Navigation path

Left navigation

Additional tools

MEMO/11/481

Bruksela, dnia 6 lipca 2011 r.

Rozporządzenie w sprawie informacji na temat żywności – pytania i odpowiedzi

Skąd nastolatek uczulony na orzeszki ziemne ma wiedzieć, co może zjeść poza domem z przyjaciółmi? W jaki sposób kobieta, która chce jeść mniej soli, może wybrać najlepszą dla siebie przekąskę? Jak konsumenci mogą dowiedzieć się, skąd pochodzi mięso, które właśnie kupili? Czy kupując jedzenie przez Internet lub z katalogu, na pewno mam dostęp do takich samych informacji jak w sklepie? Czy na etykietach produktów żywnościowych można łatwo odnaleźć i odczytać odpowiednie informacje?

Z takimi sprawami my, nasza rodzina, przyjaciele i znajomi stykają się każdego dnia. Nowe rozporządzenie UE ma przynieść odpowiedzi na te pytania i rozwiązania tych problemów, wprowadzając nowe reguły dotyczące etykietowania żywności. Na przykład po wejściu w życie nowych przepisów informacje dotyczące pewnych substancji powodujących alergię lub nietolerancję, takich jak orzeszki ziemne lub mleko, będą musiały być przekazywane konsumentom zarówno w przypadku opakowanej, jak i nieopakowanej żywności, także tej sprzedawanej w restauracjach i kawiarniach. Jeśli chodzi o żywność opakowaną, główne alergeny zostaną wyróżnione w wykazie składników. Przepisy wymagają także przekazywania pewnych informacji żywieniowych w odniesieniu do większości rodzajów żywności przetworzonej. W odniesieniu do opakowanego mięsa wieprzowego, baraniego, koziego i drobiowego konieczne będzie wskazanie jego miejsca pochodzenia. Konsumenci kupujący jedzenie w Internecie lub poprzez inne metody sprzedaży na odległość otrzymają przed zakupem istotne informacje na temat żywności. Ponadto dzięki nowym przepisom będzie łatwiej odczytać etykiety na produktach żywnościowych, bez konieczności używania szkła powiększającego.

Dlaczego zmieniono przepisy dotyczące oznakowania żywności?

Obecnie obowiązujące przepisy dotyczące ogólnego etykietowania żywności pochodzą z 1978 r., a prawodawstwo dotyczące oznaczania wartości odżywczej zostało przyjęte w 1990 r. Od tamtego czasu potrzeby klientów i praktyki marketingowe uległy znacznym zmianom. Unijni konsumenci chcą uzyskiwać lepszą informację, kupując żywność, oraz mieć proste, czytelne i zrozumiałe etykiety, które nie wprowadzają w błąd. Po ponadtrzyletnich pracach nowe przepisy ułatwią obywatelom podejmowanie świadomych decyzji o zakupie żywności i mogą przyczynić się do poprawy stylu życia.

Co nowe przepisy oznaczają dla mnie?

Nowe rozporządzenie określa główne zasady dotyczące etykietowania żywności oraz wprowadza nowe przepisy poprawiające czytelność informacji. Wzmacnia także przepisy mające zapobiegać wprowadzaniu w błąd. Nowe prawo powinno zatem pomagać obywatelom w dokonywaniu lepszych wyborów odpowiadających ich potrzebom. Cel ten zostanie osiągnięty na różne praktyczne sposoby, na przykład poprzez wprowadzenie dodatkowego wymogu zamieszczania informacji o substancjach wywołujących alergię lub nietolerancję. Nowe wymogi będą również dotyczyły informowania o wartości odżywczej żywności. Dzięki nowym przepisom w sprawie etykietowania mięsa konsumenci będą znali pochodzenie świeżego mięsa wieprzowego, baraniego, koziego i drobiowego. W wykazie składników będą musiały być ujęte także nanomateriały techniczne.

Po co zamieszczać informacje, skoro są one zbyt małe, by je odczytać?

Z pewnością jest to powszechny problem. Jest to też jedna z głównych spraw, których dotyczą nowe przepisy. Ustala się w nich minimalny rozmiar czcionki, jaką muszą być drukowane obowiązkowe informacje, a na ich widoczność nie może negatywnie wpływać sposób przedstawienia dodatkowych danych (takich jak hasła reklamowe lub oświadczenia). W przyszłości zostaną ustanowione bardziej szczegółowe przepisy dotyczące czytelności etykiet.

Chcę odżywiać się zdrowo. Czy nowe przepisy mi w tym pomogą?

Tak. Wymagane będzie zamieszczanie informacji o pewnych istotnych cechach odżywczych przetworzonej żywności – wartości energetycznej oraz zawartości tłuszczów, tłuszczów nasyconych, węglowodanów, cukrów, białka i soli. Umożliwi to porównanie produktów spożywczych przed zakupem i pomoże w dobraniu sposobu odżywania się do indywidualnych wymagań. Informacje o wybranych składnikach odżywczych będą mogły być zamieszczane na przedniej części opakowania, dzięki czemu łatwiej będzie porównać produkty w czasie zakupów. Te nowe przepisy są istotnym krokiem naprzód. Po pewnym czasie Komisja oceni rozwój sytuacji.

W jaki sposób uwzględniono zapotrzebowanie alergików na informacje?

Aby informować konsumentów cierpiących na alergie i chronić ich zdrowie, gdy spożywają opakowaną i nieopakowaną żywność oraz gdy jedzą poza domem, nowe prawo wzmacnia obowiązujące przepisy dotyczące przekazywania informacji o niektórych substancjach wywołujących reakcje alergiczne lub nietolerancję. Przedsiębiorstwa spożywcze będę musiały zamieścić takie informacje na wszystkich produktach żywnościowych, a krajowe władze zadecydują o sposobie wypełniania tego obowiązku.

W jaki sposób mogę uzyskać informacje o żywności, kupując ją w Internecie lub z katalogu?

W odniesieniu do sprzedaży żywności na odległość nowe przepisy wprost wymagają udostępniania przed zakupem większości obowiązkowych informacji obecnych na etykiecie, a także zamieszczania ich w materiałach towarzyszących sprzedaży na odległość (na stronie internetowej lub w katalogu) lub w inny odpowiedni sposób. Wymogiem tym objęte są wszystkie sposoby dostarczania żywności konsumentom.

Czy po wejściu w życie nowych przepisów będę mieć lepsze informacje o pochodzeniu kupowanej żywności?

Wskazywanie pochodzenia na etykiecie stanie się obowiązkowe w przypadku świeżego mięsa baraniego, koziego, drobiowego i wieprzowego. Nowe przepisy utrzymują, co do zasady, dotychczasowe podejście, zgodnie z którym wskazanie kraju lub miejsca pochodzenia na etykiecie produktu żywnościowego jest nieobowiązkowe, chyba że brak takiej informacji mógłby wprowadzić konsumentów w błąd. Takie etykietowanie pojawi się po przyjęciu przepisów wykonawczych określających sposób jego zamieszczania, m.in. czy jako miejsce pochodzenia należy wskazać państwo członkowskie lub UE oraz którego momentu życia zwierzęcia ma to miejsce dotyczyć (miejsca urodzenia, chowu czy uboju). Przepisy wykonawcze zostaną wprowadzone w ciągu dwóch lat.

Jednocześnie ustanawia się kryteria dla producentów, którzy dobrowolnie chcą zamieścić informację o pochodzeniu swoich produktów. W takich przypadkach, zgodnie z normami międzynarodowymi (tzn. z normami Światowej Organizacji Handlu i z Kodeksem Żywnościowym) państwo pochodzenia należy ustalać zgodnie z unijnym kodeksem celnym. Kraj lub miejsce pochodzenia głównych składników należy wskazywać także, jeżeli te składniki pochodzą z innego miejsca niż produkt końcowy. Na przykład masło, które wytworzono w Belgii z mleka z Danii, mogłoby być oznakowane jako „wyprodukowane w Belgii z duńskiego mleka”. Przepisy te będą chronić konsumentów przed wprowadzającymi w błąd informacjami o pochodzeniu i zapewnią podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwo spożywcze równe reguły gry.

Jak można rozróżnić „prawdziwą” i „podrabianą” żywność?

Podrabianie żywności i napojów jest dużym problemem. Przybiera ono różne formy, takie jak fałszowanie produktów przez ich rozcieńczanie, używanie składników gorszej jakości lub sugerowanie innego niż prawdziwe pochodzenia produktu.

Dzięki nowym przepisom produkty żywnościowe, które nie są tym, na co wyglądają, będą opatrzone odpowiednią informacją, aby sposób prezentacji lub wygląd tych produktów nie wprowadzał konsumentów w błąd. Gdy składniki, zwykle występujące w danym produkcie, zostały zastąpione innymi, składniki zastępcze będą nie tylko wymienione w składzie produktu, ale także uwydatnione na jego opakowaniu. W przypadku produktów mięsnych i rybnych będzie trzeba w widoczny sposób informować o dodaniu do nich wody lub białek pochodzących od innych zwierząt. Ponadto jeżeli tego rodzaju produkty sprawiają wrażenie, że są sporządzone z całego kawałka mięsa lub ryby, choć w rzeczywistości składają się z różnych, połączonych kawałków, będą oznakowane jako „mięso formowane” lub „ryba formowana”.

Jeśli chodzi o produkty żywnościowe, w przypadku których sugerowane lub podane jest fałszywe pochodzenie, nowe przepisy wprowadzają pewne kryteria mające zagwarantować, że nieobowiązkowe oznaczenia pochodzenia nie wprowadzają konsumentów w błąd. Podmioty, które wskazują pochodzenie na produktach, muszą dostarczyć dodatkowe informacje, z których wynika, skąd rzeczywiście pochodzi charakterystyczny składnik produktu, a nie tylko podawać ostatni kraj, w którym produkt był przetwarzany.

Dlaczego wino i inne napoje alkoholowe zostały wyłączone? Nie ułatwia to ochrony dzieci i młodzieży przed dostępem do gotowych drinków i innych napojów alkoholowych.

Napoje alkoholowe nie są wyłączone z zakresu rozporządzenia, zostały tylko czasowo zwolnione z wymogu zamieszczania wykazu składników i informacji żywieniowych. Jednakże w ciągu trzech lat od wejścia w życie nowych przepisów Komisja przeanalizuje tę kwestię i, w razie potrzeby, zaproponuje zmiany w tych przepisach.

Co jeszcze należy zrobić?

Komisja opracuje szczegółowe zasady dotyczące obowiązkowego wskazywania na etykietach pochodzenia mięsa i doprecyzuje, w jaki sposób należy stosować nowe przepisy dotyczące nieobowiązkowego informowania o pochodzeniu. Prace te mają zostać zakończone w ciągu najbliższych dwóch lat.

Kiedy nowe prawo wejdzie w życie?

Stosowanie nowych wymogów dotyczących etykietowania rozpocznie się trzy lata po formalnym przyjęciu rozporządzenia. Jednakże w przypadku oznaczania wartości odżywczej obowiązek umieszczania informacji żywieniowych będzie stosowany po pięciu latach po formalnym przyjęciu przepisów, chociaż już po trzech latach wartości odżywcze będą musiały być prezentowane zgodnie z nowymi przepisami.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website