Chemin de navigation

Left navigation

Additional tools

Ευρωπαϊκή Επιτροπή - Δελτίο Τύπου

Ερωτήσεις και απαντήσεις: Η Επιτροπή καθορίζει χάρτη πορείας για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης

Βρυξέλλες, 6 Δεκεμβρίου 2017

Η Επιτροπή καθορίζει χάρτη πορείας για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης

Ποια είναι τα στοιχεία της δέσμης μέτρων;

Γιατί παρουσιάζεται τώρα αυτή η δέσμη μέτρων;

Αυτή η δέσμη μέτρων αποτελεί συνέχεια της δέσμευσης του Προέδρου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην ομιλία του, το 2017, για την κατάσταση της Ένωσης, ότι θα παρουσίαζε συγκριμένα βήματα για την περαιτέρω εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ).

Σύμφωνα με την Έκθεση των Πέντε Προέδρων του Ιουνίου 2015 και τα έγγραφα προβληματισμού για την Εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και το Μέλλον των οικονομικών της ΕΕ της άνοιξης του 2017, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθορίζει χάρτη πορείας για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, καθώς και συγκεκριμένα μέτρα που πρέπει να ληφθούν τους επόμενους 18 μήνες. Επίσης, στο πλαίσιο αυτής της δέσμης υποβάλλονται ορισμένες πρωτοβουλίες. Γενικός στόχος είναι η αύξηση της ενότητας, της αποδοτικότητας και της δημοκρατικής λογοδοσίας της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης έως το 2025.

Η ισχυρή ανάκαμψη των οικονομιών της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ, με όλα τα κράτη μέλη να καταγράφουν ανάπτυξη, την ανεργία στο χαμηλότερο επίπεδό της από το 2008 και το οικονομικό κλίμα στο ευνοϊκότερο επίπεδό του από το 2000, δημιουργεί τα περιθώρια προκειμένου να υλοποιηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για μια πιο αποδοτική, δημοκρατική και ενωμένη ΟΝΕ: πρέπει να φτιάξουμε την οροφή όσο ο καιρός είναι καλός.

Οι θετικές αυτές εξελίξεις επιβεβαιώνονται και από νέα έρευνα του έκτακτου Ευρωβαρομέτρου σχετικά με τη ζώνη του ευρώ, που δημοσιεύεται σήμερα, στην οποία το 64 % όσων απάντησαν θεωρούν το ευρώ καλό για τη χώρα τους —το υψηλότερο καταγεγραμμένο ποσοστό από την εισαγωγή των χαρτονομισμάτων και των κερμάτων του ευρώ το 2002.

Η σημερινή δέσμη μέτρων αποτελεί μέρος του ευρύτερου χάρτη πορείας του Προέδρου Γιούνκερ για μια πιο ενωμένη, πιο ισχυρή και πιο δημοκρατική Ένωση καθώς και του Θεματολογίου των Ηγετών ενόψει της συνόδου στο Σιμπίου, που παρουσίασε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, όπου, στις 9 Μαΐου 2019, θα πρέπει να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

Η δέσμη, η οποία βασίζεται επίσης στις ιδέες που παρουσίασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν στην ομιλία του στη Σορβόννη τον Σεπτέμβριο, παρουσιάζεται ενόψει της γενικής συνόδου κορυφής για το ευρώ, που θα πραγματοποιηθεί στις 15 Δεκεμβρίου 2017, στην οποία οι ηγέτες της ΕΕ θα συνέλθουν για μια πρώτη συζήτηση σχετικά με τα επόμενα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, και της ειδικής συνάντησης που πρόκειται να διεξαχθεί στις 28-29 Ιουνίου 2018 με σκοπό τη λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων.

Γιατί είναι σημαντική η εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης;

Κατά τα τελευταία έτη, έχουν εκφραστεί πολλές απόψεις σχετικά με την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Οι γνώμες μπορεί να διίστανται, υπάρχει ωστόσο ευρεία συναίνεση σχετικά με την ανάγκη να σημειωθεί περαιτέρω πρόοδος. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέβαλε επίσης αποφασιστικά, ενώ έγιναν και σημαντικές συζητήσεις στην Ευρωομάδα.

Η εμβάθυνση της ΟΝΕ αποτελεί μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού: περισσότερες θέσεις απασχόλησης, ανάπτυξη, επενδύσεις, κοινωνική δικαιοσύνη και μακροοικονομική σταθερότητα. Το ενιαίο νόμισμα παρέχει στους Ευρωπαίους προστασία και ευκαιρίες, ενώ μια ισχυρή και σταθερή ζώνη του ευρώ είναι ζωτικής σημασίας για τα μέλη της, όπως και για το σύνολο της ΕΕ.

Η οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, που δεν ξεκίνησε από τη ζώνη του ευρώ, έφερε στο φως ορισμένες από τις θεσμικές αδυναμίες της ΟΝΕ της Ευρώπης. Χάρη σε μείζονες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, η ΟΝΕ είναι πλέον ισχυρότερη από ποτέ, αλλά η αρχιτεκτονική της παραμένει ατελής. Ο σημερινός χάρτης πορείας για την εμβάθυνση της ΟΝΕ απηχεί τις εναπομένουσες προκλήσεις και καθορίζει μια μελλοντική πορεία.

Η εμβάθυνση της ΟΝΕ αποτελεί μία από τις κορυφαίες προτεραιότητες της Επιτροπής του Προέδρου Γιούνκερ, όπως ορίζεται στις πολιτικές κατευθύνσεις του. Επίσης, στο πλαίσιο αυτής της δέσμης υποβάλλονται ορισμένες νέες πρωτοβουλίες. Δεν πρόκειται ούτε για τα πρώτα ούτε για τα τελευταία μέτρα στη διαδικασία ολοκλήρωσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης, αλλά για περαιτέρω σημαντικά ορόσημα στο πλαίσιο του συνολικού εγχειρήματος.

Χάρτης πορείας για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης

Τι χρονοδιάγραμμα έχει κατά νου η Επιτροπή;

Με βάση το Θεματολόγιο των Ηγετών, αναμένονται συγκεκριμένες αποφάσεις κατά τους προσεχείς μήνες. Κατά την άποψη της Επιτροπής, θα πρέπει να συμφωνηθεί ένας χάρτης πορείας, ο οποίος θα πρέπει να περιλαμβάνει σειρά μέτρων που πρέπει να ληφθούν τους επόμενους 18 μήνες. Τα μέτρα αυτά συνοψίζονται στο τέλος της ανακοίνωσης σχετικά με περαιτέρω μέτρα για την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Ενόσω θα σημειώνεται πρόοδος σε όλα αυτά τα μέτωπα, θα είναι σημαντικό να υπάρχει σαφής προσανατολισμός για την περίοδο 2019-2024, με σκοπό την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης έως το 2025. Ως εκ τούτου, με τον χάρτη πορείας που παρουσιάζεται από την Επιτροπή υπενθυμίζονται επίσης τα κύρια μέτρα που θα εξακολουθούν να είναι αναγκαία μετά το 2019, με βάση το έγγραφο προβληματισμού για την Εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να αποτελούν μέρος της κοινής συμφωνίας που πρέπει να επιτευχθεί έως τα μέσα του 2018.

Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

Γιατί η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου;

Από το 2012, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) έχει διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην παροχή βοήθειας προς τα κράτη μέλη είτε για να ανακτήσουν είτε για να διατηρήσουν την πρόσβαση στις αγορές κρατικών ομολόγων. Με τον τρόπο αυτόν συνέβαλε στη διασφάλιση της σταθερότητας της ζώνης του ευρώ συνολικά.

Ενώ η πίεση κατά τη διάρκεια της κρίσης οδήγησε στη διαμόρφωση ενός διακυβερνητικού σχήματος, ήταν ήδη σαφές την εποχή εκείνη ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε επίσης να συσταθεί στο πλαίσιο των Συνθηκών της ΕΕ.

Η ενίσχυση της θεσμικής του εδραίωσης θα βοηθήσει να δημιουργηθούν νέες συνέργειες, ιδίως όσον αφορά τη διαφάνεια, τον νομικό έλεγχο και την αποδοτικότητα των χρηματοδοτικών πόρων της ΕΕ. Επίσης, θα συμβάλει στην περαιτέρω βελτίωση της συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και της δημοκρατικής λογοδοσίας προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Επιτροπή σκοπεύει να βασιστεί στην καθιερωμένη δομή του ΕΜΣ και να συστήσει ένα νέο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (ΕΝΤ) ως ισχυρό φορέα διαχείρισης κρίσεων, που θα εδράζεται σταθερά στο νομικό πλαίσιο της Ένωσης. Ο νέος αυτός φορέας είχε ήδη προβλεφθεί από την Έκθεση των Πέντε Προέδρων, ενώ έχει ζητηθεί επίσης και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ποιες θα είναι οι λειτουργίες και τα χαρακτηριστικά του ΕΝΤ;

Το ΕΝΤ θα διαδεχθεί τον ΕΜΣ, με ουσιαστική διατήρηση των υφιστάμενων χρηματοπιστωτικών και θεσμικών δομών του, ενώ παράλληλα θα βελτιώσει την αποδοτικότητα, τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λογοδοσία του, με πλήρη σεβασμό στον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων.

Το ΕΝΤ θα εξακολουθήσει να παρέχει στήριξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στα κράτη μέλη που τη χρειάζονται, να συγκεντρώνει κεφάλαια με έκδοση τίτλων της κεφαλαιαγοράς, και να συμμετέχει σε συναλλαγές χρηματαγοράς. Επιπλέον, η πρόταση προσθέτει νέα στοιχεία:

  1. Το ΕΝΤ θα παρέχει έναν μηχανισμό ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ΕΤΕ), ενεργώντας ως δανειστής έσχατης ανάγκης και προστατεύοντας εν τέλει τους φορολογούμενους στην απίθανη περίπτωση κατά την οποία το ΕΤΕ δεν διαθέτει τους πόρους για να διευκολύνει τη συντεταγμένη εξυγίανση μιας προβληματικής τράπεζας. Η ανάπτυξη του εν λόγω μηχανισμού ασφαλείας, που θα πρέπει να είναι δημοσιονομικά ουδέτερος μεσοπρόθεσμα, είχε ήδη συμφωνηθεί από τα κράτη μέλη το 2013.
  2. Η πρόταση περιλαμβάνει τη δυνατότητα ταχύτερης λήψης αποφάσεων σε συγκεκριμένες επείγουσες καταστάσεις, με ενισχυμένη πλειοψηφία του 85 % των ψήφων, ενώ η ομοφωνία θα διατηρηθεί για όλες τις σημαντικές αποφάσεις με δημοσιονομικές επιπτώσεις.
  3. Η πρόταση προβλέπει πιο άμεση συμμετοχή του ΕΝΤ, μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη διαχείριση των προγραμμάτων χρηματοδοτικής συνδρομής.
  4. Η πρόταση αναφέρεται στη δυνατότητα ανάπτυξης νέων χρηματοδοτικών μέσων από το ΕΝΤ, τα οποία θα μπορούσαν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα για τη στήριξη ενός ενδεχόμενου μηχανισμού σταθεροποίησης στο μέλλον.

Θα έχει το ΕΝΤ πρόσβαση στους ίδιους χρηματοδοτικούς πόρους με τον ΕΜΣ;

Το ΕΝΤ θα βασιστεί στις τρέχουσες χρηματοπιστωτικές και θεσμικές δομές του ΕΜΣ, ως έχουν σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι η χρηματοδοτική δύναμη πυρός που θα διαθέτει το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο για την αντιμετώπιση κρίσεων θα είναι η ίδια με εκείνη που διαθέτει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, με συνολική δανειοδοτική ικανότητα ύψους 500 δισ. EUR. Όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του ΕΜΣ, το συμβούλιο διοικητών του ΕΝΤ θα πρέπει να είναι σε θέση να αυξάνει αυτήν τη δανειοδοτική ικανότητα αν κρίνει ότι η εν λόγω αύξηση εξυπηρετεί την επίτευξη των στόχων του.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Η πρωτοβουλία λαμβάνει τη μορφή πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 352 της ΣΛΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου απαιτείται η συγκατάθεση, και το Συμβούλιο καλούνται να εγκρίνουν αυτήν την πρόταση έως τα μέσα του 2019.

Ενσωμάτωση των ουσιωδών διατάξεων της Συνθήκης για τη Σταθερότητα, τον Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στο νομικό πλαίσιο της Ένωσης, λαμβανομένης υπόψη της κατάλληλης ευελιξίας που προβλέπεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και έχει προσδιοριστεί από την Επιτροπή από τον Ιανουάριο του 2015

Γιατί καταθέτει αυτήν την πρόταση η Επιτροπή;

Όπως και με τον ΕΜΣ, η απόφαση θέσπισης της Συνθήκης για τη Σταθερότητα, τον Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση (γνωστής επίσης και ως «Δημοσιονομικό Σύμφωνο») ως διακυβερνητικής συνθήκης το 2012 πρέπει να εκτιμηθεί στο πλαίσιο των περιστάσεων κατά τη διάρκεια της κρίσης. Ωστόσο, ήδη από τότε, χάρη στην επιμονή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής, τα 25 συμβαλλόμενα κράτη μέλη[1] δεσμεύτηκαν νομικά να ενσωματώσουν τις ουσιώδεις διατάξεις της Συνθήκης στο ενωσιακό δίκαιο πέντε χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της, ημερομηνία που αντιστοιχεί στην 1η Ιανουαρίου 2018 (βλ. άρθρο 16 της εν λόγω Συνθήκης). Στο μεταξύ, αυτό το ζήτησε ξανά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η πρόταση ακολουθεί τη λογική ότι η ενσωμάτωση διακυβερνητικών μέσων στο νομικό πλαίσιο της Ένωσης θα ενισχύσει τη δημοκρατική τους νομιμοποίηση, θα απλουστεύσει το νομικό πλαίσιο και θα μειώσει τον κίνδυνο επικαλύψεων.

Η ενσωμάτωση της Συνθήκης στο ενωσιακό δίκαιο θα παράσχει τη δυνατότητα συνεχούς και βελτιωμένης παρακολούθησης ως μέρος του συνολικού πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ. Η πρόταση λαμβάνει υπόψη την κατάλληλη ευελιξία που προβλέπεται στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και έχει προσδιοριστεί από την Επιτροπή από τον Ιανουάριο του 2015, και επομένως συνάδει πλήρως με τους ισχύοντες κανόνες που ορίζονται στο πρωτογενές και παράγωγο δίκαιο.

Τέλος, η πρόταση διατηρεί την τρέχουσα πρακτική των διακοινοβουλευτικών συνεδριάσεων που πραγματοποιούνται σε ετήσια βάση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Η πρόταση για την ενσωμάτωση του Δημοσιονομικού Συμφώνου στο νομικό πλαίσιο της Ένωσης λαμβάνει τη μορφή οδηγίας του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 126 παράγραφος 14 δεύτερο εδάφιο της ΣΛΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου πρέπει να ζητηθεί η γνώμη, και το Συμβούλιο καλούνται να εγκρίνουν αυτήν την πρόταση έως τα μέσα του 2019.

Νέα δημοσιονομικά μέσα για τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ στο πλαίσιο της Ένωσης

Η Επιτροπή παρουσιάζει ανακοίνωση σχετικά με τα νέα δημοσιονομικά μέσα για τη σταθερότητα της ζώνης του ευρώ στο πλαίσιο της Ένωσης. Η ανακοίνωση περιγράφει τέσσερις ειδικές λειτουργίες που είναι απαραίτητες για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και προτείνει τα επόμενα συγκεκριμένα βήματα για κάθε μία από αυτές. Τα προτεινόμενα μέσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους και συμβαδίζουν με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο.

  1. παροχή στήριξης για την υλοποίηση εθνικών μεταρρυθμίσεων μέσω ενός νέου εργαλείου για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και τεχνικής υποστήριξης κατόπιν αιτήματος των κρατών μελών·
  2. ειδικός μηχανισμός σύγκλισης για τα κράτη μέλη που βρίσκονται σε πορεία ένταξης στο ευρώ·
  3. μηχανισμός ασφαλείας για την Τραπεζική Ένωση μέσω του ΕΜΣ/ΕΝΤ, όπως περιγράφεται ανωτέρω· και
  4. μηχανισμός σταθεροποίησης που θα χρησιμοποιείται για τη διατήρηση των επιπέδων των επενδύσεων σε περιπτώσεις μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών.

Για να είναι αποδοτικά και να μεγιστοποιηθεί ο αντίκτυπός τους, και για τον φορολογούμενο, τα μέσα αυτά πρέπει να σχεδιαστούν και να αναπτυχθούν σε πλήρη συνέργεια με τα οικονομικά της ΕΕ του σήμερα και του αύριο. Ορισμένες δράσεις προβλέπονται για την περίοδο 2018-2020. Άλλες θα ακολουθήσουν τον Μάιο του 2018, ως μέρος των προτάσεων της Επιτροπής για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο.

Έως τα μέσα του 2018, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καλούνται να εγκρίνουν την πρόταση για την ενίσχυση του προγράμματος στήριξης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και τις αλλαγές στον κανονισμό περί κοινών διατάξεων, και να συμφωνήσουν σχετικά με έναν κοινό μηχανισμό ασφάλειας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης.

Έως τα μέσα του 2019, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καλούνται να εγκρίνουν, στο πλαίσιο των προτάσεων για το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2020, τις προτάσεις για τη στήριξη των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ειδικό μηχανισμό σύγκλισης για τα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ, και μηχανισμός σταθεροποίησης.

Στήριξη για την υλοποίηση εθνικών μεταρρυθμίσεων

Τι προτείνει η Επιτροπή;

Η Επιτροπή προβλέπει δύο συμπληρωματικά σκέλη: 1) ένα νέο εργαλείο για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, με σκοπό τη στήριξη των μεταρρυθμιστικών δεσμεύσεων των κρατών μελών· 2) τεχνική υποστήριξη για συγκεκριμένες δράσεις, κατόπιν αιτήματος των κρατών μελών.

Για την περίοδο μετά το 2020, η Επιτροπή θα υποβάλει λεπτομερείς προτάσεις τον Μάιο του 2018, ως μέρος των προτάσεών της για το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.

Ήδη κατά την περίοδο 2018-2020, η Επιτροπή προτίθεται να αναπτύξει κάποιες από αυτές τις ιδέες, με δύο τρόπους.

Πρώτον, με σκοπό να δοκιμαστεί η ιδέα του εργαλείου για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων σε πιλοτική φάση, προτείνει στοχευμένες αλλαγές στον κανονισμό περί κοινών διατάξεων που διέπει τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία (ΕΔΕΤ). Με αυτές τις αλλαγές θα δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να χρησιμοποιούν μέρος του αποθεματικού επίδοσης των εν λόγω ταμείων για τη στήριξη της υλοποίησης μεταρρυθμίσεων που έχουν προσδιοριστεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.

Δεύτερον, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθεί η διαθέσιμη τεχνική υποστήριξη για όλα τα κράτη μέλη και να διαμορφωθεί ειδικός άξονας εργασιών για κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ που βρίσκονται σε πορεία ένταξης στη ζώνη του ευρώ. Για αυτούς τους δύο λόγους, η Επιτροπή προτείνει να διπλασιαστεί η ικανότητα του υφιστάμενου —και προσφάτως συσταθέντος— Προγράμματος Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων (ΠΣΔΜ), ώστε να ανέλθει σε 300 εκατ. ΕUR έως το 2020.

Πώς θα στηρίξει το νέο εργαλείο για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων τις μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου; Πώς θα επιτευχθεί συμφωνία επί των μεταρρυθμίσεων;

Μετά το 2020, το νέο εργαλείο για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εξής:

  1. Οι μεταρρυθμίσεις θα προτείνονται από τα ίδια τα κράτη μέλη στα εθνικά τους προγράμματα μεταρρυθμίσεων με βάση τις προκλήσεις που έχουν προσδιοριστεί κατά τη διαδικασία του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.
  2. Θα ακολουθεί διαρθρωμένος διάλογος μεταξύ της Επιτροπής και του κράτους μέλους, με στόχο να προκύψει δέσμη μεταρρυθμιστικών δεσμεύσεων που θα καλύπτει σειρά μεταρρυθμίσεων οι οποίες θα πρέπει να υλοποιηθούν κατά τη διάρκεια περιόδου τριών ετών.
  3. Τα κράτη μέλη θα προτείνουν λεπτομερή δέσμη μέτρων, ορόσημα υλοποίησης και χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης, ενώ θα υποβάλλουν και έκθεση προόδου μαζί με το εθνικό τους πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.
  4. Σε μεταγενέστερο στάδιο θα μπορούσε να συμφωνηθεί δεύτερη δέσμη μεταρρυθμίσεων, για παράδειγμα κατόπιν αιτήματος νεοεκλεγείσας κυβέρνησης.
  5. Θα καθοριστούν κριτήρια για την αξιολόγηση της προόδου στα διάφορα ορόσημα. Η αξιολόγηση αυτή θα αποτελεί τη βάση για την αξιολόγηση της χρηματοδοτικής στήριξης.

Τι σημαίνει «τεχνική υποστήριξη κατόπιν αιτήματος των κρατών μελών»;

Στις αρχές του 2017, μετά από πρόταση της Επιτροπής, επετεύχθη συμφωνία για Πρόγραμμα Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων (ΠΣΔΜ) από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.
Το πρόγραμμα αυτό έχει πλέον τεθεί σε πλήρη λειτουργία και εκτελείται από την Υπηρεσία Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων της Επιτροπής.

Σκοπός του ΠΣΔΜ είναι να χρηματοδοτεί ειδικά προσαρμοσμένη τεχνική υποστήριξη προς τα κράτη μέλη ώστε να βοηθούνται στα μεταρρυθμιστικά τους σχέδια. Η στήριξη παρέχεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ μετά από σχετικό αίτημά τους, ενώ δεν απαιτείται συγχρηματοδότηση.

Από τις πρώτες αντιδράσεις προκύπτει ότι η ζήτηση υπερβαίνει κατά πολύ τα ποσά που είναι διαθέσιμα στο ΠΣΔΜ. Η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθεί σημαντικά η τεχνική υποστήριξη που παρέχεται στο πλαίσιο του ΠΣΔΜ έως το 2020. Θα προτείνει επίσης να συνεχιστούν αυτές οι δραστηριότητες και μετά το 2020.

Υποστήριξη για τα κράτη μέλη που βρίσκονται σε πορεία ένταξης στο ευρώ

Τι προτείνει η Επιτροπή;

Για την περίοδο 2018-2020, η Επιτροπή προτείνει να δημιουργηθεί ειδικός άξονας εργασιών στο πλαίσιο του Προγράμματος Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων για την παροχή στοχευμένης στήριξης στα κράτη μέλη που βρίσκονται σε πορεία ένταξης στο ευρώ.

Η στήριξη αυτή θα παρέχεται κατόπιν αιτήματος και θα καλύπτει όλες τις πολιτικές που συμβάλλουν στην επίτευξη υψηλού βαθμού σύγκλισης, όπως στη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών, το επιχειρηματικό περιβάλλον, τον χρηματοπιστωτικό τομέα, τις αγορές εργασίας και προϊόντων, και τη δημόσια διοίκηση.

Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν επίσης να αποφασίσουν να επαναπρογραμματίσουν μέρη του προϋπολογισμού τεχνικής βοήθειας που διαθέτουν στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων για έργα που πρόκειται να στηριχθούν μέσω του ΠΣΔΜ.

Για την περίοδο μετά το 2020, η Επιτροπή θα προτείνει τη δημιουργία ειδικού μηχανισμού σύγκλισης, ως στοιχείου της συνέχειας που πρόκειται να δοθεί στο Πρόγραμμα Στήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων.

Η στήριξη αυτή δεν μεταβάλλει τα επίσημα κριτήρια υιοθέτησης του ευρώ και είναι ανεξάρτητη από την επίσημη διαδικασία για την υιοθέτηση του ευρώ, η οποία υπόκειται σε ειδικό σύστημα υποβολής εκθέσεων.

Μηχανισμός ασφαλείας για την Τραπεζική Ένωση

Τι προτείνει η Επιτροπή;

Ο μηχανισμός αυτός θα ενεργοποιείται μόνον στην έσχατη περίπτωση που τα διαθέσιμα μέσα του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης δεν επαρκούν για την εξυγίανση τραπεζών. Στο πλαίσιο της σημερινής δέσμης μέτρων, η Επιτροπή προτείνει την παροχή, από το μελλοντικό Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, πιστωτικού ορίου ή εγγυήσεων προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (βλ. επίσης ανωτέρω).

Γιατί η Επιτροπή προτείνει να χρησιμεύσει το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο ως μηχανισμός ασφαλείας για την Τραπεζική Ένωση;

Η δημιουργία μηχανισμού ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης (ETE) θα διασφαλίσει ότι υπάρχει διαθέσιμη χρηματοδότηση για τη διευκόλυνση της συντεταγμένης εξυγίανσης προβληματικών τραπεζών στην περίπτωση που το ΕΤΕ δεν διαθέτει τους απαραίτητους πόρους. Ο μηχανισμός ασφαλείας συμφωνήθηκε καταρχήν ήδη το 2013.

Υπάρχει ευρεία συναίνεση ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας-το μελλοντικό Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο- είναι ο κατάλληλος για να παράσχει μηχανισμό ασφαλείας υπό μορφή πιστωτικού ορίου ή εγγυήσεων προς το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης. Παρέχει μια λύση που διαθέτει το κατάλληλο μέγεθος και είναι άμεσα διαθέσιμη. Επίσης, διαθέτει την απαιτούμενη δανειοδοτική ικανότητα, τις γνώσεις των εργασιών της αγοράς και τη φερεγγυότητα που απαιτούνται για να εκπληρώσει αποτελεσματικά τον ρόλο του κοινού μηχανισμού στήριξης.

Προτείνονται επίσης ειδικές ρυθμίσεις για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των κρατών μελών εκτός της ζώνης του ευρώ που έχουν προσχωρήσει στην Τραπεζική Ένωση, με τις οποίες διασφαλίζεται ότι όμοιες καταστάσεις εντός της Τραπεζικής Ένωσης αντιμετωπίζονται ισότιμα.

Οι φορολογούμενοι θα αναγκαστούν να πληρώσουν πάλι την εξυγίανση των προβληματικών τραπεζών;

Όχι. Αντιθέτως, η πρόταση θα προστατεύει τους φορολογούμενους ακόμη περισσότερο από ό,τι συμβαίνει σήμερα.

Το ΕΝΤ, ως μηχανισμός ασφαλείας για το Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης, αποτελεί εργαλείο έσχατης ανάγκης. Εφόσον κληθεί να αναλάβει αυτόν τον ρόλο, το ΕΝΤ θα μπορούσε να αποτελέσει αξιόπιστο πάροχο πρόσθετων κεφαλαίων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Τυχόν συνεισφορές από το ΕΝΤ προς το ΕΤΕ θα ανακτηθούν από τον τραπεζικό τομέα. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ότι οι φορολογούμενοι δεν θα επωμιστούν το κόστος που συνδέεται με την εξυγίανση των προβληματικών τραπεζών. Το τίμημα θα καταβάλλει τελικά ο τραπεζικός τομέας, γεγονός που καθιστά τον μηχανισμό ασφαλείας ουδέτερο για τα δημόσια οικονομικά σε βάθος χρόνου.

Η καθιέρωση μηχανισμού ασφαλείας θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και στα μέτρα που λαμβάνονται από το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης. Συνεπώς, θα μειωθεί στην πράξη η πιθανότητα εμφάνισης μιας κατάστασης κατά την οποία θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός ασφαλείας.

Μηχανισμός σταθεροποίησης

Γιατί χρειάζεται ένας μηχανισμός σταθεροποίησης;

Ως αποτέλεσμα της ενοποίησης της νομισματικής πολιτικής σε μια ζώνη ενιαίου νομίσματος, τα μέσα μακροοικονομικής πολιτικής που διαθέτουν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη δεν είναι πλέον τα ίδια. Μολονότι κάθε χώρα είναι διαφορετική και το μέγεθος και η διάρθρωση της οικονομίας έχουν σημασία όσον αφορά την πιθανότητα έκθεσης σε κλυδωνισμούς, η κρίση κατέδειξε τους περιορισμούς των μέσων που διαθέτουν τα μεμονωμένα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ για να απορροφούν τις επιπτώσεις μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών, με ορισμένα να χάνουν την πρόσβαση στις αγορές για τη χρηματοδότησή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα παρατεταμένη ύφεση και αρνητικές δευτερογενείς επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη.

Με έναν μηχανισμό σταθεροποίησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα παρασχεθεί η δυνατότητα ταχείας ενεργοποίησης πόρων για τα κράτη μέλη σε περιπτώσεις μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών, ώστε να συμπληρώνεται ο ρόλος των εθνικών προϋπολογισμών. Με αυτόν τον τρόπο θα βοηθηθεί η άμβλυνση των επιπτώσεων μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών, η προστασία των επενδύσεων σε περίπτωση ύφεσης και η πρόληψη του κινδύνου αρνητικών δευτερογενών επιπτώσεων. Τα ζητήματα αυτά έχουν ήδη συζητηθεί στην Έκθεση των Πέντε Προέδρων.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να προβλεφθεί ένας μηχανισμός σταθεροποίησης. Στο έγγραφο προβληματισμού για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης περιγράφηκαν τρεις επιλογές: ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Προστασίας των Επενδύσεων, για τη στήριξη προγραμματισμένων και εκ των προτέρων προσδιορισμένων επενδύσεων, π.χ. στους τομείς των υποδομών ή των δεξιοτήτων, οι οποίες, σε διαφορετική περίπτωση, ενδεχομένως να ακυρώνονταν ή να αναβάλλονταν· ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Αντασφάλισης Ανεργίας, το οποίο θα λειτουργεί ως Ταμείο Αντασφάλισης για τα εθνικά συστήματα· και ένα αποθεματικό για απρόβλεπτες περιστάσεις («rainy day fund»), το οποίο θα μπορούσε να συγκεντρώνει κεφάλαια από τα κράτη μέλη σε τακτική βάση, με ενεργοποίηση των εκταμιεύσεων σε προκαθορισμένη βάση. Όλες αυτές οι εναλλακτικές επιλογές έχουν πλεονεκτήματα και μπορούν επίσης να συνδυαστούν σε βάθος χρόνου.

Τι προτείνει η Επιτροπή;

Στην Έκθεση των Πέντε Προέδρων και στο έγγραφο προβληματισμού σχετικά με την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης καθορίζονται σημαντικές αρχές, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν: ένα μέσο σταθεροποίησης θα πρέπει να ελαχιστοποιεί τον ηθικό κίνδυνο και να μην οδηγεί σε μόνιμες μεταφορές, να υπόκειται αυστηρά σε σαφή κριτήρια και συνεχείς υγιείς πολιτικές, και δη πολιτικές που οδηγούν σε μεγαλύτερη σύγκλιση εντός της ζώνης του ευρώ, να αναπτυχθεί εντός του νομικού πλαισίου της ΕΕ, να είναι ανοικτό και διαφανές έναντι όλων των κρατών μελών της ΕΕ, και να μην επικαλύπτει τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας —του μελλοντικού Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου— ως εργαλείου διαχείρισης κρίσεων.

Αυτός ο μηχανισμός σταθεροποίησης θα συμπληρώνει τον σταθεροποιητικό ρόλο που έχουν οι εθνικοί προϋπολογισμοί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα κράτη μέλη πρέπει να εξακολουθήσουν να δημιουργούν και να διατηρούν επαρκή δημοσιονομικά αποθέματα ασφαλείας, ιδίως σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, όπως προβλέπεται από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Σε περίπτωση ύφεσης, τα κράτη μέλη θα κάνουν πρώτα χρήση των εθνικών τους αυτόματων σταθεροποιητών και μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής κατά διακριτική ευχέρεια βάσει του Συμφώνου.

Αυτό που οραματίζεται η Επιτροπή με τη σημερινή της ανακοίνωση είναι ένας μηχανισμός σταθεροποίησης ο οποίος θα συγκεντρώνει διάφορες πηγές χρηματοδότησης σε επίπεδο ΕΕ με σκοπό τη διατήρηση των εθνικών επιπέδων επενδύσεων σε περίπτωση μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών. Τούτο συνάδει με τη σημασία που αποδίδει η παρούσα Επιτροπή στις επενδύσεις ως μοχλό μακροπρόθεσμης ανάπτυξης και θα επέτρεπε την ταχύτερη εφαρμογή σε σύγκριση με τις άλλες επιλογές που συζητήθηκαν στο έγγραφο προβληματισμού για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Ως γενική αρχή, μόνο τα κράτη μέλη που συμμορφώνονται με το πλαίσιο εποπτείας της ΕΕ κατά τη διάρκεια της περιόδου που προηγείται των μεγάλων ασύμμετρων κλυδωνισμών θα πρέπει να θεωρούνται επιλέξιμα για πρόσβαση στη λειτουργία αυτή.

Σε περίπτωση μεγάλου ασύμμετρου κλυδωνισμού, και βάσει σαφών κριτηρίων επιλεξιμότητας και μηχανισμού ενεργοποίησης που έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων, το οικείο κράτος μέλος θα λαμβάνει αυτομάτως υποστήριξη, η οποία θα μπορούσε να αποτελεί συνδυασμό δανείων και επιχορηγήσεων:

  • ο προϋπολογισμός της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο θα μπορούσαν να προσφέρουν δάνεια με την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ·
  • ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα μπορούσε να προσφέρει περιορισμένη επιχορήγηση που θα εγγράφεται σε ετήσια βάση στον προϋπολογισμό·
  • ένας μηχανισμός ασφάλισης που θα βασίζεται σε εθελοντικές συνεισφορές των κρατών μελών θα μπορούσε να συμπληρώσει αυτήν την υποστηρικτική λειτουργία.

Πολλά από αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε βάθος χρόνου.

Αυτός ο μηχανισμός σταθεροποίησης προορίζεται για τη ζώνη του ευρώ, ενώ θα είναι ανοικτός σε όλους όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν. Τον Μάιο του 2018, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση για την περίοδο μετά το 2020, ως μέρος των προτάσεών της για το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο.

Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών

Γιατί η Επιτροπή υποστηρίζει τη θέσπιση θέσης Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών;

Η τρέχουσα θεσμική αρχιτεκτονική της ΟΝΕ είναι εκ φύσεως πολυσύνθετη και αναθέτει οικονομικές, δημοσιονομικές, διαρθρωτικές και χρηματοπιστωτικές πολιτικές σε διάφορους φορείς, υπό ποικίλα νομικά πλαίσια και συστήματα εποπτείας. Η θέσπιση θέσης Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών θα μπορούσε να συνδράμει στην προώθηση μεγαλύτερης συνοχής, αποδοτικότητας, διαφάνειας και δημοκρατικής λογοδοσίας της χάραξης οικονομικής πολιτικής στην ΕΕ.

Ο Υπουργός θα μπορούσε να προωθεί το γενικό συμφέρον της Ένωσης και των οικονομιών της ζώνης του ευρώ, τόσο στο εσωτερικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ θα διευκολύνει τον συντονισμό και την εφαρμογή των οικονομικών πολιτικών, συνδέοντας τις υπάρχουσες αρμοδιότητες και τη διαθέσιμη εμπειρογνωμοσύνη. Ο Υπουργός θα λογοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και θα συμμετέχει επίσης σε τακτικό διάλογο με τα εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών.

Η ιδέα θέσπισης της θέσης Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών είχε ήδη συζητηθεί στο έγγραφο προβληματισμού για την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και είχε ζητηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα της 16ης Φεβρουαρίου 2017, ενώ οι ιδέες για θέση μόνιμου Προέδρου της Ευρωομάδας είχαν ήδη συζητηθεί στη σύνοδο κορυφής της ευρωζώνης τον Οκτώβριο του 2011 και είχαν προταθεί με την Έκθεση των Πέντε Προέδρων του 2015.

Τι ρόλους θα έχει ο Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών;

Ο Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών θα μπορούσε να λειτουργεί ως Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, να προεδρεύει στην Ευρωομάδα, να επιβλέπει τις εργασίες του νέου Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και να είναι υπόλογος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα καθήκοντα ή οι αρμοδιότητες του Υπουργού δεν θα επικαλύπτουν ήδη υπάρχοντα καθήκοντα ή αρμοδιότητες. Αντιθέτως, ο Υπουργός θα ενεργεί ώστε να δημιουργούνται συνέργειες μεταξύ των υφιστάμενων υπηρεσιών με σκοπό τη συμβολή στην αποδοτικότερη οικονομική διακυβέρνηση στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ.

Η προβλεπόμενη στην ανακοίνωση «διπλή ιδιότητα», σύμφωνα με την οποία ο Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών είναι ταυτόχρονα μέλος της Επιτροπής και Πρόεδρος της Ευρωομάδας, είναι ήδη εφικτή δυνάμει των ισχυουσών Συνθηκών. Το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 14 σχετικά με την Ευρωομάδα, το οποίο προσαρτάται στις Συνθήκες, προβλέπει ότι «οι Υπουργοί των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ εκλέγουν ανά δυόμισι έτη πρόεδρο, με πλειοψηφία των εν λόγω κρατών μελών».

Τι αρμοδιότητες και καθήκοντα θα έχει ο Ευρωπαίος Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών;

Η Επιτροπή παρουσιάζει σήμερα μια επισκόπηση των ενδεχόμενων καθηκόντων. Ο Υπουργός θα μπορούσε να αναλάβει αρμοδιότητες για την ενίσχυση της συνολικής συνοχής και αποδοτικότητας στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής της ΕΕ. Οι αρμοδιότητες αυτές θα συμπληρώνουν και θα διευκολύνουν την άσκηση των εθνικών αρμοδιοτήτων, και κατά την αλληλεπίδρασή τους σε επίπεδο ΕΕ, χωρίς να παρεμβαίνουν σε εθνικές αρμοδιότητες ή να επικαλύπτουν εθνικά καθήκοντα.

Ο Υπουργός θα είναι υπεύθυνος να προωθεί το γενικό συμφέρον της ΕΕ και των οικονομιών της ζώνης του ευρώ, ενεργώντας ως βασικός συνομιλητής έναντι των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ, των κρατών μελών και του ευρέος κοινού. Ο ρόλος αυτός θα μπορούσε να επεκταθεί στην αλληλεπίδραση με διεθνείς εταίρους όπου ο Υπουργός θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εκπροσωπεί την ΕΕ σε συνόδους διεθνών χρηματοδοτικών οργανισμών.

Ο Υπουργός θα προάγει και θα ενισχύει τον συντονισμό και την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων στα κράτη μέλη. Ο Υπουργός θα είναι επίσης αρμόδιος για τον καθορισμό κατάλληλης δημοσιονομικής πολιτικής για τη ζώνη του ευρώ συνολικά. Τέλος, ο Υπουργός θα μπορούσε να συντονίζει τη χρήση των σχετικών δημοσιονομικών μέσων της ΕΕ και της ζώνης του ευρώ ώστε να μεγιστοποιείται η αποδοτικότητα και η αποτελεσματικότητά τους στην επιδίωξη των προτεραιοτήτων πολιτικής της ΕΕ.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Η Επιτροπή καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να εξετάσουν τις ιδέες που παρουσιάζονται στο πλαίσιο αυτής της δέσμης μέτρων, με σκοπό να επιτευχθεί κοινή συμφωνία σχετικά με τους ρόλους και τα καθήκοντα του Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών έως τα μέσα του 2019.

Η θέσπιση θέσης Ευρωπαίου Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών θα μπορούσε να συνεχιστεί διαδοχικά, στο πλαίσιο ρυθμίσεων των υφιστάμενων Συνθηκών:

  • Ο ρόλος του Υπουργού ως Αντιπροέδρου της Επιτροπής θα μπορούσε να καθιερωθεί στο πλαίσιο του διορισμού της επόμενης Επιτροπής από τον Νοέμβριο του 2019.
  • Η Ευρωομάδα θα μπορούσε να συμφωνήσει ανεπίσημα να εκλέξει τον Υπουργό ως Πρόεδρό της για δύο συνεχόμενες θητείες, ώστε να συγχρονιστεί η θητεία του με τη θητεία της Επιτροπής.

[1] Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελλάδα, Εσθονία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Κύπρος, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Σουηδία, και Φινλανδία.

MEMO/17/5006

Αρμόδιοι επικοινωνίας:

Ερωτήσεις του κοινού: Europe Direct τηλεφωνικά 00 800 67 89 10 11 ή με ηλεκτρονικό μήνυμα


Side Bar