Navigation path

Left navigation

Additional tools

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με την εμπορία εκπομπών και τα εθνικά σχέδια κατανομής

European Commission - MEMO/05/84   08/03/2005

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI CS ET HU LT LV MT PL SK SL

MEMO/05/84

Βρυξέλλες, 8 Μαρτίου 2005

Ερωτήσεις και απαντήσεις σχετικά με την εμπορία εκπομπών και τα εθνικά σχέδια κατανομής

(Κείμενο επικαιροποιημένο στις 20 Ιουνίου 2005)

1) Ποίος ο σκοπός της εμπορίας εκπομπών;

Το Σύστημα Εμπορίας Εκπομπών (ΣΕΕ)[1] είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους στον αγώνα κατά της μεταβολής του κλίματος. Αποτελεί το πρώτο διεθνές σύστημα εμπορίας για εκπομπές CO2 στον κόσμο. Καλύπτει πάνω από 11.500 ενεργοβόρες εγκαταστάσεις ανά την ΕΕ, στις οποίες αντιστοιχεί σχεδόν το μισό των εκπομπών CO2 στην Ευρώπη. Οι εγκαταστάσεις αυτές περιλαμβάνουν σταθμούς καύσης, διυλιστήρια πετρελαίου, κλιβάνους οπτανθρακοποίησης, χαλυβουργεία και εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου, γυαλιού, ασβέστη, οπτοπλίνθων, κεραμικών ειδών, χαρτοπολτού και χαρτιού.

Στόχος του ΣΕΕ της ΕΕ είναι να βοηθήσουν τα κράτη μέλη της ΕΕ να επιτύχουν τη συμμόρφωση προς τις δεσμεύσεις τους που απορρέουν από το Πρωτόκολλο του Κιότο. Η εμπορία εκπομπών δεν συνεπάγεται νέους περιβαλλοντικούς στόχους, αλλά παρέχει τη δυνατότητα συμμόρφωσης, κατά τρόπο λιγότερο δαπανηρό, προς στόχους υφισταμένους βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η παροχή στις επιχειρήσεις που συμμετέχουν της δυνατότητας να αγοράζουν ή να πωλούν δικαιώματα εκπομπής σημαίνει ότι οι στόχοι είναι δυνατόν να επιτευχθούν με το ελάχιστο κόστος. Εάν δεν είχε υιοθετηθεί το σύστημα εμπορίας εκπομπών, θα έπρεπε να είχαν ληφθεί άλλα μέτρα, περισσότερο δαπανηρά.

2) Ποιος παράγων υπεισέρχεται στη διαμόρφωση της τιμής των δικαιωμάτων;

Η Επιτροπή δεν έχει άποψη σχετικά με την τιμολόγηση των δικαιωμάτων. Η τιμή είναι συνάρτηση της προσφοράς και ζήτησης, όπως συμβαίνει σε κάθε άλλη ελεύθερη αγορά. Μεσάζοντες στην αγορά προτείνουν τιμές για δικαιώματα προσφερόμενα ή προτεινόμενα προς πλειοδοσία. Η Επιτροπή δεν θα επέμβει στην αγορά δικαιωμάτων. Σε περίπτωση που παρατηρηθούν στρεβλώσεις, θα ισχύσουν οι κανόνες του ανταγωνισμού, όπως σε οποιαδήποτε άλλη αγορά.

3) Ποίος ο σκοπός των εθνικών σχεδίων κατανομής;

Τα Εθνικά Σχέδια Κατανομής (ΕΣΚ) καθορίζουν τη συνολική ποσότητα εκπομπών CO2, την οποία τα κράτη μέλη διαθέτουν στις επιχειρήσεις τους – ποσότητες οι οποίες θα είναι δυνατόν στην συνέχεια να πωλούνται ή να αγοράζονται από τις ίδιες τις επιχειρήσεις. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κράτος μέλος πρέπει να αποφασίσει εκ των προτέρων πόσα δικαιώματα θα κατανείμει συνολικά για μια περίοδο εμπορίας και πόσα δικαιώματα θα λάβει κάθε εργοστασιακή μονάδα καλυπτόμενη από το σύστημα εμπορίας εκπομπών. Η πρώτη περίοδος εμπορίας καλύπτει το διάστημα 2005-2007, η δεύτερη τα έτη 2008-2012 και η τρίτη θα αρχίσει το 2013.

Η ιδέα είναι ότι μέσω της κατανομής δικαιωμάτων τα κράτη μέλη θα περιορίσουν τις εκπομπές CO2 από τους τομείς της ενέργειας και της βιομηχανίας, δημιουργώντας κατά τον τρόπο αυτό στενότητα ώστε στη συνέχεια να είναι δυνατή η λειτουργία και ανάπτυξη αγοράς και να μειωθούν πραγματικά οι εκπομπές στο σύνολό τους.

Τα ΕΣΚ πρέπει να καταρτίζονται κατά περιόδους. Κάθε κράτος μέλος έπρεπε να καταρτίσει και να δημοσιεύσει μέχρι τις 31 Μαρτίου 2004 (1η Μαΐου 2004 για τα 10 νέα κράτη μέλη) ένα πρώτο ΕΣΚ για την περίοδο εμπορίας 2005-2007. Τα ΕΣΚ για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας 2008-2012 πρέπει να καταρτιστούν και να δημοσιευθούν μέχρι τις 30 Ιουνίου 2006.

4) Με βάση ποία κριτήρια αποτίμησε η Επιτροπή τα σχέδια κατανομής για την πρώτη περίοδο; Θα υπάρξουν τυχόν διαφορές στην αποτίμηση των σχεδίων για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας;

Η αποτίμηση των σχεδίων κατανομής βασίζεται στα 12 κοινά κριτήρια του παραρτήματος III της οδηγίας για την εμπορία εκπομπών. Για την περίοδο εμπορίας 2005-2007 υπήρχαν 11 συναφή κριτήρια.

Το κριτήριο 1 προβλέπει ότι η προτεινόμενη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων πρέπει να συμβαδίζει προς το στόχο του Κιότο που έχει τεθεί για κάποιο κράτος μέλος. Αυτό σημαίνει πως κάθε κράτος μέλος πρέπει να φροντίζει ώστε η κατανομή των δικαιωμάτων στις εργοστασιακές μονάδες του να του παρέχει τη δυνατότητα εκπλήρωσης του στόχου που καθορίζεται γι’αυτό στο πρωτόκολλο του Κιότο.

Φυσικά το κράτος μέλος μπορεί και πρέπει να λαμβάνει και άλλα μέτρα. Εκπομπές αερίων θερμοκηπίου παράγουν και άλλοι τομείς: στην ΕΕ, οι μεταφορές είναι υπεύθυνες για ποσοστό 21% των αερίων θερμοκηπίου, τα νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις για το 17% και η γεωργία για το 10%. Επομένως, τα κράτη μέλη μπορούν και πρέπει επίσης να λάβουν μέτρα για τη μείωση των εκπομπών στους τομείς αυτούς. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να προγραμματίσουν την αγορά πιστώσεων εκπομπών με τα ευέλικτα, βασιζόμενα σε έργα, μέσα του Κιότο, όπως ο Μηχανισμός Καθαρής Ανάπτυξης (ΜΚΑ) και η Κοινή Εφαρμογή (ΚΕ), καθώς και με την εμπορία εκπομπών σε διεθνές επίπεδο βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Ο ΜΚΑ και η ΚΕ παρέχουν στις κυβερνήσεις τη δυνατότητα εφαρμογής των έργων μείωσης εκπομπών εκτός χώρας και μέτρησης των επιτυγχανόμενων μειώσεων έναντι των στόχων τους στο πλαίσιο του Κιότο. Έργα ΚΕ είναι δυνατόν να αναλαμβάνονται σε άλλες βιομηχανικές χώρες με στόχους Κιότο, ενώ έργα ΜΚΑ είναι δυνατόν να αναλαμβάνονται σε αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες δεν έχουν στόχους στο πλαίσιο του Κιότο.

Όλα τα μέτρα αυτά και τα προβλεπόμενα αποτελέσματά τους πρέπει να αναφέρονται στα σχέδια κατανομής. Με βάση το κριτήριο 1, η Επιτροπή εκτιμά κατά πόσον τα επίπεδα εκπομπών των βιομηχανιών που συμμετέχουν στην εμπορία εκπομπών μαζί με όλα τα υπόλοιπα αυτά μέτρα θα δώσουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να εκπληρώσουν τους στόχους τους στο πλαίσιο του Κιότο. Επειδή μόνο το συνδυασμένο αποτέλεσμα των διάφορων πολιτικών και μέτρων θα παράσχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτύχουν τους στόχους τους, η οδηγία κάνει λόγο για “κατεύθυνση” προς τους στόχους του Κιότο. Επίσης, ορισμένα άλλα κριτήρια ζητούν από τα κράτη μέλη να αποτιμούν τις εξελίξεις όσον αφορά τις εκπομπές και δυνατότητες για μειώσεις σε όλους τους τομείς.

Επιπλέον, υπάρχουν κριτήρια με τα οποία επιδιώκεται να διασφαλιστούν η ισότητα μεταχείρισης μεταξύ επιχειρήσεων και μεταξύ των διαφόρων τομέων καθώς και η συμμόρφωση προς τους κανόνες περί ανταγωνισμού και κρατικών ενισχύσεων της ΕΕ. Άλλα κριτήρια σχετίζονται με διατάξεις του σχεδίου για τους νεοεισερχομένους στο σύστημα, τη συνεκτίμηση πρώιμων προσπαθειών μείωσης των εκπομπών και την καθαρή τεχνολογία.

Η οδηγία προβλέπει ότι η διαδικασία αποτίμησης των σχεδίων για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας (2008-2012) παραμένει η ίδια και βασίζεται στην ίδια δέσμη κριτηρίων, εκτός από δύο ζητήματα. Με βάση το κριτήριο 1, θα είναι αναγκαίο να αποτιμηθεί όχι μόνο κατά πόσο το σχέδιο κατευθύνει το κράτος μέλος προς τους στόχους του Κιότο, αλλά επίσης και κατά πόσο το σχέδιο, σε συνδυασμό με άλλες πολιτικές και μέτρα, θα αποτελεί εγγύηση για την επίτευξη των στόχων του Κιότο του κράτους μέλους. Επιπλέον, το κριτήριο 12 το οποίο δεν αφορούσε τη διαδικασία κατανομής για την περίοδο εμπορίας 2005-2007, θα αφορά την περίοδο εμπορίας 2008-2012: με την οδηγία σύνδεσης (βλ. ερώτηση 13) προστέθηκε ένα επιπλέον κριτήριο βάσει του οποίου απαιτείται να αναφέρεται σε κάθε σχέδιο πόσες πιστώσεις από τα έργα ΚΕ και ΜΚΑ επιτρέπεται οι καλυπτόμενες από το σχέδιο κατανομής μονάδες να παραδώσουν προς συμμόρφωση κατά τη δεύτερη περίοδο εμπορίας. Σύμφωνα με την οδηγία σύνδεσης, τα κράτη μέλη θα καθορίσουν όρια ώστε να διασφαλίσουν ότι συνεχίζεται σοβαρή μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι εκτός αυτής.

Στις αρχές Ιανουαρίου 2004, η Επιτροπή δημοσίευσε οδηγό για την υλοποίηση των εν λόγω κριτηρίων κατανομής. Εφόσον η Επιτροπή διαπιστώσει ότι κάποιο σχέδιο δεν συμβαδίζει προς τα κριτήρια και τη συνθήκη της ΕΕ, έχει τη δυνατότητα να το απορρίπτει εν μέρει ή συνολικά. Σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν απορρίψει καμία παράμετρο του σχεδίου του, το κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει στη λήψη τελικής απόφασης για κατανομή. Η απόφαση της Επιτροπής πρέπει να ληφθεί εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία το κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή εθνικό σχέδιο κατανομής.

5) Μήπως αυτό σημαίνει ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν τη δυνατότητα να διαθέτουν όσα δικαιώματα επιθυμούν;

Ακριβώς. Η ποσότητα δικαιωμάτων τα οποία κάποιο κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να διαθέτει διέπεται από τα 12 κριτήρια. Η οδηγία δεν προβλέπει ρητά συγκεκριμένο αριθμό δικαιωμάτων αλλά κάθε κράτος μέλος πρέπει να τηρεί τα κριτήρια.

Αυτό σημαίνει ότι πρακτικώς τα περιθώρια παρέκκλισης κάθε κράτους μέλους είναι περιορισμένα. Σε περίπτωση κατά την οποία κάποιο κράτος μέλος διαθέσει με μεγάλη γενναιοδωρία δικαιώματα, όχι μόνο είναι πιθανόν ότι το σχέδιό του δεν θα ανταποκρίνεται σε ορισμένα από τα κριτήρια κατανομής αλλά το κράτος μέλος αυτό θα χάσει και την ευκαιρία χρησιμοποίησης του συστήματος εμπορίας εκπομπών ως μέσου για τη συμμόρφωση προς τις δεσμεύσεις του Κιότο. Επιπλέον, εάν διατεθούν υπερβολικά πολλά δικαιώματα, δεν θα υφίσταται στενότητα και δεν θα αναπτυχθεί αγορά.

6) Πότε αποτίμησε η Επιτροπή τα εθνικά σχέδια κατανομής για την πρώτη περίοδο εμπορίας και ποια ήσαν τα σχετικά αποτελέσματα;

Στις 7 Ιουλίου 2004, η Επιτροπή περάτωσε την αποτίμηση μιας πρώτης σειράς οκτώ σχεδίων. Αποδέχθηκε πέντε σχέδια ως είχαν (Δανία, Ιρλανδία, Κάτω Χώρες, Σλοβενία, Σουηδία), ενώ απέρριψε εν μέρει τα υπόλοιπα τρία – της Αυστρίας, της Γερμανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις 20 Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή περάτωσε την αποτίμηση μιας δεύτερης δέσμης οκτώ σχεδίων. Αποδέχθηκε έξι σχέδια ως είχαν (Βέλγιο, Εσθονία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Σλοβακική Δημοκρατία και Πορτογαλία) και ενέκρινε υπό όρους τα υπόλοιπα δύο – της Φινλανδίας και της Γαλλίας.

Περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2004, η Επιτροπή ολοκλήρωσε την αποτίμηση τρίτης δέσμης από πέντε σχέδια. Αποδέχθηκε τέσσερα σχέδια ως είχαν (Κύπρος, Ουγγαρία, Λιθουανία και Μάλτα) και ενέκρινε υπό όρους το ισπανικό σχέδιο.

Στις 8 Μαρτίου 2005, η Επιτροπή ενέκρινε υπό όρους το σχέδιο της Πολωνίας, ενώ στις 12 Απριλίου 2005 αποδέχθηκε άνευ όρων το σχέδιο της Τσεχικής Δημοκρατίας. Στις 25 Μαΐου 2005, το ιταλικό σχέδιο έγινε δεκτό υπό όρους, και στις 20 Ιουνίου 2005 η Επιτροπή ολοκλήρωσε την αποτίμηση του τελευταίου σχεδίου από την Ελλάδα, το οποίο ενέκρινε άνευ όρων.

Σε κάθε περίπτωση έγκρισης υπό όρους, η Επιτροπή υπέδειξε τα μέτρα που ήταν αναγκαίο να ληφθούν από το κράτος μέλος προκειμένου το σχέδιο να καταστεί πλήρως αποδεκτό.

7) Για ποιους λόγους η Επιτροπή ζήτησε αλλαγές σε σχέδια;

Η Επιτροπή εντόπισε προβλήματα σε τρία πεδία γενικότερης σημασίας, και συγκεκριμένα:

  • όταν η κατανομή που επιλέχθηκε από κάποιο κράτος μέλος για την περίοδο εμπορίας 2005-2007 διακυβεύει την επίτευξη του στόχου του στο πλαίσιο του Κιότο (υπερβάλλουσα απονομή)
  • όταν η ποσότητα των δικαιωμάτων για την περίοδο εμπορίας 2005-2007 δεν συμβαδίζει με την αποτίμηση της προόδου που συντελέστηκε στην πορεία επίτευξής των στόχων του Κιότο, δηλαδή όταν η κατανομή υπερβαίνει τις προβλεπόμενες εκπομπές
  • όταν κάποιο κράτος μέλος σκοπεύει να επιφέρει τις ονομαζόμενες “εκ των υστέρων προσαρμογές” σε κατανομές. Αυτό σημαίνει ότι το εν λόγω κράτος μέλος σχεδιάζει να επέμβει στην αγορά μετά την πραγματοποίηση της κατανομής και να ανακατανείμει τα δικαιώματα μεταξύ των επιχειρήσεων που συμμετέχουν κατά την περίοδο εμπορίας 2005-2007.

Η Υπερβάλλουσα κατανομή δικαιωμάτων είναι δυνατόν να οφείλεται σε διάφορες αιτίες:

Πρώτον, σε περίπτωση που κάποιο κράτος μέλος δεν αιτιολογεί πώς αναμένεται ότι θα τηρηθεί ο στόχος στο πλαίσιο του Κιότο στο διάστημα 2008-2012, αλλά αφήνει κενό το οποίο θα καλυφθεί με μέτρα τα οποία θα καθοριστούν αργότερα.

Δεύτερον, σε περίπτωση που κάποιο κράτος μέλος δηλώνει την πρόθεσή του να αγοράσει πιστώσεις Κιότο αλλά δεν αναφέρει σαφή και αξιόπιστα μέτρα για την πραγματοποίηση των αγορών αυτών.

Τρίτον, σε περίπτωση που κάποιο κράτος μέλος βασίζει το σχέδιό του σε παραμέτρους (όπως ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης και εξέλιξης εκπομπών) που παρουσιάζουν ασυνέπεια και είναι υπερβολικές σε σχέση με τις επίσημες προβλέψεις ανάπτυξης από το ίδιο το κράτος μέλος ή άλλες αμερόληπτες πηγές.

Οι εκ των υστέρων προσαρμογές είναι ασύμβατες προς το νομικό πλαίσιο και αντιπροσωπεύουν επεμβάσεις οι οποίες προκαλούν αναταραχή στην αγορά και δημιουργούν αβεβαιότητα για τις επιχειρήσεις. Παραδείγματος χάρη, σε περίπτωση που κάποια επιχείρηση αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο περικοπής δικαιωμάτων από την κυβέρνηση μετά τη μείωση των εκπομπών της, θα διστάσει να προχωρήσει προς την κατεύθυνση αυτή.

Επίσης, εάν οι επιχειρήσεις θεωρήσουν ότι θα μπορέσουν να λάβουν συμπληρωματικά δικαιώματα δωρεάν από τις κυβερνήσεις τους, θα ακολουθήσουν την οδό αυτήν μάλλον παρά θα στραφούν στην αγορά για να αγοράσουν δικαιώματα.

Συνολικά, η Επιτροπή έχει εγκρίνει την κατανομή περίπου 6,57 δισεκατ. τόνους δικαιωμάτων σε περισσότερες από 11.500 εγκαταστάσεις για την περίοδο εμπορίας 2005-2007 (βλ. πίνακα στο τέλος).

Η Επιτροπή ζήτησε τη μείωση του αριθμού των δικαιωμάτων που πρόκειται να κατανεμηθούν σε 14 από τα 25 σχέδια. Οι μειώσεις αυτές ανέρχονται σε 290 εκατ. τόνους δικαιώματα ή σε περίπου 4% του κοινοποιηθέντος αριθμού των δικαιωμάτων. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν ενέκρινε τις προβλεπόμενες εκ των υστέρων προσαρμογές σε 13 σχέδια.

8) Τι συμβαίνει σε περίπτωση απόρριψης εθνικού σχεδίου κατανομής από την Επιτροπή;

Απόρριψη εθνικού σχεδίου κατανομής σημαίνει ότι το κράτος μέλος δεν μπορεί να προχωρήσει στην εκτέλεση του σχεδίου όπως προβλέπεται, δηλαδή να διαθέσει το προτεινόμενο πλήθος δικαιωμάτων. Η Επιτροπή πρέπει να αιτιολογεί κάθε απορριπτική απόφαση. Οι σχετικοί λόγοι θα κατευθύνουν το κράτος μέλος όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα καταστήσει το σχέδιό του συμβατό προς τα κριτήρια κατανομής.

Εάν τα κράτη μέλη των οποίων τα σχέδια απορρίφθηκαν μερικώς εφαρμόσουν τις προταθείσες τροποποιήσεις, δεν πρέπει να υποβάλουν τα σχέδιά τους στην Επιτροπή δεύτερη φορά αλλά αυτομάτως μπορούν να προχωρήσουν σε εμπορία εκπομπών.

9) Ποιες ενέργειες έπονται στη διαδικασία κατανομής μετά την έγκριση ενός (αναθεωρημένου) σχεδίου από την Επιτροπή;

Μετά από θετική απόφαση της Επιτροπής για ένα σχέδιο ή μετά την πραγματοποίηση των αναγκαίων τροποποιήσεων που προβλέπονται από απόφαση της Επιτροπής, η διαδικασία κατανομής ολοκληρώνεται με μια τελική απόφαση κατανομής σε εθνικό επίπεδο και την κατανομή των δικαιωμάτων στο εθνικό ηλεκτρονικό μητρώο ( βλ. ερωτήσεις 16 και 17).

10) Μπορούν τα κράτη μέλη να τροποποιούν το σχέδιο μετά την έγκριση από την Επιτροπή;

Μετά την έγκριση από την Επιτροπή το κράτος μέλος πρέπει να προχωρήσει στη λήψη τελικής απόφασης για την κατανομή σε εθνικό επίπεδο. Πριν από το σημείο αυτό έχει τη δυνατότητα να επιφέρει μεταβολές στο πλήθος δικαιωμάτων για μεμονωμένες εργοστασιακές μονάδες λόγω βελτιωμένων δεδομένων, π.χ. εάν για την κατανομή σε επίπεδο εργοστασιακών μονάδων χρησιμοποιούνται ιστορικά δεδομένα για εκπομπές. Σε καμία περίπτωση όμως το κράτος μέλος δεν μπορεί να αυξήσει το συνολικό πλήθος δικαιωμάτων που σκοπεύει να θέσει σε κυκλοφορία.

Μετά τη λήψη της τελικής απόφασης για την κατανομή σε εθνικό επίπεδο και τη δημοσίευση του τελικού σχεδίου δεν είναι πλέον δυνατό να επέλθει οποιαδήποτε μεταβολή στο συνολικό ή ανά εργοστασιακή μονάδα πλήθος δικαιωμάτων. Με την τελική απόφαση κατανομής ολοκληρώνεται η διαδικασία κατανομής και ανοίγει τυπικά η αγορά δικαιωμάτων στο κράτος μέλος.

11) Μπορούν τα κράτη μέλη να διατυπώνουν απόψεις για σχέδια άλλων κρατών μελών;

Ενώ την αρμοδιότητα να αποτιμά τα σχέδια έχει μόνον η Επιτροπή, η οδηγία προβλέπει ότι κάθε σχέδιο εξετάζεται από την επιτροπή κλιματικών μεταβολών που αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών. Η επιτροπή αυτή αποτελεί βήμα συζήτησης κάθε σχεδίου. Η Επιτροπή, ως ασκούσα την προεδρία στην επιτροπή, παρακολουθεί τη συζήτηση αυτή και στις εκτιμήσεις της λαμβάνει υπόψη τα σχετικά συμπεράσματα.

σχεδίων κατανομής για την εξασφάλιση της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας του συστήματος εμπορίας εκπομπών στην ΕΕ και τη διατήρηση και ενίσχυση της διεθνούς ηγετικής θέσης και αξιοπιστίας της ΕΕ στο θέμα της μεταβολής κλίματος.

12) Ποίος ο ρόλος των επιχειρήσεων που συμμετέχουν, των κρατών μελών και της Επιτροπής τώρα που ξεκίνησε το ΣΕΕ της ΕΕ;

Από την 1η Ιανουαρίου 2005 και μετά οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να παρακολουθούν τις εκπομπές τους. Στο τέλος κάθε έτους οφείλουν να καταρτίζουν έκθεση για τις ετήσιες εκπομπές η οποία θα επαληθεύεται από κάποιον τρίτο (ανάλογο προς τον ελεγκτή που επαληθεύει τους οικονομικούς λογαριασμούς των επιχειρήσεων). Ταυτοχρόνως, πρέπει να εξασφαλίζουν την κατοχή επαρκούς πλήθους δικαιωμάτων τα οποία θα παραδίδουν κάθε έτος (πρώτη ημερομηνία παράδοσης είναι το τέλος Απριλίου 2006) ώστε να μην υπόκεινται σε πρόστιμα.

Τα κράτη μέλη πρέπει να εκχωρούν τα δικαιώματα μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου κάθε έτους σύμφωνα με τις τελικές αποφάσεις κατανομής, να χειρίζονται το εθνικό μητρώο (βλ. ερωτήσεις 16 και 17), να συλλέγουν επαληθευμένα δεδομένα εκπομπών και να διασφαλίζουν ότι κάθε εταιρία παρέδωσε επαρκές πλήθος δικαιωμάτων. Κάθε κράτος μέλος πρέπει επίσης να υποβάλλει ετήσια έκθεση στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή χειρίζεται το ευρωπαϊκό κέντρο του συστήματος μητρώων και θα καταρτίζει ετήσια έκθεση με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών. Παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τη λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών στην ΕΕ και προβαίνει σε ανασκόπηση της εμπειρίας που προκύπτει στο πλαίσιο αυτό. Σύμφωνα με την οδηγία, η Επιτροπή θα υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2006. Για την κατάρτιση της έκθεσης αυτής η Επιτροπή θα ζητήσει δεδομένα από τους ενδιαφερομένους.

13) Ποίο το κόστος επίτευξης των στόχων του Κιότο; Μήπως το σύστημα εμπορίας εκπομπών θέσει σε κίνδυνο την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης;

Αυτό θα εξαρτηθεί από τη δέσμη μέτρων που επιλέγονται. Για την επίτευξη των στόχων του Κιότο, μία από τις αρχές του ευρωπαϊκού προγράμματος για τη μεταβολή κλίματος υπήρξε σταθερά ο προσδιορισμός των μέτρων με τη βέλτιστη σχέση δαπάνης και αποτελέσματος.

Πρόσφατες μελέτες της Επιτροπής καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι είναι δυνατόν να επιτευχθούν με ετήσια δαπάνη 2,9 έως 3,7 δισεκατομμυρίων €, ποσοστό μικρότερο από το 0,1% του ΑΕΠ στην ΕΕ. Μία από τις μελέτες αυτές κατέληξε στο συμπέρασμα ότι χωρίς το σύστημα εμπορίας εκπομπών οι δαπάνες θα ήταν δυνατόν να φθάσουν τα 6,8 δισεκατομμύρια €. Η εμπορία εκπομπών παρέχει επομένως τη δυνατότητα περαιτέρω μείωσης του κόστους του Κιότο.

Ο τρόπος επιμερισμού των δαπανών αυτών εξαρτάται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται στα σχέδια κατανομής και τα περαιτέρω μέτρα που λαμβάνονται για τον έλεγχο εκπομπών σε τομείς που δεν καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας εκπομπών. Το σύστημα δεν θα διακυβεύσει αλλά μάλλον θα προστατεύσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της ΕΕ, δεδομένου ότι τυχόν εναλλακτικά μέτρα θα συνεπάγονταν επιβολή υψηλότερου από το αναγκαίο κόστος στις επιχειρήσεις της ΕΕ. Η εφαρμογή του πρωτοκόλλου του Κιότο πάντως σημαίνει όχι μόνο νέες οικονομικές ευκαιρίες αλλά και δαπάνες για τις επιχειρήσεις της ΕΕ. Αυτό είναι αναπόφευκτο, διότι δεν είναι δυνατόν να αποκτηθεί οτιδήποτε (π.χ. συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του Κιότο) δωρεάν.

Με το σύστημα εμπορίας εκπομπών η Ευρώπη αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τις δαπάνες της. Σε περίπτωση που κάποιες κυβερνήσεις δεν χρησιμοποιήσουν το σύστημα εμπορίας για να συμβάλουν στη συμμόρφωση, θα χρειαστεί να επιβληθούν δαπανηρότερα μέτρα σε άλλους τομείς. Οι δαπάνες πρέπει να αντιπαραβληθούν προς τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται για τους προμηθευτές καθαρών τεχνολογιών με χαμηλό επίπεδο χρησιμοποίησης άνθρακα στην Ευρώπη και πέραν αυτής και προς το μεσοπρόθεσμο πλεονέκτημα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία της μετάβασης προς μια παγκόσμια οικονομία με περιορισμένη χρήση άνθρακα.

Η γνωστή ως “οδηγία σύνδεσης”[2] μειώνει περαιτέρω το κόστος και προστατεύει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της ΕΕ. Όπως προκύπτει από την ονομασία, η οδηγία σύνδεσης δημιουργεί δεσμό μεταξύ των ευέλικτων μηχανισμών του Πρωτοκόλλου του Κιότο – Κοινή Εφαρμογή (ΚΕ) και Μηχανισμός Καθαρής Ανάπτυξης (ΜΚΑ) – και του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (Ευέλικτοι Μηχανισμοί του Κιότο, βλ. ερώτηση 4).

Καταρχήν, οι επιχειρήσεις οι οποίες εκτελούν έργα μείωσης εκπομπών εκτός της ΕΕ μέσω ΚΕ ή ΜΚΑ μπορούν να μετατρέπουν τις πιστώσεις που αποκτούν από τα έργα αυτά σε δικαιώματα δυνάμενα να χρησιμοποιηθούν για τη συμμόρφωση στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. Έτσι, η οδηγία σύνδεσης θα μειώσει περαιτέρω το κόστος για τη βιομηχανία της ΕΕ με την προσφορά περισσότερων δυνατοτήτων συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του συστήματος εμπορίας εκπομπών. Ο ΜΚΑ λειτουργεί ήδη, συνεπώς οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που εκτελούν έργα βάσει του ΜΚΑ μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις πιστώσεις που έχουν αποκτήσει για τη συμμόρφωση κατά την πρώτη περίοδο εμπορίας. Τα έργα βάσει της ΚΕ θα ξεκινήσουν το 2008 με την έναρξη της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο, έτος που σηματοδοτεί επίσης την έναρξη της δεύτερης περιόδου εμπορίας στο πλαίσιο του ΣΕΕ της ΕΕ (2008-2012). Ωστόσο, έχει ήδη αρχίσει η προετοιμασία των έργων ΚΕ.

14) Μήπως η εμπορία εκπομπών επιφέρει υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας;

Στη συζήτηση αυτή είναι σημαντικό να πραγματοποιείται διάκριση μεταξύ του στόχου και του μέσου. Μεταβολές των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας δεν θα αποτελούν συνέπεια της εμπορίας εκπομπών αλλά της εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Το Πρωτόκολλο του Κιότο θέτει ανώτατο όριο όσον αφορά τις επιτρεπόμενες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, πράγμα που σημαίνει ότι η οικονομία της ΕΕ καθίσταται οικονομία με περιορισμούς στη χρήση του άνθρακα. Οι περιορισμοί αυτοί δίδουν αξία στα δικαιώματα και συνεπάγονται μεταβολές των σχετικών τιμών στην οικονομία της ΕΕ. Αγαθά που περιέχουν περισσότερο άνθρακα θα είναι σχετικώς ακριβότερα σε σχέση με αγαθά που περιέχουν λιγότερο.

Καθώς το σύστημα εμπορίας εκπομπών αποτελεί τον φθηνότερο τρόπο για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Κιότο, οι τυχόν μεταβολές τιμών θα είναι οι απολύτως απαραίτητες. Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες σχετικά με την ενδεχόμενη εξέλιξη των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας και διατίθεται ένα μεγάλο φάσμα εκτιμήσεων.

Η πρόβλεψη όσον αφορά αποφάσεις τιμολόγησης στην ελευθερωμένη αγορά ηλεκτρικής ενέργειας είναι όλο και περισσότερο πολύπλοκη και δύσκολη. Πολλά είναι τα γεγονότα τα οποία επηρεάζουν άμεσα την τιμή ηλεκτρικής ενέργειας και η εμπορία εκπομπών αποτελεί απλώς ένα από αυτά.

Υπάρχουν διαρθρωτικές παράμετροι, όπως η ελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και οι διακυμάνσεις στην εσωτερική αγορά ενέργειας, των οποίων οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικά μεγάλης εμβελείας. Η Επιτροπή θα παρακολουθήσει προσεκτικά τις εξελίξεις των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας και κάθε άλλη παράμετρο σχετική με το σύστημα εμπορίας εκπομπών.

15) Κατά ποίο τρόπο θα ωφεληθούν οι επιχειρήσεις από την εμπορία εκπομπών;

Ας υποτεθεί ότι η οι επιχειρήσεις A και B εκπέμπουν και οι δύο 100.000 τόνους CO2 ετησίως. Η κυβέρνηση παρέχει σε κάθε μία από αυτές 95.000 δικαιώματα εκπομπής. Κάθε δικαίωμα αντιπροσωπεύει τη δυνατότητα εκπομπής ενός τόνου CO2. Έτσι, καμία από τις δύο εταιρίες δεν καλύπτεται πλήρως για τις εκπομπές της. Στο τέλος κάθε έτους οι εταιρίες πρέπει να επιστρέψουν κάποιο αριθμό δικαιωμάτων τους αντίστοιχο στις εκπομπές τους κατά τη διάρκεια του έτους, για οποιεσδήποτε εκπομπές πρόκειται όσον αφορά τη συγκεκριμένη εταιρία. Εάν δεν το πράξουν, μπορεί να τους επιβληθεί πρόστιμο 40 ευρώ ανά μη επιστραφέν δικαίωμα κατά την περίοδο εμπορίας 2005-2007 και 100 ευρώ κατά τη δεύτερη περίοδο εμπορίας 2008-2012. Και οι δύο εταιρίες A και B δεν επιθυμούν να καταβάλλουν το πρόστιμο και πρέπει να καλύψουν 5.000 τόνους CO2. Έχουν δύο τρόπους για να το επιτύχουν.

Είτε μπορεί να μειώσουν τις εκπομπές τους κατά 5.000 τόνους είτε να αγοράσουν δικαιώματα 5.000 τόνων στην αγορά. Προκειμένου να αποφασίσουν σχετικά με τη λύση που θα επιλέξουν πρέπει να εξετάσουν το κόστος τους για τη μείωση των εκπομπών τους κατά 5.000 τόνους και να συγκρίνουν το κόστος αυτό προς την τιμή αγοράς για δικαιώματα.

Ας υποτεθεί ότι η τιμή αγοράς δικαιώματος ανέρχεται παραδείγματος χάρη σε 10 € ανά τόνο CO2. Το κόστος μείωσης για την εταιρία A ανέρχεται σε 5 € (δηλαδή χαμηλότερο σε σχέση με την τιμή αγοράς).

Η εταιρία A θα μειώσει τις εκπομπές της λόγω του ότι η επιλογή αυτή είναι φθηνότερη σε σχέση με την αγορά δικαιωμάτων. Η εταιρία Α είναι δυνατόν να μειώσει τις εκπομπές της κατά πλέον των 5.000 τόνων, παραδείγματος χάρη κατά 10.000 τόνους. Για την εταιρία B η κατάσταση είναι ενδεχομένως η αντίθετη και το κόστος μείωσης ανέρχεται σε 15 € (δηλαδή υψηλότερο σε σχέση με την τιμή αγοράς). Αντί για τη μείωση εκπομπών θα προτιμήσει να αγοράσει δικαιώματα.

Η εταιρία A δαπανά 50.000 € για μείωση 10.000 τόνων με κόστος 5 € ανά τόνο και λαμβάνει 50.000 € από πώληση 5.000 τόνων με τιμή 10 €. Έτσι η εταιρία A αντισταθμίζει πλήρως το κόστος της για τη μείωση των εκπομπών με πώληση δικαιωμάτων ενώ αν δεν υπήρχε το σύστημα εμπορίας εκπομπών θα έπρεπε να επωμιστεί καθαρό κόστος 25.000 €. Η εταιρία B δαπανά 50.000 € για την αγορά 5.000 τόνων σε τιμή 10 €. Αν δεν υπήρχε η προβλεπόμενη από το σύστημα εμπορίας εκπομπών ευελιξία, η εταιρία Β θα έπρεπε να δαπανήσει 75.000 €.

Δεδομένου ότι σε θέση να πωλούν είναι μόνο επιχειρήσεις με χαμηλό κόστος μείωσης, όπως η εταιρία Α, οι οποίες για το λόγο αυτό επιλέγουν να μειώσουν τις εκπομπές τους, τα δικαιώματα που αγοράζει η εταιρία Β αντιπροσωπεύουν μείωση εκπομπών, ακόμη και αν η εταιρία Β δεν μειώνει τις εκπομπές της η ίδια.

Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής. Έτσι διασφαλίζεται ότι σε πρώτη φάση πραγματοποιούνται οι φθηνότερες μειώσεις. Δεδομένου ότι το σύστημα καλύπτει ολόκληρη την ΕΕ, θα επιδιωχθούν οι φθηνότερες μειώσεις στο σύνολο της ΕΕ και θα εξασφαλιστεί ότι αυτές πραγματοποιούνται πρώτες. Ακριβώς αυτή η ευελιξία του συστήματος καθιστά την εμπορία εκπομπών τον πλέον αποδοτικό σε σχέση με το κόστος τρόπο για την επίτευξη δεδομένου περιβαλλοντικού στόχου.

Σε περίπτωση που η εταιρία Β ήταν αναγκασμένη να μειώσει τις εκπομπές στις δικές της παραγωγικές εγκαταστάσεις με υψηλότερη δαπάνη, το συνολικό κόστος για τη βιομηχανία θα ήταν υψηλότερο.

16) Πώς λειτουργεί στην πράξη η εμπορία δικαιωμάτων;

Το νομικό πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δεν ρυθμίζει πώς και πού θα λαμβάνει χώρα η αγορά δικαιωμάτων. Εταιρίες με δεσμεύσεις είναι δυνατόν να εμπορεύονται δικαιώματα κατευθείαν μεταξύ τους ή μπορούν να αγοράζουν ή να πωλούν με παρέμβαση μεσάζοντα, τράπεζας ή άλλου διαμεσολαβητή της αγοράς δικαιωμάτων.

Υπάρχει εξάλλου το ενδεχόμενο να προσφερθούν σε εταιρία που αγοράζει ορυκτό καύσιμο (άνθρακα ή αέριο) δικαιώματα σε συνδυασμό με το καύσιμο. Τέλος, διάφορες οργανωμένες αγορές (π.χ. χρηματιστήρια ενέργειας) έχουν αρχίσει να προσφέρουν υπηρεσίες εμπορίας δικαιωμάτων.

Υφίσταται επίσης σύστημα ηλεκτρονικού μητρώου όπου καταγράφονται οι μεταβολές στην κατοχή δικαιωμάτων εκπομπών στην αγορά. Το σύστημα αυτό είναι διαχωρισμένο από την επαγγελματική δραστηριότητα, δεδομένου ότι η μεταβολή ιδιοκτησίας δικαιωμάτων δεν αφορά όλες τις εμπορικές δραστηριότητες αλλά στις περιπτώσεις που κάποια εμπορική δραστηριότητα καταλήγει σε αλλαγή ιδιοκτησίας γίνεται μεταφορά δικαιωμάτων μεταξύ λογαριασμών στο σύστημα μητρώου.

Κατά τον τρόπο αυτό το σύστημα μητρώου είναι ανάλογο με τραπεζικό σύστημα που παρακολουθεί την ιδιοκτησία χρήματος σε λογαριασμούς αλλά δεν παρακολουθεί τις συναλλαγές που πραγματοποιούνται στις αγορές εμπορευμάτων και υπηρεσιών και αποτελούν την αιτία μεταφοράς του χρήματος από ένα κάτοχο σε άλλο. Το σύστημα μητρώου δεν αποτελεί επομένως στοιχείο της αγοράς. Ο τρόπος εμπορίας δικαιωμάτων αποφασίζεται από τους συμμετέχοντες στην αγορά.

Το σύστημα είναι αμιγώς ηλεκτρονικό, οπότε τα δικαιώματα δεν τυπώνονται σε χαρτί αλλά υπάρχουν μόνο σε επιγραμμική μερίδα μητρώου. Κάθε εταιρία που έχει αναλάβει δέσμευση και κάθε πρόσωπο που ενδιαφέρεται για αγορά ή πώληση δικαιωμάτων χρειάζεται να ανοίξει λογαριασμό.

Το σύστημα αποτελείται από συστατικό μέρος εθνικού επιπέδου σε κάθε κράτος μέλος όπου παρακολουθούνται τα δικαιώματα και από πλήμνη σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα πραγματοποιεί αυτομάτως ελέγχους για κάθε μεταφορά δικαιωμάτων ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση των κανόνων της οδηγίας. Ορισμένα δεδομένα τηρούμενα στο μητρώο θα αποδεσμεύονται περιοδικώς, σύμφωνα με τους κανόνες του ΟΗΕ και τον κανονισμό για τα ηλεκτρονικά μητρώα[3]. Επιδιώχθηκε ισορροπία μεταξύ περιβαλλοντικής διαφάνειας και εμπορικού απορρήτου.

17) Λειτουργούν όλα τα εθνικά μητρώα;

Το σύστημα καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας είναι έτοιμο και λειτουργεί από την 1η Ιανουαρίου 2005. Ήδη από τις 17 Ιουνίου 2005 λειτουργούν εννέα εθνικά μητρώα (βλ. πίνακα στο παράρτημα) και το ήμισυ περίπου των δικαιωμάτων που πρόκειται να τεθούν σε κυκλοφορία ετησίως έχουν ήδη πιστωθεί σε λογαριασμούς επιχειρήσεων. Άλλα κράτη μέλη είναι ακόμα στο στάδιο ολοκλήρωσης των εργασιών για την έναρξη λειτουργίας των μητρώων τους.

18) Ποια είναι τα επόμενα βήματα;

Η Επιτροπή παρακολουθεί στενά τη λειτουργία του ΣΕΕ της ΕΕ. Στα μέσα του 2006 θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα θέματα που απαριθμούνται στο άρθρο 30 της οδηγίας (π.χ. υπαγωγή άλλων τομέων και αερίων, μέθοδος κατανομής, ύψος προστίμου για υπερβολικές εκπομπές).

Στις 13 Ιουνίου, η Επιτροπή δρομολόγησε έρευνα μεταξύ των φορέων που διακυβεύουν συμφέροντα, η οποία θα τροφοδοτήσει με στοιχεία την έκθεση. Η εν λόγω έκθεση μπορεί να συνοδεύεται από προτάσεις για την τροποποίηση του συστήματος. Τα αποτελέσματα της έκθεσης θα βοηθήσουν την Επιτροπή να κρίνει εάν είναι σκόπιμο να προτείνει τροποποιήσεις, όπως την ενσωμάτωση άλλων τομέων και αερίων. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι τυχόν τροποποιήσεις της οδηγίας που θα προτείνει η Επιτροπή το 2006 θα ισχύσουν πιθανότατα για την τρίτη περίοδο εμπορίας που αρχίζει το 2013. Αυτό συμβαίνει επειδή απαιτείται χρόνος για τη νομοθετική διαδικασία και επειδή τα εθνικά σχέδια κατανομής για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας πρέπει να υποβληθούν ήδη στα μέσα του 2006, συγχρόνως με τη δημοσίευση της έκθεσης. Η έρευνα θα παράσχει επίσης στοιχεία για την εκπόνηση σχεδίων κατανομής για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας 2008-2012.
Παράρτημα:

Κράτος Μέλος
Δικαιώματα CO2 σε εκατ. τόνους
Ποσοστό επί των δικαιωμάτων στην ΕΕ
Εγκαταστάσεις που καλύπτονται
Μητρώο σε λειτουργία
Στόχος του Κιότο
Αυστρία
99,0
1,5 %
205
Ναι
-13%*
Βέλγιο
188,8
2,9 %
363
Όχι
-7,5%*
Τσεχική Δημοκρατία
292,8
4,4 %
435
Όχι
-8%
Κύπρος
16,98
0,3 %
13
Όχι
-
Δανία
100,5
1,5 %
378
Ναι
-21%*
Εσθονία
56,85
0,9 %
43
Όχι
-8%
Φινλανδία
136,5
2,1 %
535
Ναι
0%*
Γαλλία
469,5
7,1 %
1,172
Ναι
0%*
Γερμανία
1,497,0
22,8 %
1,849
Ναι
-21%*
Ελλάδα
223,2
3,4 %
141
Όχι
+25%
Ουγγαρία
93,8
1,4 %
261
Όχι
-6%
Ιρλανδία
67,0
1,0 %
143
Όχι
+13%*
Ιταλία
697,5
10,6 %
1,240
Όχι
-6,5%
Λετονία
13,7
0,2 %
95
Όχι
-8%
Λιθουανία
36,8
0,6 %
93
Όχι
-8%
Λουξεμβούργο
10,07
0,2 %
19
Όχι
-28%*
Μάλτα
8,83
0,1 %
2
Όχι
-
Κάτω Χώρες
285,9
4,3 %
333
Ναι
-6%*
Πολωνία
717,3
10,9 %
1,166
Όχι
-6%
Πορτογαλία
114,5
1,7 %
239
Όχι
+27%*
Σλοβακική Δημοκρατία
91,5
1,4 %
209
Όχι
-8%
Σλοβενία
26,3
0,4 %
98
Όχι
-8%
Ισπανία
523
8,0 %
819
Ναι
+15%
Σουηδία
68,7
1,1 %
499
Ναι
+4%*
Ηνωμένο βασίλειο
736,0
11,2 %
1,078
Ναι
-12,5%*
Σύνολο
6.572
100,0 %
11.536**


Σημείωση: Τα αριθμητικά στοιχεία δεν λαμβάνουν υπόψη τυχόν προσχωρήσεις και αποχωρήσεις εγκαταστάσεων, σύμφωνα με τα άρθρα 24 και 27 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ.

* Με βάση το Πρωτόκολλο του Κιότο, η EΕ-15 οφείλει να μειώσει, μεταξύ 2008 και 2012, τις συνολικές της εκπομπές αερίων θερμοκηπίου κατά 8% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Ο στόχος αυτός δεσμεύει από κοινού τα 15 κράτη μέλη στο πλαίσιο νομικά δεσμευτικής συμφωνίας επιμερισμού της επιβάρυνσης (απόφαση 2002/358/ΕΚ του Συμβουλίου, της 25ης Απριλίου 2002). Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 έχουν ατομικούς στόχους βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, με εξαίρεση την Κύπρο και τη Μάλτα , για τις οποίες δεν έχουν τεθεί στόχοι.

Βλ. επίσης:

Τον δικτυακό τόπο της ΓΔ Περιβάλλον για την εμπορία εκπομπών:

http://ec.europa.eu/environment/climat/emission.htm

Τα εθνικά σχέδια κατανομής:

http://ec.europa.eu/environment/climat/emission_plans.htm

Το σύστημα καταγραφής συναλλαγών της Κοινότητας:

http://ec.europa.eu/environment/ets/


[1] Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Οκτωβρίου 2003 σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας.

[2] Οδηγία 2004/101/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2004, που τροποποιεί την οδηγία 2003/87/ΕΚ.
[3] Κανονισμός της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και της οδηγίας 280/2004/ΕΚ


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website