Navigation path

Left navigation

Additional tools

Πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ): Ερωτήσεις και απαντήσεις

European Commission - MEMO/11/468   29/06/2011

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI CS ET HU LT LV MT PL SK SL BG RO

ΥΠΟΜΝΗΜΑ/11/468

Βρυξέλλες, 29 Ιουνίου 2011

Πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ): Ερωτήσεις και απαντήσεις

Το παρόν υπόμνημα έχει σκοπό να απαντήσει στις κύριες πτυχές των προτάσεων τις οποίες υποβάλλει η Επιτροπή για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Καλύπτει 1) τα βασικά γενικά στοιχεία όσον αφορά τον ορισμό και τη λειτουργία του ΠΔΠ, 2) τις κύριες καινοτομίες που προτείνονται από την Επιτροπή σε σχέση με τις πολιτικές και 3) τις νέες ιδέες για τη χρηματοδότηση του μελλοντικού προϋπολογισμού.

1. Ορισμός, ιστορικό πλαίσιο και διαδικασίες

Τι είναι το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ);

Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) μεταφράζει σε δημοσιονομικούς όρους τις πολιτικές προτεραιότητες της Ένωσης για τουλάχιστον 5 έτη. Το άρθρο 312 της Συνθήκης της Λισαβόνας ορίζει ότι το ΠΔΠ θεσπίζεται στο πλαίσιο κανονισμού που εγκρίνεται ομόφωνα από το Συμβούλιο μετά τη επίτευξη συναίνεσης (έγκριση ή απόρριψη της συνολικής δέσμης μέτρων, χωρίς τροποποιήσεις) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ορίζει ετήσια μέγιστα ποσά (ανώτατα όρια) για τις δαπάνες της ΕΕ στο σύνολό της και για τις κύριες κατηγορίες δαπανών (γραμμές προϋπολογισμού). Δεν είναι τόσο αναλυτικό όσο ο ετήσιος προϋπολογισμός.

Γιατί είναι αναγκαίο ένα πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο;

Καθορίζοντας τα όρια δαπανών για κάθε κατηγορία δαπανών, το ΠΔΠ επιβάλλει δημοσιονομική πειθαρχία και εξασφαλίζει ότι οι δαπάνες της Ένωσης εξελίσσονται ομαλά εντός των ορίων των ιδίων πόρων της και σύμφωνα με τους στόχους των πολιτικών της Ένωσης. Επιπλέον, το σύστημα αυτό εξασφαλίζει μια προβλέψιμη εισροή πόρων για να καλυφθούν οι μακροπρόθεσμες προτεραιότητες της Ένωσης, παρέχει δε μεγαλύτερη βεβαιότητα στους δικαιούχους των πόρων της ΕΕ, όπως ΜΜΕ, περιφέρειες με καθυστερημένη ανάπτυξη, φοιτητές, ερευνητές, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών...

Το ΠΔΠ θέτει τα θεμέλια για την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού. Διευκολύνει σημαντικά την επίτευξη συμφωνίας επί του ετήσιου προϋπολογισμού μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, που είναι τα δύο σκέλη της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής της Ένωσης. Ταυτόχρονα, διασφαλίζει τη συνεκτικότητα όσον αφορά την επίτευξη των προτεραιοτήτων που ορίζονται προς όφελος της Ευρώπης. Το δημοσιονομικό πλαίσιο ορίζει επίσης οποιεσδήποτε άλλες διατάξεις απαιτούνται για την ομαλή λειτουργία της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού.

Η διαχείριση του προϋπολογισμού γινόταν πάντοτε μέσω πολυετών πλαισίων;

Το ΠΔΠ εντάσσεται στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1988 και καλύπτει περιόδους διάρκειας 5-7 ετών.

  • Το πρώτο δημοσιονομικό πλαίσιο, το λεγόμενο «πακέτο Delors I», κάλυψε την περίοδο 1988-1992 και εστίασε στην εδραίωση της εσωτερικής αγοράς, της πολυετούς έρευνας και του προγράμματος πλαισίου για την ανάπτυξη.

  • Το δεύτερο πλαίσιο 1993-1999, το λεγόμενο «πακέτο Delors ΙΙ», έδωσε προτεραιότητα στην κοινωνική πολιτική και στην πολιτική συνοχής, καθώς και στην εισαγωγή του ευρώ.

  • Η «Ατζέντα 2000» κάλυψε την περίοδο 2000-2006 και εστίασε στη διεύρυνση της Ένωσης.

  • Τέλος, το ΠΔΠ 2007-2013 έδωσε προτεραιότητα στη βιώσιμη ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα, με σκοπό τη δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας.

Το επόμενο ΠΔΠ παρουσιάζει τις δημοσιονομικές προτεραιότητες της Ένωσης για την περίοδο 2014-2020.

Πώς επηρεάζει η θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας το 2009 το ΠΔΠ 2014-2020;

Πριν από τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας, το ΠΔΠ ήταν προϊόν διοργανικής συμφωνίας. Ωστόσο, το άρθρο 312 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκχωρεί επίσης νομικά δεσμευτική ισχύ στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, με σκοπό να καθοριστεί «το ύψος των ετήσιων ανώτατων ορίων των πιστώσεων για αναλήψεις υποχρεώσεων ανά κατηγορία δαπανών και του ετήσιου ανώτατου ορίου των πιστώσεων για πληρωμές». Επιπλέον, σύμφωνα με τη νέα συνθήκη, η απόφαση επί του ΠΔΠ θα πρέπει να λαμβάνεται από το Συμβούλιο εξασφαλίζοντας ομοφωνία, μετά τη συναίνεση του Κοινοβουλίου.

Γιατί θα πρέπει το δημοσιονομικό πλαίσιο να συμφωνηθεί το αργότερο έως το 2012;

Χρειάζονται 12-18 μήνες για να συμφωνηθεί η νομική βάση για όλα τα πολυετή προγράμματα και έργα τα οποία θα χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του ΠΔΠ, σε τομείς όπως η έρευνα, η εκπαίδευση, η συνοχή, η αναπτυξιακή βοήθεια, η πολιτική γειτονίας, κλπ. Προκειμένου να είναι δυνατή η έναρξη των εν λόγω προγραμμάτων τον Ιανουάριο του 2014, θα πρέπει να επιτευχθεί πολιτική συμφωνία σχετικά με το ανώτατο όριο του ΠΔΠ το αργότερο ενάμισι έτος πριν από τη θέση σε ισχύ του πλαισίου. Επιπλέον, η πολιτική συμφωνία θα χρειαστεί να μεταφραστεί σε κανονισμό του Συμβουλίου που θα απαιτεί τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Τι συμβαίνει σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας;

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία πριν από τα τέλη του 2013, τα ανώτατα όρια του 2013 θα παραταθούν έως το 2014, συν μια αναπροσαρμογή με βάση τον πληθωρισμό ύψους 2%. Η Συνθήκη προβλέπει επίσης την επέκταση των «άλλων διατάξεων» που αντιστοιχούν στο τελευταίο έτος του δημοσιονομικού πλαισίου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παραταθούν όλες οι διατάξεις σχετικά με τις προσαρμογές και αναθεωρήσεις του δημοσιονομικού πλαισίου και των οργάνων εκτός του δημοσιονομικού πλαισίου.

Ανεξάρτητα αν επιτευχθεί συμφωνία επί του επόμενου ΠΔΠ ή όχι, το 2014 θα έχουν θεσπιστεί ανώτατα όρια του δημοσιονομικού πλαισίου, ο δε προϋπολογισμός θα μπορεί επομένως να προσαρμοστεί σύμφωνα με τη Συνθήκη.

Η απουσία εγκεκριμένου δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-20 θα περιπλέξει σημαντικά την έγκριση νέων προγραμμάτων. Επίσης, απουσία νέας νομικής βάσης, συμπεριλαμβανομένων των ενδεικτικών δημοσιονομικών κονδυλίων, δεν θα είναι δυνατή η ανάληψη δεσμεύσεων για τα εν λόγω πολυετή προγράμματα δαπανών η νομική βάση των οποίων λήγει το 2013.

Συνεπώς, σε περίπτωση καθυστερημένης συμφωνίας, ο προϋπολογισμός του 2014 πιθανόν να καλύψει μόνο τις πληρωμές σχετικά με τον γεωργικό τομέα και τις εκκρεμούσες πληρωμές. Με άλλα λόγια, οι πολίτες που επωφελούνται από κονδύλια της ΕΕ, όπως ερευνητές, φοιτητές, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, θα αντιμετωπίσουν σοβαρές δυσκολίες.

2. Καινοτομίες όσον αφορά τις δαπάνες του ΠΔΠ

Ποια είναι τα νέα στοιχεία στον τομέα της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής;

Η Επιτροπή προτείνει την εκχώρηση 36,2% του ΠΔΠ στην ΚΓΠ σε σύγκριση με 39,4% κατά την προηγούμενη περίοδο χρήσης (41,5% το 2013).

Η βασική δομή δύο πυλώνων της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) θα διατηρηθεί. Οι κύριες αλλαγές που προτείνονται από την Επιτροπή έχουν ως εξής:

  • Περιβαλλοντικός προσανατολισμός των άμεσων πληρωμών: προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ΚΓΠ βοηθά την ΕΕ να επιτύχει τους στόχους της που αφορούν το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα, το 30% των άμεσων ενισχύσεων θα καταβληθεί με την προϋπόθεση ότι τηρείται το κριτήριο περί «περιβαλλοντικού προσανατολισμού». Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι αγρότες πρέπει να συμμετέχουν σε πρακτικές που στηρίζουν το περιβάλλον, οι οποίες θα ορίζονται στη νομοθεσία και θα είναι επαληθεύσιμες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική στροφή του γεωργικού τομέα προς μια περισσότερο βιώσιμη κατεύθυνση, με τους αγρότες να λαμβάνουν ενισχύσεις για την παράδοση δημόσιων αγαθών στους συμπολίτες τους.

  • Σύγκλιση πληρωμών: τα επίπεδα άμεσων ενισχύσεων ανά εκτάριο θα προσαρμοστούν προοδευτικά (λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν στα επίπεδα μισθών και στο κόστος εισροών) με σκοπό να εξασφαλιστεί μια περισσότερο ισότιμη κατανομή των άμεσων πληρωμών.

  • Η εκχώρηση κονδυλίων για την αγροτική ανάπτυξη θα αναθεωρηθεί με βάση πιο αντικειμενικά κριτήρια και θα εστιαστεί καλύτερα στους στόχους της πολιτικής. Αυτό θα εξασφαλίσει τη δικαιότερη μεταχείριση των αγροτών που εκτελούν τις ίδιες δραστηριότητες. Προκειμένου να αποφευχθεί η μείωση στο εισόδημα των αγροτών, η Επιτροπή θα προτείνει να επιτραπεί στα κράτη μέλη, αν το επιθυμούν, να διατηρήσουν το τρέχον ονομαστικό επίπεδο χρηματοδότησης μέσω μεταβιβάσεων από τον δεύτερο στον πρώτο πυλώνα.

  • Η θέσπιση ανώτατου ορίου άμεσων πληρωμών (capping) περιορίζοντας το βασικό επίπεδο των άμεσων ενισχύσεων εισοδήματος που μπορούν να λαμβάνουν οι μεγάλες γεωργικές εκμεταλλεύσεις, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις οικονομίες κλίμακας μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων και την άμεση απασχόληση που παράγουν οι εν λόγω εκμεταλλεύσεις. Η Επιτροπή προτείνει να επαναχρησιμοποιούνται οι εξοικονομούμενοι πόροι στα κονδύλια που διατίθενται στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης, καθώς και να διατηρούνται στα εθνικά κονδύλια των κρατών μελών από τα οποία προέρχονται.

Η Επιτροπή προτείνει να χορηγηθούν 281,8 δισεκατ. ευρώ για τον πυλώνα Ι της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και 89,9 δισεκατ. ευρώ για την αγροτική ανάπτυξη για την περίοδο 2014-2020. Η εν λόγω χρηματοδότηση θα συμπληρωθεί από επιπλέον 15,2 δισεκατ. ευρώ.

Ποια είναι τα νέα στοιχεία στον τομέα της πολιτικής συνοχής;

Η Επιτροπή προτείνει να χορηγηθεί το 36,7% του ΠΔΠ στον τομέα της πολιτικής συνοχής σε σύγκριση με 35% κατά την προηγούμενη περίοδο χρήσης.

Οι κύριες αλλαγές που προτείνονται από την Επιτροπή έχουν ως εξής:

  • Η πρόταση προβλέπει τη δημιουργία κατηγορίας ενδιάμεσων περιφερειών με ΑΕγχΠ που κυμαίνεται από 75% έως και 90% του μέσου ΑΕγχΠ της ΕΕ. Η νέα κατηγορία έρχεται να συμπληρώσει τις δύο ήδη υπάρχουσες (περιφέρειες σύγκλισης και περιφέρειες ανταγωνιστικότητας). Οι εν λόγω «περιφέρειες μετάβασης» θα πρέπει να διατηρήσουν κατά την περίοδο του επόμενου ΠΔΠ τα δύο τρίτα από τα κονδύλια που τους είχαν χορηγηθεί προηγουμένως. Κατά συνέπεια, οι οικονομικά ασθενέστερες περιφέρειες και κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα ενισχυθούν κατά προτεραιότητα με σκοπό η ανάπτυξή τους να προσεγγίσει αυτή των πιο ευημερούντων κρατών μελών.

  • Εισαγωγή της αρχής της αιρεσιμότητας στην πολιτική συνοχής: αυτή θα βασίζεται σε αποτελέσματα και κίνητρα για την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική χρήση των δημοσιονομικών πόρων. Επιπλέον, το 5% του προϋπολογισμού συνοχής για κάθε κράτος μέλος θα τοποθετηθεί σε ένα ειδικό αποθεματικό επίδοσης και θα χορηγείται, μετά από ενδιάμεση αναθεώρηση, σε εκείνα τα κράτη μέλη τα προγράμματα των οποίων έχουν συμβάλει περισσότερο στην προσπάθεια επίτευξης των εγκεκριμένων οροσήμων που ορίζονται στις συμβάσεις εταιρικής σχέσης στον τομέα της ανάπτυξης και των επενδύσεων.

  • Η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία κοινού στρατηγικού πλαισίου για όλα τα διαρθρωτικά ταμεία με σκοπό να μεταφραστούν οι στόχοι της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» σε επενδυτικές προτεραιότητες. Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Επιτροπή προτείνει τη σύναψη συμβάσεων εταιρικής σχέσης με κάθε κράτος μέλος. Οι εν λόγω συμβάσεις θα ορίζουν τη δέσμευση εταίρων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο να χρησιμοποιήσουν τα κονδύλια που διατίθενται για την υλοποίηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

  • Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) θα συνεχίσει να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην καταπολέμηση της ανεργίας και των υψηλών ποσοστών ένδειας, καθώς και στην επίτευξη των κύριων στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Το ΕΚΤ θα αντιπροσωπεύει το 25% του προϋπολογισμού που διατίθεται στον τομέα της πολιτικής συνοχής, δηλ. 84 δισεκατ. ευρώ.

Η Επιτροπή προτείνει να χορηγηθούν 376 δισεκατ. ευρώ στα μέσα της πολιτικής συνοχής, σε γενικές γραμμές (συμπεριλαμβανομένου του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη» – βλ. παρακάτω).

Ποια είναι τα νέα στοιχεία στον τομέα των υποδομών και της διασύνδεσης της εσωτερικής αγοράς;

Η Επιτροπή προτείνει τη δημιουργία του μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη» με σκοπό να επιταχυνθεί η ανάπτυξη υποδομών στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και των ΤΠΕ σε όλη την Ευρώπη, προς όφελος όλων. Η πείρα δείχνει ότι οι εθνικοί προϋπολογισμοί δεν θα δώσουν ποτέ στις πολυκρατικές, διασυνοριακές επενδύσεις τέτοια προτεραιότητα ώστε η ενιαία αγορά να αποκτήσει τις υποδομές που χρειάζεται. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ μπορεί να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για πανευρωπαϊκά έργα που συνδέουν το κέντρο με την περιφέρεια.

Η διαχείριση του εν λόγω μηχανισμού θα πραγματοποιείται σε κεντρικό επίπεδο και η χρηματοδότηση θα προέλθει από μια νέα ενότητα του προϋπολογισμού. Τα ποσοστά συγχρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό της ΕΕ θα είναι υψηλότερα όταν οι επενδύσεις αφορούν περιφέρειες «σύγκλισης» παρά περιφέρειες «ανταγωνιστικότητας». Οι τοπικές και περιφερειακές υποδομές θα συνδεθούν με τις υποδομές προτεραιότητας της ΕΕ, συνδέοντας όλους τους πολίτες σε ολόκληρη την ΕΕ, μπορούν δε να (συν)χρηματοδοτηθούν από τα διαρθρωτικά ταμεία (Ταμείο Συνοχής ή/και ΕΤΠΑ, ανάλογα με την κατάσταση κάθε κράτους μέλους/περιφέρειας).

Ο μηχανισμός «Συνδέοντας την Ευρώπη» παρέχει ευκαιρίες για τη χρήση καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων με σκοπό να επιταχυνθούν και να εξασφαλιστούν υψηλότερες επενδύσεις από αυτές που θα μπορούσαν να επιτευχθούν μέσω δημόσιας χρηματοδότησης. Η Επιτροπή θα συνεργαστεί στενά με την ΕΤΕ και άλλους δημόσιους επενδυτικούς τραπεζικούς οργανισμούς με σκοπό να συνδυαστεί η χρηματοδότηση των εν λόγω έργων. Ειδικότερα, η Επιτροπή θα προαγάγει τη χρήση οµολογιακών δανείων της ΕΕ για τη χρηματοδότηση των έργων1 ως μέσο για να επιταχυνθεί η υλοποίηση των εν λόγω σημαντικών έργων.

Η Επιτροπή προτείνει να διατεθούν 40 δισεκατ. ευρώ στην εν λόγω προτεραιότητα, τα οποία θα συμπληρωθούν με επιπλέον 10 δισεκατ. ευρώ που προορίζονται ειδικά για σχετικές επενδύσεις στον τομέα των μεταφορών από το Ταμείο Συνοχής. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει 9,1 δισεκατ. ευρώ για τον τομέα της ενέργειας, 31,6 δισεκατ. ευρώ για τον τομέα των μεταφορών (συμπεριλαμβανομένων 10 δισεκατ. ευρώ από το Ταμείο Συνοχής) και 9,1 δισεκατ. ευρώ για ΤΠΕ.

Ποια είναι τα νέα στοιχεία στον τομέα της πολιτικής έρευνας;

Η δημιουργία κοινού στρατηγικού πλαισίου στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης (που θα ονομάζεται «Horizon 2020»), γεγονός που σημαίνει ότι θα ενωθούν τα τρία υπάρχοντα μέσα για την έρευνα και την καινοτομία (7ο πρόγραμμα πλαίσιο, πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία και Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Καινοτομίας και Τεχνολογίας). Το εν λόγω πλαίσιο θα συνδέεται στενά με βασικές προτεραιότητες τομεακής πολιτικής όπως η υγεία, η ασφάλεια των τροφίμων και η βιοοικονομία, η ενέργεια και η κλιματική αλλαγή. Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας θα αποτελέσει τμήμα του προγράμματος «Horizon 2020» και θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη συνένωση των τριών πλευρών του τριγώνου της γνώσης – παιδεία, καινοτομία και έρευνα – μέσω των κοινοτήτων γνώσης και καινοτομίας.

Από χρηματοδοτικής άποψης, καινοτόμα δημοσιονομικά μέσα θα συμβάλουν στη μόχλευση των ιδιωτικών επενδύσεων. Θα προαχθούν οι εταιρικές σχέσεις ιδιωτικού-δημόσιου τομέα, καθώς και οι εταιρικές σχέσεις δημόσιου-δημόσιου τομέα. Θα τυποποιηθούν και θα απλοποιηθούν τα χρηματοδοτικά σχέδια. Όμοια, προβλέπεται ένα ενιαίο σύνολο κανόνων όσον αφορά τις δομές συμμετοχής, ελέγχου και ενισχύσεων, τη διάδοση των αποτελεσμάτων και τα σχέδια εξόφλησης, για όλα τα χρηματοδοτικά σχέδια.

Η Επιτροπή προτείνει την εκχώρηση 80 δισεκατ. ευρώ στο κοινό στρατηγικό πλαίσιο για την έρευνα και την καινοτομία για την περίοδο 2014-2020. Η χρηματοδότηση αυτή θα συμπληρωθεί με σημαντικές ενισχύσεις από τα διαρθρωτικά ταμεία (60 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 2007-2013).

Ποια είναι τα νέα στοιχεία της περιβαλλοντικής πολιτικής και της δράσης για το κλίμα;

Οι προτεραιότητες της περιβαλλοντικής πολιτικής και της δράσης για την κλιματική αλλαγή θα «ενσωματωθούν» σε όλα τα κύρια χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της συνοχής, της γεωργίας, της ναυτιλίας και της αλιείας, της έρευνας και της καινοτομίας, καθώς και στα προγράμματα εξωτερικών ενισχύσεων. Η Επιτροπή προτίθεται να αυξήσει το μερίδιο των δαπανών για το κλίμα σε τουλάχιστον 20%, με συνεισφορές από διαφορετικούς τομείς πολιτικής με βάση αξιολόγηση του αντικτύπου.. Αυτή η προσέγγιση θα μεγιστοποιήσει τις συνέργειες μεταξύ των περιβαλλοντικών πολιτικών και άλλων τομέων, αναγνωρίζοντας ότι οι ίδιες δράσεις μπορούν και πρέπει να επιδιώκουν την επίτευξη μιας σειράς από συμπληρωματικούς στόχους. Η εν λόγω προσέγγιση θα συμβάλει επίσης στην αποφυγή του πολλαπλασιασμού των προγραμμάτων, καθώς και στην ελαχιστοποίηση του διοικητικού φόρτου εργασίας.

Εκτός από την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης, η Επιτροπή προτείνει τη συνέχιση ενός προγράμματος αποκλειστικά αφιερωμένου στο περιβάλλον και το οποίο θα διαδεχθεί το τρέχον πρόγραμμα LIFE+. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαχείριση του μελλοντικού προγράμματος θα πρέπει να παραμείνει σε κεντρικό επίπεδο, αλλά ότι τα διαχειριστικά καθήκοντα θα μπορούσαν να ανατεθούν σε μεγάλο βαθμό σε έναν υπάρχοντα εκτελεστικό οργανισμό, όπως ο εκτελεστικός οργανισμός για την ανταγωνιστικότητα & την καινοτομία. Η Επιτροπή προτείνει να διατεθούν 3,2 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 2014-2020 στο πρόγραμμα LIFE+ (0,8 δισεκατ. για το κλίμα και 2,4 δισεκατ. για το περιβάλλον).

Υπάρχουν νέα στοιχεία στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης;

Προβλέπεται η απλοποίηση στην τρέχουσα δομή ενός κύριου προγράμματος με σκοπό να αποφεύγεται ο κατακερματισμός, η επικάλυψη ή/και ο πολλαπλασιασμός των έργων που δεν διαθέτουν την απαραίτητη κρίσιμη μάζα για επιρροή που διαρκεί. Το νέο πρόγραμμα «Ευρώπη εκπαίδευση» θα περιλαμβάνει τρεις βασικές προτεραιότητες. Πρώτον, θα υποστηρίζει τη διεθνική κινητικότητα με σκοπό την εκμάθηση. Αυστηροί όροι ποιότητας όσον αφορά την κινητικότητα, την εστίαση στους κύριους στόχους πολιτικής όπου μπορεί να επιτευχθεί κρίσιμη μάζα και η συμπληρωματικότητα με άλλα προγράμματα της ΕΕ θα αποδειχθούν καταλυτικές προκειμένου να εξασφαλιστεί πολύ υψηλή ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία. Δεύτερον, θα καλλιεργήσει τη συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και εργασιακού κόσμου με σκοπό να προαχθεί ο εκσυγχρονισμός στους τομείς της εκπαίδευσης, της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Τρίτον, θα παράσχει υποστήριξη στις πολιτικές με σκοπό να συγκεντρωθούν στοιχεία που αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα των επενδύσεων στην εκπαίδευση και να υποστηριχθούν τα κράτη μέλη στην υλοποίηση αποτελεσματικών πολιτικών.

Η Επιτροπή προτείνει να διατεθούν 15,2 δισεκατ. ευρώ στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης. Η χρηματοδότηση θα συμπληρωθεί με σημαντικές ενισχύσεις από τα διαρθρωτικά ταμεία (72,5 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 2007-2013).

Υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τις προκλήσεις στους τομείς της μετανάστευσης και των εσωτερικών υποθέσεων;

Η Επιτροπή προτείνει να μειωθεί ο αριθμός των προγραμμάτων σε δύο: Ταμείο Μετανάστευσης και Ασύλου και Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Και τα δύο ταμεία θα έχουν μια εξωτερική διάσταση που θα εγγυάται τη συνέχιση της χρηματοδότησης, πρώτα στην ΕΕ και εν συνεχεία σε τρίτες χώρες (για παράδειγμα όσον αφορά την επανεγκατάσταση προσφύγων, καθώς και τα προγράμματα επανεισδοχής και περιφερειακής προστασίας). Αυτό θα απλοποιήσει τα μέσα δαπανών και θα εξασφαλίσει την ομαλή δημιουργία ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, όπου οι πολίτες της ΕΕ και τρίτων χωρών με νόμιμα δικαιώματα εισόδου και παραμονής, θα μπορούν να εισέρχονται, να μετακινούνται, να διαβιούν και να εργάζονται.

Η Επιτροπή προβλέπει επίσης μια στροφή από τα ετήσια προγράμματα προς τον πολυετή προγραμματισμό, προσανατολισμένο προς τα αποτελέσματα, μειώνοντας με αυτό τον τρόπο το φόρτο εργασίας της Επιτροπής, των κρατών μελών και των τελικών δικαιούχων.

Η Επιτροπή προτείνει να διατεθούν 8,2 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 2014-2020 στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων.

Υπάρχουν στοιχεία σχετικά με τους τομείς της διεύρυνσης, της γειτονίας και των εξωτερικών σχέσεων;

Σημειώνονται διάφορες σημαντικές αλλαγές:

  • Προτείνεται ένα ενιαίο, ενοποιημένο προενταξιακό μέσο ως ο δημοσιονομικός πυλώνας της στρατηγικής για τη διεύρυνση, το οποίο θα καλύπτει όλες τις διαστάσεις εσωτερικών πολιτικών και θεματικών ζητημάτων. Θα υλοποιηθεί μέσω εθνικών προγραμμάτων/προγραμμάτων πολλαπλών δικαιούχων τα οποία θα συμφωνηθούν από κοινού με τους δικαιούχους και θα αντικατοπτρίζουν επίσης τα διαρθρωτικά ταμεία, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ).

  • Το ευρωπαϊκό μέσο γειτονίας (ΕΜΓ) θα είναι το δημοσιονομικό μέσο μέσω του οποίου θα παρέχεται ο κύριος όγκος των ενισχύσεων της ΕΕ σε γειτονικές χώρες. Θα ενισχύει την ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας και τις διμερείς εταιρικές σχέσεις (συμπεριλαμβανομένων των διμερών συμφωνιών σύνδεσης). Εκτός από το ΕΜΓ, οι χώρες εταίροι θα επωφεληθούν και από άλλα μέσα, όπως η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα ή το μέσο για τη συνεργασία στον τομέα της πυρηνικής ασφάλειας και για την αντιμετώπιση κρίσεων (ανθρωπιστική βοήθεια, μακροοικονομική συνδρομή, μέσο σταθερότητας). Η επενδυτική διευκόλυνση γειτονίας, η οποία θα συνεχίσει να υποστηρίζεται από το ΕΜΓ, θα παράσχει επίσης ένα ευέλικτο και αποτελεσματικό δημοσιονομικό μηχανισμό για την υποστήριξη των επενδύσεων στις χώρες εταίρους στους τομείς των μεταφορών και των ενεργειακών διασυνδέσεων, του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής, καθώς και της οικονομικής ανάπτυξης.

  • Η Επιτροπή προτείνει τη διακοπή της χρηματοδότησης σε εκβιομηχανισμένες και αναδυόμενες χώρες και, αντ’ αυτού, τη δημιουργία ενός νέου μέσου εταιρικών σχέσεων με σκοπό την υποστήριξη της δημόσιας διπλωματίας και των κοινών προσεγγίσεων, καθώς και την προώθηση του εμπορίου και της κανονιστικής σύγκλισης στις περιπτώσεις όπου η χρηματοδότηση μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση των εταιρικών σχέσεων της ΕΕ σε όλο τον κόσμο. Αυτό το πλαίσιο αντανακλά τις διεθνείς αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη.

  • Επίσης, η πρόταση προβλέπει τη δημιουργία ενός παναφρικανικού μέσου για να υποστηρίξει την υλοποίηση της κοινής στρατηγικής Ευρώπης-Αφρικής, εστιάζοντας στην καθαρή προστιθέμενη αξία των διαπεριφερειακών και ηπειρωτικών δραστηριοτήτων. Θα είναι αρκετά ευέλικτο ώστε να ενσωματώνει συνεισφορές από τα κράτη μέλη της ΕΕ, αφρικανικά κράτη, χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τον ιδιωτικό τομέα.

Η Επιτροπή προτείνει να διατεθούν 70 δισεκατ. ευρώ στα παραδοσιακά μέσα εξωτερικής πολιτικής για την περίοδο 2014-2020. Αυτό το ποσό θα συμπληρωθεί με κονδύλια του προϋπολογισμού και του ΠΔΠ, τα οποία προορίζονται για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (29,9 δισεκατ. ευρώ).

3. Χρηματοδότηση και ίδιοι πόροι

Ποια είναι η προέλευση των χρημάτων;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τρεις τύπους ίδιων πόρων για να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της:

  • παραδοσιακούς ίδιους πόρους (εισφορές ζάχαρης, καθώς και γεωργικούς και τελωνειακούς δασμούς),

  • ίδιους πόρους με βάση τον ΦΠΑ (τμήμα του εθνικού ΦΠΑ που συλλέγεται από τα κράτη μέλη σε εθνικό επίπεδο),

  • ίδιους πόρους με βάση το ΑΕΕ (οι «εθνικές» συνεισφορές με βάση το ΑΕΕ κάθε κράτους μέλους).

Το 2011, το 76% των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ θα προέλθει από τους πόρους με βάση το ΑΕΕ, το 12% από τελωνειακούς δασμούς και εισφορές ζάχαρης, και το 11% από τους πόρους με βάση τον ΦΠΑ. Το υπόλοιπο 1% προέρχεται από φόρους οι οποίοι καταβάλλονται από το προσωπικό της ΕΕ και από άλλες διάφορες πηγές, όπως πρόστιμα τα οποία επιβάλλονται σε επιχειρήσεις που παραβιάζουν τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού ή άλλους νόμους, καθώς και μη δαπανηθέντα ποσά από προηγούμενα έτη.

Γιατί να προταθούν νέοι ίδιοι πόροι;

Επειδή το τρέχον σύστημα έχει μια σειρά από μειονεκτήματα. Είναι αδιαφανές και περίπλοκο. Τα περισσότερα κράτη μέλη δεν το θεωρούν αρκετά αμερόληπτο – ιδιαίτερα όσον αφορά διορθώσεις, με γνωστότερη αυτή υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ είναι λιγότερο γνωστό ότι η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες, η Αυστρία και η Σουηδία εξαιρούνται από τη χρηματοδότηση της μείωσης για το Ηνωμένο Βασίλειο («διόρθωση επί της διόρθωσης!»). Οι ίδιες χώρες έχουν μικρότερο ποσοστό συνεισφοράς με βάση τον ΦΠΑ, ενώ οι Κάτω Χώρες και η Σουηδία έχουν επιπλέον μειωμένη εθνική συνεισφορά με βάση το δικό τους ΑΕΕ. Επίσης, η τρέχουσα χρηματοδότηση στηρίζεται υπερβολικά στις εθνικές συνεισφορές. Πολλοί θεωρούν τις εν λόγω συνεισφορές ως δαπάνες που πρέπει να ελαχιστοποιηθούν και σχετικά με τις οποίες πρέπει να αιτιολογείται εθνική επιστροφή. Τέλος, με εξαίρεση τους τελωνειακούς δασμούς που απορρέουν από την τελωνειακή ένωση, οι υπάρχοντες πόροι δεν αντανακλούν μια σαφή σύνδεση με τις πολιτικές της ΕΕ.

Συνεπώς, ο στόχος της παρούσας πρότασης είναι να μειωθούν οι εθνικές συνεισφορές και επομένως να εξασφαλιστεί η εδραίωση των προσπαθειών δημοσιονομικής εξυγίανσης στα κράτη μέλη, να δημιουργηθεί μια σύνδεση μεταξύ των στόχων πολιτικής της ΕΕ και της χρηματοδότησης της ΕΕ, καθώς και να καταστεί το σύστημα περισσότερο διαφανές και αμερόληπτο. Η πρόταση δεν αφορά την αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Έχει μεταβληθεί ποτέ στο παρελθόν η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ;

Από το 1970 έχουν εγκριθεί έξι αποφάσεις με αντικείμενο τους ίδιους πόρους. Στην πραγματικότητα, η δομή της χρηματοδότησης έχει εξελιχθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Οι μεταρρυθμίσεις όσον αφορά τις δαπάνες συνοδεύονταν γενικά από μεταρρυθμίσεις στον τρόπο χρηματοδότησης της Ένωσης. Η συνεισφορά με βάση το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΕ), δηλ. αναλογικά με τον πλούτο κάθε κράτους μέλους, αντιστοιχεί σε ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό, αντιπροσωπεύοντας πλέον τα τρία τέταρτα του προϋπολογισμού. Επίσης, έχουν θεσπιστεί πολλές σύνθετες διορθώσεις και ειδικές ρυθμίσεις με την πάροδο του χρόνου, όσον αφορά τόσο τα έσοδα όσο και τις δαπάνες του προϋπολογισμού.

Τελευταία, οι διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό επηρεάστηκαν ιδιαίτερα από την εμμονή των κρατών μελών στην έννοια των καθαρών θέσεων (συζήτηση περί «juste retour» (αντιστάθμισης)), με αποτέλεσμα τα μέσα που συνδέονται με χρηματοδοτικά κονδύλια που χορηγήθηκαν στο παρελθόν σε γεωγραφική βάση να ευνοηθούν περισσότερο από τα μέσα που παρουσιάζουν μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στο επίπεδο της ΕΕ.

Ποιος λαμβάνει αποφάσεις επί των ίδιων πόρων;

Το Συμβούλιο εγκρίνει ομόφωνα μια απόφαση, αφού ζητήσει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Για να τεθεί σε ισχύ μια απόφαση πρέπει να επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους συνταγματικούς κανόνες τους (άρθρο 311).

Ποιοι θα είναι λοιπόν οι νέοι πόροι;

Οι αλλαγές που προτείνονται από την Επιτροπή έχουν ως εξής:

  • Απλοποίηση της συνεισφοράς των κρατών μελών καταργώντας τους περίπλοκους ίδιους πόρους με βάση τον ΦΠΑ από το 2014. Αυτό θα ενισχύσει τη διαφάνεια και την απλότητα του συστήματος των συνεισφορών.

  • Εισαγωγή δύο νέων ίδιων πόρων: φόρος επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ) και εκσυγχρονισμένος ΦΠΑ. Αυτό θα διευκολύνει τη δημοσιονομική εξυγίανση στα κράτη μέλη, μειώνοντας τις συνεισφορές τους στον προϋπολογισμό της ΕΕ και θα δώσει νέα ώθηση στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς στους τομείς του ΦΠΑ και της φορολόγησης του δημοσιονομικού τομέα.

  • Μεταρρύθμιση των μηχανισμών διόρθωσης αντικαθιστώντας όλες τις υπάρχουσες διορθώσεις με ένα απλό και διαφανές σύστημα κατ’ αποκοπή ποσών κατ’ αναλογία με την ευημερία των κρατών μελών.

Οι παρούσες προτάσεις της Επιτροπής αξιοποιούν πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει η Συνθήκη της Λισαβόνας για τη θέσπιση νέων κατηγοριών ίδιων πόρων ή για την κατάργηση υφιστάμενων κατηγοριών. Η έκθεση σχετικά με τη λειτουργία των ίδιων πόρων επισημαίνει πώς καθεμία από τις εν λόγω προτάσεις σχετίζεται με τις υπόλοιπες και τις συμπληρώνει.

Γιατί να καταργηθούν οι ίδιοι πόροι με βάση τον ΦΠΑ;

Η Επιτροπή προτείνει να καταργηθεί η περίπλοκη κατηγορία ίδιων πόρων με βάση τον ΦΠΑ. Σε σύγκριση με τους ίδιους πόρους με βάση το ΑΕΕ, οι τρέχοντες ίδιοι πόροι με βάση τον ΦΠΑ έχουν χαμηλή προστιθέμενη αξία. Για να δημιουργηθεί μια συγκρίσιμη φορολογική βάση, οι συνεισφορές με βάση τον ΦΠΑ προκύπτουν από ένα μαθηματικό υπολογισμό και όχι από την απευθείας μεταβίβαση του ΦΠΑ από τους πολίτες στην ΕΕ. Επιπλέον, οι συνεισφορές με βάση τον ΦΠΑ έχουν ένα ανώτατο όριο ανάλογα με το ΑΕΕ και επομένως είναι εν μέρει συγκρίσιμες με τις συνεισφορές με βάση το ΑΕΕ. Υπό αυτή την έννοια, οι ίδιοι πόροι με βάση τον ΦΠΑ συμβάλλουν στον σύνθετο και αδιαφανή χαρακτήρα του συστήματος χρηματοδότησης του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Γιατί να επιλεγεί η φορολόγηση από την ΕΕ του δημοσιονομικού τομέα και του ΦΠΑ της ΕΕ;

Η ανάλυση των διάφορων πιθανών υποψήφιων κατηγοριών ως ιδίων πόρων οδήγησε σε σημαντικό όγκο τεχνικών εργασιών. Επισημάνθηκαν τα ακόλουθα κύρια στοιχεία:

  • Φορολόγηση από την ΕΕ των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ): Αυτό θα δημιουργήσει περιθώριο ευελιξίας στις εθνικές κυβερνήσεις και θα συμβάλει στις γενικότερες προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης. Τέτοιου είδους φορολόγηση υφίσταται ήδη σε εθνικό επίπεδο σε ορισμένα κράτη μέλη, αλλά η ανάληψη δράσεων σε επίπεδο ΕΕ θα μπορούσε να αποδειχθεί περισσότερο ικανή και αποτελεσματική, θα μπορούσε δε να συμβάλει στον περιορισμό του υφιστάμενου κατακερματισμού της εσωτερικής αγοράς. Η Επιτροπή θα υποβάλει την εν λόγω πρόταση μετά το καλοκαίρι.

  • Εκσυγχρονισμένος ΦΠΑ: Θα δημιουργήσει μια ουσιαστική σύνδεση μεταξύ των εθνικών ΦΠΑ και του ΦΠΑ της ΕΕ και θα ενισχύσει την περαιτέρω εναρμόνιση των εθνικών συστημάτων ΦΠΑ. Θα παραγάγει σημαντικά και σταθερά έσοδα για την ΕΕ με περιορισμένες διοικητικές δαπάνες και κόστος συμμόρφωσης για τις εθνικές διοικήσεις και επιχειρήσεις. Υπάγεται σε μια πρόσφατη ευρύτερη πρωτοβουλία της Επιτροπής που εγκαινιάστηκε τον Δεκέμβριο του 2010 με την έκδοση Πράσινης Βίβλου για το μέλλον του ΦΠΑ, με σκοπό να μειωθούν οι στρεβλώσεις λόγω φόρων στην εσωτερική αγορά. Η διεύρυνση της φορολογικής βάσης, η μείωση των περιθωρίων απάτης, η βελτίωση της φορολογικής διαχείρισης και η μείωση του κόστους συμμόρφωσης, καθώς και η διοικητική συνεργασία στο πλαίσιο μιας ευρείας μεταρρύθμισης του ΦΠΑ, θα μπορούσαν να φέρουν σημαντικά αποτελέσματα και να δημιουργήσουν νέες ροές εσόδων για τα κράτη μέλη και την ΕΕ.

Πόσα έσοδα αναμένονται από αυτούς τους νέους ίδιους πόρους;

Εκτιμάται ότι έως το 2020, οι νέοι ίδιοι πόροι θα αντιστοιχούν σχεδόν στο ήμισυ του προϋπολογισμού της ΕΕ, ενώ το ποσοστό των συνεισφορών με βάση το ΑΕΕ θα μειωθεί στο ένα τρίτο περίπου (ενώ σήμερα υπερβαίνει τα τρία τέταρτα). Οι εθνικές συνεισφορές των κρατών μελών θα μειωθούν αντίστοιχα, κατ’ αναλογία με το εκάστοτε ΑΕΕ (δηλαδή αναλογικά με τον σχετικό πλούτο τους).

Τι είναι οι μηχανισμοί διόρθωσης;

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Φοντενεμπλό του 1984 θέσπισε σημαντικές κατευθυντήριες αρχές με σκοπό να διασφαλίζεται ο αμερόληπτος χαρακτήρας του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ειδικότερα, επεσήμανε ότι «η πολιτική των δαπανών συνιστά τελικά το ουσιαστικό μέσο επίλυσης του θέματος των ανισορροπιών του προϋπολογισμού». Αποδέχθηκε, εντούτοις, ότι «για οποιοδήποτε κράτος μέλος που επιβαρύνεται υπερβολικά από δημοσιονομική άποψη σε σχέση με τη σχετική του ευημερία, μπορεί, σε εύθετο χρόνο, να γίνεται διόρθωση». Οι αρχές αυτές έχουν επαληθευτεί και εφαρμοστεί σταθερά σε διαδοχικές αποφάσεις με αντικείμενο τους ίδιους πόρους.

Έκτοτε έχουν προστεθεί διάφοροι σύνθετοι μηχανισμοί διόρθωσης, συμπεριλαμβανομένων:

  • διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου,

  • μειωμένης χρηματοδότησης της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου για τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία και τη Σουηδία («διορθώσεις επί της διόρθωσης»),

  • διατήρησης μεριδίου 25% από τα κράτη μέλη ως «έξοδα είσπραξης» των παραδοσιακών ιδίων πόρων (ιδιαίτερα των τελωνειακών δασμών), που συνιστά «κρυφή» διόρθωση προς όφελος περιορισμένου αριθμού κρατών μελών,

  • προσωρινής μείωσης των συνεισφορών με βάση τον ΦΠΑ για τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία και τη Σουηδία, και

  • προσωρινής μείωσης των συνεισφορών με βάση το ΑΕΕ για τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία.

Τι θα συμβεί με τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου;

Η Επιτροπή προτείνει τη μετατροπή του τρέχοντος μηχανισμού σε κατ’ αποκοπή ακαθάριστη μείωση στις πληρωμές των ίδιων πόρων με βάση το ΑΕΕ. Ένα τέτοιο σύστημα κατ’ αποκοπή ποσών θα ήταν διαφανές και ευκολονόητο, με αποτέλεσμα να είναι περισσότερο δεκτικό σε δημόσιους και κοινοβουλευτικούς ελέγχους· το εν λόγω σύστημα θα ήταν δίκαιο καθώς τα κράτη μέλη που συνεισφέρουν περισσότερο στον προϋπολογισμό της ΕΕ θα είχαν μεταχείριση ανάλογη προς την οικονομική τους ευημερία, θα διασφάλιζε μια εξισορροπημένη χρηματοδότηση των διορθώσεων, ενώ ο εκ των προτέρων χαρακτήρας του θα απέτρεπε κάθε απόπειρα στρέβλωσης.

Η ανάλυση που συνοδεύει την παρούσα πρόταση έχει ως εξής. Το 1984, όταν θεσπίστηκε η διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, παρείχε μια λύση σε μια σαφώς άδικη κατάσταση: το Ηνωμένο Βασίλειο είχε υποβληθεί σε δυσανάλογη δημοσιονομική επιβάρυνση σε σύγκριση με τη σχετική του ευημερία. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή έχει εξελιχθεί. Πλέον, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ένα από τα πιο ευημερούντα κράτη μέλη της ΕΕ και είναι σε θέση να συνεισφέρει πλήρως στην προσπάθεια αλληλεγγύης προς τα φτωχότερα κράτη μέλη της Ένωσης. Η δημοσιονομική επιβάρυνση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι πλέον τώρα περισσότερο εναρμονισμένη με την επιβάρυνση ορισμένων άλλων καθαρών συνεισφερόντων, λόγω της προοδευτικής μείωσης του μεριδίου της ΚΓΠ στις δημοσιονομικές δαπάνες της ΕΕ, το οποίο αναμένεται να συνεχίσει να μειώνεται στο επόμενο δημοσιονομικό πλαίσιο, καθώς και της μείωσης του μεριδίου των υφιστάμενων ίδιων πόρων με βάση τον ΦΠΑ στους ίδιους πόρους της ΕΕ, που η Επιτροπή προτείνει να καταργηθεί εντελώς μετά το 2013. Επιπλέον, με την κατάργηση της τρέχουσας κατηγορίας ίδιων πόρων με βάση τον ΦΠΑ, δεν θα είναι πλέον διαθέσιμα σημαντικά δεδομένα για τον υπολογισμό της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.

1 :

Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής SEC (2011) 868


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website