Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska

Memo

Bruksela, 11 września 2013 r.

Komisja przyjęła wniosek legislacyjny w sprawie zapewnienia łączności na całym kontynencie

Komisja przyjęła dzisiaj ważny wniosek legislacyjny, którego celem jest zakończenie procesu tworzenia jednolitego rynku telekomunikacyjnego oraz zapewnienie łączności na całym kontynencie.

Łączność na całym kontynencie oznacza: szybsze łącza, łatwiejsze prowadzenie działalności gospodarczej, łatwiejsze życie, przygotowanie na przyszłe wyzwania.

Pakiet ten mówi: tak dla jednolitego rynku, tak dla neutralności technologicznej, nie dla nadmiernych opłat za roaming, nie dla biurokracji.

1. Informacje ogólne

Dlaczego jest to takie istotne dla zapewnienia wzrostu gospodarczego?

Europa musi jak najszybciej zacząć wykorzystywać nowe źródła wzrostu i innowacji. Ponieważ konkurencyjność w każdym sektorze gospodarki jest obecnie w coraz większym stopniu uzależniona od dobrej łączności, rozwiązaniem tego problemu jest wykorzystanie technologii cyfrowych i ICT (będących źródłem połowy wzrostu produktywności) w ramach jednolitego rynku, który jest naszym największym atutem. Nie możemy sobie pozwolić na pozostawienie 28 rynków krajowych; jeżeli taka sytuacja będzie się utrzymywać, pozbawimy gospodarkę cyfrową surowców, których tak bardzo potrzebuje: łączliwości i skali.

W sprzyjających warunkach ekosystem cyfrowy rośnie szybko (szybciej niż gospodarka chińska) oraz tworzy nowe miejsca pracy – w okresie zaledwie 5 lat, kiedy gospodarka była w recesji, powstało 794 tys. stanowisk w branży aplikacji); ponadto sektor ten stymuluje innowacje i działalność gospodarczą we wszystkich sektorach gospodarki poprzez zwiększenie produktywności, wydajności i dochodów. Brakującym elementem ekosystemu cyfrowego jest jednolity rynek telekomunikacyjny, którego utworzenie zapewniłoby trwałe zwiększenie PKB o prawie 1 proc. (w porównaniu z 2010 r.)

Jaki będzie wpływ na tworzenie nowych miejsc pracy i na konsumentów?

Europejczycy borykają się ze skutkami kryzysu gospodarczego. Należy podejmować wszystkie możliwe działania, które mogą się przyczynić do tworzenia nowych miejsc pracy – a żaden sektor nie oferuje lepszych możliwości wzrostu zatrudnienia (zwłaszcza dla ludzi młodych) niż sektor cyfrowy. Ważne jest również, aby obywatele mieli pełny dostęp do internetu, który ma dla nich duże znaczenie, oraz aby byli chronieni przed nieuczciwymi opłatami i praktykami, takimi jak nadmierne opłaty za roaming i nieprzejrzyste umowy.

Co to oznacza dla przemysłu UE oraz dla jej przywódczej roli na świecie?

Świat zazdrościł Europie, kiedy była ona pionierem na światowym rynku usług łączności ruchomej (GSM) na początku lat 90., ale nasz przemysł często nie ma rynku wewnętrznego, na którym mógłby sprzedawać produkty i usługi (np. 4G), przez co konsumenci tracą możliwość korzystania z najnowszych rozwiązań, bądź też ich urządzenia nie mogą być w pełni wykorzystywane ze względu na brak odpowiednich sieci. Problemy te dotykają wszystkich sektorów, pozbawiając UE miejsc pracy, których tak bardzo potrzebuje. Przedsiębiorstwa unijne nie są globalnymi graczami na rynku internetowym. Sieć komórkowa 4G jest dostępna w Lagos, ale nie w Brukseli.

Europa wciąż posiada działające na skalę światową przedsiębiorstwa ICT w takich dziedzinach jak elektronika, robotyka i sprzęt telekomunikacyjny. W Europie wprowadza się również innowacyjne rozwiązania, takie jak aplikacje stosowane w opiece zdrowotnej, technologie na rzecz rozwoju inteligentnych miast, elektroniczne usługi publiczne oraz otwarte dane. Rozdrobniony rynek nie będzie jednak w stanie sprostać światowej konkurencji. Tylko utworzenie jednolitego rynku telekomunikacyjnego sprawi, że cały ekosystem cyfrowy stanie się bardziej dynamiczny i odzyska wiodącą pozycję na świecie.

Na czym polegają propozycje Komisji?

Komisja zaproponowała zmiany legislacyjne mające na celu uzupełnienie obecnych ram regulacyjnych, aby urzeczywistnić dwie kluczowe zasady przewidziane w Traktacie UE: swobodę świadczenia usług (cyfrowych) i swobodę korzystania z nich w całej UE.

Wniosek ma zrealizować ten cel, sprawiając, by sektor telekomunikacyjny całkowicie wkroczył w erę internetu (zachęty do korzystania z nowych modeli biznesowych oraz do zwiększenia inwestycji) oraz usuwając wąskie gardła i bariery w celu przekształcenia 28 krajowych rynków telekomunikacyjnych w Europie w jednolity rynek (w oparciu o dyrektywę ramową sprawie telekomunikacji z 2009 r. oraz wykorzystując owoce ponad 26 lat pracy nad utworzeniem jednolitego rynku). Aby zapewnić korzyści netto dla wszystkich zainteresowanych grup, wniosek ma formę pakietu i nie daje możliwości wprowadzenia tylko niektórych przepisów.

Co zawiera wniosek?

  • Uproszczenie i zmniejszenie ilości regulacji dla przedsiębiorstw

  • Większa koordynacja procedur przydziału widma, tak aby zwiększyć dostępność bezprzewodowego internetu szerokopasmowego i 4G oraz aby umożliwić powstanie ogólnoeuropejskich operatorów łączności ruchomej oferujących zintegrowane sieci

  • Znormalizowane produkty hurtowe: zwiększenie konkurencji między większą liczbą przedsiębiorstw

  • Ochrona otwartego internetu: zagwarantowanie neutralności sieci, innowacji i praw konsumentów

  • Wyeliminowanie z rynku opłat za roaming: przyjęcie metody „kija i marchewki” w celu zlikwidowania nadmiernych opłat za roaming najpóźniej do 2016 r.

  • Ochrona konsumentów: prosty język w umowach, bardziej porównywalne informacje oraz większe prawa do zmiany dostawcy lub umowy

    Wniosek nie wprowadza:

  • jednego unijnego regulatora ds. rynku telekomunikacyjnego

  • stawek eurotaryfy za zakańczanie połączeń

  • zmian w definicji dostawcy usług łączności elektronicznej

  • ogólnoeuropejskiego zezwolenia na korzystanie z widma

  • zakazu oferowania zróżnicowanych produktów internetowych

Dlaczego wniosek ma tak duże znaczenie?

Sieci telekomunikacyjne stanowią podstawę funkcjonowania szeroko rozumianej gospodarki cyfrowej. Działalność w każdym sektorze jest obecnie uzależniona od usług łączności. Oznacza to, że sektor telekomunikacji w swoim obecnym kształcie wstrzymuje rozwój gospodarki.

Dla większości Europejczyków sieci są zbyt wolne, nie można na nich polegać, a także nie zapewniają odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa. Wiele przedsiębiorstw telekomunikacyjnych ma ogromne długi, co utrudnia im inwestowanie w nowe rozwiązania. Musimy wprowadzić w sektorze telekomunikacyjnym zmiany, które umożliwią zwiększenie produktywności, zatrudnienia i wzrostu gospodarczego.

Punktem wyjścia jest zapewnienie jednolitego rynku w sektorze (który zapewni roczny wzrost PKB o 0,9 proc.). Jest to największy bodziec makroekonomiczny, jaki możemy jednorazowo stworzyć w skali całej UE w ciągu najbliższych lat.

Ponad 40 proc. przedsiębiorstw nie jest zadowolonych z usług telekomunikacyjnych, z których korzystają. Uważają one, że jakość usług jest niska i że są one zbyt wolne. Ma to negatywny wpływ na ich konkurencyjność. Konsumenci również mają dosyć nieuczciwych opłat, mylących informacji oraz niedziałających urządzeń. Uchwalenie tego pakietu jest kwestią wiarygodności politycznej UE.

Dłuższe czekanie zaszkodzi wszystkim i jednocześnie nie ma gwarancji, że podejście zakładające nagłe wprowadzenie diametralnych zmian będzie politycznie negocjowalne. Koniecznie jest podjęcie działań już teraz, aby inne gospodarki nie wyprzedziły nas pod względem dostępu do treści i aplikacji internetowych, a także aby zapobiec dalszym szkodom, jakie mogą wystąpić wskutek dalszego pogarszania sytuacji lub nawet bankructw naszych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych.

Jakie są przyczyny obecnej sytuacji?

W konkluzjach Rady Europejskiej, która odbyła się wiosną 2013 r., wezwano Komisję do przedstawienia „konkretnych środków mających na celu jak najszybsze ustanowienie jednolitego rynku w dziedzinie technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych” jeszcze przed październikowym posiedzeniem Rady Europejskiej. Przedstawione propozycje są wynikiem trzech lat konsultacji oraz spotkań o charakterze publicznym i prywatnym – w tym dwóch dużych imprez publicznych w czerwcu, w których udział wzięło 1 000 uczestników.

2. Trudna sytuacja unijnego sektora usług telekomunikacyjnych

W ostatnich latach nastąpił masowy wzrost popytu (zwłaszcza na usługi transmisji danych), jednak od czasu ostatniej reformy unijnych przepisów w dziedzinie telekomunikacji (IP/11/622) wzrostu tego nie udało się przełożyć na korzyści finansowe. Przychody maleją w ujęciu realnym (-2,2 proc. w 2011 r. i -1,1 proc. w 2012 r.) oraz w porównaniu z rynkami w USA, Azji i w innych częściach świata. Kapitalizacja rynkowa obniżyła się o 22 proc. od 2011 roku. Ponadto stopa inwestycji netto byłych europejskich monopolistów telekomunikacyjnych wynosi praktycznie zero, pozostawiając Europę w tyle za konkurentami (źródło: HSBC). Od 2002 r. inwestycje w sieci bezprzewodowe są o połowę mniejsze niż w USA i Kanadzie.

Kilku operatorów ma duże zadłużenie, aż trzy razy wyższe niż wartość giełdowa spółki (Telecom Italia), lub sięgające 30 mld EUR (Telefónica). Złe wyniki branży telekomunikacyjnej hamują rozwój pozostałych sektorów gospodarki. Mają one negatywny wpływ zwłaszcza na producentów sprzętu, przedsiębiorców internetowych, sektor motoryzacyjny, sektor inteligentnych przedmiotów, sprzedaż hurtową, handel detaliczny, logistykę, opiekę zdrowotną i sektor kreatywny.

Co spowodowało taki rozwój sytuacji?

  • Zmiany w sektorze telekomunikacyjnym przebiegają powoli (np. w odpowiedzi na Skype, rewolucję związaną z transmisją danych, apele o wyeliminowanie opłat roamingowych).

  • Różnice kulturowe i regulacyjne sprawiają, że Europa nie jest postrzegana jako dobre miejsce do zakładania/rozwijania globalnych przedsiębiorstw internetowych (np.w porównaniu z Doliną Krzemową).

  • Rozdrobnienie europejskiego rynku i regulacji wzdłuż granic krajowych uniemożliwia zwiększenie wydajności oraz osiągnięcie odpowiedniej skali.

  • Krótkoterminowe interesy władz państwowych, które chciały uzyskać maksymalne dochody z przetargów na częstotliwości, naraziły wiele przedsiębiorstw na duże koszty, ograniczając tym samym inwestycje w rozbudowę sieci.

  • Przedsiębiorstwa nie mogą nabywać kluczowych „surowców”, takich jak dostęp do internetu lub dostęp do zharmonizowanych częstotliwości, na spójnych i konkurencyjnych warunkach i od jednego dostawcy w kilku państwach członkowskich (w związku z brakiem jednolitego rynku tych „surowców”).

RÓŻNICE MIĘDZY RYNKAMI W UE

  1. Opłaty ze zezwolenia na prowadzenie działalności wynoszą od 0 EUR do 3 000 EUR.

  2. W niektórych krajach określona jest nawet czcionka, której należy używać w umowach konsumenckich

  3. Opłaty administracyjne za posiadanie zezwolenia wahają się między 5 000 EUR a 15 000 EUR. Między państwami członkowskimi UE istnieją różnice w dochodach za minutę połączenia sięgające 774 proc.

  4. Ceny praw do użytkowania widma różnią się nawet pięćdziesięciokrotnie (pasmo 2600 Ghz)

  5. Ceny dostępu hurtowego do sieci miedzianych, jakie właściciele sieci pobierają od konkurentów za dzierżawę sieci, wahają się od 4 do 14 EUR miesięcznie (różnica wynosząca 333 proc.)

  6. Praktycznie w każdym państwie członkowskim istnieje inne podejście w kwestii regulacji hurtowych rynków dostępu szerokopasmowego

  7. Ceny międzynarodowych połączeń komórkowych w UE wahają się od 0,35 euro do 1,19 euro za minutę.

3. Tworzenie trwałych miejsc pracy

Zapewnienie łączności na całym kontynencie będzie stanowić podstawę tworzenia stałych i dobrze płatnych miejsc pracy

PROBLEMY: Poziom bezrobocia jest niedopuszczalnie wysoki. Europa jest w trakcie transformacji cyfrowej. Sektor cyfrowy stwarza wiele nowych możliwości zatrudnienia – oczekuje się, że ze względu na niedobór wykwalifikowanej kadry w 2015 r. do obsadzenia pozostanie milion stanowisk – przy czym nie zakończono jeszcze niezbędnych reform.

Obecnie przedsiębiorstwa, których działalność opiera się na gospodarce cyfrowej, mają trudności pod względem rozwoju, inwestowania i zwiększania zatrudnienia. Z powodu niewystarczających inwestycji powiązane sektory (począwszy od aplikacji aż po producentów urządzeń telekomunikacyjnych) nie wykorzystują w pełni swojego potencjału i nie stwarzają popytu na sieci o wyższym standardzie. Musimy przerwać to błędne koło.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Priorytetowe potraktowanie zatrudnienia w sektorze cyfrowym, który dysponuje bardzo młodą siłą roboczą, jako sposób rozwiązania problemu bezrobocia wśród ludzi młodych w Europie.

  2. Ułatwienie rozwoju nowych przedsiębiorstw poprzez umożliwienie im sprzedaży na największym na świecie rynku od momentu rozpoczęcia działalności (przykładowo, po wielu sporach politycznych nowym francuskim przedsiębiorstwom działającym w branży nowych technologii udało się osiągnąć 24 proc. wzrost zatrudnienia w 2012 r.).

  3. Wsparcie dla wprowadzenia zmian w strukturze siły roboczej przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, które nie dostosowały się do nowych cyfrowych modeli biznesowych opierających się na transmisji danych.

  4. Współpraca z przedsiębiorstwami w ramach wielkiej koalicji na rzecz umiejętności cyfrowych i zatrudnienia w sektorze cyfrowym mająca na celu szkolenie pracowników i ogólną poprawę ekosystemu cyfrowego.

EFEKTY I PRZYK‎ADY

  1. 794 tys. miejsc pracy stworzonych w sektorze aplikacji, w tym prawie 600 tys. bezpośrednio w ostatnich pięciu latach. Takie efekty można uzyskać, jeżeli istnieje środowisko pozbawione granic.

  2. Sektory tego rodzaju potrzebują dobrej jakości sieci. Badania przeprowadzone przez Analysys Mason i Tech4i2 (2013) wskazują, że nawet „umiarkowana” interwencja mająca na celu budowę szybkiej infrastruktury szerokopasmowej może zapewnić utworzenie 447 tys. nowych miejsc pracy w pierwszych trzech latach oraz 2 milionów nowych miejsc do roku

  3. Korzyści dla sektora telekomunikacji: Prawdziwie jednolity rynek telekomunikacyjny będzie wspierał wzrost gospodarczy i odwróci tendencję spadkową, zgodnie z którą w ciągu najbliższych kilku lat liczba bezpośrednich miejsc pracy w branży telekomunikacyjnej może spaść o 10 proc.

  4. Korzyści dla innych przedsiębiorstw: Przetwarzanie w chmurze może działać jedynie w skali unijnej lub większej, a popyt na tego rodzaju usługi przyczyni się do dalszych inwestycji w lepszej jakości sieci. Przetwarzanie w chmurze to „zabójcza aplikacja” dla superszybkich łączy szerokopasmowych. Znormalizowane produkty, większe rynki, zmniejszenie zakłóceń w funkcjonowaniu rynków (np. blokowania usług) oraz poprawa umiejętności cyfrowych wspólnie ułatwią tworzenie nowych miejsc pracy przez przedsiębiorstwa świadczące takie usługi jak np. przetwarzanie w chmurze.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Każdy dzień bez jednolitego rynku telekomunikacyjnego powoduje, ze zwiększamy bezrobocie, zwłaszcza wśród ludzi młodych. ”.

4. Mniej biurokracji dla przedsiębiorstw

# 1 Jednolite zezwolenie

PROBLEM: Nie istnieje ogólnoeuropejski operator łączności ruchomej lub stacjonarnej. Teoretycznie możliwe jest prowadzenie działalności we wszystkich państwach członkowskich, ale nikt tego nie robi, ponieważ obecny system nie jest efektywny. Operatorzy muszą spełniać różne wymogi dotyczące rejestracji w każdym państwie członkowskim, w którym świadczą usługi. Operatorzy narażeni są na dodatkowe koszty i utratę czasu ze względu na konieczność zapewnienia zgodności z różnorodnymi i niespójnymi przepisami krajowymi, co z kolei przekłada się na zróżnicowane wyniki rynkowe.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Wykorzystanie wzorców z innych sektorów jednolitego rynku UE (takich jak np. sektor bankowy) poprzez zapewnienie operatorom możliwości działania we wszystkich krajach na podstawie jednolitego zezwolenia unijnego oraz możliwości kontaktowania się z jednym organem w innych kwestiach związanych z pozwoleniami.

  2. Ogólnoeuropejska pewność prawa i prawo do równego traktowania regulacyjnego.

SKUTKI

  1. Większa liczba przedsiębiorstw działających z łatwością ponad granicami

  2. Dla przedsiębiorstw: Niższe bariery wejścia dla nowych przedsiębiorstw, niższe koszty świadczenia usług i nowe możliwości rozszerzenia działalności na kolejne państwa członkowskie UE

  3. Dla konsumentów: Korzyści związane z nowymi ofertami nowych konkurencyjnych operatorów działających w ich państwach członkowskich

  4. W przyszłości: Prawdziwa podstawa szerszego jednolitego rynku cyfrowego w Europie.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała „Prawo do prowadzenia działalności we wszystkich państwach członkowskich nie jest efektywne, o ile nie można go egzekwować. Najlepszym rozwiązaniem tego problemu jest jednolite zezwolenie, ponieważ stanowi ono formę gwarancji. Ma to duże znaczenie dla przedsiębiorstw jutra, jak również dla przedsiębiorstw działających obecnie.”.

# 2 Nowe kryteria regulacji rynków

PROBLEMY: Krajowe organy regulacyjne nadmiernie lub niewystarczająco regulują poszczególne (pod)rynki telekomunikacyjne i niejednolicie je definiują.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

Wzmocnienie dobrze utrwalonego testu „trzech kryteriów” poprzez uwzględnienie go w rozporządzeniu. Komisja stosuje ten test w swoim zaleceniu w sprawie właściwych rynków w celu wyboru rynków, które powinny być poddane regulacji, a krajowe organy regulacyjne muszą go stosować, jeżeli chcą regulować rynki nieuwzględnione w tym zaleceniu. Test ten będzie odtąd wymagalny prawnie.

  1. W celu wprowadzenia regulacji konieczne będzie spełnienie trzech kryteriów:

  • występowanie istotnych, niemających przejściowego charakteru barier strukturalnych, prawnych lub regulacyjnych utrudniających wejście na rynek;

  • struktura rynku nie sprzyja uzyskaniu skutecznej konkurencji w odpowiednim okresie czasu – uwzględniając stan konkurencji infrastrukturalnej i inne rodzaje konkurencji – co utrudnia wchodzenie na rynek;

  • samo prawo konkurencji nie wystarczy do odpowiedniego zaradzenia niedoskonałościom rynku.

  1. Krajowe organy regulacyjne będą również musiały uwzględniać wszystkie elementy presji konkurencyjnej [w tym z ze strony operatorów serwisów OTT].

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Lżejsza regulacja zgodna w większości przypadków z regulacją na innych rynkach.

  2. Dla konsumentów: Bardziej spójna ochrona w przypadkach gdy przedsiębiorstwa zasiedziałe mają pozycję dominującą.

  3. W przyszłości: Normalizacja rynku telekomunikacyjnego (tj. rynek telekomunikacyjny staje się podobny do innych rynków, na których istnieje konkurencja między przedsiębiorstwami, a konsumenci mają swobodę wyboru).

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Normalizując rynek telekomunikacyjny, chcemy również ograniczyć biurokrację. Operatorzy nie powinni być narażeni na kaprysy i brak konsekwencji ze strony administracji krajowych.”.

# 3 Art. 7 i prawo weta w sprawie środków naprawczych

PROBLEMY: Krajowe organy regulacyjne ds. telekomunikacji stosują przepisy unijne niekonsekwentnie, lub niepotrzebnie wprowadzają regulacje, powodując tym samym niepewność dla przedsiębiorstw telekomunikacyjnych.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Zapewnienie spójności poprzez przyznanie Komisji możliwości użycia weta w odniesieniu do krajowych decyzji dotyczących środków naprawczych

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Weto Komisji będzie zapobiegać nadmiernej regulacji.

  2. Dla konsumentów: Większa spójność jest korzystna dla europejskich dostawców, którzy dzięki niej mogą oferować klientom szerszą gamę nowych, interesujących usług.

  3. W przyszłości: Kluczowe znaczenie dla osiągnięcia normalizacji rynku telekomunikacyjnego.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Celem jest stopniowe przekształcenie sektora telekomunikacyjnego w „normalny” sektor gospodarki, regulowany ograniczoną ilością przepisów ex ante i przechodzący na model regulacji ex post.”.

5. Uproszczone produkty hurtowe

Łączność na całym kontynencie oznacza dostępność produktów hurtowych na potrzeby sieci stacjonarnych (widmo jest kluczowym zasobem dla sieci łączności ruchomej)

PROBLEMY: Na rynku usług dla przedsiębiorstw (około połowa całego unijnego rynku telekomunikacyjnego) brakuje spójnej konstrukcji projektów produktów i spójnego poziomu łączności, a to oznacza, że potencjalny popyt nie jest wykorzystywany.

Znaczne zróżnicowanie regulowanych produktów dostępu do sieci utrudnia nowym podmiotom wchodzenie na rynki łączności szerokopasmowej dla konsumentów, uniemożliwiając tym samym stosowanie wspólnych modeli biznesowych i rozwiązań technicznych w większej liczbie państwach członkowskich.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. W przypadkach gdy dominujący operatorzy o znaczącej pozycji rynkowej są zobowiązani do zapewnienia konkurentom wirtualnego dostępu do swoich sieci, zarówno kupującym, jak i sprzedającym należy w całej UE zapewnić zharmonizowane warunki działania i ujednolicone właściwości produktów.

  2. Wspólne kryteria dotyczące gwarantowanej jakości usług łączności powinny być negocjowane między operatorami na warunkach komercyjnych.

SKUTKI

  1. Dla innych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych: Ułatwienie rozszerzenia działalności na rynki kolejnych państw członkowskich UE.

  2. Dla innych przedsiębiorstw: Produkty te są kluczowe dla przedsiębiorstw spoza branży telekomunikacyjnej, takich jak dostawcy usług e-zdrowia, dostawcy usług przetwarzania w chmurze obliczeniowej, przedsiębiorstwa organizujące wideokonferencje - oznacza to, że mogą one realizować zamówienia i zapewniać odpowiedni poziom usług.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Znormalizowane europejskie produkty wirtualnego dostępu o zapewnionej jakości usług przyczynią się do rozwoju rynku usług dla przedsiębiorstw. Nowe obowiązki nie będą dodatkiem do zobowiązań krajowych, lecz je zastąpią.”.

6. Widmo i 4G

Łączność na całym kontynencie oznacza udostępnienie widma na potrzeby bezprzewodowych usług szerokopasmowych

PROBLEMY

  1. Europa zmaga się z gąszczem przepisów, cen i harmonogramów dotyczących widma, co uniemożliwia realizację ogólnoeuropejskich strategii biznesowych w zakresie łączności ruchomej.

  2. Procedury przydziału widma są rozdrobnione, a poszczególne państwa nie wypełniają swoich zobowiązań dotyczących przydzielania pasm częstotliwości.

  3. Zaledwie 5 z 28 państw członkowskich przydzieliło 100 proc. zharmonizowanego na poziomie UE pasma 1025 MHz na potrzeby szerokopasmowej łączności ruchomej. Pasmo to miało zostać przydzielone do końca 2012 r.

  4. Zaledwie 12 państw członkowskich udostępniło operatorom pasmo 800 MHz, które jest kluczowe dla stosowania technologii 4G LTE i dla rozszerzenia zasięgu łączności szerokopasmowej na obszary wiejskie.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Harmonizacja terminów udostępniania widma i harmonizacja okresów obowiązywania praw.

  2. Możliwość użycia weta w ramach komitologii (COCOM, nie sama Komisja) w celu rozwiązywania takich problemów jak np. aukcje częstotliwości z zastosowaniem zawyżonych cen.

  3. Wprowadzenie zestawu zasad i kryteriów mających na celu zapewnienie rozwoju unijnej przestrzeni bezprzewodowej.

  4. Odpowiednie rekompensaty za terminowe uwalnianie widma, współdzielenie infrastruktury i widma, jak również handel częstotliwościami — na przykład po to, aby nieużytkowane pasma widma mogły zostać w odpowiedni sposób wykorzystane.

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Korzyści dla wszystkich operatorów sieci ruchomych, zwłaszcza tych, którzy chcą poszerzać swoją działalność

  2. Dla konsumentów: Szybsze wprowadzenie bezprzewodowych sieci szerokopasmowych, zwłaszcza na obszarach wiejskich.

  3. W przyszłości: Rozmowy przez telefon komórkowy nie będą przerywane i nie będzie trudności z ładowaniem stron. Efektywne wykorzystanie widma i skoordynowany dostęp do niego doprowadzi do większej ilości inwestycji w sieci. Krótkofalowe strategie przewidujące wysokie opłaty, które nie są spójne z zasadami dobrego zarządzania widmem, zostaną ograniczone, a w zamian wspierane będą inwestycje kapitałowe w sieci.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Potrzebujemy nowego podejścia w odniesieniu do widma, aby Europejczycy mogli korzystać z najnowszych osiągnięć technologii w zakresie łączności ruchomej. Dla rządów krajowych jest to delikatna kwestia, więc działamy zdecydowanie, lecz również ostrożnie. Zapotrzebowanie na usługi transmisji danych szybko rośnie, a obecny system gospodarki częstotliwościami nie nadąża za takim tempem zmian. W obecnej sytuacji sieci narażone są na przeciążenie lub awarie, co może powodować zakłócenia dla obywateli i przedsiębiorstw, a przedsiębiorstwa świadczące usługi łączności ruchowej nie mają możliwości utworzenia przedsiębiorstwa ogólnoeuropejskiego.”.

Łączność na całym kontynencie oznacza udostępnienie widma na potrzeby bezprzewodowych usług szerokopasmowych

PROBLEMY

  1. Europa nie jest kontynentem rozwijającym się, ale zasięg 4G, jakim dysponujemy, mógłby świadczyć o czymś innym. 4G/LTE dociera jedynie do 26 proc. mieszkańców Europy. W USA tylko jedno przedsiębiorstwo (Verizon) dociera do 90 proc. mieszkańców!

  2. W 2012 r. udział UE — największej światowej gospodarki — w światowych połączeniach LTE wynosił 6 proc., podczas gdy udział USA wynosił 47 proc., Korei Południowej — 27 proc., a Japonii — 13 proc.
  3. Przeciążenia w sieci 4G są nadal prawdopodobne, mimo iż osiągnięto cel polegający na zharmonizowaniu pasma 1200 MHz na potrzeby łączności szerokopasmowej w Europie. Potrzebne nam są inne systemy, które umożliwią zaspokojenie zapotrzebowania.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Zwiększenie potencjału poprzez wprowadzenie mniej uciążliwych warunków wydawania zezwoleń.

  2. Zwiększenie potencjału poprzez usunięcie niepotrzebnych ograniczeń oraz zniesienie nadmiernie skomplikowanych procedur wydawania zezwoleń dla małych stacji bazowych i dla hotspotów łączności bezprzewodowej.

  3. Zwiększenie potencjału poprzez wprowadzenie prawa współdzielenia dostępu do punktów dostępu Wi-Fi.

  4. Usprawnienia operacyjne, takie jak wspólne korzystanie z aktywnej i pasywnej infrastruktury, współdzielenie widma i handel częstotliwościami ułatwią i obniżą koszty wprowadzania sieci bezprzewodowych lub ich modernizacji przy pomocy nowych technologii.

  5. Wspólne zasady regulacyjne dotyczące zezwoleń na korzystanie z widma, wspólne kryteria dotyczące dostępności i warunków przydzielania widma.

SKUTKI

  1. Operatorzy sieci łączności ruchomej będą mogli korzystać z technologii punktu dostępu bezprzewodowego o bliskim zasięgu (4G lub Wi-Fi) w celu zwiększenia przepustowości sieci.

    Operatorzy sieci telefonii stacjonarnej będą mogli świadczyć dodatkowe usługi bezprzewodowej łączności szerokopasmowej dzięki publicznemu dostępowi do bezprzewodowych połączeń szerokopasmowych w ramach publicznego dostępu do sieci Wi-Fi, które mogą — w zależności od zgody — znajdować się w lokalu konsumenta lub w lokalu przedsiębiorstwa.

  2. Użytkownicy końcowi będą mieć większy wybór usług bezprzewodowej łączności szerokopasmowej oraz łatwiej będzie oferować innym użytkownikom dostęp do internetu oparty na Wi-Fi.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Operatorzy muszą zwiększać możliwości swoich bezprzewodowych sieci szerokopasmowych w efektywny sposób. Konsumenci i przedsiębiorstwa chcą bezprzewodowo korzystać ze swoich linii stacjonarnych: mogą im to umożliwić Wi-Fi i technologia małych komórek 4G. Nie zmuszamy użytkowników końcowych do dzielenia się swoim Wi-Fi, ale dajemy im taką możliwość.”.

7. Stabilne ceny dostępu do sieci miedzianych

Łączność na całym kontynencie oznacza stabilizację cen dostępu do sieci miedzianych

PROBLEMY

  1. Właściciele sieci miedzianych potrzebują stabilnych przychodów z dzierżawy swoich sieci konkurentom, aby mogli inwestować w szybsze sieci „nowej generacji”.

  2. Operatorzy alternatywni nie mają wystarczająco spójnych podstaw planowania działalności w skali całej UE, w oparciu o stabilne i spójne ceny dostępu.

  3. Krajowe organy regulacyjne stosują aż sześć różnych sposobów obliczania regulowanych hurtowych cen dostępu do sieci miedzianych (wykorzystując np. różne okresy użytkowania aktywów i różne metody amortyzacji).

  4. Oznacza to, że cena dostępu do sieci miedzianej mieści się w przedziale od 4 do 14 EUR za miesięczną hurtową dzierżawę uwolnionego dostępu do lokalnej pętli abonenckiej (LLU).

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Długoterminowa stabilność cen oraz bardziej zbieżne ceny na całym jednolitym rynku.

  2. Brak regulacji cen dostępu do szybkich sieci nowej generacji w sytuacji gdy istnieje wyraźna presja zapobiegająca antykonkurencyjnym zachowaniom na rynkach detalicznych, a także wzmocnienie obowiązku niedyskryminacji w celu wzmocnienia konkurencji.

SKUTKI

  1. Dla innych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych: obecni właściciele sieci będą bardziej pewni swoich dochodów, co umożliwi im planowanie dalszej modernizacji sieci. Dzisiejsi operatorzy alternatywni będą współdzielić ryzyko modernizacji sieci w sytuacji gdy nie nałożono regulacji cen. Brak sztucznych dotacji dla dostępu do sieci miedzianej, które podcinają rozbudowę sieci nowej generacji.

  2. Dla innych przedsiębiorstw: działanie krótkoterminowe = skutki są niezauważalne, działanie długoterminowe = szybsze sieci.

  3. Dla konsumentów: uczciwe ustalanie cen i poprawa jakości i zakresu usług dzięki wprowadzeniu lepszych warunków hurtowych na poziomie hurtowym.

  4. W przyszłości: Europa będzie posiadać lepsze sieci.

Wiceprzewodnicząca Neeli Kroes powiedziala: Naszym celem jest stabilizacja cen w okresie 6 lat, aby dać sektorowi odpowiednią pewność. Umożliwia to realizowanie dalszych inwestycji w sieci i podejmowanie bardziej racjonalnych decyzji biznesowych. W celu stabilizacji cen w perspektywie średnioterminowej konieczne będzie dokonanie wstępnych dostosowań cenowych, aby doprowadzić do większej zbieżności podejść w zakresie ustalania kosztów.”.

8. Koniec nadmiernych opłat za roaming i za rozmowy wewnątrzunijne

Łączność na całym kontynencie oznacza koniec nadmiernych opłat za roaming i za rozmowy wewnątrzunijne

PROBLEMY

  1. Wysokie opłaty za roaming i za rozmowy wewnątrzunijne stanowią coraz większy problem dla przedsiębiorstw i klientów prywatnych; powodują one zakłócenia rynkowe i z racjonalnego punktu widzenia nie powinny występować na jednolitym rynku — powodują one, że użytkownicy boją się swoich telefonów zamiast z nich korzystać.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Stworzenie prawdziwej europejskiej przestrzeni telekomunikacyjnej poprzez stopniowe usuwanie, a następnie wyeliminowanie różnic w opłatach za połączenia krajowe, roaming oraz połączenia wewnątrzunijne.

ROAMING:

  1. Operatorzy stracą prawo do pobierania opłat za połączenia przychodzące podczas pobytu użytkownika za granicą w UE, a ponadto stoją w obliczu wyboru między kijem i marchewką.

  2. Metoda marchewki polega w tym przypadku na tym, iż operatorzy mogą być w znacznej mierze zwolnieni z regulacji europejskich, jeśli do lipca 2016 r. udostępnią oni swoje krajowe plany/pakiety klientom w całej Unii, tak aby mogli oni korzystać z telefonów i smartfonów w czasie podróży po całej Unii, płacąc za taką usługę stawki krajowe. Zmiany te będą wprowadzane stopniowo od lipca 2014 r., co umożliwi operatorom dostosowanie liczby oferowanych planów lub liczby krajów objętych stawkami krajowymi.

  3. Metoda kija została opisana w rozporządzeniu w sprawie roamingu z 2012 r., które zobowiązuje przedsiębiorstwa do oferowania swoim klientom możliwości korzystania z usług roamingu świadczonych przez ich konkurentów (alternatywnych dostawców usług roamingu). Podczas podróży klient będzie mieć możliwość zrezygnowania z usług swojego operatora krajowego, aby w zamian skorzystać z tańszych usług roamingu świadczonych przez lokalnego operatora lub przez konkurencyjnego operatora krajowego, bez konieczności zmiany karty SIM.

EUROPEJSKIE POŁĄCZENIA W SIECICH STACJONARNYCH:

  1. Za połączenia w sieciach stacjonarnych z innymi państwami UE operatorzy nie będą mogą mogli pobierać więcej niż za krajowe połączenie międzystrefowe. Wszelkie dodatkowe koszty muszą być obiektywnie uzasadnione.

EUROPEJSKIE POŁĄCZENIA W SIECIACH ŁĄCZNOŚCI RUCHOMEJ:

  1. Za połączenia w sieciach łączności ruchomej z innymi państwami UE operatorzy nie będą mogli pobierać więcej niż wynosi eurotaryfa za połączenia głosowe i wiadomości SMS w ramach roamingu regulowanego. Wszelkie dodatkowe koszty muszą być obiektywnie uzasadnione.

SKUTKI

  1. Dla konsumentów: Koniec ze strachem, więcej ułatwień, rozsądne ceny.
    Wprowadzone zmiany przyniosą korzyści zarówno tym, którzy podróżują, jak i tym, którzy nigdy nie wyjeżdżają; tym, którzy kochają swoje telefony komórkowe, jak i tym, którzy korzystają tylko z telefonów stacjonarnych. Zarówno konsumentom, jak i przedsiębiorcom.

  2. Dla innych przedsiębiorstw telekomunikacyjnych: Bezpośrednim skutkiem będzie spadek dochodów o około 0,5 proc. ze względu na wyeliminowanie różnic w cenach między połączeniami krajowymi a połączeniami wewnątrzunijnymi, ale w perspektywie średnioterminowej zostanie to zrekompensowane przez wzrost konsumpcji. Proponowany system roamingu jest dobrowolny i oczekuje się, że w perspektywie średnioterminowej będzie on korzystny dla operatorów.

  3. Korzyści dla innych przedsiębiorstw: Dodatkowe oszczędności oprócz 1100 EUR zaoszczędzonych rocznie przez osobę podróżującą w interesach ze średnią częstotliwością (w porównaniu do cen z 2009 r.); zniesienie opłat roamingowych ułatwi transgraniczne stosowanie urządzeń i usług podłączonych do sieci (np. usług M2M) oraz będzie stymulować rozwój aplikacji na telefony komórkowe, przyczyniając się tym samym do zapewnienia bardziej przyjaznego otoczenia biznesowego.

  4. W przyszłości: Dowód, że przeprowadzenie rzeczywistych reform w sektorze telekomunikacji jest możliwe, oraz że UE może w bezpośredni i konkretny sposób poprawić jakość życia obywateli.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Nasza propozycja w sprawie roamingu opiera się na obowiązujących już przepisach i zachęca operatorów do stopniowego wprowadzania ofert detalicznych, w ramach których stawki za usługi krajowe stosuje się zarówno do usług krajowych, jak i do usług roamingu (korzystanie z telefonu za granicą tak jak w kraju). Ponadto wniosek kładzie kres nieuzasadnionym różnicom między cenami połączeń krajowych a cenami połączeń „międzynarodowych” (wewnątrzunijnych).

Konsumenci z UE nie powinni płacić więcej za dzwonienie za granicę lub podczas pobytu za granicą.

Obecne przepisy w sprawie roamingu mają ograniczyć problemy na rynkach krajowych, ale nie budują prawdziwego jednolitego rynku. Obecne przepisy zostały opracowane zanim stało się jasne, że istnieje pilna gospodarcza potrzeba utworzenia jednolitego rynku telekomunikacyjnego.

Obecne przepisy stanowią zabezpieczenie i „kij”, który uzupełnia nowe możliwości i „marchewkę” zawartą w niniejszym pakiecie.

Ceny krajowych usług łączności ruchomej każdorazowo uległy obniżeniu po wprowadzeniu poprzednich trzech obniżek pułapów cenowych za usługi w roamingu. Nic nie wskazuje na to, że wyeliminowanie nadmiernych opłat roamingowych przyczyni się do wzrostu tych cen.”

9. Tak dla neutralności technologicznej!

Łączność na całym kontynencie oznacza otwarty internet

PROBLEMY

  1. Na poziomie UE nie istnieją obecnie jasne zasady dotyczące neutralności sieci, co oznacza, że 96 proc. mieszkańców Europy pozostaje bez ochrony prawnej, jeśli chodzi o prawo dostępu do w pełni otwartego internetu.

  2. Na podstawie obowiązujących obecnie przepisów UE krajowe organy regulacyjne nie posiadają uprawnień do podejmowania interwencji w przypadku blokowania i ograniczania ruchu internetowego.

  3. Niektóre państwa członkowskie UE (NL, SI) przyjęły przepisy prawne, a inne rozważają wprowadzenie stosownych środków, lecz bez działania na szczeblu UE może to doprowadzić do jeszcze większego rozdrobnienia na rynku europejskim, znacząco utrudniając zintegrowane zarządzanie wieloterytorialnymi sieciami.

  4. Blokowanie i ograniczanie P2P oraz VoIP to najczęstsze przykłady nieakceptowalnych praktyk zarządzania ruchem stosowanych przez operatorów: około 21 proc. użytkowników stacjonarnego internetu oraz około 36 proc. użytkowników internetu mobilnego ma do czynienia z tymi ograniczeniami.

  5. Stwarza to problemy dla: konsumentów, którzy nie mogą w pełni korzystać z internetu; dostawców treści i aplikacji, którzy nie mają zagwarantowanego dostępu do konsumentów i którzy w perspektywie długoterminowej tracą w związku z tym możliwości innowacji; operatorów, którzy spotykają się z różnymi praktykami zarządzania ruchem w różnych państwach członkowskich i którzy nie są zachęcani do tworzenia nowych modeli biznesowych; zamiast tego zachęca się ich po prostu do ochrony poprzedniego/obecnego terytorium i tradycyjnych źródeł dochodów, takich jak połączenia głosowe.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Przedmiotowy wniosek położy kres dyskryminującym praktykom blokowania i ograniczania ruchu internetowego i zapewni skuteczną ochronę otwartego internetu. Określono w nim jasne przepisy dotyczące zarządzania ruchem w internecie, które muszą być niedyskryminacyjne, proporcjonalne i przejrzyste.

  2. Przedsiębiorstwa będą jednak mieć możliwość różnicowania swoich ofert (na przykład za pomocą prędkości) oraz konkurowania w oparciu o podniesioną jakość usług. Nie ma w tym niczego dziwnego – w usługach pocztowych (przesyłki ekspresowe) i w sektorze przewozów lotniczych (klasa ekonomiczna i klasa biznesowa) stosuje się takie praktyki od dziesiątek lat. Musi być jednak spełniony jeden zasadniczy warunek wstępny: nie wolno naruszać jakości otwartego internetu.

  3. W celu zaspokojenia zapotrzebowania użytkowników końcowych na usługi lepszej jakości dostawcy treści mogą zawierać porozumienia z dostawcami internetu w celu zapewnienia odpowiedniej jakości usług („usługi specjalistyczne”). Takie oferty umożliwią operatorom telekomunikacyjnym korzystanie z dodatkowych źródeł dochodów pochodzących od operatorów OTT, dostawców treści, jak również od konsumentów, którzy są skłonni płacić za szybsze usługi wyższej jakości. Dochody te umożliwią z kolei operatorom finansowanie inwestycji w modernizację i rozbudowę sieci.

  4. Usługi specjalistyczne nie mogą prowadzić do pogorszenia jakości „normalnego” internetu. Krajowe organy regulacyjne będą monitorować jakość usług i będą mogły wprowadzać minimalne wymogi dotyczące jakości. Działania te będą koordynowane przez Komisję.

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Ważny krok naprzód dla innowatorów, których aplikacje i usługi nie będą blokowane i którzy będą mieć możliwość zapłacenia za gwarantowany poziom jakości usług (np. przedsiębiorstwa organizujące wideokonferencje, dostawcy usług przetwarzania w chmurze obliczeniowej, dostawcy usług e-zdrowia).

  2. Operatorzy europejscy będą mogli tworzyć nowe modele biznesowe w skali ogólnoeuropejskiej.

  3. Dla konsumentów: Otrzymają nowe prawa, które im obecnie nie przysługują. Będą mieć dostęp do wszystkich dowolnych treści i aplikacji na dowolnym urządzeniu (w ramach umownie uzgodnionych ilości danych lub prędkości i zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawowymi). Będą również mogli korzystać z szerszej gamy wysokiej jakości usług. Będą mieć dostęp do otwartego internetu, który ma kluczowe znaczenie dla wolności słowa i debat, jak również jako punkt wejścia dla innowacyjnych przedsiębiorstw internetowych rozpoczynających działalność.

  4. W przyszłości: Prawdziwa podstawa świadczenia usług i korzystania z nich w każdym miejscu w UE. Umożliwi innowacyjnym przedsiębiorstwom rozpoczęcie świadczenia usług bez obaw przed blokowaniem lub ograniczaniem ruchu i umożliwi projektowanie nowych usług wymagających gwarantowanej jakości usług. Operatorzy będą mieć dostęp do dodatkowych źródeł dochodów na finansowanie inwestycji w modernizację i rozbudowę sieci.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „W Europie nie mamy dzisiaj zapewnionej ochrony neutralności sieci. Niniejszy wniosek zapewni taką ochronę. Wniosek pozwoli na optymalizację wyników dla użytkowników, dostawców treści i dostawców usług internetowych.”.

10. Nowe prawa konsumentów

Łączność na całym kontynencie oznacza nowe prawa dla konsumentów: #1 Jakość usług

PROBLEMY

  1. Obecnie operatorzy często nie zapewniają wystarczającej przejrzystości w odniesieniu do swoich praktyk związanych z zarządzaniem ruchem, a także w odniesieniu do faktycznej jakości świadczonej usługi.

  2. 94 proc. konsumentów jest zdania, że dostawcy usług internetowych nie zapewniają jasnych informacji na swoich stronach internetowych na temat blokowania/ograniczania konkretnych aplikacji lub usług.

  3. Istnieją poważne różnice między deklarowaną prędkością a rzeczywistą prędkością w sieciach stacjonarnych. Konsumenci w UE otrzymują średnio jedynie 74 proc. głównej deklarowanej prędkości, za którą płacą.

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Operatorzy zobowiązani są do dostarczania informacji (zarówno publicznych, jak i umownych) na temat średniej prędkości, którą faktycznie zapewniają klientom w normalnych okresach i w okresach szczytowych, na temat ograniczeń w zakresie transmisji danych oraz na temat praktyk zarządzania ruchem.

  2. Krajowe organy regulacyjne są zobowiązane do monitorowania jakości usług i mogą wprowadzać minimalne wymogi dotyczące jakości. Działania te są koordynowane przez Komisję.

  3. Konsumenci mogą rozwiązać umowę lub złożyć wniosek o odszkodowanie, jeżeli istnieje znacząca i trwała rozbieżność między tym, co zostało obiecane, a usługą, którą faktycznie otrzymują (np. pod względem prędkości).

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Większe możliwości zaistnienia konkurencji cenowej oraz jakościowej, ponieważ konsumenci są lepiej poinformowani na temat otrzymywanych usług oraz mogą łatwiej zmieniać dostawców w sytuacji gdy nie są zadowoleni lub gdy poszukują innego rodzaju usługi.

  2. Dla konsumentów: Będą chronieni przed wprowadzającymi w błąd ofertami i będą mieć rzeczywistą wiedzę na temat usług, których mają prawo oczekiwać, a także będą mieć prawo do zrezygnowania z usługi w sytuacji gdy nie są z niej zadowoleni.

  3. W przyszłości: Lepiej poinformowani konsumenci mogą w odpowiedni sposób dokonywać wyboru dostawcy usług i ofert, które im najbardziej odpowiadają, oraz otrzymywać usługi, za które zapłacili.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Środki te zapewnią osiągnięcie rzeczywistej przejrzystości oraz umożliwią konsumentom dokonywanie świadomych wyborów. Przed podpisaniem umowy i zapłaceniem konsumenci muszą wiedzieć, co otrzymają w ramach usługi, a czego nie otrzymają. Te ogólnounijne wymogi są niezbędne, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie jednolitej europejskiej przestrzeni konsumenckiej.”.

Łączność na całym kontynencie oznacza nowe prawa dla konsumentów: # 2 lepsze umowy i większa przejrzystość

PROBLEMY

Obecnie umowy są mało zrozumiałe i nie zawierają informacji kluczowych dla konsumenta. Poza tym trudno jest egzekwować zawarte w nich postanowienia i nie jest łatwo z nich rezygnować. Konsumenci są często związani na dłuższy okres umowami dotyczącymi internetu i telefonu. Przeszkodami w zmianie dostawcy są długość procedury takiej zmiany, utrata adresu e-mailowego, wysokie opłaty za odejście od umowy oraz długie okresy wypowiedzenia.

Prawie połowa (44 proc.) respondentów doświadczyła problemów podczas zmiany dostawcy (analiza pt. „Funkcjonowanie rynku usług dostępu do internetu z punktu widzenia konsumentów”).

ZAPROPONOWANE ROZWIĄZANIA

  1. Umowy będą musiały zawierać dodatkowe informacje:

  • ograniczenia w zakresie transmisji danych;

  • dane na temat rzeczywistej prędkości;

  • jak kontrolować konsumpcję; oraz

  • wyjaśnienie praktycznego wpływu jakości usługi na korzystanie z treści, aplikacji i usług;

  1. Okres obowiązywania umowy: Początkowe umowy nie mogą być zawierane na dłużej niż 24 miesiące. Ponadto należy zapewnić możliwość zawarcia umowy tylko na 12 miesięcy.

  2. Automatyczne przedłużenie umowy: Konieczność ostrzeżenia klienta co najmniej jeden miesiąc przed automatycznym przedłużeniem oraz możliwość odmowy zaakceptowania przedłużenia umowy dokonanego z zastosowaniem milczącej zgody. W przypadku automatycznego przedłużenia umowy może ona być rozwiązana bez konieczności ponoszenia jakichkolwiek kosztów z miesięcznym okresem wypowiedzenia.

  3. Rozwiązanie umowy: Konsumenci będą mieć prawo do rozwiązania umowy po 6 miesiącach, bez ponoszenia kar, z miesięcznym okresem wypowiedzenia; zwrot będzie należny jedynie w odniesieniu do wartości rezydualnej subsydiowanego sprzętu lub promocji, jeżeli klient skorzystał z takich możliwości. Wszelkie ograniczenia dotyczące stosowania urządzeń końcowych w innych sieciach muszą zostać zniesione bezpłatnie po zapłaceniu odpowiedniej rekompensaty należnej z tytułu subsydiowanego sprzętu lub promocji.

Zmiana dostawcy:

  • Jasno określone prawo do przeniesienia numeru w jak najkrótszym czasie. Bezpośrednie opłaty dla użytkowników końcowych, jeśli są pobierane, nie mogą zniechęcać do zmiany dostawcy;

  • Wyraźny zakaz przenoszenia użytkowników końcowych do innego dostawcy wbrew ich woli;

  • Automatyczne anulowanie starych umów z poprzednimi dostawcami bez konieczności kontaktowania się z nimi przez użytkowników końcowych;

  • Prawo abonentów usług przedpłaconych, którzy zmieniają dostawcę, do otrzymania zwrotu wszelkich pozostałych na ich koncie środków;

  • Zapewnienie przesyłania poczty elektronicznej klientów przez dotychczasowych dostawców usług internetowych do nowych dostawców (w przypadku gdy taki dostawca usług internetowych zapewniał uprzednio klientowi adres e-mail);

  • Nieprzydzielanie początkowego adresu e-mail innemu użytkownikowi końcowemu przed upływem co najmniej dwóch lat od daty rozwiązania umowy.

PRZEJRZYSTOŚĆ:

  • Dostarczanie informacji dotyczących ilości danych, opłat i jakości świadczonych usług oraz informacji o rzeczywistej jakości usług;

  • Obowiązek udostępnienia narzędzi służących do porównywania ofert przez krajowy organ regulacyjny lub akredytowane strony trzecie, aby umożliwić użytkownikom uzyskanie informacji na temat rzeczywistej jakości dostępu do sieci i usług łączności elektronicznej oraz na temat kosztów związanych z różnymi schematami korzystania z usług;

  • Odszkodowanie dla użytkownika końcowego w przypadku nadużyć lub opóźnień podczas zmiany dostawcy;

  • Objęcie połączeń krajowych zabezpieczeniami dotyczącymi przejrzystości zawartymi w rozporządzeniu w sprawie roamingu (mechanizm ostrzegania, próg odcięcia)

  • mechanizm zabiegający szokująco wysokim rachunkom, aby konsumenci mogli unikać przykrych niespodzianek.

SKUTKI

  1. Dla przedsiębiorstw: Większe szanse dla konkurencji, ponieważ konsumenci są lepiej poinformowani o świadczonych usługach oraz mają większą łatwość zmiany operatora. Stwarza to nowe możliwości i umożliwia przygotowanie atrakcyjnych ofert, które spełniają potrzeby konsumentów.

  2. Dla konsumentów: Mogą zwracać się do usługodawców o wyjaśnienia dotyczące parametrów usługi oraz mają więcej możliwości dochodzenia swoich praw, jeżeli nie są one przestrzegane. Łatwiej jest im zmienić dostawcę. Mogą kontrolować zużycie limitu danych i są chronieni przed szokująco wysokimi rachunkami.

  3. W przyszłości: Lepiej poinformowani konsumenci są w stanie z większą łatwością egzekwować swoje prawa. Zadowoleni konsumenci przeważnie intensywniej korzystają z usług. Lepsza jakość usług dzięki możliwości zmiany dostawcy i dzięki zwiększeniu konkurencji.

Wiceprzewodnicząca Neelie Kroes powiedziała: „Środki te umożliwią klientom otrzymywanie usług, za które zapłacili. Klienci będą mogli rezygnować z usług w sytuacji gdy nie będą otrzymywać usług na poziomie, za jaki zapłacili, lub gdy będą po prostu chcieli skorzystać z innego rodzaju usług. Klienci w całej Europie będą mieć takie same prawa bez względu na to, kto jest ich operatorem.

Nowe przepisy dotyczące przejrzystości i zmiany dostawcy w znacznym stopniu wzmocnią prawa konsumentów oraz zwiększą konkurencję wśród dostawców. Te ogólnounijne wymogi są niezbędne, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie jednolitej europejskiej przestrzeni konsumenckiej.”.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website