Navigation path

Left navigation

Additional tools

MEMO/11/680

Bρυξέλλες, 11 Oκτωβρίου 2011

Κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων: συχνές ερωτήσεις

Σε τι αναφέρεται το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων;

Οι καταναλωτές και οι επιχειρήσεις – ιδίως οι μικρές εταιρείες – δεν αξιοποιούν πλήρως το δυναμικό μιας ενιαίας αγοράς 500 εκατομμυρίων ανθρώπων. Τη στιγμή αυτή, το 44% των Ευρωπαίων αναφέρουν ότι δεν πραγματοποιούν αγορές στο εξωτερικό γιατί δεν είναι σίγουροι σχετικά με τα δικαιώματά τους1. Μια νέα μελέτη του Ευρωβαρομέτρου που δημοσιεύθηκε σήμερα διαπιστώνει ότι το 55% των εξαγωγικών επιχειρήσεων δηλώνει ότι οι διαφορές μεταξύ των δικαίων των συμβάσεων αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές για την πραγματοποίηση διασυνοριακών συναλλαγών2.

Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων αποσκοπεί στην άρση αυτών των φραγμών. Θα ανοίξει τις αγορές για τις επιχειρήσεις και θα προσφέρει στους καταναλωτές περισσότερες δυνατότητες επιλογής και υψηλό επίπεδο προστασίας. Θα διευκολύνει το εμπόριο θεσπίζοντας μια ενιαία δέσμη κανόνων για τις διασυνοριακές συμβάσεις στο σύνολο των 27 κρατών μελών της ΕΕ. Εάν οι έμποροι προσφέρουν τα προϊόντα τους βάσει του κοινού ευρωπαϊκού δικαίου των πωλήσεων, οι αγοραστές στο Διαδίκτυο θα μπορούν, με ένα απλό κλικ του ποντικιού, να επιλέξουν μια περισσότερο φιλική προς τον χρήστη ευρωπαϊκή σύμβαση που παρέχει υψηλό επίπεδο προστασίας.

Τι προβλήματα αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις όταν πραγματοποιούν πωλήσεις σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ;

Μόνο το 9,3% των επιχειρήσεων που διακινούν εμπορεύματα πραγματοποιεί διασυνοριακές πωλήσεις εντός της ΕΕ3. Στη πραγματικότητα, οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να πραγματοποιήσουν διασυνοριακές συναλλαγές μπορεί να υποχρεωθούν να προσαρμοσθούν μέχρι και σε 26 διαφορετικά εθνικά δίκαια των συμβάσεων, να φροντίσουν για τη μετάφραση των σχετικών διατάξεων και να προσλάβουν δικηγόρους, γεγονός που συνεπάγεται δαπάνη 10 000 ευρώ κατά μέσον όρο για κάθε επιπλέον εξαγωγική αγορά. Η προσαρμογή των ιστοτόπων τους μπορεί να κοστίσει επιπλέον 3 000 ευρώ κατά μέσον όρο.

Αντιμέτωπες με το πρόβλημα αυτό βρίσκονται τόσο οι εταιρείες που πραγματοποιούν διασυνοριακές πωλήσεις σε καταναλωτές όσο και εκείνες που συναλλάσσονται με άλλες εταιρείες.

Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) – οι οποίες αποτελούν το 99% του συνόλου των επιχειρήσεων στην ΕΕ – πλήττονται σε δυσανάλογο βαθμό διότι δεν διαθέτουν οι ίδιες τη νομική και άλλου είδους τεχνογνωσία που απαιτείται για τον χειρισμό διαφορετικών εθνικών νομικών συστημάτων για το δίκαιο των πωλήσεων. Το κόστος για το εμπόριο σε αρκετές αγορές του εξωτερικού είναι ιδιαίτερα υψηλό σε σχέση με τον κύκλο εργασιών των ΜΜΕ. Το κόστος της συναλλαγής για την πραγματοποίηση εξαγωγών σε ένα άλλο κράτος μέλος μπορεί να ανέλθει έως και στο 7% του ετήσιου κύκλου εργασιών μιας μικρής λιανικής επιχείρησης. Για την πραγματοποίηση εξαγωγών σε τέσσερα κράτη μέλη, το κόστος αυτό μπορεί να ανέλθει στο 26% του ετήσιου κύκλου εργασιών της επιχείρησης. Οι έμποροι που αποτρέπονται από την πραγματοποίηση διασυνοριακών συναλλαγών λόγω των εμποδίων που δημιουργεί το δίκαιο των συμβάσεων, χάνουν τουλάχιστον 26 δισ. ευρώ σε συναλλαγές εντός της ΕΕ κάθε χρόνο. Το γεγονός αυτό επιβαρύνει άμεσα την οικονομία της ΕΕ από άποψης εμπορίου – και θέσεων εργασίας.

Στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών, το 55% των επιχειρήσεων που πραγματοποιούν ή ενδιαφέρονται να πραγματοποιήσουν πωλήσεις σε καταναλωτές εκτός της εθνικής τους αγοράς, ανέφερε ότι στην προσπάθειά τους αυτή έδρασε ανασταλτικά ένας κυκεώνας εμποδίων που απορρέουν από το δίκαιο των συμβάσεων4:

Όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και καταναλωτών, τα σημαντικότερα προβλήματα που αφορούν το δίκαιο των συμβάσεων (σύμφωνα με την κατάταξη των επιχειρήσεων) είναι:

  • Η εξεύρεση πληροφοριών σχετικά με το αλλοδαπό δίκαιο των συμβάσεων - 40%

  • Η συμμόρφωση προς διαφορετικούς κανόνες προστασίας του καταναλωτή στο εξωτερικό - 38%

  • Η εξεύρεση νομικών συμβουλών για το αλλοδαπό δίκαιο των συμβάσεων - 35%

  • Η επίλυση διασυνοριακών συμβατικών διαφορών - 34%.

Στις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων, το 49% των επιχειρήσεων που πραγματοποιούν ή ενδιαφέρονται να πραγματοποιήσουν πωλήσεις σε καταναλωτές εκτός της εθνικής τους αγοράς, στην προσπάθειά τους αυτή έδρασε ανασταλτικά ένας κυκεώνας εμποδίων που απορρέουν από το δίκαιο των συμβάσεων5:

Όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων, τα σημαντικότερα προβλήματα που αφορούν το δίκαιο των συμβάσεων (σύμφωνα με την κατάταξη των επιχειρήσεων) είναι:

  • Η εξεύρεση πληροφοριών σχετικά με το αλλοδαπό δίκαιο των συμβάσεων - 35%

  • Η επίλυση διασυνοριακών συμβατικών διαφορών - 32%

  • Η εξεύρεση νομικών συμβουλών για το αλλοδαπό δίκαιο των συμβάσεων - 31%

  • Η επίτευξη συμφωνίας σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο των συμβάσεων - 30%.

Τι προβλήματα αντιμετωπίζουν οι καταναλωτές όταν πραγματοποιούν διασυνοριακές αγορές;

Μόνο το 7% των καταναλωτών πραγματοποιεί αγορές μέσω Διαδικτύου από άλλο κράτος μέλος, έναντι 33% που πραγματοποιεί αγορές μέσω Διαδικτύου στη χώρα του6.

Τη στιγμή αυτή, ορισμένοι έμποροι αρνούνται να πωλήσουν ή να παραδώσουν προϊόντα τους σε καταναλωτές που πραγματοποιούν αγορές μέσω Διαδικτύου από άλλη ευρωπαϊκή χώρα: αυτό συμβαίνει σε τρία εκατομμύρια καταναλωτές κάθε χρόνο στην Ευρώπη. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε φραγμούς που υψώνονται στις συναλλαγές σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ με σκοπό να λειτουργήσουν ως αντικίνητρο που αποτρέπει τις εταιρείες να εξυπηρετούν πελάτες στο σύνολο της ΕΕ.

Το 44% των καταναλωτών δηλώνει ότι η αβεβαιότητα ως προς τα δικαιώματά τους τους αποτρέπει από την πραγματοποίηση αγορών από άλλες χώρες της ΕΕ7.

Πώς θα ωφεληθούν οι καταναλωτές από το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων;

Οι καταναλωτές θα αποκτήσουν το ίδιο επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων τους σε όλα τα κράτη μέλη. Οι καταναλωτές θα μπορούν να στηρίζονται στο κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων της ΕΕ ως εχέγγυο ποιότητας. Παραδείγματος χάρη, θα παρασχεθεί στους καταναλωτές η δυνατότητα να επιλέξουν ελεύθερα μεταξύ έννομων βοηθημάτων στην περίπτωση παράδοσης ελαττωματικού προϊόντος. Αυτό σημαίνει ότι οι καταναλωτές θα μπορούσαν λ.χ. να καταγγείλουν τη σύμβαση, να ζητήσουν την αντικατάσταση ή επισκευή του προϊόντος ή τη μείωση της τιμής του. Σήμερα, η συντριπτική πλειονότητα των καταναλωτών στο σύνολο της ΕΕ δεν διαθέτει τέτοια δυνατότητα ελεύθερης επιλογής. Χρήση αυτών των έννομων βοηθημάτων θα μπορούν να κάνουν και οι καταναλωτές που αγόρασαν προϊόντα ψηφιακού περιεχομένου, όπως μουσική, ταινίες, λογισμικό ή εφαρμογές που τηλεφορτώνονται από το Διαδίκτυο. Τα προϊόντα αυτά θα καλύπτονται ανεξάρτητα από το εάν έχουν αποθηκευθεί ή όχι σε υλικό μέσο όπως CD ή DVD.

Χάρη σε αυτό το υψηλό επίπεδο προστασίας, οι καταναλωτές θα μπορούν να αγοράζουν με εμπιστοσύνη προϊόντα από άλλες χώρες της ΕΕ.

Καθώς το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων θα επιτρέπει στους εμπόρους να πραγματοποιούν διασυνοριακές πωλήσεις με χαμηλότερο κόστος, θα ενθαρρύνει τις εταιρείες να εξάγουν σε περισσότερες αγορές άλλων χωρών, γεγονός που θα δώσει στους καταναλωτές πρόσβαση σε περισσότερες και καλύτερες προσφορές με χαμηλότερη τιμή. Ο καταναλωτές που πραγματοποιούν αγορές μέσω Διαδικτύου δεν θα λαμβάνουν πλέον μηνύματα όπως «Το προϊόν αυτό δεν είναι διαθέσιμο στη χώρα σας», λόγω των διαφορών που υφίστανται στα εθνικά δίκαια των συμβάσεων. Έχει υπολογιστεί ότι σχεδόν οι μισοί (44%) καταναλωτές που πραγματοποιούν αγορές μέσω Διαδικτύου δεν είναι σίγουροι σχετικά με τα δικαιώματά τους. Συνολικά, οι καταναλωτές αυτοί θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν 380 εκατ. ευρώ εάν πραγματοποιούσαν μία τουλάχιστον διασυνοριακή αγορά μέσω του Διαδικτύου.

Οι μέσες διαφορές στις τιμές των καταναλωτικών αγαθών στις διάφορες χώρες της ΕΕ ανέρχονται στο 24% περίπου8. Οι καταναλωτές σε μικρότερες χώρες, όπως η Μάλτα, η Κύπρος, η Τσεχική Δημοκρατία, η Σλοβακία και η Σλοβενία9, βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση λόγω των υψηλότερων τιμών. Από πρόσφατη έρευνα αγοράς που πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο του «μυστικού πελάτη» για να δοκιμασθεί η διαθεσιμότητα προσφορών δημοφιλών καταναλωτικών αγαθών στο Διαδίκτυο, προέκυψε ότι στο 50% τουλάχιστον των περιπτώσεων οι καταναλωτές θα μπορούσαν να αγοράσουν τα προϊόντα τουλάχιστον κατά 10% φθηνότερα σε άλλες χώρες της ΕΕ10. Ιδίως οι καταναλωτές στην Πορτογαλία, την Ιταλία, τη Σλοβενία, την Ισπανία, τη Δανία, τη Ρουμανία, τη Λετονία, την Ελλάδα, την Εσθονία, τη Φιλανδία, την Ουγγαρία, την Κύπρο και τη Μάλτα θα μπορούσαν να ωφεληθούν εξασφαλίζοντας καλύτερες τιμές κατά την πραγματοποίηση αγορών σε άλλη χώρα της EΕ11.

Η ίδια έρευνα με τη μέθοδο του «μυστικού πελάτη» έδειξε επίσης ότι η επιλογή των προϊόντων είναι πιο περιορισμένη στις μισές περίπου χώρες της ΕΕ. Στις περισσότερες αναζητήσεις προϊόντων που πραγματοποιήθηκαν από ένα καλάθι 100 δημοφιλών καταναλωτικών αγαθών [στην Κύπρο (98% των περιπτώσεων), τη Μάλτα (98%), το Λουξεμβούργο (80%), τη Λιθουανία (76%), τη Λετονία (72%), την Ιρλανδία (71%), το Βέλγιο (65%), την Εσθονία (61%), την Πορτογαλία (59%), τη Φιλανδία (58%), τη Σλοβενία (54%), τη Ρουμανία (51%) και την Ελλάδα (51%)]12, προέκυψε ότι τα προϊόντα δεν ήταν διαθέσιμα στο Διαδίκτυο στη χώρα των καταναλωτών.

Τι έχουν να κερδίσουν οι εταιρείες;

Παρόλο που η πραγματοποίηση διασυνοριακών συναλλαγών θα καθίστατο φθηνότερη για όλες τις επιχειρήσεις, περισσότερο κερδισμένες θα ήταν ιδίως οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις – καθώς θα αποκτούσαν την οικονομική δυνατότητα να επεκταθούν σε νέες αγορές. Το κόστος του διασυνοριακού ηλεκτρονικού εμπορίου θα μειωνόταν δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις δεν θα χρειάζεται πλέον να προσαρμόζουν τους ιστοτόπους τους στη νομοθεσία της εκάστοτε χώρας μέλους της ΕΕ στην οποία πραγματοποιούν πωλήσεις. Το γεγονός αυτό θα έδινε ώθηση στον κλάδο του ηλεκτρονικού εμπορίου και γενικά στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αποτελούν το 99% των επιχειρήσεων στην ΕΕ.

Συνολικά, το 71% των επιχειρήσεων ανέφερε ότι θα ήταν πιθανό ή πολύ πιθανό να κάνει χρήση ενός ενιαίου δικαίου των συμβάσεων της ΕΕ για την πραγματοποίηση διασυνοριακών πωλήσεων στους καταναλωτές13 και το 70% για την πραγματοποίηση διασυνοριακών συναλλαγών με άλλες επιχειρήσεις14.

Σύμφωνα με τις μελέτες του Ευρωβαρομέτρου που δημοσίευσε σήμερα η Επιτροπή, οι επιχειρήσεις ανέφεραν ότι θα πραγματοποιούσαν περισσότερες εξαγωγές εάν υπήρχε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων: οι μισές περίπου δήλωσαν ότι θα επέκτειναν τις δραστηριότητές τους σε τουλάχιστον 3 επιπλέον χώρες (50% για πωλήσεις σε καταναλωτές και 48% για πωλήσεις σε άλλες επιχειρήσεις).

Πέραν τούτου, το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων θα εξασφάλιζε στις επιχειρήσεις ασφάλεια δικαίου, δεδομένου ότι αυτές θα βασίζονταν σε ένα ενιαίο σύνολο κανόνων, το οποίο θα ίσχυε και στα 27 κράτη μέλη, για συμβάσεις πωλήσεων τόσο προς καταναλωτές όσο και προς άλλες επιχειρήσεις.

Θα αντικαταστήσει το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων τους εθνικούς κανόνες των συμβάσεων;

Όχι. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων θα αποτελούσε μια εναλλακτική δυνατότητα παράλληλα με το εθνικό δίκαιο των συμβάσεων. Οι πωλητές θα μπορούν να χρησιμοποιούν προαιρετικά ένα σύνολο κανόνων κοινών για τα 27 κράτη μέλη. Όσοι δεν επιθυμούν να κάνουν χρήση του κοινού ευρωπαϊκού δικαίου των πωλήσεων, μπορούν απλώς να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τους εθνικούς τους κανόνες. Οι καταναλωτές θα ενημερώνονται πάντοτε με σαφήνεια και θα πρέπει να συναινούν ρητώς πριν χρησιμοποιήσουν μια σύμβαση που θα βασίζεται στο κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων.

Τι θα συμβεί με την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων; Πώς θα γίνεται σεβαστή;

Η αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων γίνεται σεβαστή, δεδομένου ότι αμφότερα τα μέρη θα πρέπει να συμφωνούν για την εφαρμογή της σύμβασης. Κανείς δεν υποχρεούται να τη χρησιμοποιήσει. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων θα συνιστά ένα ενιαίο σύνολο κανόνων για τις συμβάσεις, ένα δεύτερο καθεστώς, το οποίο τα μέρη θα μπορούν να χρησιμοποιούν προαιρετικά στις διασυνοριακές τους συναλλαγές. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων δεν θα συνεπάγεται κόστος για όσες επιχειρήσεις δεν επιθυμούν να το εφαρμόσουν. Οι επιχειρήσεις που θα αποφασίσουν να το χρησιμοποιήσουν, θα λάβουν αυτή την απόφαση μόνον εφόσον τα οικονομικά πλεονεκτήματα είναι σημαντικότερα από το κόστος.

Πώς θα εφαρμοζόταν στην πράξη το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων;

Παράδειγμα 1

Η Bísaro-Salsicharia Tradicional, μια μικρή εταιρεία που έχει την έδρα της στη βόρεια Πορτογαλία, πουλάει τοπικά προϊόντα χοιρινού κρέατος. Τη στιγμή αυτή διαθέτει τα προϊόντα της σε εμπόρους και καταναλωτές από έξι άλλα κράτη μέλη. Οι εξαγωγές αυτές αντιστοιχούν στο 8% του ετήσιου κύκλου εργασιών της επιχείρησης. Οι εταιρείες με τις οποίες συναλλάσσεται στο εξωτερικό επιμένουν πάντοτε να εφαρμόζεται στη σύμβαση η δική τους εθνική νομοθεσία. Η επιχείρηση επιθυμεί να εισέλθει στην ολλανδική αγορά, όμως αποθαρρύνεται λόγω των διαφορών που επικρατούν στο δίκαιο των συμβάσεων και στο δίκαιο του καταναλωτή σε σχέση με την πορτογαλική νομοθεσία. Μέχρι σήμερα, έχει επενδύσει το 5% περίπου του κύκλου εργασιών της για την επέκτασή της στις αγορές του εξωτερικού. Η επιχείρηση θεωρεί ότι ένα δίκαιο των συμβάσεων για το σύνολο της ΕΕ θα απλούστευε τις συναλλαγές και θα διευκόλυνε τη ροή τους. Χρησιμοποιώντας ένα κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων, θα είχε δυνατότητες να εξάγει σε περισσότερες χώρες, αυξάνοντας τον ετήσιο κύκλο εργασιών της κατά έως 15%.

Παράδειγμα 2

Το Laboratorium Kosmetyczne Dr Irena Eris, μια μεσαίου μεγέθους πολωνική επιχείρηση καλλυντικών, θεωρεί ότι οι διαφορές στο δίκαιο των συμβάσεων προκαλούν σημαντικές δαπάνες και συνιστούν δυσυπέρβλητο φραγμό για τις πωλήσεις της στη Ρουμανία. Η επιχείρηση αντιμετωπίζει ιδιαίτερες δυσχέρειες λόγω των διαφορών των διατάξεων περί υπερημερίας πληρωμών από τους λιανεμπόρους. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων, το οποίο είναι διαθέσιμο σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ, προβλέπει ένα ολοκληρωμένο σύνολο κανόνων περί υπερημερίας πληρωμών (επιτόκιο, προθεσμία πληρωμής, αποζημιώσεις κ.λπ.). Η πολωνική επιχείρηση θα μπορούσε να το χρησιμοποιεί για όλες τις συμβάσεις που συνάπτει με επιχειρήσεις στη Ρουμανία ή σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, χωρίς να χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη τις εθνικές νομοθεσίες.

Παράδειγμα 3

Ένας κάτοικος της Βουλγαρίας, ο Καλίν, αποφασίζει να αγοράσει μια συσκευή ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων για τα γενέθλια της γυναίκας του. Πηγαίνει σε ένα τοπικό κατάστημα ηλεκτρονικών συσκευών. Εκεί βρίσκει μόνο τρία μοντέλα συσκευών ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων, το φθηνότερο από τα οποία κοστίζει περίπου 100 ευρώ, ενώ καθένα από τα άλλα δύο κοστίζει περίπου 250 ευρώ. Ο Καλίν θα ήθελε να γνωρίζει εάν υπάρχουν και άλλες δυνατότητες. Ένας φίλος τον ενημερώνει για δύο πολύ γνωστούς ιστοτόπους πωλήσεων μέσω Διαδικτύου. Ο Καλίν μένει έκθαμβος από τις δυνατότητες που προσφέρουν οι ιστότοποι αυτοί και επιλέγει ένα συγκεκριμένο μοντέλο αξίας 160 ευρώ. Ωστόσο, όταν φθάσει στο στάδιο κατά το οποίο πρέπει να προσδιορίσει τη χώρα διαμονής του, ο ιστότοπος τον ειδοποιεί ότι η Βουλγαρία δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των χωρών στις οποίες πραγματοποιεί πωλήσεις η συγκεκριμένη εταιρεία.

Ο Καλίν δοκιμάζει μια άλλη εταιρεία στο Διαδίκτυο και βρίσκει ένα εναλλακτικό μοντέλο συσκευής ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων σε ακόμα καλύτερη τιμή. Και πάλι, όμως, αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα: η εταιρεία δεν επιτρέπει την αγορά του προϊόντος της από τον ιστοτόπό της του Ηνωμένου Βασιλείου και παραπέμπει τον Καλίν σε ιστότοπο που του επιτρέπει να αγοράσει το προϊόν από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Καλίν κατόρθωσε τελικά να αγοράσει τη συσκευή, όμως μένει με την απορία γιατί ήταν ευκολότερο να την αγοράσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες παρά από την Ευρώπη.

Παράδειγμα 4

Ένας γερμανός μελισσοκόμος που παράγει και πωλεί μέλι αγόρασε ένα μηχάνημα από γαλλική επιχείρηση. Το μηχάνημα αποδεικνύεται ελαττωματικό. Ο γάλλος προμηθευτής συμφωνεί να το επισκευάσει, όμως αρνείται να αναλάβει τα έξοδα της μεταφοράς του από τη Γερμανία στη Γαλλία. Η γερμανική εταιρεία θέλει να αποσαφηνίσει ποιος θα πρέπει να πληρώσει και εάν μπορεί να καταγγελθεί η σύμβαση, όμως στην περίπτωση αυτή χρειάζεται να πληρώσει αδρά για νομικές συμβουλές. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων θα παρείχε ένα σαφές και ολοκληρωμένο σύνολο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για τα δύο μέρη σε περίπτωση που ένα προϊόν αποδειχθεί ελαττωματικό. Συγκεκριμένα, το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων προβλέπει σαφώς ότι το κόστος της μεταφοράς βαρύνει τον πωλητή.

Παράδειγμα 5

Μια εταιρεία που έχει την έδρα της στην Πολωνία επιθυμεί να επεκταθεί, όμως αντιμετώπισε προβλήματα λόγω των διαφορών μεταξύ των δικαίων των πωλήσεων στην Πολωνία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία. Συγκεκριμένα, οι διιστάμενοι κανόνες όσον αφορά την παράδοση των εμπορευμάτων καθιστούν δύσκολη τη σύνταξη συμβάσεων οι οποίες θα ίσχυαν συγχρόνως στις τέσσερις αυτές αγορές. Το κοινό ευρωπαϊκό δίκαιο των πωλήσεων, το οποίο είναι διαθέσιμο σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ, παρέχει ένα σαφές σύνολο κανόνων, τους οποίους η εταιρεία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει σε όλες τις διασυνοριακές της συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένου του τόπου, του χρόνου και των μέσων της παράδοσης, των υποχρεώσεων του πωλητή που έχει αναλάβει τη μεταφορά των εμπορευμάτων, των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων των μερών σε περίπτωση πρόωρης παράδοσης ή μη παράδοσης της συμφωνηθείσας ποσότητας.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Η πρόταση θα υποβληθεί τώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της ΕΕ προς έγκριση με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και με ειδική πλειοψηφία. Μόλις εκδοθεί, ο κανονισμός θα αρχίσει να ισχύει 20 ημέρες από τη δημοσίευσή του στην επίσημη εφημερίδα της ΕΕ. Νομική βάση της πρότασης με το άρθρο 114 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) σχετικά με την εσωτερική αγορά.

1 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 299α, Στάσεις απέναντι στο διασυνοριακό εμπόριο και προστασία του καταναλωτή, σ. 10.

2 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 321, Ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, συναλλαγές με καταναλωτές, σ. 20.

3 :

Βάση δεδομένων Eurostat DS-056329-1: Εμπορικές συναλλαγές κατά δραστηριότητα και κατά τάξη μεγέθους των επιχειρήσεων, 2007.

4 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 321, Ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, συναλλαγές με καταναλωτές, σ. 20.

5 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 320, Ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, B2B, σ. 16.

6 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 299, Στάσεις των καταναλωτώ απέναντι στο διασυνοριακό εμπόριο και προστασία του καταναλωτή, σ. 15.

7 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 299α, Στάσεις απέναντι στο διασυνοριακό εμπόριο και προστασία του καταναλωτή, σ. 10.

8 :

Eurostat, «Statistics in focus» 50/2009.

9 :

Έκθεση της Eurostat (Borchert 2009), Σύγκριση του επιπέδου των τιμών 2,500 καταναλωτικών αγαθών.

10 :

YouGov Psychonomics, Έρευνα αγοράς με τη μέθοδο του «μυστικού πελάτη» για την αξιολόγηση των διασυνοριακών ηλεκτρονικών εμπορικών συναλλαγών στην ΕΕ, Οκτώβριος 2009, σ. 40.

11 :

YouGov Psychonomics, Έρευνα αγοράς με τη μέθοδο του «μυστικού πελάτη» για την αξιολόγηση των διασυνοριακών ηλεκτρονικών εμπορικών συναλλαγών στην ΕΕ, Οκτώβριος 2009, σ. 40.

12 :

YouGov Psychonomics, Έρευνα αγοράς με τη μέθοδο του «μυστικού πελάτη» για την αξιολόγηση των διασυνοριακών ηλεκτρονικών εμπορικών συναλλαγών στην ΕΕ, Οκτώβριος 2009, σ. 38.

13 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 321, Ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, συναλλαγές με καταναλωτές, σ. 32.

14 :

Ευρωβαρόμετρο FLASH αριθ. 320, Ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων, B2B, σ. 29.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website