Navigation path

Left navigation

Additional tools

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI

MEMO/03/140

Bρυξέλλες 26 Ιουνίου 2003

Διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων σε ευρώ από την 1η Ιουλίου 2003 συχνές ερωτήσεις

(βλ. επίσης IP/03/901)

Ποιες είναι οι αλλαγές από την 1η Ιουλίου 2003;

Ο κανονισμός 2560/2001/ΕΚ σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές σε ευρώ θεσπίζει, από την 1η Ιουλίου 2003, την αρχή της ισότητας του κόστους μεταξύ μιας διασυνοριακής πράξης και μιας πράξης που διενεργείται σε καθαρά εθνικό επίπεδο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν μια πληρωμή πραγματοποιείται σε ευρώ μεταξύ δύο λογαριασμών σε ευρώ, δεν υπάρχει λόγος το κόστος να είναι διαφορετικό όταν μια πληρωμή γίνεται από μια χώρα σε άλλη. Σήμερα στην ευρωζώνη, τα γεωγραφικά σύνορα δεν είναι πλέον νομισματικά σύνορα.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, μια διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης σε ευρώ με τους κωδικούς ΙBAN (διεθνής αριθμός τραπεζικού λογαριασμού) και BIC (κωδικός αναγνώρισης τραπέζης) εξομοιώνεται με μια εθνική μεταφορά πίστωσης. Συνεπώς, τόσο κατά την έκδοση όσο και κατά την παραλαβή το κόστος πρέπει να είναι το ίδιο όπως και για τις εθνικές μεταφορές πιστώσεων.

Οι κανόνες που εφαρμόζονται είναι εκείνοι της χώρας στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός. Στην περίπτωση μιας μεταφοράς πίστωσης από τις Κάτω Χώρες στη Γερμανία, ο εκδότης θα καταβάλει το κόστος που προβλέπει η Ολλανδία και ο δικαιούχος το αντίστοιχο της Γερμανίας (εφόσον προβλέπεται για την είσπραξη των εθνικών μεταφορών πιστώσεων).

Για ποιες μεταφορές πιστώσεων το κόστος είναι ίσο με εκείνο των εθνικών πράξεων;

Για μεταφορές πιστώσεων που πληρούν όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

  • σε ευρώ, ποσού χαμηλότερου από 12.500 ευρώ, με προορισμό μια χώρα της Ένωσης

  • οι κωδικοί IBAN και BIC του δικαιούχου αναφέρονται από τον εντολέα στο τυποποιημένο έγγραφο που χρησιμοποιείται από την τράπεζά του (τα έντυπα αυτά δεν είναι τα ίδια με εκείνα που χρησιμοποιούνται για τις εθνικές μεταφορές πιστώσεων)

  • ο εντολέας καταβάλλει το κόστος που του αντιστοιχεί.

Τι συμβαίνει εάν δεν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις;

Αν δεν πληρούται μια από τις ανωτέρω προϋποθέσεις, ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται και το κόστος μπορεί να είναι πολύ υψηλότερο.

Υπάρχουν μεταβολές για τις μεταφορές πιστώσεων που υπερβαίνουν τα 12.500 ευρώ;

Μέχρι στιγμής, ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε αυτή την περίπτωση. Η επέκτασή του στις μεταφορές πιστώσεων μέχρι ποσού 50.000 ευρώ θα γίνει την 1η Ιανουαρίου 2006. Η κλιμάκωση αυτή έγινε για λόγους συγκέντρωσης στατιστικών. Οι στατιστικές για τις διασυνοριακές πληρωμές χρησιμοποιούνται από τους στατιστικολόγους για τον υπολογισμό των εμπορικών ροών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό της Ένωσης. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να γνωστοποιούνται όλες οι πράξεις. Ο κανονισμός καταργεί αυτές τις συστηματικές γνωστοποιήσεις για πληρωμές χαμηλότερες από 12.500 ευρώ. Για πληρωμές υψηλότερων ποσών, έπρεπε να δοθεί ο χρόνος στους στατιστικολόγους να σχεδιάσουν νέα εργαλεία συγκέντρωσης στοιχείων.

Τι είναι οι κωδικοί IBAN και BIC;

Ο κανονισμός έχει επίσης ως στόχο να βοηθήσει τις τράπεζες να αυτοματοποιήσουν τα συστήματα μεταφορών πιστώσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η χρησιμοποίηση του διεθνούς αριθμού τραπεζικού λογαριασμού (ΙΒΑΝ) και του κωδικού αναγνώρισης τραπέζης (BIC) αποτελεί προϋπόθεση για την αυτοματοποίηση. Η αυτοματοποίηση αυτή δεν είναι δυνατή εάν οι πληροφορίες αυτές δεν δοθούν από τον πελάτη.

Ο κωδικός IBAN (International Bank Account Number) είναι ο διεθνής αριθμός τραπεζικού λογαριασμού του δικαιούχου της πληρωμής. Τα υπάρχοντα συστήματα αριθμοδότησης των τραπεζικών λογαριασμών είναι αυστηρά εθνικά και δεν περιλαμβάνουν στοιχεία που επιτρέπουν να προσδιοριστεί σε ποια χώρα βρίσκεται ο λογαριασμός. Ο κωδικός IBAN συνίσταται απλώς στην προσθήκη πριν από κάποιο αριθμό λογαριασμού μιας ομάδας τεσσάρων χαρακτήρων: δύο γράμματα επιτρέπουν τον προσδιορισμό της χώρας, όπως ένας διεθνής αριθμός τηλεφώνου και δύο ψηφία επιτρέπουν τον έλεγχο του IBAN, έτσι ώστε να αποφεύγονται τα σφάλματα μεταγραφής. Περιλαμβάνει 34 χαρακτήρες κατ'ανώτατο όριο, αλλά το μέγεθός του είναι σταθερό για κάθε χώρα: Π.χ. 16 χαρακτήρες για το Βέλγιο αλλά 27 για τη Γαλλία.

ώρα

αράδειγμα IBAN
AυστρίαAT617601300035746811
BέλγιοBE62510007547061
ανίαDK5000400440116243
ινλανδίαFI2112345600000785
αλλίαFR1420041010050500013M02606
ερμανίαDE8937040044532013000
λλάδαGR1601101250000000012300695
IρλανδίαIE29AIBK93115212345678
IταλίαIT40S0542811101000000123456
ουξεμβούργοLU280019400644750000
άτω ΧώρεςNL39RABO0300065264
ορτογαλίαPT50000201231234567890154
σπανίαES0700120345030000067890
ουηδίαSE3550000000054910000003
νωμένο ΒασίλειοGB29NWBK60161331926819

Ο κωδικός BIC (κωδικός αναγνώρισης τραπέζης) προσδιορίζει απλώς την τράπεζα του δικαιούχου της πληρωμής. Συμπληρώνει τις πληροφορίες που παρέχονται από τον κωδικό ΙΒΑΝ. Περιλαμβάνει συνήθως 11 χαρακτήρες, αλλά ορισμένές φορές μόνο 8. Ο κωδικός BIC είναι συχνά γνωστός με τον αριθμό του κωδικού ή της διεύθυνσης SWIFT.

Πώς μπορεί να μάθει κανείς τον αριθμό IBAN και τον κωδικό BIC του δικαιούχου;

Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να χορηγηθούν από τον δικαιούχο της πληρωμής στο πρόσωπο που θα δώσει την εντολή πληρωμής. Για να τεθεί η πληροφορία αυτή στη διάθεση της πελατείας, ο κανονισμός προβλέπει ιδίως τα αποσπάσματα τραπεζικών λογαριασμών να αναφέρουν από την 1η Ιουλίου τους κωδικούς IBAN και BIC του πελάτη. Επίσης, οι λογαριασμοί που μπορεί να πληρώνονται με διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης, θα πρέπει να αναφέρουν την πληροφορία αυτή. Θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια έτσι ώστε οι πληροφορίες αυτές να είναι διαθέσιμες σε μόνιμη βάση. Επιπλέον, θα πρέπει οι χρήστες να γνωρίζουν πώς να κάνουν χρήση των πληροφοριών αυτών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή επέστησε επανειλημμένα την προσοχή των τραπεζών στην ανάγκη διάδοσης πληροφοριών για τον τρόπο χρησιμοποίησης των κωδικών IBAN και BIC. Επίσης, η Επιτροπή εξέδωσε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο που διατίθεται στη δικτυακή θέση Europa, στην ακόλουθη διεύθυνση.

http://ec.europa.eu/internal_market/fr/finances/payment/area/index.htm

Τι συμβαίνει εάν δεν χορηγηθούν οι κωδικοί IBAN και BIC;

Μια μη αυτοματοποιημένη μεταφορά πίστωσης στοιχίζει πολύ ακριβότερα στην τράπεζα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι τράπεζες έχουν ήδη προβλέψει διαφορετικά τιμολόγια ανάλογα με τις παρεχόμενες πληροφορίες. Ο πελάτης που πρέπει να πραγματοποιήσει μια διασυνοριακή πληρωμή θα πρέπει να καταβάλει σημαντικά πρόσθετα τέλη εάν δεν γνωστοποιήσει τους κωδικούς BIC και IBAN του δικαιούχου. Αυτή η δυνατότητα πρόσθετων τελών που επιβάλλονται όταν δεν παρέχονται οι κωδικοί IBAN και BIC προβλέπεται ρητά στον κοινοτικό κανονισμό.

Ο κανονισμός αφορά και τα τιμολόγια των εθνικών μεταφορών πιστώσεων;

Ο κανονισμός θεσπίζει απλώς μια αρχή για τη μη άσκηση διακρίσεων μεταξύ των εθνικών πληρωμών και των διασυνοριακών πληρωμών σε ευρώ. Συνεπώς, η ευθυγράμμιση των τιμολογίων θα προκαλέσει μια αισθητή μείωση του κόστους των διασυνοριακών πράξεων. Η τιμή της υπηρεσίας πληρωμής καθορίζεται από την τράπεζα. Εάν μια τράπεζα εκτιμά ότι θα πρέπει να αντισταθμίσει τη μείωση εσόδων που συνδέεται με τη θέσπιση του κανονισμού αυξάνοντας τις τιμές των εθνικών μεταφορών πιστώσεων, αυτό είναι κάτι που δεν απαγορεύεται από τον κανονισμό. Ο τραπεζικός κλάδος επισημαίνει συχνά ότι υπάρχει 1 διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης για 100 εθνικές μεταφορές πιστώσεων. Εάν ξεκινήσει κανείς από την υπόθεση ότι το κόστος μιας μεταφοράς πίστωσης ήταν 25 ευρώ, ένας απλός μηχανικός υπολογισμός οδηγεί σε μια αύξηση κατά 25 λεπτά των εθνικών μεταφορών πιστώσεων. Ωστόσο, το σκεπτικό αυτό δεν λαμβάνει υπόψη τα τεράστια οφέλη από τη βελτίωση της παραγωγικότητας που αντιπροσωπεύει η αυτοματοποίηση των πράξεων που προηγουμένως έπρεπε να γίνουν στο χέρι.

Ορισμένες τράπεζες αυξάνουν τα τιμολόγιά τους για τις εθνικές μεταφορές πιστώσεων. Ποια είναι η γνώμη της Επιτροπής;

Χάρη στις πρωτοβουλίες που λαμβάνει σήμερα ο τραπεζικός κλάδος οι διασυνοριακές τραπεζικές πιστώσεων θα γίνουν το ίδιο φθηνές με τις εθνικές μεταφορές πιστώσεων. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προκαλεί έκπληξη η διαπίστωση ότι ορισμένες τράπεζες προφασίζονται τον κοινοτικό κανονισμό για να πραγματοποιήσουν αυξήσεις των τιμολογίων που εφαρμόζουν οι οποίες δεν φαίνεται να έχουν οποιαδήποτε σχέση με το πραγματικό κόστος. Ο τραπεζικός κλάδος ήταν αντίθετος με τον κανονισμό αυτό με την δικαιολογία ότι οι διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων δεν αντιπροσώπευαν παρά 1% του συνόλου των μεταφορών πιστώσεων. Κατά συνέπεια, δεν είναι συνεπές να αποφασιστεί, δύο χρόνια αργότερα, ότι οι εθνικές μεταφορές πιστώσεων που χρεώνονται λίγα λεπτά τον Ιούνιο του 2003, θα πρέπει ξαφνικά να στοιχίζουν κάποια ευρώ τον Ιούλιο του 2003, και να προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η αύξηση αυτή αποτελεί απόρροια της έναρξης ισχύος του ευρωπαϊκού κανονισμού.

Οι τράπεζες είναι ελεύθερες να ασκούν την πολιτική τιμών που επιθυμούν. Η Επιτροπή υπενθυμίζει ωστόσο ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί καμία αύξηση τιμών εάν δεν ενημερωθούν προηγουμένως οι πελάτες (άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού 2560/2001). Τον Ιούλιο του 2004, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο για την εξέλιξη των εξόδων που επιβάλλονται στις εθνικές πράξεις πληρωμών.

Γιατί οι διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων ήταν τόσο ακριβές;

Σε εθνικό επίπεδο, οι μεταφορές πιστώσεων είναι σήμερα εντελώς αυτοματοποιημένες: όταν μια εντολή πληρωμής εγγράφεται ηλεκτρονικά (στη θυρίδα της τράπεζας ή στο κέντρο επεξεργασίας), όλη η πράξη διενεργείται χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Αυτό το υψηλό επίπεδο αυτοματοποίησης εξηγεί για ποιο λόγο το κόστος των εθνικών μεταφορών πιστώσεων δεν είναι παρά λίγα λεπτά. Αντίθετα, ένα μεγάλο μέρος των διασυνοριακών μεταφορών πιστώσεων έπρεπε να γίνει με το χέρι, ιδίως λόγω της απουσίας τυποποίησης όσον αφορά την αριθμοδότηση των λογαριασμών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο κανονισμός προβλέπει ότι η αρχή της ισότητας του κόστους εφαρμόζεται σε συγκρίσιμη μεταφορά πίστωσης, δηλαδή σε αυτοματοποιήσιμη διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης με τους κωδικούς IBAN και BIC.

Ποιες άλλες εργασίες έχουν αναληφθεί για τη βελτίωση της επεξεργασίας των μεταφορών πιστώσεων;

Aμέσως μετά τη δημοσίευση του κανονισμού το Δεκέμβριο του 2001, ο κλάδος των ευρωπαϊκών τραπεζών ίδρυσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληρωμών (European Payment Council). Ο φορέας αυτός έχει ως στόχο την υλοποίηση ενός ευρωπαϊκού χώρου πληρωμών το ίδιο αποτελεσματικού όπως και οι παλιοί εθνικοί χώροι πληρωμών. Έτσι, στις 28 Απριλίου 2003, θεσπίστηκε ένα σύστημα συμψηφισμού / διακανονισμού (STEP2) για τις μεταφορές πιστώσεων μικρών ποσών. Αυτό το πρώτο PEACH (Pan European Automatic Clearing House) θα επεξεργάζεται σε μια πρώτη φάση τις διασυνοριακές μεταφορές πιστώσεων. Επίσης, θεσπίστηκαν νέα πρότυπα και νέοι κανόνες για αυτές τις μεταφορές πιστώσεων (σχέδιο CREDEURO). Ανάλογες εργασίες πραγματοποιούνται ιδίως για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος άμεσης χρέωσης (αυτόματη πληρωμή).

Από πλευράς της, η Επιτροπή επανεξετάζει το σύνολο του νομικού πλαισίου των πληρωμών. Θα δημοσιεύσει προσεχώς ανακοίνωση στην οποία επισημαίνονται τα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν και διατυπώνονται προτάσεις για την άρση τους.

Τι είναι ένας ενιαίος χώρος πληρωμών;

Είναι η εφαρμογή της αρχής της κατάργησης των συνόρων στον τομέα των πληρωμών. Η βασική ιδέα είναι να θεωρούνται ως εσωτερικές οι πράξεις οι οποίες, ακόμη και αν γίνονται από μια χώρα σε άλλη, πραγματοποιούνται σε ένα μόνο νόμισμα, το ευρώ. Θα πρέπει συνεπώς προοδευτικά οι διασυνοριακές πράξεις να πραγματοποιούνται με το ίδιο κόστος και εντός των ίδιων προθεσμιών όπως και οι εγχώριες πράξεις.

Σε κάθε ένα από τους δώδεκα εθνικούς χώρους πληρωμών που υπάρχουν στη ζώνη ευρώ, τα έξοδα μιας πράξης είναι τα ίδια, είτε η πληρωμή γίνεται από ένα δρόμο της πρωτεύουσας σε έναν άλλο είτε από ένα απομακρυσμένο χωριό σε ένα άλλο. Με την αρχή του ενιαίου χώρου πληρωμών από δώδεκα εθνικούς χώρους θα μεταβούμε σε ένα μόνο εσωτερικό χώρο ευρώ.

Η ίδια αρχή ισχύει και για τις πράξεις σε ευρώ που πραγματοποιούνται από και προς άλλες χώρες της ΕΕ.

Ποια θα είναι η πολιτική της Επιτροπής για τη δημιουργία αυτού του ενιαίου χώρου πληρωμών;

Η δημιουργία αυτού του ενιαίου χώρου θα διαρκέσει αρκετά έτη. Η Επιτροπή εργάζεται τη στιγμή αυτή για την αναμόρφωση του νομικού πλαισίου των πληρωμών. Ο κανονισμός εναρμονίζει απλώς τις αρχές όσον αφορά το κόστος. Θα πρέπει επίσης να εναρμονιστούν οι διάφοροι νομικοί κανόνες των διαφόρων μέσων πληρωμών. Έτσι, είναι σήμερα σχεδόν αδύνατο να δημιουργηθούν διασυνοριακά συστήματα αυτόματης πληρωμής (άμεση χρέωση). Αυτό οφείλεται κυρίως στους διαφορετικούς νομικούς κανόνες που ισχύουν από ένα κράτος μέλος στο άλλο, και που είναι συχνά ασυμβίβαστοι. Ωστόσο, η αυτόματη χρέωση είναι ένα από τα απλούστερα μέσα πληρωμών.

Ωστόσο, και άλλες πτυχές είναι πολύ σημαντικές όπως η διαλειτουργικότητα και η ασφάλεια. Στον τομέα της διαλειτουργικότητας, τα ηλεκτρονικά "πορτοφόλια" που υπάρχουν σήμερα στην Ένωση έχουν αυστηρά εθνικό χαρακτήρα. Στον τομέα της ασφάλειας, είναι σημαντικό οι νέοι κανόνες που συνδέονται με τη χρησιμοποίηση έξυπνων καρτών και οι έλεγχοι του απόρρητου κωδικού να είναι οι ίδιοι σε όλη την Κοινότητα. Στην περίπτωση διαφορετικών κανόνων ασφάλειας, μόλις η πράξη γίνει διασυνοριακή το επίπεδο της ασφάλειας υποβιβάζεται. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2003, η Επιτροπή θα οργανώσει σύσκεψη με το θέμα αυτό:

http://ec.europa.eu/internal_market/fr/finances/payment/conference/index.htm

Πώς εφαρμόζεται ο κανονισμός για τις πράξεις με τις χώρες της Ένωσης εκτός της ζώνης ευρώ;

Εάν μια βελγική επιχείρηση αποστέλλει μια μεταφορά πίστωσης σε ευρώ σε μια βρετανική επιχείρηση σε ένα λογαριασμό σε ευρώ, τότε εφαρμόζεται ο κανονισμός. Ο εκδότης της πληρωμής θα καταβάλει τα ίδια έξοδα όπως και για μια εθνική μεταφορά πίστωσης.

Όταν αυτή η βρετανική επιχείρηση πραγματοποιεί πληρωμές σε ευρώ προς τις χώρες της ζώνης ευρώ, τα έξοδα που χρεώνονται κατά την έκδοση της εντολής θα είναι τα ίδια όπως και για μια μεταφορά πίστωσης σε ευρώ στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου, και τα έξοδα που παρακρατούνται κατά την είσπραξη (εφόσον προβλέπονται), θα είναι τα ίδια όπως και για μια εθνική μεταφορά πίστωσης.

Ποιες είναι οι προβλεπόμενες κυρώσεις;

Ο κανονισμός προβλέπει ότι "η τήρηση του παρόντος κανονισμού διασφαλίζεται με κυρώσεις αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές".(άρθρο 7)

Οι κυρώσεις αυτές αποτελούν ευθύνη του κάθε κράτους μέλους. Πρόκειται άλλωστε για μια αρχή του κοινοτικού δικαίου: κάθε κράτος θα πρέπει να μεριμνά έτσι ώστε για τις παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου να επιβάλλονται οι ίδιες κυρώσεις όπως και για τις παραβιάσεις του εθνικού δικαίου.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website