Navigation path

Left navigation

Additional tools

Problem ubóstwa: Komisja proponuje utworzenie nowego Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym – najczęściej zadawane pytania

European Commission - MEMO/12/800   24/10/2012

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

Komisja Europejska

NOTATKA

Bruksela, dnia 24 października 2012 r.

Problem ubóstwa: Komisja proponuje utworzenie nowego Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym – najczęściej zadawane pytania

(zob. również IP/12/1141)

Na czym polegałoby działanie Funduszu?

Działanie Funduszu cechowałaby znaczna elastyczność. Państwa członkowskie opracowywałyby swoje programy na lata 2014–2020, uwzględniając uwarunkowania i preferencje krajowe oraz regionalne i decydując się na przykład na dystrybucję wyłącznie żywności albo innych produktów lub na połączenie tych dwóch form pomocy. Po zatwierdzeniu tych programów krajowych przez Komisję organy krajowe podejmowałyby samodzielne decyzje o dostarczaniu pomocy za pośrednictwem organizacji partnerskich (przeważnie pozarządowych). Podobne podejście przyjęto już w przypadku programów finansowanych z funduszy spójności.

Organy krajowe mogłyby same kupować żywność lub inne produkty i udostępniać je organizacjom partnerskim albo też przekazywać tym organizacjom środki finansowe. Jeżeli zakupu żywności lub innych produktów podjęłyby się organizacje partnerskie, mogłyby następnie same prowadzić dystrybucję pomocy materialnej, bądź powierzyć to zadanie innych organizacjom partnerskim.

Dlaczego celem Funduszu jest dystrybucja żywności i pomoc bezdomnym oraz dzieciom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej?

Celem Funduszu jest umożliwienie osobom najbardziej potrzebującym i bezdomnym oraz dzieciom w trudnej sytuacji materialnej wyjścia z ubóstwa i deprywacji, a tym samym wniesienie konkretnego wkładu w realizację celu strategii Europa 2020, jakim jest zmniejszenie liczby osób dotkniętych lub zagrożonych ubóstwem o co najmniej 20 milionów.

Jednym z głównych przejawów deprywacji materialnej jest brak dostępu do odpowiedniej ilości pożywienia dobrej jakości dostęp ten Światowa Organizacja Zdrowia uznaje za podstawową potrzebę człowieka. Inną szczególnie dotkliwą formą skrajnego ubóstwa i wykluczenia społecznego jest bezdomność. W Europie jest obecnie około 4,1 mln bezdomnych.

W ramach tego nowego instrumentu finansowana będzie także pomoc dla dzieci, ponieważ są one bardziej narażone na ubóstwo niż reszta społeczeństwa. W przypadku dzieci dotkniętych pewnymi formami deprywacji materialnej istnieje większe prawdopodobieństwo, że będą one rzadziej niż ich rówieśnicy osiągały sukcesy w szkole, częściej chorowały, a w dorosłym życiu trudniej będzie im zrealizować swój pełen potencjał.

Działania w ramach nowego Funduszu koncentrowałyby się na tych rodzajach skrajnej deprywacji materialnej nie tylko dlatego, że mogą one stanowić zagrożenie dla życia, ale także dlatego, że niedożywienie i brak podstawowych produktów, takich jak odzież, uniemożliwia osobom najbardziej potrzebującym wyjście z ubóstwa i włączenie społeczne, jak również skorzystanie z oferty szkoleniowej czy doradczej.

W jaki sposób wybierano by organizacje partnerskie?

Organizacje partnerskie byłyby podmiotami publicznymi lub organizacjami pozarządowymi wybranymi przez państwa członkowskie na podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów.

W jaki sposób bierna pomoc umożliwiałaby wychodzenie z ubóstwa?

Po pierwsze, osoby, których nie stać na tak podstawowe produkty jak żywność i odzież, nie mogą nawet pomarzyć o otrzymaniu pracy, co mogłoby pomóc im w wyjściu z ubóstwa i sytuacji wykluczenia społecznego. Mając natomiast dostęp do odpowiedniej ilości pożywienia i innych produktów, mogłyby one już wziąć udział w szkoleniu. Po drugie, Fundusz oferuje więcej niż tylko bierną pomoc. Państwa członkowskie musiałyby zawrzeć aktywne środki włączenia społecznego w programach krajowych, przy czym środki takie można by było częściowo finansować w ramach proponowanego Funduszu.

Czy środki przewidziane na Fundusz są wystarczające, skoro w UE żyje 40 mln osób niedożywionych?

Celem Funduszu nie jest dotarcie z pomocą do wszystkich 40 mln niedożywionych osób w Europie, lecz do tych znajdujących się w szczególnie ciężkiej sytuacji. Kierowanie pomocy do najbardziej potrzebujących w ramach programów krajowych należałoby do państw członkowskich. Ponadto należy podkreślić, że wspomniana liczba 2 mln beneficjentów oznacza jedynie dodatkowe osoby, którym można pomóc dzięki finansowaniu unijnemu. Łącznie około 4 mln osób otrzymałoby pomoc bezpośrednio ze środków Funduszu, dzięki współfinansowaniu państw członkowskich oraz świadczeniom rzeczowym ze strony organizacji partnerskich.

Skąd pochodziłyby środki na Fundusz? Czy byłyby one odliczane od krajowych przydziałów na fundusze strukturalne dla państw członkowskich?

Zgodnie z wnioskiem dotyczącym wieloletnich ram finansowych z czerwca 2011 r. (zob. IP/11/799) przedmiotowa kwota 2,5 mld euro pochodziłaby z pozycji w budżecie dotyczącej polityki spójności. Innymi słowy, całkowity roczny budżet proponowany w wieloletnich ramach finansowych obejmuje nie tylko Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego, ale także proponowany nowy fundusz na rzecz osób najbardziej potrzebujących.

W jaki sposób Fundusz ten uzupełniałby działanie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS)?

Dzięki proponowanemu Funduszowi osoby potrzebujące mogłyby wyjść z ubóstwa i deprywacji, jako że Fundusz ten oferowałby tymczasowe działania pomocowe, tzn. takie, które zaspokajałyby najbardziej podstawowe potrzeby tych osób, tak aby mogły one skorzystać z poradnictwa lub wziąć udział w szkoleniach, na przykład finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Osoby, które nie mają dostępu do wystarczającej ilości pożywienia czy odzieży lub których nie stać na inne podstawowe produkty, nie są w stanie skorzystać ze szkoleń czy z poradnictwa.

Dlaczego działający z powodzeniem Program dystrybucji żywności dla osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie nie będzie kontynuowany?

Program pomocy dla osób najbardziej potrzebujących utworzono w 1987 r., aby w sensowny sposób zużytkować nadwyżki rolne występujące w tamtych czasach, udostępniając je państwom członkowskim zainteresowanym ich wykorzystaniem jako pomoc żywnościową dla najbardziej potrzebujących osób we Wspólnocie. Kolejne reformy Wspólnej Polityki Rolnej wraz z jednoczesnym wzrostem cen żywności na rynkach międzynarodowych pozwalają jednak przypuszczać, że przeciętne ceny na unijnych rynkach towarów rolnych w latach 2011–2020 będą zrównoważone bez potrzeby interwencji na rynku.

Ponadto we wniesionej przez Niemcy i popartej przez Szwecję sprawie Sąd opowiedział się dnia 13 kwietnia 2011 r. przeciwko przydzielaniu środków pieniężnych państwom członkowskim na zakup żywności na rynku w ramach programu dystrybucji żywności na rok 2009 r.

Ze względu na spodziewany brak zapasów interwencyjnych program dystrybucji żywności utraci swoją rację bytu i nie będzie kontynuowany po roku 2013.

Skoro obecny program musi zostać przerwany, dlaczego w ramach nowego Funduszu można byłoby wykorzystywać zapasy interwencyjne?

Mimo że oczekuje się, iż poziom unijnych zapasów interwencyjnych towarów rolnych w dalszym ciągu będzie bardzo niski, rynki żywnościowe są bardzo niestabilne. Nie jest wykluczone, że zapasy interwencyjne produktów żywnościowych odnowią się, jeśli za pewien czas ceny rynkowe niektórych produktów spadną. W takim przypadku Fundusz mógłby wykorzystać te zapasy po powrocie cen do normalnego poziomu. We wniosku dotyczącym Funduszu przewidziano taką możliwość.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website