Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska

NOTATKA

Bruksela, 8 lipca 2013 r.

„Niebieski pas”: Komisja łagodzi formalności celne dla statków

Na czym polega problem?

Unia Europejska jest w dużym stopniu uzależniona od transportu morskiego w handlu z resztą świata i w obrębie rynku wewnętrznego. Jednakże w ramach UE potencjał żeglugowy nie jest w pełni wykorzystany głównie z powodu znacznych wymogów administracyjnych. W rzeczywistości, mimo iż uproszczone procedury administracyjne w obszarze transportu morskiego zostały już wprowadzone przepisami UE, statki pływające między portami UE nadal mają do czynienia ze znaczną liczbą skomplikowanych procedur. Procedury te powodują koszty i opóźnienia, które sprawiają, że transport morski staje się mniej atrakcyjnym sposobem transportu towarów na rynku wewnętrznym UE.

Ograniczanie biurokracji zostało uznane za jeden z najważniejszych elementów wspierania wykorzystania w większym stopniu żeglugi bliskiego zasięgu i handlu morskiego pomiędzy portami UE. Ponadto zmniejszenie liczby kontroli ładunków – zwłaszcza tych, które nie byłyby poddawane kontrolom w przypadku transportowania ich drogą lądową – pozwoliłoby władzom skoncentrować się na obszarach podwyższonego ryzyka.

Aktualne przepisy

Wody terytorialne są uważane za zewnętrzne granice UE. Zatem z formalnego punktu widzenia statki pływające między portami UE opuszczają obszar celny UE. W rezultacie odprawa celna jest wymagana w momencie opuszczenia przez statek portu wyjścia, a następnie przy zawinięciu do portu przeznaczenia (chyba że statek odbywa rejsy w ramach regularnej linii żeglugowej). Wszystkie towary przewożone na pokładzie są uważane za towary nieunijne i muszą być poddawane kontroli celnej. Oznacza to, że muszą zostać zidentyfikowane albo jako towary unijne i zostać wprowadzone z powrotem na rynek wewnętrzny, albo jako rzeczywiste towary nieunijne i podlegać zwykłym formalnościom celnych.

Nasze propozycje

Komisja zaproponuje zestaw rozwiązań dotyczących „Niebieskiego pasa” z dwoma głównymi środkami ograniczającymi niepotrzebne obciążenia administracyjne dla sektora morskiego oraz rozszerzającymi w większym zakresie korzyści dla transportu morskiego płynące z jednolitego rynku, jednocześnie w dalszym ciągu gwarantując bezpieczny i pewny transport towarów do i z UE oraz na jej terytorium.

Dalsze uproszczenie procedury składania wniosków o przyznanie statusu „regularnej linii żeglugowej”: systemu ułatwień celnych dla statków przewożących głównie towary unijne, zawijających regularnie do tych samych portów europejskich, stanowi pierwszą część pakietu.

Jednakże zdecydowana większość przewozów kontenerowych obejmuje ładunki mieszane, tj. zarówno towary unijne, jak i nieunijne, które są przewożone tranzytem regularnie przez porty poza UE (np. na Morzu Bałtyckim, Morzu Śródziemnym lub Morzu Czarnym), do których to przewozów nie można zastosować pojęcia „regularnej linii żeglugowej”. Dlatego wprowadzone zostanie dodatkowe nowe narzędzie: tzw. e-Manifest, zharmonizowany elektroniczny manifest cargo opracowany w oparciu o istniejące formularze FAL. Pozwoli to na potwierdzanie unijnego lub nieunijnego statusu towarów nawet jeżeli towary te opuściły obszar celny UE. Ułatwienie to spełnia długotrwałe oczekiwania handlu morskiego dotyczące ogólnounijnego zharmonizowanego manifestu i umożliwi spełnienie wymagań, a jednocześnie ułatwi i przyśpieszy procedury celne.

Jakie są korzyści?

Dzięki tym inicjatywom „Niebieski pas” stanie się rzeczywistością i pobudzi realny „niebieski wzrost”. Główne cele są następujące:

  1. podniesienie konkurencyjności sektora poprzez zmniejszenie obciążeń administracyjnych i kosztów,

  2. zwiększenie atrakcyjności transportu morskiego,

  3. pobudzenie procesu tworzenia miejsc pracy,

  4. zmniejszenie oddziaływania transportu morskiego na środowisko.

Przyniesie to korzyści zarówno całemu sektorowi, jak i konsumentom, którzy będą mogli korzystać ze skuteczniejszego i tańszego transportu morskiego, a także portom i przemysłowi związanemu z transportem morskim, których atrakcyjność wzrośnie. Będzie to również korzystne dla organów celnych dzięki zharmonizowanemu postępowaniu w całej UE i poprawie jakości otrzymywanych danych.

W jaki sposób „Niebieski pas” będzie funkcjonował w praktyce? Praktyczne przykłady

1. Złagodzenie formalności celnych dotyczących przewozów wewnątrzunijnych

Załóżmy, że jestem przedsiębiorcą żeglugowym w Wielkiej Brytanii, i pragnę dokonywać przewozów regularną linią żeglugową między Felixstowe w Wielkiej Brytanii, Rotterdamem w Holandii i Kopenhagą w Danii, a w przyszłości być może do Gdańska w Polsce. Co muszę zrobić?

  1. Skontaktować się z organami celnymi Wielkiej Brytanii w celu złożenia wniosku o zezwolenie.

  2. Wskazać, że usługa przewozowa będzie świadczona między Felixstowe, Rotterdamem i Kopenhagą.

  3. Zadeklarować również, że w przyszłości mogę ją rozszerzyć na Gdańsk.

  4. Właściwe organy Wielkiej Brytanii skontaktują się ze wszystkimi zainteresowanymi państwami członkowskimi, tzn. Niderlandami, Danią i Polską w celu uzyskania ich zgody. Państwa członkowskie będą miały 15 dni (zamiast obecnych 45 dni) na udzielenie odpowiedzi.

  5. Po uzyskaniu pozytywnych odpowiedzi Wielka Brytania wyda ostateczne zezwolenia. Oznacza to, że żadne przewożone towary unijne nie muszą być objęte dozorem celnym.

Wynik: Będę w stanie zaoferować swoje usługi po stosunkowo krótkim czasie. Na późniejszym etapie, jeśli chcę zmienić zakres usług w celu włączenia portu w Gdańsku, mogę to zrobić w bardzo prosty sposób, bez konieczności ponownego wdrażania procedury uzyskiwania zezwolenia.

2. Złagodzenie formalności celnych dotyczących statków zawijających do portów państw trzecich

Obecnie uznaje się, że statek przemieszczający się z Antwerpii do Rotterdamu opuścił obszar celny UE. W związku z tym po przybyciu do Rotterdamu wszystkie przewożone towary są uważane za towary nieunijne, które muszą zostać poddane wszystkim niezbędnym procedurom celnym. Dzięki e-Manifestowi operatorzy będą w stanie udowodnić unijny status przewożonych towarów, nawet jeżeli statek opuścił obszar celny UE w celu przemieszczenia się z jednego portu UE do innego lub jeżeli statek zawinął między nimi do portu w państwie trzecim.

Wyobraźmy sobie następującą trasę rejsu: Szanghaj (Chiny) – Antwerpia (Belgia) – Marsylia (Francja) – Tanger (Maroko) – Limassol (Cypr)

Dzięki ułatwieniom „Niebieskiego pasa” możliwy byłby następujący scenariusz:

Statek płynący z Szanghaju zawija do portu w Antwerpii. Sto procent towarów na pokładzie przybywa spoza UE i wymienia się je w e-Manifeście jako towary nieunijne. Po przybyciu do Antwerpii wszystkie towary podlegają wymaganej celnej ocenie ryzyka. Część ładunku zostaje rozładowana w Antwerpii i zwolniona przez organy celne do wprowadzenia na obszar celny UE i swobodnego w nim obrotu. Następnie statek pobiera dodatkowy ładunek unijny kierowany do Marsylii i Limassol. W e-Manifeście stwierdza się, że statek przewozi obecnie x procent towarów unijnych (załadowanych w Antwerpii) oraz y procent towarów nieunijnych (pochodzących z Chin).

Statek płynie następnie do Francji. Po przybyciu do Marsylii towary przeznaczone do tego portu mogą zostać szybko zwolnione przez organy celne w oparciu o ich status określony w e-Manifeście. Jedynie wszystkie towary nieunijne będą musiały przejść stosowne procedury celne.

Statek kontynuuje podróż. W drodze do Limassol zatrzymuje się w Tangerze w celu pobrania dodatkowych towarów. E-manifest podlega aktualizacji. Wszystkie towary początkowo przywożone z Chin oraz dodatkowe towary załadowane w Tangerze uznaje się za towary nieunijne. Towary przeznaczone do Limassol są nadal wpisane jako towary unijne. Po przybyciu statku do Limassol towary unijne, pierwotnie załadowane w Antwerpii, mogą zostać szybko zwolnione przez organy celne w oparciu o ich niezmiennie unijny status wskazany w e-Manifeście. Ponownie tylko towary nieunijne są poddane kontroli celnej.

Fakty i liczby

  1. W UE jedno miejsce pracy na statku oznacza dziewięć miejsc pracy na lądzie.

  2. Przyrost ładunków przechodzących przez port w wysokości 1 mln ton doprowadzi do powstania 300 nowych miejsc pracy.

  3. Do 2030 r. liczba miejsc pracy w sektorze portowym wzrosnie o 15 proc.

  4. 74 proc. towarów przywożonych i wywożonych przez Unię przechodzi przez porty morskie.

  5. 37 proc. wymiany handlowej w obrębie Unii przechodzi przez porty morskie.

  6. Trzy porty UE znajdują się wśród 15 największych portów w świecie: Rotterdam jest na 11., Hamburg na 14., a Antwerpia na 15. miejscu.

  7. W ciągu 20 lat liczba kontenerów na świecie zwiększyła się ponad czterokrotnie.

Więcej podstawowych faktów i danych liczbowych można znaleźć na stronie internetowej: http://ec.europa.eu/transport/modes/maritime/infographics_en.htm

Więcej informacji:

Infografika dotcyząca portów UE: http://ec.europa.eu/transport/modes/maritime/infographics_en.htm

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA) – www.emsa.europa.eu


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website