Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska

MEMO

Bruksela, 13 lutego 2013 r.

Unia Europejska i Stany Zjednoczone rozpoczną negocjacje w sprawie transatlantyckiego partnerstwa w dziedzinie handlu i inwestycji

Unia Europejska i Stany Zjednoczone podjęły decyzję o pogłębieniu wzajemnych stosunków gospodarczych i rozpoczęciu negocjacji w sprawie kompleksowej umowy w dziedzinie handlu i inwestycji. Jeśli negocjacje zakończą się pomyślnie, umowa między UE i USA będzie największą w historii dwustronną umową handlową, a jej skutkiem może być zwiększenie o 0,5 % rocznych wyników gospodarczych UE.

Dzięki tym negocjacjom Stany Zjednoczone i Unia Europejska zyskają możliwość nie tylko rozszerzenia handlu i inwestycji po obu stronach Atlantyku, ale również wypracowania ogólnych zasad, które mogą przyczynić się do wzmocnienia wielostronnego systemu handlowego – podkreślili we wspólnym oświadczeniu (MEMO/13/94) prezydent Stanów Zjednoczonych Ameryki Barack Obama, przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso i przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy.

Transatlantycka umowa w dziedzinie handlu i inwestycji ma wykraczać poza klasyczne podejście zakładające znoszenie ceł i otwieranie rynków dla inwestycji, usług i zamówień publicznych. Celem umowy będzie ponadto dostosowanie zasad i technicznych norm produktów, bo to właśnie one stanowią obecnie najważniejszą barierę w transatlantyckiej wymianie handlowej. Z badań wynika, że dodatkowe koszty wynikające z takich różnic regulacyjnych odpowiadają należnościom taryfowym w wysokości ponad 10 %, a dla niektórych sektorów nawet 20 %, przy czym tradycyjne stawki celne wynoszą około 4 %.

Decyzja w sprawie negocjacji jest zwieńczeniem ubiegłotygodniowych rozmów w Waszyngtonie z udziałem komisarza UE ds. handlu Karela de Guchta i przedstawiciela USA ds. handlu Rona Kirka. Przewodnicząc powołanej w listopadzie 2011 r. grupie roboczej wysokiego szczebla ds. zatrudnienia i wzrostu, zakończyli oni prace nad sprawozdaniem, w którym zaleca się rozpoczęcie negocjacji w sprawie kompleksowej umowy w dziedzinie handlu i inwestycji między Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

Ogólne korzyści ekonomiczne

Transatlantyckie stosunki handlowe są filarem światowej gospodarki. W sumie Unia Europejska i Stany Zjednoczone wytwarzają blisko połowę światowego PKB (47 %) i odpowiadają za jedną trzecią globalnych przepływów handlowych. Każdego dnia dochodzi między nimi do wymiany towarów i usług na sumę prawie 2 mld euro, co przyczynia się do tworzenia miejsc pracy i wzrostu gospodarczego. Więzi ekonomiczne między naszymi gospodarkami są głębokie i różnorodne, a łączna wartość inwestycji przekracza 2 biliony euro.

Według ostatnich wyliczeń kompleksowa i ambitna umowa między UE i USA mogłaby do 2027 r. przynieść ogólne korzyści w postaci rocznego wzrostu PKB o 0,5 % w UE oraz o 0,4 % w USA Oznaczałoby to wzrost rocznych dochodów o dodatkowe 86 mld euro w przypadku UE oraz 65 mld euro w przypadku USA.

Jak będzie wyglądała umowa?

Celem negocjacji będzie osiągnięcie ambitnych wyników w trzech ogólnych obszarach: a) dostępu do rynku; b) kwestii regulacyjnych i barier pozataryfowych; oraz c) reguł, zasad i nowych sposobów współpracy w obliczu wspólnych wyzwań i możliwości w zakresie światowego handlu.

A) Dostęp do rynku

Taryfy: Deklarowanym celem umowy jest osiągnięcie w możliwie największym stopniu zniesienia wszystkich ceł w transatlantyckiej wymianie handlowej produktów przemysłowych i rolnych, przy zapewnieniu specjalnego traktowania najbardziej problematycznych produktów. Ogólnie rzecz biorąc, transatlantyckie bariery taryfowe są obecnie stosunkowo niskie i wynoszą średnio 5,2 % dla UE i 3,5 % dla USA (szacunki WTO). Ze względu na skalę wymiany handlowej między UE i USA koszty wynikające z taryf celnych są jednak niebagatelne.

Usługi: Obie strony chcą otwarcia swoich sektorów usług przynajmniej w takim stopniu, w jakim udało się to osiągnąć w przypadku pozostałych umów handlowych. Jednocześnie obie strony będą się starały otworzyć swoje rynki usług w nowych sektorach, takich jak sektor transportu. W częściach umowy dotyczących zarówno usług, jak i inwestycji uwzględnione zostaną także stanowe instytucje rządowe.

Inwestycje: Celem jest osiągnięcie najwyższych poziomów liberalizacji i ochrony inwestycji, jakie strony wynegocjowały dotychczas w innych porozumieniach handlowych.

Zamówienia publiczne: Europejskie przedsiębiorstwa, których działalność jest uzależniona od zamówień publicznych, zapewniają 25 % PKB i 31 mln miejsc pracy. Otwarcie dostępu do rynków zamówień publicznych na wszystkich poziomach instytucji rządowych i samorządowych bez ograniczeń dla europejskich przedsiębiorstw mogłoby stworzyć nowe możliwości biznesowe.

B) Kwestie regulacyjne i bariery pozataryfowe: w kierunku bardziej zintegrowanego transatlantyckiego rynku

W dzisiejszych transatlantyckich stosunkach handlowych najważniejszą barierą nie jest cło płacone na granicy, lecz tak zwane „pozagraniczne” przeszkody w handlu, takie jak na przykład różne normy bezpieczeństwa czy normy środowiskowe dla samochodów. Obecnie producenci, którzy chcą sprzedawać swoje wyroby po obu stronach Atlantyku, często muszą dwa razy ponosić opłaty i przestrzegać procedur, aby uzyskać zatwierdzenie swojego produktu. Celem planowanej umowy handlowej jest ograniczenie niepotrzebnych kosztów i opóźnień dla przedsiębiorstw przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia, bezpieczeństwa, konsumentów i środowiska.

Zgodnie z tym założeniem obie strony zamierzają dostosować – na tyle, na ile jest to możliwe – lub przyjąć wzajemne normy i procedury w drodze wynegocjowanego porozumienia w sprawie barier w handlu: sanitarnych i fitosanitarnych (norm w zakresie zdrowia i higieny np. w odniesieniu do produktów spożywczych) oraz technicznych. Ponadto strony pracować będą nad zgodnością systemów regulacyjnych w specyficznych sektorach, takich jak chemiczny, motoryzacyjny, farmaceutyczny i inne sektory związane z ochroną zdrowia, na przykład produkcja wyrobów medycznych. Środowiska biznesu reprezentujące obie strony dostarczyły wskazówek, gdzie należy szukać najbardziej istotnych barier w handlu.

Ponieważ nie wszystkie różnice regulacyjne da się od razu wyeliminować, obie strony przewidują zawarcie umowy, która umożliwi stopniowo coraz większą zbieżność regulacyjną w miarę postępu czasu, zgodnie z ustalonymi celami i terminami.

W obszarze regulacyjnym kryją się największe potencjalne korzyści płynące z tych negocjacji handlowych.

C) Wspólne wyzwania i możliwości w zakresie światowego handlu w XXI wieku

Z uwagi na skalę i skutki transatlantyckiego partnerstwa w dziedzinie globalnych przepływów handlowych negocjatorzy zajmą się obszarami, które wykraczają poza zakres dwustronnej wymiany handlowej i przyczyniają się również do wzmocnienia wielostronnego systemu handlowego.

Prawa własności intelektualnej: Zarówno Unia Europejska, jak i Stany Zjednoczone są zaangażowane w utrzymanie i propagowanie wysokiego poziomu ochrony praw własności intelektualnej, w tym ich egzekwowania. Z uwagi na skuteczność obu systemów zamierzeniem nie jest dążenie do harmonizacji, lecz zajęcie się różnicami w pewnych szczególnych kwestiach.

Handel i zrównoważony rozwój: Obie strony chcą współpracować w dziedzinie społecznych i środowiskowych aspektów handlu i zrównoważonego rozwoju na podstawie rozwiązań wypracowanych już przez każdą ze stron w obowiązujących umowach handlowych.

Pozostałe istotne globalne wyzwania i możliwości: Dążąc do zawarcia prawdziwie nowoczesnej umowy uwzględniającej wzajemne powiązania gospodarek, obie strony deklarują chęć zajęcia się kwestiami dotyczącymi handlowych aspektów cła i ułatwień w handlu, konkurencji i spółek będących własnością państwa, surowców i energii, małych i średnich przedsiębiorstw oraz przejrzystości.

Grupa robocza wysokiego szczebla ds. zatrudnienia i wzrostu

W dniu 28 listopada 2011 r. podczas szczytu UE-USA powołano grupę roboczą wysokiego szczebla ds. zatrudnienia i wzrostu, pod przewodnictwem przedstawiciela USA ds. handlu Rona Kirka i komisarza UE ds. handlu Karela de Guchta. Zadaniem grupy było określenie strategii politycznych i środków służących zwiększeniu wymiany handlowej i inwestycji między UE i USA w celu wspierania tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i międzynarodowej konkurencyjności, korzystnych dla obu stron. Prezydent USA oraz przewodniczący Rady i Komisji Europejskiej wezwali grupę roboczą do ścisłej współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami reprezentującymi sektory publiczny i prywatny.

Dzisiejsze sprawozdanie końcowe jest zwieńczeniem tych prac. W oparciu o wstępne sprawozdanie z dnia 18 czerwca 2012 r. zaleca się w nim rozpoczęcie negocjacji w sprawie kompleksowej umowy w dziedzinie handlu i inwestycji. W dokumencie przedstawiono wspólne stanowisko obu stron dotyczące głównych parametrów negocjacji, wskazano obszary, w których UE i USA znalazły płaszczyznę porozumienia, oraz wyjaśniono, w jaki sposób zamierzają one zająć się różnymi obszarami, które stanowić będą część umowy.

Dalsze działania

Obie strony przewidują teraz uruchomienie wewnętrznych procedur prowadzących do rzeczywistego rozpoczęcia negocjacji w jak najbliższym terminie. Po stronie UE Rada podejmie decyzję w sprawie wytycznych negocjacyjnych, których projekt przedstawi Komisja Europejska. Działania te planowane są na drugą połowę marca. Administracja USA planuje przesłanie stosownego powiadomienia do Kongresu, co uruchomi 90-dniowy okres karencji. Po rozpoczęciu negocjacji obie strony chciałyby możliwie szybko osiągnąć postępy.

Dodatkowe informacje

MEMO/13/94

Sprawozdanie końcowe grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zatrudnienia i wzrostu

Więcej informacji na temat stosunków handlowych UE-USA


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website