Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska - Zestawienie informacji

Główne elementy umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią

Bruksela, 6 lipca 2017 r.

Po przeprowadzeniu 18 intensywnych i konstruktywnych rund negocjacyjnych i odbyciu kilku posiedzeń na szczeblu technicznym i politycznym, UE i Japonia osiągnęły polityczne porozumienie co do zasady w sprawie umowy o partnerstwie gospodarczym. Negocjacje rozpoczęto w 2013 r.

Umowa o partnerstwie gospodarczym zwiększy handel towarami i usługami oraz stworzy nowe możliwości inwestycyjne. Poprawi ona również sytuację unijnych eksporterów i inwestorów na japońskim rynku, wprowadzając jednocześnie silne gwarancje chroniące standardy i wartości UE. Zawarcie tej umowy przyczyni się do utrwalenia wiodącej roli Europy w określaniu zasad handlu międzynarodowego i wyśle również silny sygnał, że rozwiązaniu globalnych problemów służy współpraca, a nie protekcjonizm.

Po osiągnięciu przełomu w negocjacjach, który zakomunikowano podczas szczytu UE–Japonia w Brukseli w dniu 6 lipca 2017 r., negocjatorzy będą kontynuowali prace w celu uzgodnienia pozostałych kwestii technicznych i opracowania ostatecznego tekstu porozumienia przed końcem roku.

Przejrzystość

Podczas całego procesu negocjacji Komisja traktowała priorytetowo kwestie przejrzystości. Mandat Komisji do prowadzenia negocjacji został zatwierdzony jednogłośnie przez wszystkie rządy UE. Państwa członkowskie i Parlament Europejski są informowane na bieżąco o każdym etapie negocjacji. Zorganizowano dziesiątki spotkań z członkami parlamentów krajowych i przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego w celu przedyskutowania toczących się negocjacji. Komisja udostępniła online dokumenty negocjacyjne i sprawozdania z rund negocjacyjnych. W dniu, w którym ogłoszono osiągnięcie porozumienia politycznego, Komisja opublikowała porozumienie polityczne wysłane do wszystkich 28 stolic państw członkowskich UE i do Parlamentu Europejskiego w celu poinformowania ich o dokonanych uzgodnieniach. Opublikowano również kilka rozdziałów, które zostały już uzgodnione co do zasady. Przejrzystość pozostanie dla Komisji priorytetem najwyższej wagi, aż do czasu uzgodnienia ostatecznego tekstu umowy o partnerstwie gospodarczym.

Umowa o Partnerstwie Gospodarczym

Od czasu rozpoczęcia rokowań w 2013 r. zakres i stopień szczegółowości umowy negocjowanej z Japonią wzrosły w takim stopniu, że bardziej pasuje do niej określenie „umowa o partnerstwie gospodarczym”. Podobnie jak w przypadku innych umów zawartych niedawno przez Unię Europejską, partnerstwo z Japonią wykracza poza kwestie czysto handlowe. Umowa ta wzmacnia poważnie nasze partnerstwo, które będzie nadal rozwijane w przyszłości. Nazwa umowy nie ma żadnych skutków prawnych.

Harmonogram

Osiągnięte dzisiaj porozumienie co do zasady nie oznacza jeszcze końca procesu. Zespoły negocjacyjne obu stron będą kontynuować prace w celu szybkiego sfinalizowania tekstu umowy. Jest to konieczne, aby można było wkrótce rozpocząć kolejne etapy procesu przyjęcia umowy, tzn. przegląd prawny, a następnie tłumaczenie na wszystkie języki urzędowe UE. Powinniśmy starać się zakończyć ten proces do połowy 2018 r., a następnie dążyć do wejścia w życie umowy na początku 2019 r.

Zniesienie ceł – z chwilą wejścia w życie partnerstwa gospodarczego zostaną zniesione cła na ponad 90 proc. eksportu z UE do Japonii. Pełne wdrożenie umowy doprowadzi do zniesienia ceł na 97 proc. towarów importowanych przez Japonię z UE (w pozycjach taryfowych), a pozostałe pozycje taryfowe będą stopniowo liberalizowane w drodze kontyngentów taryfowych lub obniżek stawek celnych. Dzięki tym zmianom eksporterzy z UE będą oszczędzać na cłach około 1 mld euro rocznie.

Produkty rolne i spożywcze – Japonia jest bardzo cennym rynkiem eksportowym dla europejskich rolników i producentów żywności. Wartość rocznego eksportu UE do Japonii przekracza 5,7 mld euro, co już teraz czyni z tego państwa czwarty największy rynek dla unijnych produktów rolnych. Z czasem około 85 proc. unijnych produktów rolno-spożywczych (w pozycjach taryfowych) eksportowanych do Japonii będzie całkowicie wolne od cła. Odpowiada to 87 proc. wartości obecnego eksportu produktów rolno-spożywczych.

Umowa zniesie lub radykalnie zmniejszy wysokość ceł nakładanych na produkty rolne, których eksportem UE jest bardzo zainteresowana (takie jak wieprzowina, będąca najważniejszym produktem rolnym eksportowanym z UE do Japonii), zapewniając bezcłowy handel przetworzonym mięsem wieprzowym i niemal zerowe cła na eksport świeżego mięsa wieprzowego. W ciągu 15 lat cła na wołowinę zostaną obniżone z 38,5 proc. do 9 proc. w przypadku znacznej ilości produktów z mięsa wołowego.

Wartość eksportu win z UE do Japonii wynosi już blisko jeden miliard euro rocznie i jest to drugi najważniejszy produkt rolniczy eksportowany przez UE do Japonii (w kategoriach wartości eksportu). Cła na wina zostaną zniesione od samego początku, podobnie jak cła na inne napoje alkoholowe.

UE jest już obecnie głównym eksporterem serów na rynku japońskim, a umowa o wolnym handlu zniesie wysokie cła (wynoszące obecnie 29,8 proc.) na wiele typów serów twardych, takich jak cheddar i gouda oraz wprowadzi bezcłowy kontyngent na sery świeże, takie jak mozzarella. Umowa między UE a Japonią doprowadzi również do zniesienia (po okresie przejściowym) ceł na przetworzone produkty rolne, takie jak makarony, czekolady, proszek kakaowy, cukierki, wyroby cukiernicze, herbatniki, pochodne skrobi, przetworzone pomidory i sos pomidorowy. Pojawią się również znaczne kontyngenty (o zerowej lub obniżonej stawce celnej) na eksport z UE słodu, skrobi ziemniaczanej, odtłuszczonego mleka w proszku, masła i serwatki.

Oznaczenia geograficzne – umowa między UE a Japonią uznaje szczególny status na rynku japońskim ponad 200 europejskich produktów rolnych mających określone europejskie pochodzenie geograficzne, które identyfikuje tzw. oznaczenie geograficzne, i zapewnia ich ochronę na rynku japońskim; przykładami takich oznaczeń geograficznych są Roquefort, Aceto Balsamico di Modena, Prosecco, Jambon d'Ardenne, Tiroler Speck, Polska Wódka, Queso Manchego, Lübecker Marzipan i Irish Whiskey. Produkty te będą miały w Japonii taki sam poziom ochrony, jaki przysługuje im obecnie w UE.

Produkty przemysłowe – cła na produkty przemysłowe zostaną całkowicie zniesione, na przykład w sektorach, w których UE jest bardzo konkurencyjna, takich jak chemikalia, tworzywa sztuczne i kosmetyki, a także wyroby tekstylne i odzież. W dniu wejścia umowy w życie zniesiony zostanie obecny system kontyngentów na skóry i obuwie, który znacznie utrudnia eksport tych produktów z UE. W tym samym dniu cła na obuwie zostaną obniżone z 30 proc. do 21 proc., a następnie całkowicie zniesione w ciągu 10 lat. Cła na eksportowane przez UE produkty skórzane, takie jak torebki, zostaną zniesione w ciągu 10 lat, podobnie jak cła na produkty, przed których eksportem Japonia zawsze mocno chroniła swój rynek, takie jak buty sportowe czy narciarskie.

Rybołówstwo – przestaną być stosowane kontyngenty przywozowe, a obie strony zniosą wszystkie cła, co przełoży się na niższe ceny dla konsumentów w UE i większe możliwości eksportowe dla unijnego przemysłu.

Leśnictwo – całkowicie zniesione zostaną cła na wszystkie produkty drzewne; w przypadku produktów o priorytetowym znaczeniu cła będą znoszone stopniowo, w ciągu siedmiu lat. Większość ceł na produkty drzewne zostanie zniesiona natychmiast, a w przypadku niektórych mniej istotnych pozycji taryfowych – po upływie 10 lat.

Połowy wielorybów i nielegalne pozyskiwanie drewna

UE zakazała importu produktów z wielorybów już ponad 35 lat temu i zakaz ten nie zmieni się po zawarciu umowy o partnerstwie gospodarczym. UE i jej państwa członkowskie są zaangażowane w ochronę wielorybów i konsekwentnie wyrażają poważne zastrzeżenia wobec połowu wielorybów do celów naukowych. Wieloryby są objęte specjalną ochroną na mocy prawa unijnego. Ponadto UE ściśle egzekwuje zakaz handlu na mocy Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES). UE wyraża swoje stanowisko w kwestii połowu wielorybów przez wszystkie państwa trzecie, w tym Japonię, zarówno w drodze stosunków bilateralnych, jak i na forach międzynarodowych, które są najbardziej właściwe w tej kwestii – takich jak na przykład Międzynarodowa Komisja Wielorybnicza, w ramach której współpracujemy z partnerami podzielającymi nasze stanowisko, aby zwrócić uwagę Japonii na kwestię wielorybnictwa. Ogłoszona dzisiaj umowa będzie zawierać rozdział dotyczący zrównoważonego rozwoju. Jego postanowienia ustanowią dodatkową platformę dialogu i współpracy między UE a Japonią w kwestiach dotyczących środowiska, które są ważne w kontekście wymiany handlowej.

W tekście umowy znajdzie się też podzielane przez UE i Japonię wspólne zobowiązanie do walki z nielegalnym pozyskiwaniem drewna i handlem takim drewnem. Handel nielegalnie pozyskiwanym drewnem nie stanowi spornej kwestii dla UE i Japonii. W UE obowiązują jednoznaczne przepisy dotyczące nielegalnego pozyskiwania drewna, podobnie jak w Japonii. Obaj partnerzy posiadają systemy certyfikacji i nadzoru, które zapobiegają przywozowi nielegalnie pozyskanego drewna. UE i Japonia będą ponadto ściśle współpracować z państwami trzecimi, aby pomagać im w utworzeniu skutecznych mechanizmów zwalczających ten problem.

Bariery pozataryfowe – podczas negocjacji pomiędzy UE a Japonią omówiono wiele środków pozataryfowych, które stanowiły do tej pory problem dla unijnych przedsiębiorstw, gdyż niektóre japońskie wymogi techniczne i procedury certyfikacji często utrudniają eksportowanie do Japonii bezpiecznych produktów europejskich. Umowa przyczyni się w dużym stopniu do ułatwienia dostępu unijnych przedsiębiorstw do japońskiego rynku, który cechuje wysoki stopień regulacji. Poniżej przedstawiono przykłady takich barier, które udało się skutecznie wyeliminować.

  • Pojazdy silnikowe – umowa zapewnia pełne dostosowanie się przez Japonię i UE do tych samych norm międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa produktów i ochrony środowiska, co oznacza, że europejskie samochody będą podlegały tym samym wymogom zarówno w UE, jak i w Japonii, i nie będą musiały podlegać ponownym badaniom i certyfikacji w przypadku ich eksportu do Japonii. Zobowiązanie się Japonii do stosowania międzynarodowych norm dotyczących samochodów znacznie uprości unijny eksport samochodów do tego państwa. Porozumienie to kładzie również fundamenty pod jeszcze ściślejszą współpracę UE i Japonii na forach ustalających normy międzynarodowe. Z myślą o szybkim rozstrzyganiu sporów między stronami dotyczących pojazdów silnikowych umowa wprowadza specjalny mechanizm, podobny do tego uzgodnionego w ramach umowy o wolnym handlu zawartej między UE a Koreą. Umowa zawiera również mechanizm ochronny i klauzulę umożliwiające UE przywrócenie ceł w przypadku (ponownego) wprowadzenia przez Japonię pozataryfowych barier dla unijnego eksportu pojazdów. Umowa pozwoli również eksportować do Japonii – bez wprowadzania dodatkowych modyfikacji technicznych – pojazdy napędzane wodorem, które mają unijną homologację.
  • Wyroby medyczne – w listopadzie 2014 r. Japonia przyjęła międzynarodowe normy dotyczące systemów zarządzania jakością, na których opiera się unijny system zarządzania stosowany do wyrobów medycznych. Dzięki temu spadły znacząco koszty certyfikacji europejskich wyrobów eksportowanych do Japonii.
  • Etykietowanie wyrobów włókienniczych – w marcu 2015 r. Japonia przyjęła międzynarodowy system etykietowania wyrobów włókienniczych podobny do stosowanego w UE. W związku z tym nie będzie już dłużej konieczne zmienianie etykiet na każdej sztuce odzieży eksportowanej do Japonii.
  • Paraleki, wyroby medyczne i kosmetyki – w dniu 1 stycznia 2016 r. został ostatecznie zniesiony skomplikowany i prowadzący do powielania obowiązków system notyfikacji, który utrudniał wprowadzanie na japoński rynek wielu europejskich produktów farmaceutycznych, wyrobów medycznych i kosmetyków.
  • Piwo – począwszy od 2018 r. europejskie piwa mogą być eksportowane do Japonii jako „piwo”, a nie jako „napój o niskiej zawartości alkoholu”. Zmiana ta ujednolici również opodatkowanie, dzięki czemu znikną dotychczasowe różnice w opodatkowaniu w zależności od rodzaju piwa.

Umowa o partnerstwie gospodarczym zawiera ponadto ogólne zasady dotyczące określonych rodzajów barier pozataryfowych, co pomoże zapewnić równe warunki działania dla europejskich produktów eksportowanych do Japonii oraz zwiększy przejrzystość i przewidywalność.

  • Bariery techniczne w handlu – umowa kładzie nacisk na wzajemne zobowiązanie się Japonii i UE do zapewnienia, aby ich normy i regulacje techniczne opierały się – w możliwie jak największym stopniu – na normach międzynarodowych. W połączeniu z postanowieniami dotyczącymi środków pozataryfowych, zobowiązanie to stanowi dobrą wiadomość dla europejskich eksporterów produktów elektronicznych, farmaceutycznych, włókienniczych i chemicznych. Stosowanie norm międzynarodowych ułatwi na przykład uzyskanie zgodności z japońskimi przepisami dotyczącymi etykietowania produktów spożywczych i obniży koszty.
  • Środki sanitarne i fitosanitarne – umowa stworzy bardziej przewidywalne otoczenie regulacyjne dla unijnych produktów eksportowanych do Japonii. UE i Japonia zgodziły się uprościć procedury zatwierdzania i dopuszczania na rynek oraz są zgodne, że procedury przywozowe powinny przebiegać bez nieuzasadnionych opóźnień, tak aby niepotrzebna biurokracja nie blokowała eksporterów. Umowa nie zaniży norm bezpieczeństwa, ani nie będzie wymagać od stron zmiany prowadzonej przez nie polityki krajowej w takich kwestiach jak stosowanie hormonów lub organizmów zmodyfikowanych genetycznie (GMO).

Handel usługami – wartość usług eksportowanych przez UE do Japonii wynosi około 28 mld euro rocznie. Negocjowana umowa ułatwi unijnym firmom świadczenie usług na bardzo lukratywnym rynku japońskim. Zawiera ona szereg postanowień, które stosuje się horyzontalnie do wszelkiego rodzaju handlu usługami, takie jak klauzula potwierdzająca prawa stron do wprowadzania regulacji. Umowa podtrzymuje prawo organów państw członkowskich UE do utrzymania status quo w dziedzinie usług publicznych i nie będzie zmuszać rządów do prywatyzowania lub deregulacji jakichkolwiek usług publicznych na poziomie krajowym ani lokalnym. Organy państw członkowskich zachowują również prawo do przywrócenia publicznego charakteru usługom, które są obecnie świadczone przez sektor prywatny. Europejczycy będą nadal samodzielnie decydowali o tym, jak ma wyglądać na przykład ich służba zdrowia, edukacja czy dostawy wody.

  • Usługi pocztowe i kurierskie – umowa zawiera postanowienia dotyczące obowiązków świadczenia usługi powszechnej, procedur granicznych, koncesji i niezależności organów regulacyjnych. Umowa wyrówna ponadto warunki działania unijnych dostawców usług pocztowych i kurierskich oraz ich japońskich konkurentów, takich jak Japan Post.
  • Telekomunikacja – umowa zawiera postanowienia, których celem jest stworzenie równych warunków działania dla dostawców usług telekomunikacyjnych, i postanowienia dotyczące takich kwestii, jak obowiązek świadczenia usługi powszechnej, przenoszenie numerów telefonów, roaming oraz poufność komunikacji.
  • Międzynarodowe usługi w zakresie transportu morskiego – umowa przewiduje obowiązek utrzymywania otwartego i niedyskryminacyjnego dostępu do międzynarodowych usług morskich (transportu i usług powiązanych), a także dostępu do portów i usług portowych.
  • Usługi finansowe – umowa zawiera szczegółowe definicje, wyjątki i ograniczenia dotyczące nowych usług finansowych, organów samoregulacyjnych, systemów płatniczych i rozliczeniowych oraz przejrzystości, a także zasady dotyczące usług ubezpieczeniowych świadczonych przez podmioty działające w sektorze usług pocztowych. Wiele z nich opiera się na zasadach opracowanych w ramach Światowej Organizacji Handlu, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki sektora usług finansowych.
  • Tymczasowy przepływ pracowników przedsiębiorstwa – umowa zawiera najbardziej postępowe postanowienia dotyczące przepływu osób do celów działalności gospodarczej (zgodnie z GATS nazywany „Sposobem 4”), jakie udało się dotychczas wynegocjować UE. Postanowienia te obejmują wszystkie tradycyjne kategorie pracowników, takie jak osoby przenoszone wewnątrz przedsiębiorstwa, osoby odbywające wizyty służbowe w celach inwestycyjnych, usługodawcy kontraktowi i osoby wykonujące wolne zawody, jak również nowe kategorie, takie jak osoby odbywające krótkoterminowe wizyty służbowe i inwestorzy. UE i Japonia uzgodniły również, że osobom będącym usługodawcami albo pracującym dla usługodawcy (objętym postanowieniami dotyczącymi „Sposobu 4”) będą mogły towarzyszyć małżonkowie i dzieci. Postanowienia te będą wspierać inwestycje w obu kierunkach.

Przedsiębiorstwa państwowe – przedsiębiorstwa państwowe dokonujące transakcji kupna i sprzedaży na rynkach komercyjnych nie będą mogły traktować przedsiębiorstw, usług lub produktów pochodzących z UE inaczej niż przedsiębiorstw, usług i produktów pochodzących z Japonii. W ten sposób dąży się do zapewnienia równych warunków działania dla przedsiębiorstw publicznych i prywatnych.

Zamówienia publiczne – w 48 głównych miastach Japonii, których liczba ludności wynosi od 300 000 do 500 000 mieszkańców, unijne przedsiębiorstwa będą mogły składać oferty w przetargach na zamówienia publiczne na równych warunkach z przedsiębiorstwami japońskimi. Umowa usuwa również istniejące obecnie bariery w dostępie do rynku zamówień publicznych w sektorze kolejowym.

Inwestycje

Umowa ma na celu wspieranie inwestycji między UE a Japonią oraz stworzenie bardziej przyjaznego klimatu dla biznesu. Tekst umowy potwierdza jednak wyraźnie prawo każdej ze stron do wprowadzania regulacji w celu osiągnięcia uzasadnionych celów polityki, które przedstawiono w formie niewyczerpującego wykazu.

Jeżeli chodzi o ochronę inwestycji, w toku negocjacji UE przedstawiła Japonii zmienioną propozycję dotyczącą systemu sądów ds. inwestycji. Dla Unii nie ulega wątpliwości, że konwencjonalny system rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem (tzw. system ISDS) należy już do przeszłości.

Ochrona danych

Ochrona danych stanowi prawo podstawowe w Unii Europejskiej i w związku z tym nie podlega negocjacjom. Prywatność to nie towar, którym można handlować. Od stycznia 2017 r. Unia Europejska i Japonia prowadzą dialog mający na celu ułatwienie przekazywania danych osobowych do celów wymiany handlowej, przy jednoczesnym zapewnieniu najwyższego poziomu ochrony danych. Celem jest stworzenie pomostu pomiędzy japońskim a unijnym prawodawstwem w dziedzinie ochrony danych przez „decyzje w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych”, które zagwarantują wysokie standardy ochrony danych zarówno w UE, jak i w Japonii. UE i Japonia unowocześniły i wzmocniły swoje prawne systemy ochrony danych – w Unii przyjęto ogólne rozporządzenie o ochronie danych, które weszło w życie w ubiegłym roku, a w Japonii nową ustawę o ochronie prywatności, która weszła w życie w maju. Obaj partnerzy posiadają więc już bardzo zbliżone systemy, które gwarantują wysoki poziom ochrony danych osobowych. Takie decyzje mogą stanowić uzupełnienie umów handlowych i potęgować płynące z nich korzyści. Komisja wydaje decyzję w sprawie odpowiedniej ochrony danych osobowych, gdy ustali, że państwo trzecie zapewnia – poprzez swoje prawo krajowe lub w drodze zobowiązań międzynarodowych – poziom ochrony danych osobowych porównywalny z poziomem ochrony w Unii Europejskiej. Zakończenie tego dialogu jest planowane na początek 2018 r. (zob. również niedawne oświadczenie w tej sprawie). 

Prawa własności intelektualnej – porozumienie opiera się na zobowiązaniach podjętych przez obie strony w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) i wzmacnia te zobowiązania – w każdym przypadku zgodnie z własnym prawodawstwem UE. Umowa zawiera postanowienia dotyczące ochrony tajemnic przedsiębiorstwa, znaków towarowych, praw autorskich, patentów, minimalnych wspólnych zasad ochrony danych odnoszących się do badań regulacyjnych produktów farmaceutycznych, a także cywilnoprawnych przepisów egzekwujących prawa własności intelektualnej.

Zrównoważony rozwój – umowa zawiera wszystkie najważniejsze elementy unijnego podejścia w zakresie zrównoważonego rozwoju i jest zgodna z innymi umowami handlowymi zawartymi w ostatnim czasie przez UE. UE i Japonia zobowiązują się do wdrożenia podstawowych norm pracy opracowanych przez Międzynarodową Organizację Pracy oraz międzynarodowych porozumień w zakresie ochrony środowiska, w tym Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu i porozumienia klimatycznego z Paryża. UE i Japonia zobowiązały się, że nie będą obniżać standardów pracy i ochrony środowiska określonych w ich prawie krajowym, aby przyciągnąć handel i inwestycje. Strony zobowiązują się także do ochrony zasobów naturalnych i zrównoważonego zarządzania nimi, a także do podjęcia działań na rzecz różnorodności biologicznej oraz zrównoważonego charakteru leśnictwa i rybołówstwa. UE i Japonia postanowiły, że będą promować społeczną odpowiedzialność przedsiębiorstw oraz inne praktyki handlowe i inwestycyjne, które przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju. Umowa ustanawia mechanizmy umożliwiające społeczeństwu obywatelskiemu kontrolowanie, czy zobowiązania podjęte w dziedzinie handlu i zrównoważonego rozwoju są realizowane. Inny mechanizm wprowadzony umową służy wiążącemu rozstrzyganiu sporów w tej dziedzinie i obejmuje konsultacje rządowe oraz korzystanie z niezależnego zespołu ekspertów.

Ład korporacyjny – w umowie handlowej zawieranej przez UE po raz pierwszy znajdzie się rozdział poświęcony ładowi korporacyjnemu. Jego postanowienia opierają się na zasadach ładu korporacyjnego opracowanych przez G20/OECD i uwzględniają najlepsze praktyki i zasady stosowane w tej dziedzinie w UE i w Japonii. UE i Japonia zobowiązują się do przestrzegania głównych zasad i celów, takich jak przejrzystość i ujawnianie informacji dotyczących spółek notowanych na rynku regulowanym; odpowiedzialność kierownictwa spółki wobec akcjonariuszy; odpowiedzialne podejmowanie decyzji w oparciu o obiektywną i niezależną ocenę; skuteczne i sprawiedliwe wykonywanie praw akcjonariuszy; przejrzystość i uczciwość transakcji przejmowania przedsiębiorstw.

Konkurencja – umowa określa ważne zasady, zapewniające, aby obie strony zobowiązały się do wprowadzenia kompleksowych reguł konkurencji i wprowadzały je w życie w przejrzysty i niedyskryminacyjny sposób.

Mechanizm rozstrzygania sporów między państwami – umowa zapewnia pełne przestrzeganie wynikających z niej praw i obowiązków. Wprowadza ona sprawnie działający, skuteczny i przejrzysty mechanizm zapobiegania sporom pomiędzy UE a Japonią i rozstrzygania tych sporów; umowa zawiera także ustalony z góry wykaz wykwalifikowanych i doświadczonych członków organu rozstrzygania sporów.

Zwalczanie nadużyć finansowych – bazując na propozycji przedstawionej przez UE, obie strony włączą do umowy o partnerstwie gospodarczym klauzulę dotyczącą zwalczania nadużyć finansowych. Wprowadzenie tej klauzuli stanowi dla UE warunek przyznania preferencji taryfowych na rzecz każdego państwa trzeciego. Umożliwia ona UE cofnięcie preferencji taryfowych w przypadku nadużyć finansowych i odmowę współpracy, a jednocześnie chroni przed negatywnymi skutkami podmioty gospodarcze działające zgodnie z prawem. Celem klauzuli jest zapobieganie nadużywaniu preferencyjnego traktowania taryfowego.

Dodatkowe informacje

24. szczyt UE–Japonia: wspólne oświadczenie

Wspólna deklaracja w sprawie ochrony danych

Komunikat Prasowy: UE i Japonia osiągnęły porozumienie co do zasady w sprawie umowy o partnerstwie gospodarczym

Strona internetowa ze zdjęciami i nagraniami ze szczytu i negocjacji (do pobrania)

Zestawienia tematyczne i materiały graficzne dotyczące umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią

Historie eksporterów: Europejscy eksporterzy wchodzą na japoński rynek

Uzgodnione rozdziały i dokumenty negocjacyjne

Porozumienie co do zasady – sprawozdanie przedłożone państwom członkowskim

Blog komisarz Malmström: Porozumienie z Japonią

Przejrzystość rokowań: posiedzenia i dokumenty

Więcej informacji na temat umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią

Więcej o stosunkach handlowych między UE a Japonią

MEMO/17/1903

Kontakty z mediami:

Zapytania od obywateli: Serwis Europe Direct – tel. [ 00 800 67 89 10 11 ] lub e-mail


Side Bar