Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska: budowanie podstaw wzrostu gospodarczego

European Commission - MEMO/12/497   27/06/2012

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

Komisja Europejska

MEMO

Bruksela, dnia 27 czerwca 2012 r.

Komisja Europejska: budowanie podstaw wzrostu gospodarczego

W dniach 28 i 29 czerwca przywódcy UE spotkają się na szczycie się podczas Rady Europejskiej w celu uzgodnienia kompleksowego pakietu środków służących zwiększeniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w Unii Europejskiej, czyli Paktu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

Podstawą tego pakietu są znaczące działania podjęte przez Komisję Europejską w ostatnich latach. Od czasu zainicjowania dwa lata temu strategii „Europa 2020” Komisja rozpoczęła szereg inicjatyw w celu przezwyciężenia kryzysu, ożywienia tempa wzrostu gospodarczego oraz poprawy i zwiększenia zatrudnienia w UE. W tej decydującej dla integracji europejskiej chwili należy zwiększyć wysiłki zmierzające do stworzenia inteligentnej i zrównoważonej gospodarki UE, sprzyjającej włączeniu społecznemu.

Niniejsza nota przedstawia ogólny zarys inicjatyw, które zgłosiła Komisja, i co do których oczekuje się, że otrzymają pełne poparcie ze strony Rady Europejskiej w postaci przyjęcia Paktu na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.

Niektóre z tych inicjatyw przedstawiono poniżej.

Strategia „Europa 2020”

Strategia „Europa 2020” jest strategią długofalowego wzrostu gospodarczego UE zaproponowaną przez Komisję i zatwierdzoną przez Radę Europejską dwa lata temu. Zasadniczo strategia ta identyfikuje siły napędowe wzrostu gospodarczego UE w ciągu obecnego dziesięciolecia ze szczególnym uwzględnieniem nowych rozwiązań i reform strukturalnych. W oparciu o zasady inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu strategia „Europa 2020” określa pięć kluczowych celów w dziedzinie zatrudnienia, badań i rozwoju, edukacji, ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz zmian klimatu i energii. Strategia ta pozostaje aktualna i powinna ona pomóc państwom członkowskim wspólnie pracować na rzecz osiągnięcia jej celów ku powszechnej korzyści. Jej wdrożenie ma fundamentalne znaczenie dla ożywienia naszego potencjału wzrostu. Motorem postępów w realizacji jej celów jest mechanizm koordynacji polityki, tzw. europejski semestr.

Zalecenia dla poszczególnych krajów

Każde państwo członkowskie powinno wdrożyć strategię „Europa 2020” na poziomie krajowym w toku rocznego programu reform, który odzwierciedlałby jego własne problemy. Na podstawie analizy krajowych programów reform państw członkowskich (w zakresie polityki gospodarczej i polityki zatrudnienia) oraz ich programów stabilności i konwergencji (w zakresie strategii budżetowych) Komisja publikuje co roku 28 zaleceń dla poszczególnych krajów – dla 27 państw członkowskich i dla całej strefy euro. Zalecenia te określają działania, które uważamy za wskazane, by osiągnąć założone cele polityczne w takich dziedzinach, jak rynek produktowy i rynek pracy, system emerytalny, edukacja i systemy podatkowe oraz polityka budżetowa. Zalecenia dla poszczególnych krajów na 2012 r. opublikowano w dniu 30 maja, a ich zatwierdzenie przez Radę Europejską spodziewane jest w dniach 28–29 czerwca. Ich formalne przyjęcie przez Radę ECOFIN nastąpi w lipcu.

Przepisy „dwupaku” [ECFIN]

Te dwa projekty rozporządzeń w jeszcze większym stopniu wzmacniają koordynację polityki budżetowej w strefie euro. Komisja przedstawiła je w dniu 23 listopada 2011 r. (zob. MEMO/11/822) Opierają się one na pakiecie dotyczącym zarządzania gospodarczego, tzw. „sześciopaku”, który wszedł w życie w dniu 13 grudnia 2011 r. (zob. MEMO/11/898).

Pierwszy projekt rozporządzenia ma na celu dalszą poprawę nadzoru budżetowego poprzez utworzenie wspólnego harmonogramu i wspólnych zasad, aby uzyskać bardziej aktywny uprzedni monitoring (ex ante) i ocenę budżetów państw członkowskich strefy euro. Ta wczesna ocena pozwoli lepiej przeciwdziałać odstępstwom budżetowym w państwach członkowskich i ich ewentualnym konsekwencjom dla partnerów gospodarczych tych państw. Drugi projekt rozporządzenia ma na celu poprawę nadzoru najbardziej niestabilnych finansowo państw członkowskich strefy euro.

Dwupak jest obecnie badany zarówno przez Parlament Europejski jak i Radę Ministrów. Komisja pracuje nad szybkim przyjęciem ambitnej wersji swoich projektów aktów prawnych.

Pogłębienie jednolitego rynku [MARKT]

Od czasu przyjęcia Aktu o jednolitym rynku w dniu 13 kwietnia 2011 r. Komisja dostarczyła obiecane 12 kluczowych wniosków legislacyjnych (zob. IP/11/469 i MEMO/11/239, a także IP/12/187) oraz przeprowadziła kolejnych 30 działań dodatkowych w celu ożywienia wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz zwiększenia zaufania do jednolitego rynku. Zakończenie negocjacji w sprawie tych 12 „dźwigni” przed końcem roku ma zasadnicze znaczenie.

W rezultacie ponad 21 milionów przedsiębiorstw i 500 milionów konsumentów w Europie korzystałoby na przykład z jednolitego rynku dla kapitału wysokiego ryzyka, z prostszych wymagań dotyczących księgowości i z tańszego dostępu do ochrony patentowej na terenie całej Europy. Obywatelom UE łatwiej będzie uzyskać uznanie swoich kwalifikacji i szukać pracy w innym państwie członkowskim. Dzięki dalszej harmonizacji przepisów i norm oraz dzięki działaniom na rzecz usunięcia trwałych i nieuzasadnionych ograniczeń w świadczeniu usług łatwiejszy będzie również obieg towarów, a usługodawcom łatwiej będzie podejmować działalność transgraniczną. Nowe podejścia do rozstrzygania sporów pomogą konsumentom w większym stopniu korzystać z możliwości oferowanych przez jednolity rynek online, co może zaowocować zwiększeniem wartości handlu elektronicznego do 2,5 mld euro.

Zagwarantowanie, że jednolity rynek przynosi korzyści, nie zależy jedynie od stworzenia solidnych postaw prawnych, ale również od zmiany podejścia do zarządzania tym rynkiem. W tym celu na przestrzeni lat utworzono szereg praktycznych narzędzi i sieci. W swoim niedawnym komunikacie „Lepsze zarządzanie jednolitym rynkiem” Komisja proponuje, aby skoncentrować wysiłki na sektorach z największym potencjałem wzrostu (zob. IP/12/587 i MEMO/12/427). W latach 2012–2013 za takie sektory uznano sektor usług i sektory sieciowe, w przypadku których Komisja wzywa państwa członkowskie do zerowej tolerancji dla opóźnionej i nieprawidłowej transpozycji dyrektyw. Komisja ze swojej strony zapewni większą pomoc w transpozycji, aby rozwiązać ewentualne problemy.

Komisja proponuje ponadto działania mające poprawić sposób, w jaki działa sektor usług, co ma kluczowe znaczenie, ponieważ dyrektywa usługowa dotyczy działalności gospodarczej przynoszącej ponad 45 proc. PKB UE i musi odgrywać strategiczną rolę w propagowaniu wzrostu gospodarczego (zob. IP/12/587 i MEMO/12/429), zwłaszcza w zakresie usług dla przedsiębiorstw, budownictwa i turystyki. Na podstawie oceny postępów poczynionych przez państwa członkowskie w zakresie wdrażania dyrektywy usługowej, analiza ekonomiczna pokazuje, że jej wdrożenie wygeneruje dodatkowe 0,8 proc. PKB UE na przestrzeni kolejnych 5–10 lat. Ta liczba może wzrosnąć nawet do 2,6 proc., jeżeli państwa członkowskie wykażą się bardziej ambitnym podejściem do świadczenia usług, których dotyczy dyrektywa.

W 2012 r. przypada dwudziesta rocznica utworzenia jednolitego rynku. W ramach kontynuacji Aktu o jednolitym rynku przed końcem 2012 r. Komisja zaproponuje drugi zespół działań zmierzających do dalszego ograniczenia fragmentaryzacji rynku i wyeliminowania pozostałych przeszkód w przepływie usług, innowacji i kreatywności. „Akt o jednolitym rynku 2”, który ma być przyjęty jesienią 2012 r., będzie zawierał nowe czynniki pobudzające wzrost, konkurencyjność i postęp społeczny. W październiku 2012 r. Komisja zorganizuje ponadto tydzień „Nowego wzrostu”, podczas którego odbędzie się drugie doroczne forum jednolitego rynku, w celu wymiany poglądów na temat przyszłości jednolitego rynku w sposób sprzyjający włączeniu.

Więcej informacji:

Akt o jednolitym rynku: http://ec.europa.eu/internal_market/smact/

Broszura Single Market Act: Together for new growth

Jednolity rynek online [CNECT]

W ubiegłym roku podjęto kilka ważnych inicjatyw, z których część odniosła natychmiastowy skutek, takich jak nowe rozporządzenie w sprawie roamingu (zob. MEMO/12/316), rozporządzenie o harmonizacji podpisu elektronicznego, sprawiające, że systemy identyfikacji elektronicznej (e-ID) stają się interoperacyjne (zob. IP/12/558) oraz plany rozwoju handlu elektronicznego (zob. IP/12/10). Działania te wspierają rozwój gospodarki cyfrowej, która rośnie w tempie 12 proc. rocznie.

Potrzebne są dalsze działania regulacyjne w celu umożliwienia działania prawdziwego jednolitego rynku online. Sieć szerokopasmowa o dużej przepustowości, taka jak ta zaproponowana w ramach instrumentu „Łącząc Europę” (zob. IP/12/583), jest podstawą rozwoju tego rynku, a przetwarzanie w chmurze jest jego strukturą.

W nadchodzących tygodniach zostanie opublikowana unijna strategia przetwarzania w chmurze, opierająca się na proponowanych nowych przepisach w zakresie ochrony danych, aby umożliwić utworzenie dwóch milionów nowych miejsc pracy w Europie do 2015 r.

Podjęte zostaną dalsze działania w celu stworzenia zharmonizowanych zasad w zakresie praw autorskich, płatności online, elektronicznych zamówień publicznych, faktur elektronicznych i bezpieczeństwa w internecie.

Budowanie jednolitego rynku online ma na celu zagwarantowanie Europie długofalowej konkurencyjności. Nadanie odpowiedniej wagi obecnym i przyszłym wnioskom jest kluczowe dla takich zagadnień, jak zatrzymanie produkcji w Europie, utrzymanie zrównoważonej opieki zdrowotnej czy ograniczenie długu publicznego. Zharmonizowane przepisy umożliwiają powstanie norm, interoperacyjności i wspólnych praktyk prawnych, które zwiększają produktywność w taki sam sposób, jak standard 3G w telefonii komórkowej umożliwił Europie zajęcie w latach dziewięćdziesiątych czołowej pozycji w światowym przemyśle komórkowym wartym 250 mld euro rocznie.

Obciążenia regulacyjne

W unijnej strategii wzrostu „Europa 2020” podkreśla się znaczenie poprawy otoczenia biznesowego, m. in. poprzez inteligentne regulacje i ograniczenie obciążeń regulacyjnych, tak aby przedsiębiorstwa europejskie stały się bardziej konkurencyjne na poziomie światowym. W listopadzie ubiegłego roku Komisja zainaugurowała inicjatywę zminimalizowania obciążeń regulacyjnych, szczególnie dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), i dostosowania rozporządzenia UE do potrzeb mikroprzedsiębiorstw (zob. IP/11/1386). MŚP odgrywają istotną rolę we wzroście gospodarczym, stanowiąc 99 proc. wszystkich przedsiębiorstw i zapewniając ponad dwie trzecie miejsc pracy w sektorze prywatnym. Uwolnienie ich potencjału wzrostu może jedynie przynieść korzyści gospodarce UE.

Należy zauważyć, że działania Komisji zmierzające do ograniczenia obciążeń regulacyjnych rozpoczęto w ubiegłym dziesięcioleciu. W styczniu 2007 r. Komisja zaproponowała program działania mający na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych spoczywających na przedsiębiorstwach w celu ograniczenia obciążeń wynikających z przepisów UE o 25 proc. do 2012 r. Rada Europejska przyjęła ten program w marcu 2007 r. Poprawa otoczenia biznesowego poprzez zmniejszenie formalności administracyjnych jest wspólnym celem, który można osiągnąć jedynie w drodze wspólnej odpowiedzialności instytucji UE i państw członkowskich.

Komisja Europejska zaproponowała już działania w celu zmniejszenia formalności administracyjnych nawet o jedną trzecią lub o ponad 40 mld euro. Na przykład wniosek Komisji o wprowadzeniu elektronicznych faktur VAT mógłby przynieść oszczędności w wysokości 18,4 mld euro dla 22 milionów przedsiębiorstw podlegających opodatkowaniu w UE (zob. IP/10/1645), a wniosek Komisji z lutego 2009 r. o wprowadzeniu zwolnienia mikroprzedsiębiorstw ze stosowania przepisów księgowych mógłby pomóc zaoszczędzić około 6,3 mld euro (zob. IP/09/328).

Rynek energetyczny [ENER]

Państwa członkowskie zobowiązane są do ukończenia procesu tworzenia jednolitego rynku energii do 2014 r. Aby mógł funkcjonować, rynek wewnętrzny wymaga pewności prawnej, która będzie sprzyjać inwestycjom zarówno w wytwarzanie energii, jak i w infrastrukturę oraz zarówno w odnawialne źródła energii, jak i w efektywność energetyczną.

Przepisy UE w sprawie wewnętrznego rynku energii stanowią sedno tych ram prawnych. Zawierają one przepisy kluczowe dla funkcjonowania rynków energetycznych i określają nowe zasady umożliwiające i ułatwiające inwestycje transgraniczne.

W dyrektywie w sprawie odnawialnych źródeł energii ustalono wiążące cele dla każdego z państw członkowskich, które przełożą się na ogólny wzrost korzystania z odnawialnych źródeł energii o 20 proc. do 2020 r. W niedawnym komunikacie Komisji na temat strategii dotyczącej odnawialnych źródeł energii rozważone zostały już opcje włączenia odnawialnych źródeł energii do systemu europejskiego w okresie po 2020 r. (zob. IP/12/571).

Dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej, co do której porozumiały się właśnie Parlament Europejski i Rada, ma na celu zwiększenie wysiłków państw członkowskich na rzecz wydajniejszego wykorzystywania energii na wszystkich etapach w łańcuchu energetycznym – od przetwarzania energii i jej dystrybucji po jej końcowe zużycie (zob. MEMO/12/433).

Poza gwarancjami prawnymi, zwłaszcza w czasach niepewności gospodarczej, warunkiem rozwoju rynku transgranicznego są również bodźce finansowe. Część energetyczna instrumentu „Łącząc Europę” będzie finansowała projekty, dzięki którym wypełnione zostaną luki w europejskiej strukturze energetycznej. Proponuje się w niej zainwestowanie 9,1 mld euro w infrastrukturę transeuropejską (zob. IP/11/1200 i MEMO/11/710).

Innowacje: inwestycja we wzrost gospodarczy i zatrudnienie [RTD]

Strategia leżąca u podstaw Unii innowacji Komisji Europejskiej polega na ożywieniu konkurencyjności i zatrudnienia poprzez lepsze finansowanie i poprawę ogólnych warunków innowacji. Obecny program ramowy UE w zakresie badań naukowych (7 PR) przewiduje zainwestowanie 55 mld euro w badania naukowe i innowacje w ciągu siedmiu lat, łącznie z bezpośrednim wsparciem dla około 17 tys. MŚP. Zakłada on również mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka, który wraz z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym mobilizuje, dzięki efektowi dźwigni, ponad 10 mld euro prywatnych inwestycji w innowacje, w tym przynajmniej 1 mld euro dla MŚP. Również w ramach 7PR partnerstwa publiczno-prywatne zapewniają Europie wiodącą pozycję w tak istotnych dziedzinach technologii jak innowacyjne leki, samoloty ekologiczne, nanoelektronika czy wbudowane systemy komputerowe.

W lipcu Komisja przedstawi zalecenia dotyczące ukończenia europejskiej przestrzeni badawczej (EPB) w celu optymalnego wykorzystania ogólnoeuropejskich badań naukowych i innowacji, wyeliminowania przeszkód w wymianie naukowców i pomysłów w Europie oraz wzmocnienia powiązań między środowiskami akademickimi i biznesowymi. Państwa członkowskie UE pracują teraz wspólnie nad 10 programami badawczymi, aby sprostać głównym wyzwaniom, takim jak leczenie choroby Alzheimera, i inwestują w 48 priorytetowych infrastruktur badawczych, m.in. dotyczących badań klinicznych, różnorodności biologicznej i energii słonecznej. Dziesięć z tych infrastruktur jest obecnie wdrażanych, a wdrażanie 16 kolejnych rozpocznie się w tym roku.

Komisja zaproponowała zwiększenie finansowania innowacji na poziomie UE do 80 mld euro w kolejnym budżecie w ramach inicjatywy „Horyzont 2020” (zob. MEMO/11/848). Ten nowy, uproszczony program będzie łączył całe wsparcie na poziomie UE od badań naukowych po rynek i stworzy nowe możliwości dla szybko rozwijających się innowacyjnych przedsiębiorstw.

Więcej informacji na temat Unii innowacji:
http://ec.europa.eu/research/innovation-union/index_en.cfm

Więcej informacji na temat inicjatywy „Horyzont 2020”: http://ec.europa.eu/research/horizon2020/index_en.cfm?pg=home

Reforma patentu europejskiego [MARKT]

Na posiedzeniu Rady Europejskiej w dniach 28–29 czerwca powinna zostać podjęta ostateczna decyzja w jednej z najważniejszych i najdłużej oczekiwanych spraw z zakresu wpierania innowacji: wprowadzenia prawdziwie europejskiego systemu patentowego, obejmującego jednolity patent europejski oraz wspólny sąd patentowy. Wniosek ten oparty jest na pogłębionej współpracy (zob. IP/11/470). Rada osiągnęła porozumienie w zakresie wszystkich kwestii poza umiejscowieniem głównej siedziby sądu.

Po przyjęciu systemu patentu UE sprawi on, że patentowanie innowacji w Europie stanie się prostsze i tańsze, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorstw. Nowe rozwiązanie będzie polegać na wprowadzeniu jednolitego patentu dla 25 państw członkowskich, wydawanego na podstawie jednego wniosku i bez dodatkowych barier administracyjnych. Hiszpania i Włochy, które nie uczestniczą w tej pogłębionej współpracy, mogą zdecydować się na dołączenie do nowego systemu na każdym etapie po jego wprowadzeniu, zgodnie z postanowieniami Traktatu.

Patent będzie ważnym etapem w dążeniu do usunięcia przepaści, jaka dzieli nas od USA czy Chin: uzyskanie ochrony patentowej we wszystkich państwach UE kosztuje nawet 36 000 euro, natomiast w USA – 2 000 euro, a w Chinach jedynie 600 euro.

Uproszczony europejski system patentowy jest kluczowy dla pobudzenia innowacji i inwestycji w badania naukowe i rozwój w Europie. Przykładowo uproszczone ustalenia dotyczące tłumaczeń wymaganych przy jednolitym patencie pozwolą składającym wnioski patentowe na zaoszczędzenie do 80 proc. obecnych kosztów i tym samym na przeznaczenie większych środków na działalność badawczą.

Więcej informacji:

http://ec.europa.eu/internal_market/indprop/patent/index_en.htm

Kapitał EBI [ECFIN]

Dzięki Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) UE posiada własną, silną instytucję wspierającą wzrost gospodarczy i zatrudnienie. EBI, którego zdolność udzielania pożyczek przekracza kilkukrotnie wielkość Banku Światowego, odegrał istotną rolę w zwalczaniu kryzysu od 2008 r. Jednak z obecnym kapitałem zbliża się on do granic swoich możliwości. Aby umożliwić EBI wspieranie w większym stopniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, należy wzmocnić jego potrzeby kapitałowe, tzn. kapitał wpłacony musi zostać zwiększony przez jego udziałowców, czyli państwa członkowskie. Przewodniczący José Barroso wzywał do takiego zwiększenia od czasu swojego Orędzia o stanie Unii Europejskiej, 2011 r. (zob. SPEECH/11/607).

Zwiększenie kapitału wpłaconego Banku o 10 mld euro umożliwiłoby EIB zwiększenie możliwości udzielania pożyczek o 60 mld euro w ciągu kolejnych trzech do czterech lat, co z kolei przyciągnęłoby finansowanie z innych źródeł, dając ogólną sumę inwestycji na nowe projekty w wysokości 180 mld euro. Ponadto Komisja i EBI proponują, aby wykorzystać budżet UE do wspierania możliwości finansowania, którymi dysponuje grupa EBI poprzez instrumenty podziału ryzyka. Można wykorzystać opracowane już programy dla obszarów badań naukowych i innowacji, dla obszaru infrastruktury (przy użyciu obligacji na finansowanie projektów) oraz dla małych i średnich przedsiębiorstw (przy użyciu funduszy strukturalnych).

Przewodniczący José Barroso i prezes EBI Werner Hoyer zwrócili się na piśmie do członków Rady Europejskiej, proponując wyżej wymienione zwiększenie kapitału EBI w dniu 21 czerwca (zob. MEMO/12/470).

Inicjatywa obligacji na finansowanie projektów [ECFIN]

W dniu 19 października 2011 r. Komisja przedłożyła wniosek ustawodawczy dotyczący inicjatywy obligacji na finansowanie projektów z myślą o osiągnięciu podwójnego celu: ożywienia rynków obligacji na finansowanie projektów i wsparcia inwestorów realizujących pojedyncze projekty infrastrukturalne poprzez przyciągnięcie funduszy z sektora prywatnego, umożliwiających długoterminowe finansowanie zadłużenia (zob. IP/11/236 i MEMO/11/707).

Komisja rozpocznie etap pilotażowy w latach 2012–2013 w obecnych wieloletnich ramach finansowych. Etap pilotażowy zostanie przeprowadzony na podstawie zmiany rozporządzenia w sprawie sieci transeuropejskich (TEN) oraz decyzji w sprawie programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji i sfinansowany zostanie z pozycji w budżecie przewidzianych na te programy do łącznej kwoty 230 mln euro. W lipcu wniosek ma być poddany głosowaniu w Parlamencie Europejskim i Radzie Ministrów. Całkowity budżet wynosi 230 mln euro i zostanie połączony z finansowaniem ze strony EBI. Biorąc pod uwagę efekt mnożnikowy i wsparcie jakości kredytowej, Komisja przewiduje, że w fazie pilotażowej obligacje na finansowanie projektów mogą przynieść nawet do 4,6 mld euro inwestycji. Instrument obligacji na finansowanie projektów będzie stanowić integralną część instrumentu „Łącząc Europę” w latach 2014-2020.

Korzystanie z funduszy strukturalnych [REGIO/EMPL]

W dziedzinie polityki spójności, która jest kluczową polityką inwestycyjną UE na rzecz wzrostu gospodarczego, Komisja Europejska wypłaciła od kwietnia 2009 r. łącznie 11,25 mld euro w postaci zaliczek na rzecz pozbawionych gotówki państw członkowskich, aby mogły szybko zainwestować środki w projekty wspierające wzrost gospodarczy.

Ponadto od 2011 r. kraje objęte programami, które otrzymują specjalną pomoc makroekonomiczną (obecnie Portugalia, Rumunia, Łotwa, Irlandia i Grecja), mają możliwość obniżenia krajowego wskaźnika współfinansowania o 10 punktów procentowych, aby ułatwić im spłacenie funduszy uzupełniających w celu wykonania projektów (zob. IP/11/942). Aby przyspieszyć decyzje dotyczące realizacji projektów, uprzednia zgoda Komisji konieczna jest jedynie w przypadku projektów o całkowitej wartości ponad 50 mln euro (do czerwca 2010 r. próg ten wynosił 25 mln euro).

Aby ułatwić realizację projektów, uproszczono procedury na różne sposoby, a państwom członkowskim zaproponowano specjalną pomoc administracyjną, aby pomóc im dostosować systemy administracyjne do przepisów unijnych. Zespoły zadaniowe Komisji wysłane do ośmiu państw członkowskich z najwyższym bezrobociem osób młodych (Grecja, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Portugalia, Słowacja i Hiszpania) od lutego do maja 2012 r. pomagały państwom członkowskim ponownie przydzielić wydatki z funduszy strukturalnych o wartości około 7,3 mld euro, aby wesprzeć ponad 460 tys. młodych ludzi w tych ośmiu krajach (zob. MEMO/12/100, wyniki grup zadaniowych).

W Grecji utworzono publiczny wykaz 181 priorytetowych projektów o całkowitej wartości 115 mld euro, które utworzą do 110 tys. nowych miejsc pracy (zob. IP/12/549).

Budżet UE na rzecz wzrostu i zatrudnienia [BUDG]

Wniosek Komisji na okres finansowania 2014–2020 ma na celu skoncentrowanie przyszłych budżetów UE w jeszcze większym stopniu na sprzyjającym tworzeniu miejsc pracy wzroście gospodarczym. Mimo że ogólne pułapy stanowią zamrożenie uzgodnionych pułapów na 2013 r., we wniosku na kolejne wieloletnie ramy finansowe wzywa się do zwiększenia tych obszarów, które mogą ożywić gospodarkę Europy (zob. IP/11/799).

Trwały wzrost gospodarczy ma początek w naszych miastach i regionach. Znaczne kwoty przeznaczone na spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną (376 mld euro na cały okres) będą ściśle powiązane z celami strategii „Europa 2020”. Dzięki nowym zasadom warunkowości finansowanie UE będzie skupione na wynikach oraz będzie oferować korzystne zachęty dla państw członkowskich, aby skutecznie realizować cele strategii „Europa 2020”. Aby zapewnić wzajemne uzupełnianie się finansowania krajowego i unijnego, z każdym państwem członkowskim zostanie zawarta umowa o partnerstwie.

Nowy fundusz, instrument „Łącząc Europę”, ma na celu zwiększenie wartości projektów infrastrukturalnych w kontekście ogólnoeuropejskim (zob. IP/11/1200). Na potrzeby instrumentu przeznaczono 50 mld euro. Ma on służyć finansowaniu wstępnie wyznaczonych projektów z zakresu transportu, energii i TIK, przyczyniających się do zwiększenia wzajemnej łączności w Europie. Sprzyjające wzrostowi gospodarczemu połączenia zapewnią lepszy dostęp do rynku wewnętrznego oraz położą kres wyizolowaniu pewnych obecnie wykluczonych obszarów gospodarczych. Instrument „Łącząc Europę” oferuje możliwości korzystania z innowacyjnych narzędzi finansowania w celu przyspieszenia inwestycji i ich zwiększenia w stosunku do tego, co można by osiągnąć jedynie poprzez finansowanie ze środków publicznych. Aby wesprzeć realizację tych istotnych projektów, Komisja będzie promować wykorzystanie obligacji na finansowanie projektów UE.

W ciągu następnych siedmiu lat znacznie wzrosną inwestycje w badania i innowacje. Wspólna strategia UE zwana „Horyzont 2020” o wartości 80 mld euro pomoże zwiększyć konkurencyjność Europy na rynkach światowych, stworzyć nowe miejsca pracy oraz opracować koncepcje na przyszłość. Aby zapobiec fragmentaryzacji funduszy i aby projekty finansowane ze środków UE w większym stopniu uzupełniały wysiłki na szczeblu krajowym i przyczyniały się do ich koordynacji, strategia ta obejmie wszystkie projekty prowadzone w tym obszarze (zob. MEMO/11/848).

Komisja proponuje także zwiększenie środków na programy dotyczące edukacji i szkolenia zawodowego. Aby zlikwidować rozproszenie obecnych instrumentów, Komisja proponuje stworzenie zintegrowanego programu dysponującego środkami w wysokości 15,2 mld euro na edukację, szkolenia i młodzież, który będzie wyraźnie skupiony na rozwijaniu umiejętności oraz wspieraniu mobilności.

Zwiększanie zatrudnienia [EMPL]

Pakiet na rzecz zatrudnienia (zob. IP/12/380 i MEMO/12/252), przedstawiony przez Komisję w dniu 18 kwietnia, stanowi średnioterminowy program działania dla UE i państw członkowskich w celu wspierania ożywienia gospodarczego sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. W szczególności w pakiecie wzywa się państwa członkowskie do skoncentrowania na tworzeniu nowych miejsc pracy w takich sektorach, jak opieka zdrowotna, technologie informacyjno-komunikacyjne i działalność związana z ograniczeniem zanieczyszczenia i zmniejszaniem emisji dwutlenku węgla. Nawołuje się w nim również państwa członkowskie do przesunięcia punktu ciężkości opodatkowania z zatrudnienia na produkty, które szkodzą środowisku naturalnemu. W ramach pakietu Komisja będzie nadal wzywać państwa członkowskie do lepszego wykorzystywania funduszy UE i wspierać je w tych działaniach, zwłaszcza w odniesieniu do Europejskiego Funduszu Społecznego, który inwestuje w podnoszenie kwalifikacji, wykształcenie, wsparcie poszukiwania pracy i włączenie społeczne. Europejski Fundusz Społeczny tworzy bezpośrednio przeciętnie około 2 milionów miejsc pracy rocznie i pomaga tworzyć pośrednio kolejne miejsca pracy poprzez szkolenia.

Mobilność pracowników [EMPL]

Celem Komisji jest zachęcanie do mobilności w ramach rzeczywistego rynku pracy UE.

Aby zwiększyć mobilność pracowników, należy kontynuować eliminowanie prawnych i praktycznych przeszkód w swobodnym przepływie pracowników. Komisja złożyła wnioski dotyczące poprawy na przykład możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych (zob. MEMO/05/384), sposobu opodatkowania pracowników transgranicznych czy świadomości praw i obowiązków.

W celu lepszego dopasowania miejsc pracy i osób poszukujących pracy w taki sposób, aby bezrobotni w jednym kraju mogli znaleźć odpowiednią pracę w innych krajach w oparciu o swoją wiedzę i doświadczenie, Komisja zamierza przekształcić portal internetowy dla osób poszukujących pracy EURES w prawdziwe europejskie narzędzie pośrednictwa pracy i rekrutacji oraz przewiduje opracowanie (do 2013 r.) innowacyjnego systemu samoobsługowych aplikacji online, które pozwolą użytkownikom na dostęp w czasie rzeczywistym do czytelnej mapy ofert pracy w Europie. Od dnia 21 maja, dzięki projektowi pilotażowemu „Twoja pierwsza praca z EURES-em”, młodzi ludzie w wieku od 18 do 30 lat z dowolnego państwa członkowskiego, którzy szukają pracy w innym państwie członkowskim, mogą otrzymać informacje i pomoc związaną z rekrutacją oraz mogą ubiegać się o pomoc finansową na ich zgłoszenia lub szkolenia. Projekt „Twoja pierwsza praca z EURES-em” w swojej fazie początkowej będzie miał na celu poprawę mobilności transgranicznej 5 tys. osób.

Polityka podatkowa [TAXUD]

Systemy podatkowe tradycyjnie uważa się w pierwszym rzędzie za narzędzie pozyskiwania dochodów. Jednak efekt jaki mają podatki na konkurencyjność gospodarczą, zatrudnienie i wzrost gospodarczy jest równie ważny.

W ramach europejskiego semestru 2012 Komisja skoncentrowała się na tym, w jaki sposób państwa członkowskie mogłyby sprawić, by ich systemy podatkowe w większym stopniu sprzyjały wzrostowi, np. przesuwając ich punkt ciężkości z zatrudnienia na środowisko naturalne (zob. Zalecenia dla poszczególnych krajów).

Na poziomie UE Komisja zaproponowała dyrektywę w sprawie opodatkowania energii, która wspomogłaby to przesunięcie, stymulowałaby przejście na gospodarkę ekologiczną oraz stanowiłaby wsparcie dla celów UE w zakresie klimatu i energii (zob. IP/11/468). Wdrożenie tej dyrektywy mogłoby przynieść milion nowych miejsc pracy do 2030 r.

W celu stworzenia lepszego środowiska dla przedsiębiorstw w marcu 2011 r. Komisja zaproponowała wspólną skonsolidowaną podstawę opodatkowania osób prawnych (zob. MEMO/11/171). Sprawiłaby ona, że funkcjonowanie przedsiębiorstw transgranicznych byłoby łatwiejsze i tańsze dzięki jednolitemu zbiorowi przepisów dotyczących obliczeń podatkowych i systemowi punktów kompleksowej obsługi. Inne niedawne inicjatywy UE zmierzające do stworzenia bardziej konkurencyjnego otoczenia biznesowego dotyczyły podwójnego opodatkowania (zob. IP/11/1337) i nowego systemu podatku VAT (zob. IP/11/1508).

Unijny podatek od transakcji finansowych, którego uzgodnienie w ramach wzmocnionej współpracy wydaje się realne, mógłby stanowić istotne narzędzie uzyskiwania nowych dochodów, przyczyniając się tym samym do większej stabilności finansowej i pomagając przywrócić zaufanie do banków (zob. IP/11/1085).

W celu odzyskania miliardów euro utraconych w wyniku uchylania się od opodatkowania i oszustw podatkowych w UE Komisja przedstawiła szereg konkretnych środków, które należy przedsięwziąć na poziomie krajowym, unijnym i międzynarodowym (zob. IP/12/697 i MEMO/12/492). Komisja określi też wspólne stanowisko przeciwko rajom podatkowym i podmiotom odpowiedzialnym za agresywne planowanie podatkowe przed końcem 2012 r.

Wniosek dotyczący pogłębionej dyrektywy UE w sprawie podatku od oszczędności oraz upoważnienia do podpisania bardziej restrykcyjnych umów o podatku od oszczędności z pięcioma państwami spoza UE (zob. MEMO/12/353) są obecnie rozważane w Radzie. Komisja wzywa do ich szybkiego przyjęcia, ponieważ są to kluczowe narzędzia poprawy stanowiska UE wobec unikania opodatkowania.

Handel [TRADE]

Handel zagraniczny jest podstawową siłą napędową planu naprawy gospodarczej Europy. Otwieranie rynków poprzez zwiększanie tempa zawierania umów o wolnym handlu (FTA) jest zatem kluczowe dla osiągnięcia wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia. Mimo starań Europy, aby zakończyć rundę dauhańską, postępy na poziomie wielostronnym są bardzo powolne. Z tego powodu UE zwiększyła swoje wysiłki mające na celu rozpoczęcie nowych negocjacji w sprawie umów o wolnym handlu i zakończenie tych, które trwają. W dniu 1 lipca 2012 r. przypada pierwsza rocznica zawarcia umowy o wolnym handlu między UE a Koreą Południową. Umowa ta przyczyniła się do wzrostu eksportu z UE do Korei o 16 proc. w 2011 r. Komisarz Karel De Gucht nadał priorytetowe znaczenie próbom zakończenia negocjacji z Kanadą i Singapurem, będącym bramą do Azji Południowo-Wschodniej. W tym regionie UE negocjuje również z Indiami i Malezją, a ostatnio rozpoczęła negocjacje handlowe z Wietnamem (zob. IP/12/689). W kwestii Chin UE rozważa rozpoczęcie negocjacji w sprawie umowy inwestycyjnej i Komisja będzie wkrótce ubiegać się o upoważnienie od państw członkowskich UE do rozpoczęcia negocjacji z Japonią. Z myślą o stworzeniu transatlantyckiego obszaru handlu Prezydent USA Barack Obama, Przewodniczący Komisji José Barroso i przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy z zadowoleniem przyjęli ostatnio postępy w przygotowywaniu sprawozdania okresowego grupy roboczej wysokiego szczebla UE–USA ds. zatrudnienia i wzrostu (zob. MEMO/12/462). W tym roku zawarto umowy handlowe z Peru, Kolumbią (zob. IP/12/690) i Ameryką Środkową. Trwają negocjacje z naszymi partnerami z Ameryki Łacińskiej z Mercosur. Pogłębiamy nasze zaangażowanie w krajach sąsiedzkich, zarówno na południu i wschodzie, gdzie ostatnio zawarliśmy ambitne porozumienie z Ukrainą.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website