyńców, w tym w ramach Międzynarodowego Funduszu na rzecz Odbudowy Iraku (IRFFI). UE jest aktywnie zaangażowana w wiele z tych dziedzin i nadal będzie ściśle współpracować z ONZ. Niemniej jednak dalsza poprawa sytuacji w zakresie bezpieczeństwa będzie jednym z zasadniczych elementów skutecznego wykonania mandatu UNAMI.

4. Rada ufa, że – w oparciu o swój mandat – misja UNAMI nadal będzie działać na rzecz zaangażowania wszystkich członków demokratycznych instytucji w Iraku do aktywnego i odpowiedzialnego udziału w kompleksowym procesie politycznym. Wzywa stosowne instytucje w Iraku do czynienia postępów w mianowaniu regionalnych urzędników wyborczych z uwzględnieniem zasad zgodnych z najlepszymi międzynarodowymi praktykami dotyczącymi przejrzystego, integralnego, niezależnego i bezstronnego procesu wyborczego. Jeżeli podstawowe decyzje dotyczące doprowadzenia do pojednania narodowego mają służyć jako fundament pokojowej i dostatniej przyszłości Iraku, należy je podejmować w duchu szczerego dialogu i porozumienia.

5. Rada z zadowoleniem przyjmuje poparcie uczestników posiedzenia wysokiego szczebla na temat Iraku w Nowym Jorku, które odbyło się 22 września, wyrażone dla większej roli ONZ i dla międzynarodowego porozumienia „Compact” z Irakiem.

6. Rada zdecydowanie zachęca rząd Iraku oraz wszystkie strony do działań na rzecz osiągnięcia znacznych postępów politycznych w zakresie propagowania pojednania narodowego, które jest kluczem do trwałej poprawy poziomu bezpieczeństwa, oraz na rzecz zahamowania pogarszania się warunków humanitarnych w Iraku, którego wynikiem jest – zgodnie z szacunkami – 2,2 miliona osób wewnętrznie przesiedlonych. Rada uznaje ogromne obciążenie krajów ościennych, szczególnie Jordanii i Syrii, i wzywa rząd Iraku do przedsięwzięcia odpowiednich środków zmierzających do udzielenia pomocy irackim uchodźcom oraz osobom przesiedlonym w samym Iraku, zapewnia również, że UE nadal będzie odgrywać swoją rolę. Jeżeli pogłębiający się kryzys humanitarny ma zostać powstrzymany, niezbędne jest szybkie działanie w zakresie pomocy humanitarnej ze strony społeczności międzynarodowej i rządu Iraku. UE przypomina, jak ważną rolę odgrywają Wysoki Komisarz ONZ ds. Uchodźców, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji, wspierane przez państwa członkowskie i instrumenty wspólnotowe (w tym ECHO), przypomina również potrzebę zdecydowanego wsparcia strategicznych ram Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) w zakresie działań humanitarnych w Iraku.

7. Rada wzywa władze Iraku do przedsięwzięcia niezbędnych środków w celu zapewnienia ochrony ludności cywilnej. W tym kontekście należy chronić i propagować prawa człowieka i podstawowe wolności wszystkich Irakijczyków, w tym kobiet i osób należących do mniejszości religijnych i etnicznych. UE jest gotowa w dalszym ciągu wspierać władze Iraku w dziedzinie praw człowieka i podstawowych wolności.

8. Rada z zadowoleniem przyjmuje ministerialną konferencję państw ościennych Iraku, która ma się odbyć w Stambule na początku listopada. Rada podkreśla, że dialog i współpraca między Irakiem a jego sąsiadami mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia stabilizacji w regionie oraz pokojowej i dostatniej przyszłości dla Iraku. Zachęca Irak i jego sąsiadów do czerpania z postępów poczynionych przez grupy robocze ds. energii, uchodźców i bezpieczeństwa. Unia Europejska ponawia swoją ofertę wspierania tego procesu oraz zapewnienia fachowej pomocy. W tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje propozycję Sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-moona złożoną podczas spotkania w sprawie Iraku w Nowym Jorku 22 września 2007 r., a dotyczącą utworzenia w Bagdadzie mechanizmu wsparcia w celu zintensyfikowania dialogu regionalnego. Tak w ramach procesu regionalnego, jak i stosunków dwustronnych UE zachęca wszystkie kraje ościenne do odgrywania konstruktywnej roli w działaniach na rzecz pokoju i stabilności w Iraku.

9. Rada ponawia zdecydowane poparcie dla międzynarodowego porozumienia „Compact” z Irakiem. Uważa, że realizacja ambitnego programu określonego w tym porozumieniu wymaga od Iraku silnego przywództwa i odpowiedzialności, wymaga także włączenia do procesu wprowadzania w życie porozumienia „Compact” całego społeczeństwa, szerokiego zaangażowania ze strony społeczności międzynarodowej oraz aktywnego udziału sąsiadów i partnerów Iraku w regionie. Skuteczna koordynacja wysiłków podejmowanych przez darczyńców ma zasadnicze znaczenie. Rada ponownie wyraża gotowość dalszego rozwoju ścisłej współpracy i partnerstwa z Irakiem – również za pośrednictwem funduszu IRFFI – zgodnie z priorytetami wskazanymi w międzynarodowym porozumieniu „Compact” oraz w irackiej narodowej strategii rozwoju.

10. Rada oczekuje, że prace nad tym programem będą kontynuowane z nową energią i wigorem; oczekuje również dalszych dyskusji na ten temat.

11. Rada zdecydowanie potępia atak z 3 października na polskiego ambasadora w Iraku, Edwarda Pietrzyka, w wyniku którego zginęły co najmniej dwie osoby, a ambasador reprezentujący prezydencję UE w Iraku został poważnie ranny”.

BLISKI WSCHÓD

Proces pokojowy na Bliskim Wschodzie – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada z dużym zadowoleniem przyjmuje obecną możliwość poczynienia postępów w drodze do pokoju izraelsko-palestyńskiego. Docenia wysiłki prezydenta Palestyny Mahmuda Abbasa i premiera Izraela Ehuda Olmerta oraz zachęca ich do podejmowania odważnych kroków w ich politycznym dialogu. Dialog ten musi zaowocować konkretnymi rezultatami, prowadząc do konkretnych negocjacji dotyczących ostatecznego statusu oraz do osiągnięcia wspólnego celu, jakim jest istnienie dwóch państw oraz ustanowienie niezależnego, demokratycznego i samodzielnego państwa palestyńskiego, pokojowo i bezpiecznie funkcjonującego obok Izraela i innych sąsiadów.

2. Rada wyraża pełne poparcie dla nadchodzącego spotkania na szczeblu międzynarodowym, jak zapowiedziano w oświadczeniu kwartetu z 23 września 2007 r. Rada oczekuje, że spotkanie to zapewni wsparcie stronom w ich dwustronnych dyskusjach i negocjacjach, co ma służyć szybkiemu i skutecznemu postępowi w drodze do ustanowienia państwa palestyńskiego na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, które zjednoczy wszystkich Palestyńczyków. Jest to doskonała sposobność dla partnerów regionalnych i międzynarodowych, by aktywnie wsparli angażujący wszystkie strony bliskowschodni proces pokojowy. Rada podkreśla wiodącą rolę kwartetu w przygotowaniach spotkania i wdrażaniu jego postanowień. Kluczowe znaczenie będzie miało konstruktywne zaangażowanie na dużą skalę państw arabskich. W tym kontekście UE popiera działania podejmowane przez arabską inicjatywę pokojową. Rada zwraca się do wysokiego przedstawiciela UE, by we współpracy z Komisją dokonał analizy działań UE – a w razie konieczności nieco zmienił ich kierunek – z myślą o opracowaniu planu działania UE tak, by służyło to dalszemu wspieraniu stron w toczących się negocjacjach oraz następującym po nich okresie wdrażania.

3. W celu skonsolidowania dotychczas osiągniętego postępu i wykorzystania potencjału obecnie zachodzącego procesu Rada wzywa strony do powstrzymywania się od wszelkich działań zagrażających osiągnięciu wszechstronnego, sprawiedliwego i trwałego rozwiązania zgodnego z prawem międzynarodowym. Takie działania jak postępy w negocjacjach, wzmocniona współpraca w terenie i budowanie instytucji palestyńskich powinny przebiegać jednocześnie i wzajemnie się wspierać oraz prowadzić do poprawy codziennego życia ludności palestyńskiej. UE wzywa strony do podjęcia dodatkowych kroków służących zrealizowaniu wcześniejszych zobowiązań, w tym zobowiązań wynikających z mapy drogowej i porozumienia o przemieszczaniu się osób i dostępie do Strefy Gazy (Agreement on Movement and Access).

4. Rada potwierdza swoje pełne poparcie dla prezydenta Mahmuda Abbasa i premiera Salama Fayyada. Rada wspiera przedłużenie tymczasowego mechanizmu międzynarodowego do 31 grudnia 2007 r. i jest gotowa kontynuować ekonomiczną i humanitarną pomoc niesioną Palestyńczykom oraz podkreśla, że aby pomoc ta skutecznie przyczyniała się do promowania rozwoju gospodarczego, powinien towarzyszyć jej wiarygodny proces polityczny. UE przyłącza się do wezwania kwartetu skierowanego do wszystkich krajów, które są w stanie pilnie udzielić Autonomii Palestyńskiej wsparcia finansowego i zamierza wraz z partnerami pracować na rzecz ułatwienia jak najszybszego przejścia do bezpośredniej pomocy międzynarodowej. Rada podkreśla znaczenie planowanego na grudzień spotkania darczyńców i z zadowoleniem przyjmuje ofertę Francji, która zaproponowała, że będzie gospodarzem tego spotkania.

5. Rada popiera działania przedstawiciela kwartetu Tony’ego Blaira na rzecz opracowania wraz z rządem Autonomii Palestyńskiej wieloletniej agendy wzmocnienia instytucji, pomocy w stworzeniu klimatu prawa i porządku i promowania rozwoju gospodarczego oraz oczekuje następnego sprawozdania z postępów prac.

6. Ponowne zaangażowanie i rozszerzenie działalności EUPOL COPPS stanowi istotny element wpływający na zwiększenie bezpieczeństwa. Rada oczekuje, że Izrael bezzwłocznie udzieli akredytacji dla tej misji.

7. Rada ponownie wyraża poważne zaniepokojenie sytuacją ludności w Strefie Gazy. Podkreśla znaczenie udzielania w sposób ciągły i bez przeszkód pomocy humanitarnej i pomocy w sytuacjach nagłych oraz wzywa do nieprzerwanego zapewniania podstawowych usług. Rada wzywa wszystkie zainteresowane strony do dążenia do otwarcia przejść granicznych prowadzących do i z Gazy ze względów humanitarnych i w celu prowadzenia działalności handlowej. Jest to konieczne dla zapewnienia funkcjonowania gospodarki palestyńskiej i poprawy warunków życia ludności Palestyny”.

Liban – konkluzje Rady

Rada przyjęła następujące konkluzje:

„1. Rada w najostrzejszych słowach potępia zamach bombowy dokonany przy użyciu samochodu w dniu 19 września w Bejrucie, w którym straciło życie sześć osób, w tym poseł Antoine Ghanem. Rada z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Bezpieczeństwa, dzięki której możliwe będzie udzielenie przez międzynarodową niezależną komisję śledczą ONZ władzom libańskim pomocy przy prowadzeniu dochodzenia w sprawie posła Ghanema.

2. Rada podkreśla, że ta kolejna próba wywołania destabilizacji w przeddzień wyborów prezydenckich nie może osłabić determinacji społeczeństwa libańskiego, aby zająć zdecydowane stanowisko wobec przemocy. Wzywa wszystkie libańskie partie i wszystkie istotne podmioty w tym regionie do powstrzymania się od jakichkolwiek działań, które mogłyby jeszcze bardziej zagrozić stabilności politycznej Libanu.

3. Rada bacznie obserwuje wydarzenia związane z wyborami w Libanie i przyjęła do wiadomości, że sesja parlamentu poświęcona wyborowi nowego prezydenta republiki została odroczona do 23 października. Rada apeluje o przeprowadzenie wolnych i uczciwych wyborów prezydenckich, bez ingerencji zewnętrznej i w terminie określonym w konstytucji. Rada ma nadzieję, że w ciągu najbliższych tygodni partie libańskie osiągną rozwiązanie za pomocą dialogu, w duchu zgody i w pełnym poszanowaniu dla libańskich instytucji demokratycznych i norm konstytucyjnych, przełamując w ten sposób impas polityczny w tym kraju.

4. Rada z zadowoleniem przyjmuje również zakończenie kryzysu wywołanego przez ekstremistycznych bojówkarzy w obozie dla uchodźców palestyńskich w Nahr el Bared i ponownie wyraża swoje pełne poparcie dla rządu i sił zbrojnych Libanu. Rada przyjmuje również z zadowoleniem formalne zobowiązanie się rządu libańskiego do przebudowy obozu, i w tym kontekście podkreśla znaczenie konferencji, której przewodniczył premier Siniora w dniu 10 września, a która dotyczyła rozpoczęcia serii działań związanych z niesieniem pomocy oraz poprawą stanu obozu i jego przebudową; Rada podkreśla swoją gotowość do wspierania tych starań i zachęca do kontynuowania prac w ramach komitetu ds. dialogu libańsko-palestyńskiego. Rada przypomina, że UE od dawna już udziela wsparcia dla uchodźców palestyńskich w Libanie.

5. Rada przypomina o poprzednich oświadczeniach i w dalszym ciągu jest zdecydowana wzmacniać suwerenność, nienaruszalność terytorialną, jedność i niezawisłość Libanu, zwłaszcza w myśl rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1559, 1680, 1701 i 1757. Rada z uznaniem wyraża się o ustalonym w sierpniu br. przedłużeniu UNIFIL, w który państwa członkowskie UE wnoszą istotny wkład. Ponadto UE z zadowoleniem przyjmuje prace przygotowawcze Międzynarodowego Trybunału Specjalnego”.

SPRAWY RÓŻNE

Stosunki handlowe z krajami AKP

Rada wysłuchała informacji Komisji o negocjacjach z grupą krajów i regionów Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym.

Umowami mają zostać zastąpione preferencje handlowe, czyli m.in. niższe taryfy celne zagwarantowane przez UE krajom AKP. Preferencje handlowe są wprawdzie sprzeczne z zasadami WTO, ale zostały uznane na zasadzie odstępstwa, którego obowiązywanie upływa jednak z końcem 2007 r. Negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym, rozpoczęte w roku 2002, muszą się więc zakończyć przed upływem tego roku.

WYDARZENIA PRZY OKAZJI POSIEDZENIA RADY

Podpisanie układu o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowy przejściowej z Czarnogórą

W dniu 15 października przy okazji posiedzenia Rady podpisano układ o stabilizacji i stowarzyszeniu oraz umowę przejściową pomiędzy UE a Czarnogórą. Rada przyjęła z zadowoleniem podpisanie tych umów i uznała je za ważny krok na drodze Czarnogóry ku Unii Europejskiej (zob. konkluzje Rady w sprawie Bałkanów Zachodnich, s. 20). Podpisanie umów było możliwe po przeprowadzeniu konsultacji, które miały za cel rozwiązanie problemu pisowni słowa euro w cyrylicy. W związku z tą kwestią Rada przyjęła następujące oświadczenie:

„Z uwagi na pilną potrzebę podpisania układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Czarnogórą a Unią Europejską Rada oświadcza, że w bułgarskiej wersji językowej układu między Czarnogórą a Unią Europejską użyto skrótu >>EUR<<, ponieważ wciąż istnieje różnica poglądów co do sposobu transliteracji słowa (w alfabecie łacińskim) >>EURO<< na cyrylicę. Nie stanowi to w żaden sposób precedensu dla innych aktów prawnych Unii Europejskiej. Aby rozwiązać ten techniczno-językowy problem, trzeba będzie jak najszybciej podjąć stosowną decyzję zgodnie z konkluzjami z posiedzenia Rady Europejskiej w Madrycie z grudnia 1995 roku”.

Posiedzenia z udziałem Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji

Odbyły się następujące posiedzenia:

– 8. posiedzenie Rady Współpracy UE – Armenia

– 8. posiedzenie Rady Współpracy UE – Azerbejdżan

– 8. posiedzenie Rady Współpracy UE – Gruzja

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

Zob. komunikat prasowy 13900/07.


[1] Wspólna przestrzeń gospodarcza; wspólna przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; wspólna przestrzeń bezpieczeństwa zewnętrznego; wspólna przestrzeń badań i edukacji (w tym aspekty kulturalne).


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website