Navigation path

Left navigation

Additional tools

Μύθοι σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο

European Commission - MEMO/11/459   29/06/2011

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI CS ET HU LT LV MT PL SK SL BG RO

MEMO/11/459

Βρυξέλλες, 29 Ιουνίου 2011

Μύθοι σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο

Πολλά γράφονται για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, αλλά συχνά είναι λανθασμένα. Στο παρόν ενημερωτικό σημείωμα παρουσιάζονται ορισμένες εσφαλμένες αντιλήψεις και παρέχονται τα πραγματικά γεγονότα και τα σχετικά αριθμητικά στοιχεία.

1. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι τεράστιος.

Όχι, δεν είναι.

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ ήταν περίπου 140 δισ. € το 2011, ποσό πολύ μικρό σε σύγκριση με το άθροισμα των εθνικών προϋπολογισμών του συνόλου των 27 κρατών μελών, που φθάνει σε πάνω από 6 300 δισ. €. Με άλλα λόγια, η συνολική δημόσια δαπάνη των 27 κρατών μελών είναι σχεδόν 50 φορές μεγαλύτερη από τον προϋπολογισμό της ΕΕ!

Αυτό σημαίνει ότι ο μέσος πολίτης της ΕΕ πλήρωσε μόλις 67 λεπτά κατά μέσο όρο για τη χρηματοδότηση του ετήσιου προϋπολογισμού του 2010. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε λιγότερο από έναν καφέ – που δεν είναι και μεγάλο έξοδο αν ληφθούν υπόψη τα τεράστια οφέλη που συνεπάγεται η ΕΕ για τον πολίτη.

Πράγματι, ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι μικρότερος από τον προϋπολογισμό ενός κράτους μεσαίου μεγέθους, όπως η Αυστρία ή το Βέλγιο.

Αν το δούμε με ένα άλλο πρίσμα: ο προϋπολογισμός της ΕΕ αντιπροσωπεύει περίπου 1% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της ΕΕ-27 – της συνολικής αξίας όλων των προϊόντων και υπηρεσιών που παράγονται στην ΕΕ – ενώ οι προϋπολογισμοί των κρατών μελών αντιστοιχούν στο 44% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο.

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι πάντοτε ισοσκελισμένος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν δαπανάται για την εξυπηρέτηση χρέους ούτε ένα ευρώ. Και το 94% του ποσού που καταβάλλεται στον προϋπολογισμό της ΕΕ δαπανάται στα κράτη μέλη για πολιτικές και προγράμματα από τα οποία ωφελείται άμεσα ο πολίτης.

2. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ αυξάνεται συνεχώς – ενώ οι εθνικές κυβερνήσεις μειώνουν τις δαπάνες τους.

Λάθος.

Οι εθνικοί προϋπολογισμοί ΔΕΝ μειώνονται· αντίθετα αυξάνονται:

  • Από το 2000 μέχρι το 2010, οι εθνικοί προϋπολογισμοί στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 62 % ενώ ο προϋπολογισμός της ΕΕ αυξήθηκε κατά 37% στη διάρκεια της ίδιας περιόδου.

  • Το 2011, 23 εθνικοί προϋπολογισμοί από τους 27 σημειώνουν αύξηση.

  • Το 2012, 24 εθνικοί προϋπολογισμοί από τους 27 προβλέπεται να αυξηθούν σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις.

3. Το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης της ΕΕ διατίθεται για τη διοίκηση.

Εντελώς λάθος. Οι διοικητικές δαπάνες της ΕΕ αντιστοιχούν σε ποσό χαμηλότερο του 6% του συνολικού προϋπολογισμού της ΕΕ, ενώ οι μισθοί ανέρχονται σε περίπου το ήμισυ αυτού του 6%.

Ποσοστό άνω του 94% του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού διατίθεται για τους πολίτες, τους γεωργούς και τις επιχειρήσεις. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ στοχεύει κυρίως στην προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, της μετανάστευσης, του διασυνοριακού εγκλήματος και άλλων προκλήσεων που επηρεάζουν όλους μας. Συμβάλλει στην προώθηση της ευημερίας, για παράδειγμα με την καλύτερη διασύνδεση των Ευρωπαίων μέσω των υποδομών ενέργειας, μεταφορών και ΤΠΕ, με τη στήριξη των λιγότερο εύπορων περιφερειών για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης τόσο στις περιφέρειες αυτές όσο και στην υπόλοιπη ΕΕ, και με την συνένωση των προσπαθειών μας σε τομείς όπως η έρευνα. Μεριμνά επίσης για την επισιτιστική μας ασφάλεια. Και τέλος, φροντίζει να μετρά το μέγεθος της ΕΕ στο παγκόσμιο προσκήνιο, όπως ακριβώς οι ΗΠΑ και η Κίνα φροντίζουν να μετρά το μέγεθός τους, και να ενώνονται οι προσπάθειές μας για τη βοήθεια των φτωχότερων λαών του κόσμου.

Πληρώνονται μισθοί σε υπαλλήλους που εφαρμόζουν και διαχειρίζονται πολύτιμες πολιτικές της ΕΕ που έχουν άμεσες θετικές συνέπειες για τους πολίτες.

Αρκεί μόνο να θυμηθούμε την ελευθέρωση της εναέριας κυκλοφορίας, τα δικαιώματα των πολιτών, τα χαμηλότερα τέλη των υπηρεσιών περιαγωγής ή τις αποφάσεις που εκδίδει η Επιτροπή σε περιπτώσεις παραβίασης της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας ή για παράνομες συμπράξεις, εξ αιτίας των οποίων οι καταναλωτές έχασαν εκατομμύρια ευρώ πληρώνοντας παράνομα «φουσκωμένες» τιμές Το 2010, τα οφέλη των καταναλωτών από αποφάσεις που εξέδωσε η Επιτροπή σε υποθέσεις συμπράξεων εκτιμώνται σε τουλάχιστον 7,2 δισ. €.

Υπάλληλοι της Επιτροπής έχουν την ευθύνη της διαπραγμάτευσης εμπορικών συμφωνιών που συμβάλλουν στη μείωση των τιμών καταναλωτικών αγαθών και στην προσφορά μιας ευρύτερης επιλογής προσιτών προϊόντων. Επίσης, βοηθούν την ΕΕ να αντλήσει τα σωστά διδάγματα από την χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση μέσω της καλύτερης ρύθμισης και της εποπτείας των χρηματοπιστωτικών αγορών Οι διοικητικές δαπάνες παρέμειναν σταθερές για μεγάλο διάστημα, και την τελευταία πενταετία έχουν καταβληθεί σοβαρές προσπάθειες για να διατηρηθούν σε χαμηλά επίπεδα. Η Επιτροπή έχει ασκήσει πολιτική μηδενικής αύξησης όσον αφορά τον αριθμό του προσωπικού. Έχει αντιμετωπίσει τις ανάγκες για νέες αρμοδιότητες και προτεραιότητες με την αναδιάταξη του υφιστάμενου προσωπικού και δεν ζήτησε πρόσθετο προσωπικό πέραν της αύξησης που οφειλόταν στις διευρύνσεις. Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να παγώσει τις διοικητικές της δαπάνες το 2012, με μεταβολή ίση προς 0%.

Μόλις πριν από επτά χρόνια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβη σε μια σημαντική μεταρρύθμιση της διοίκησής της. Η μεταρρύθμιση αυτή περιλάμβανε μεταξύ άλλων χαμηλότερους μισθούς πρόσληψης, τη δημιουργία μιας κατηγορίας συμβασιούχων υπαλλήλων με χαμηλότερους μισθούς, υψηλότερη ηλικία συνταξιοδότησης, χαμηλότερα συνταξιοδοτικά δικαιώματα και υψηλότερες συνταξιοδοτικές εισφορές. Η μεταρρύθμιση αυτή εξοικονόμησε ήδη από τον φορολογούμενο της ΕΕ 3 δισ. €, και αναμένεται να εξοικονομήσει άλλα 5 δισ. € μέχρι το 2020.

4. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ βρίθει από απάτες.

Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο χορηγεί πιστοποιητικό καλής υγείας για τους λογαριασμούς της ΕΕ και βεβαιώνει ότι αντανακλούν ορθά τον τρόπο με τον οποίο δαπανήθηκε ο προϋπολογισμός της ΕΕ.

Είναι αλήθεια ότι σε ορισμένους τομείς πολιτικής, το Ελεγκτικό Συνέδριο δυσκολεύεται να βεβαιώσει τις πληρωμές μας. Παραδείγματος χάρη, στην πολιτική συνοχής, το ποσοστό σφάλματος εξακολουθεί να είναι ελαφρά υψηλότερο του 5%, παρόλο που αυτό αντιπροσωπεύει αισθητή μείωση. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εκτιμά ότι το ποσοστό σφάλματος της Επιτροπής κυμαίνεται μεταξύ 2% - 5% στις πληρωμές μας, ανάλογα με τον τομέα πολιτικής, ενώ το όριο ποσοστού σφάλματος που έχει θεσπιστεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο είναι 2%.

Ωστόσο:

  • Ποσοστό σφάλματος 2% έως 5% δεν είναι μεγάλο. Σημαίνει ότι οι πληρωμές μας είναι κατά τουλάχιστον 95% ορθές. Συνεπώς, τα αποτελέσματά μας είναι αρκετά καλά σε επίπεδο ΕΕ.

  • Τα σφάλματα δεν σημαίνει ότι πρόκειται για απάτες. Η υπόνοιες απάτης αφορούν ένα ελάχιστο μόνο ποσοστό του προϋπολογισμού, μόλις 0,2% του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Τον περασμένο Μάιο, η Επιτροπή πρότεινε μέτρα για τη βελτίωση της λογοδοσίας στο πλαίσιο της επανεξέτασης του δημοσιονομικού κανονισμού, με τα οποία οι εθνικοί φορείς πληρωμών των κρατών μελών για περιφερειακές ενισχύσεις θα είναι υποχρεωμένοι να εκδίδουν διαχειριστικές δηλώσεις αξιοπιστίας για τους πόρους της ΕΕ (όπως συμβαίνει ήδη στον γεωργικό τομέα), που θα υποβάλλονται σε ανεξάρτητο έλεγχο. Μέχρι στιγμής, οι αντιδράσεις των κρατών μελών δεν υπήρξαν ενθουσιώδεις.

5. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ αποφασίζεται από «ευρωκράτες» χωρίς καμία δημοκρατική διαδικασία.

Λάθος.

Ο ετήσιος προϋπολογισμός της ΕΕ αποφασίζεται από εκλεγμένους πολιτικούς, αφενός, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και, αφετέρου, στο Συμβούλιο στο οποίο συμμετέχουν τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή προτείνει μόνο τον προϋπολογισμό, και οφείλει να τηρεί τα ανώτατα όρια που τίθενται για μια χρονική περίοδο (επί του παρόντος 2007-2013) από αυτούς τους εκλεγμένους πολιτικούς.

Η Επιτροπή προτείνει το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Στη συνέχεια, διεξάγονται διαπραγματεύσεις επ’ αυτού και θεσπίζεται σύμφωνα με διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες, με πλήρη σεβασμό των εθνικών κυριαρχικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Για τις δαπάνες, η απόφαση για τον κανονισμό που ορίζει το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ), που θα ισχύει από το 2014, λαμβάνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που αποφασίζει ομόφωνα, αφού λάβει τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ως προς τους ιδίους πόρους με τους οποίους χρηματοδοτείται ο προϋπολογισμός, το Συμβούλιο πρέπει να λάβει ομόφωνη απόφαση μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η απόφαση αυτή αρχίζει να ισχύει μόνο αφ’ ης στιγμής εγκριθεί από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις συνταγματικές τους απαιτήσεις.

Επίσης για τον ετήσιο προϋπολογισμό της ΕΕ, οι αποφάσεις της ΕΕ λαμβάνονται με βάση αυστηρές δημοκρατικές διαδικασίες, παρόμοιες με εκείνες των εθνικών κυβερνήσεων. Η αρχική πρόταση για τον ετήσιο προϋπολογισμό προέρχεται από την Επιτροπή. Ο προϋπολογισμός εξετάζεται και συμφωνείται από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η τελική συμφωνία επιτυγχάνεται συνήθως τον Δεκέμβριο κάθε έτους.

Κάθε πολίτης μπορεί να παρακολουθήσει τη διαδικασία διαπραγμάτευσης του προϋπολογισμού. Τα έγγραφα υπάρχουν στους δικτυακούς μας τόπους και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν σε απευθείας σύνδεση τις λεπτομερείς συζητήσεις που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

6. Η ΕΕ στοιχίζει πολύ ακριβά.

Εντελώς αναληθές.

Μια σύγκριση με βάση την «ημέρα χωρίς φόρους» αποδεικνύεται εύγλωττη. Πρόκειται για το χρονικό διάστημα στη διάρκεια του έτους για το οποίο οι πολίτες πρέπει να εργαστούν για να πληρώσουν το σύνολο της φορολογικής τους οφειλής. Στα περισσότερα κράτη μέλη, οι πολίτες πρέπει να εργαστούν πολύ μέχρι την άνοιξη και το καλοκαίρι έως ότου εξοφλήσουν τη φορολογική τους οφειλή. Αντίθετα, ο μέσος Ευρωπαίος χρειάζεται να εργαστεί μόλις τέσσερις ημέρες, μέχρι τις 4 Ιανουαρίου, για να καλύψει τη φορολογική του οφειλή έναντι του προϋπολογισμού της ΕΕ.

7. Η ΕΕ χρηματοδοτεί ανόητα σχέδια, όπως κέντρα εκπαίδευσης σκύλων ή συναυλίες του Elton John.

Πρόκειται για μια ακόμη μυθοπλασία στην οποία επιδίδονται ορισμένοι.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι αρμόδιες αρχές χρειάστηκε να επιστρέψουν κάθε λεπτό του ευρώ που ζήτησαν αδικαιολόγητα. Ο ευρωπαίος φορολογούμενος δεν χρειάστηκε να πληρώσει ούτε ένα ευρώ.

Εν γένει, οι εθνικές και περιφερειακές αρχές των κρατών μελών επιλέγουν τα σχέδια που θεωρούν ότι ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες τους σύμφωνα με τις στρατηγικές και τις προτεραιότητες που έχουν συμφωνηθεί με την Επιτροπή. Οι έλεγχοι που διενεργούνται σε διάφορα επίπεδα (σχεδίου, χώρας, ΕΕ) εξασφαλίζουν ότι τα χρήματα των φορολογουμένων προστατεύονται στον καλύτερο δυνατό βαθμό. Εάν μια αίτηση δεν είναι σύννομη, το σχέδιο δεν χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ .

8. Η Επιτροπή σκοπεύει να θεσπίσει άμεσο φόρο ΕΕ και να αυξήσει τη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών.

Αυτό είναι λάθος:

Η Επιτροπή ουδέποτε είχε εξετάσει το ενδεχόμενο θέσπισης ενός άμεσου φόρου ΕΕ. Τα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να είναι υπεύθυνα για τη συγκέντρωση των φόρων. Η Επιτροπή δεν πρόκειται να γίνει ο εφοριακός σας. Οι ιδέες για νέους ίδιους πόρους όπως παρουσιάστηκαν στην επανεξέταση του προϋπολογισμού δεν έχουν καμία σχέση με την είσπραξη περισσότερων χρημάτων για τις Βρυξέλλες. Δεν τίθεται θέμα νέων φορολογικών επιβαρύνσεων για τους πολίτες. Το ζητούμενο είναι η μεταβολή του μείγματος των πόρων που χρηματοδοτούν τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Κάθε ευρώ που συλλέγεται βάσει ενός αναμορφωμένου συστήματος μειώνει τις εθνικές συνεισφορές των κρατών μελών και καθιστά τον νέο προϋπολογισμό δικαιότερο και πιο διαφανή.

Γνωρίζατε ότι κάθε απόφαση για τη χρηματοδότηση της ΕΕ απαιτεί ομοφωνία από τα κράτη μέλη και εν συνεχεία κύρωση βάσει των συνταγματικών τους απαιτήσεων; Η εφαρμογή των κανόνων απαιτεί, επιπλέον, τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι πόροι της ΕΕ υπόκεινται σε αυστηρό κοινοβουλευτικό έλεγχο και ότι τα κυριαρχικά και δημοκρατικά δικαιώματα των κρατών μελών εξασφαλίζονται στο ακέραιο.

9. Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της ΕΕ διατίθεται στους γεωργούς.

Λάθος.

Το 1985, περίπου 70% του προϋπολογισμού της ΕΕ δαπανήθηκε για τη γεωργία. Το 2011, οι άμεσες ενισχύσεις προς γεωργούς και δαπάνες που συνδέονται με την αγορά φθάνουν μόλις στο 30% του προϋπολογισμού, και η δαπάνη αγροτικής ανάπτυξης ανέρχεται σε 11%. Αυτή η πτωτική πορεία συνεχίζεται.

Επιπλέον, αυτό το σχετικά μεγάλο μερίδιο είναι απόλυτα δικαιολογημένο. Η γεωργία είναι η μόνη πολιτική που χρηματοδοτείται σχεδόν αποκλειστικά από τον προϋπολογισμό της ΕΕ . Αυτό σημαίνει ότι η δαπάνη της ΕΕ αντικαθιστά σε μεγάλο βαθμό την εθνική δαπάνη, πράγμα που εξηγεί γιατί απορροφά τόσο σημαντικό ποσοστό του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ πληρώνει τις δαπάνες τις οποίες δεν καλύπτουν πλέον οι εθνικοί προϋπολογισμοί δεδομένου ότι υπάρχει Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ).

Διαδοχικές μεταρρυθμίσεις της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής μετατόπισαν τη στήριξη από την παραγωγή στην άμεση εισοδηματική στήριξη των γεωργών, με την προϋπόθεση ότι τηρούν ορισμένα πρότυπα στον τομέα της υγείας και του περιβάλλοντος, και για σχέδια που τονώνουν την οικονομική δραστηριότητα σε αγροτικές περιοχές. Με αυτόν τον τρόπο η ΚΓΠ εξελίσσεται συνεχώς.

Η ΕΕ γνώρισε επίσης την ένταξη 12 νέων κρατών μελών, τα περισσότερα των οποίων έχουν μεγάλους γεωργικούς τομείς. Ωστόσο, ο προϋπολογισμός της ΚΓΠ δεν αυξήθηκε για να καλυφθούν αυτές οι πρόσθετες δαπάνες.

10. Αφού οι τιμές των τροφίμων και των βασικών εμπορευμάτων είναι υψηλές, μπορούμε να καταργήσουμε τις γεωργικές μας επιδοτήσεις.

Αντιθέτως.

Η αύξηση και οι διακυμάνσεις των τιμών των τροφίμων και των βασικών εμπορευμάτων υπογραμμίζει τη σημασία της επένδυσης στη γεωργία ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί καλύτερα στη ζήτηση. Οι υψηλές τιμές σημαίνουν ότι η ζήτηση είναι μεγαλύτερη από την προσφορά. Η παγκόσμια ζήτηση τροφίμων προβλέπεται να αυξηθεί κατά 50% μέχρι το 2030 καθώς η αύξηση του πληθυσμού συνοδεύεται από αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες σε πολλές αναδυόμενες οικονομίες. Συνεπώς, το θέμα έχει παγκόσμιο χαρακτήρα, πράγμα που υπογραμμίζει τη θεμελιώδη πρόκληση της επισιτιστικής ασφάλειας – και τη σημασία που έχει να διατηρήσει η Ευρώπη το δυναμικό γεωργικής παραγωγής που έχει σε όλους τους τομείς, έτσι ώστε να μην έχουμε υπερβολική εξάρτηση από τις εισαγωγές τροφίμων.

Επιπλέον, δεδομένου ότι στην Ευρώπη υπάρχουν ελάχιστα περιθώρια για την αύξηση της έκτασης της παραγωγής, η βελτίωση της παραγωγικότητας πρέπει να προέλθει από την καινοτομία και την έρευνα. Η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης της ΕΕ μπορεί να συμβάλει ώστε οι γεωργοί μας να υιοθετήσουν νέες δυνατότητες παραγωγής και να επιταχυνθεί η μεταφορά τεχνολογίας.

11. Η Κοινή Γεωργική Πολιτική δημιουργεί πλεονάσματα τροφίμων και πλήττει τους γεωργούς στις φτωχότερες χώρες του κόσμου.

Η εποχή των «λιμνών από κρασί» και των «βουνών από βούτυρο» έχει περάσει προ πολλού.

Χρειάστηκαν 10 έτη μεταρρυθμίσεων ώστε η γεωργική μας πολιτική να γίνει πιο φιλική για την ανάπτυξη. Σήμερα, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν εξαιρετική πρόσβαση στην αγορά με χαμηλά ή μηδενικά επιτόκια και οι στρεβλώσεις της αγοράς έχουν μειωθεί αισθητά. Σήμερα, σχεδόν 70% των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων της ΕΕ προέρχονται από αναπτυσσόμενες χώρες. Επιπλέον, οι εξαγωγικές επιδοτήσεις έχουν ήδη μειωθεί δραστικά: πριν από 15 χρόνια, δαπανούσαμε 10 δισ. ευρώ σε εξαγωγικές επιδοτήσεις. Το 2009, δεν δαπανήσαμε πάνω από 350 εκατομ. ευρώ. Στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ, η ΕΕ έχει προσφερθεί να καταργήσει όλες τις εξαγωγικές επιδοτήσεις έως το 2013. Από το 2011, το 90% των άμεσων ενισχύσεων δεν θα στρεβλώνουν το εμπόριο (δεν θα συνδέονται με την παραγωγή).

Γνωρίζατε ότι ο μέσος γεωργός της ΕΕ λαμβάνει λιγότερο από το ήμισυ της δημόσιας στήριξης που λαμβάνει ο γεωργός των ΗΠΑ; Και γνωρίζατε ότι η ΕΕ δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος χορηγός αναπτυξιακής βοήθειας στον κόσμο αλλά και ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αφρικής; Σχεδόν 40% των αφρικανικών εξαγωγών διοχετεύεται στην ΕΕ. Και ότι η αξία των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων της ΕΕ από αναπτυσσόμενες χώρες είναι 20% υψηλότερη από εκείνη των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας λαμβανομένων από κοινού.

12. Η πολιτική συνοχής είναι ακριβό φιλανθρωπικό έργο.

Η πολιτική συνοχής βοηθά τις φτωχότερες περιοχές και χώρες να καλύψουν τα κενά τους και να συνδεθούν με την ενιαία αγορά. Είναι μια επενδυτική πολιτική στραμμένη προς το μέλλον η οποία είναι σαφώς επωφελής για την υπόλοιπη Ευρώπη με τη δημιουργία ανάπτυξης και θέσεων απασχόλησης συνολικά.

Παραδείγματος χάρη, η εξαγωγές εντός της ΕΕ έχουν σημειώσει σημαντική αύξηση προς περιφέρειες που επωφελούνται από τα ταμεία συνοχής. Υπάρχει ένας σαφής σύνδεσμος μεταξύ της πολιτικής συνοχής και της ανάπτυξης στην ΕΕ. Έρευνες έχουν δείξει ότι το ΑΕΠ στην ΕΕ-25 ως σύνολο ήταν κατά 0,7% υψηλότερο το 2009 χάρη στις επενδύσεις της πολιτικής συνοχής κατά την περίοδο 2000-2006. Αυτό εκτιμάται ότι θα αυξηθεί σε 4% μέχρι το 2020. Και μόνο στην ΕΕ-15, η εκτίμηση είναι ότι το σωρευτικό καθαρό αποτέλεσμα στο ΑΕΠ θα είναι 3,3% μέχρι το 2020. Με άλλα λόγια, οι περιφερειακές επενδύσεις είναι η ευρωπαϊκή ανάπτυξη. Η ανάπτυξη σε μια φτωχότερη περιφέρεια οδηγεί στην αγορά αγαθών και υπηρεσιών από άλλη, πλουσιότερη περιφέρεια. Αυτό τονώνει την ανάπτυξη της ενιαίας αγοράς, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 60% και 80% των εξαγωγών των κρατών μελών, ποσοστό αισθητά υψηλότερο από ό,τι οι εξαγωγές προς τρίτες χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία ή οι ΗΠΑ.

Η πολιτική συνοχής την περίοδο 2000-2006 είχε ως αποτέλεσμα απόδοση 2,1 ευρώ για κάθε επενδυόμενο ευρώ. Μέχρι το 2020, η απόδοση εκτιμάται σε 4,2 ευρώ για κάθε επενδυόμενο ευρώ. Η πολιτική συνοχής συνέβαλε επίσης στην αύξηση του επιπέδου απασχόλησης. Οι εκτιμήσεις για το 2009 είναι ότι ο αριθμός των απασχολουμένων ήταν μεγαλύτερος κατά 5,6 εκατομμύρια λόγω της πολιτικής που ασκήθηκε την περίοδο 2000-2006, ή κατά μέσο όρο μεγαλύτερος κατά 560 000 ετησίως από ό,τι χωρίς την πολιτική συνοχής.

Μετά την πρόσφατη επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας και την κρίση χρέους, η πολιτική συνοχής διαδραματίζει βασικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ανάκαμψη, με τη μόχλευση επενδύσεων σε αναπτυξιακούς τομείς όπως η ενεργειακή απόδοση. Επίσης συμβάλλει στην επιμόρφωση των εργαζομένων και στη βελτίωση των δεξιοτήτων τους για την εξεύρεση εργασίας.

13. Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο είναι ένα ακόμη παράδειγμα της πορείας της ΕΕ προς μια οικονομία κεντρικού προγραμματισμού.

Κάθε άλλο.

Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) καθορίζει τις μακροπρόθεσμες προτεραιότητες δαπανών της ΕΕ με βάση τις συμφωνηθείσες πολιτικές προτεραιότητες και ορίζει τα μέγιστα ετήσια ποσά που θα δαπανώνται για κάθε προτεραιότητα. Το δημοσιονομικό πλαίσιο αφορά περίοδο αρκετών ετών (για παράδειγμα την περίοδο 2000-2006 και την περίοδο 2007-2013) ώστε να διασφαλιστεί υγιής και υπεύθυνος δημοσιονομικός προγραμματισμός και διαχείριση.

Με ένα τέτοιο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, οι ετήσιοι προϋπολογισμοί της ΕΕ δεν μπορούν να αυξηθούν υπέρμετρα και πρέπει να επικεντρώνονται στις πραγματικές προτεραιότητες.

Ο προϋπολογισμός της ΕΕ δεν είναι ποτέ ελλειμματικός, δεν δημιουργεί χρέος και δαπανά μόνο ό,τι εισπράττει. Είναι πάντοτε ισοσκελισμένος.

Περαιτέρω πληροφορίες:

Πώς λειτουργεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ:

http://ec.europa.eu/budget/explained/index_en.cfm

Πώς λειτουργεί το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο

http://ec.europa.eu/budget/reform/index_en.htm


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website