Navigation path

Left navigation

Additional tools

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI

ΙΡ/97/538

Βρυξέλλες, 4 Ιουνίου 1997

Η Επιτροπή εγκρίνει ανακοίνωση για τον τερματισμό της κρατικής υποστήριξης στη βραχυπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε σήμερα ανακοίνωση προς τα κράτη μέλη σχετικά με την βραχυπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων με σκοπό την άρση των στρεβλώσεων των όρων του ανταγωνισμού λόγω των κρατικών ενισχύσεων προς τις πράξεις ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων στις οποίες υφίσταται ανταγωνισμός μεταξύ κρατικών ή υποστηριζόμενων από το κράτος επιχειρήσεων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων και ιδιωτικών επιχειρήσεων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων.

Η Επιτροπή ζητεί από τα κράτη μέλη να τερματίσουν, μέσα σε ένα χρόνο από την δημοσίευση της ανακοίνωσης, την χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σε κρατικές ή υποστηριζόμενες από το κράτος επιχειρήσεις ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων σε σχέση με την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων για τις οποίες υπάρχει σχετική αγορά. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες η ασφαλιστική κάλυψη για τέτοιου είδους κινδύνους εξαγωγικών πιστώσεων μπορεί να μην είναι διαθέσιμη στην υπό εξέταση αγορά.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές οι εν λόγω κίνδυνοι είναι δυνατόν, με βάση την κοινοποίηση της Επιτροπής, να αναληφθούν από κρατικές ή υποστηριζόμενες από το κράτος επιχειρήσεις ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων που λειτουργούν για λογαριασμό ή με την εγγύηση του κράτους. Επιρέπονται επίσης τα κρατικά συμπληρωματικά καθεστώτα αντασφάλισης για προσωρινή περίοδο.

Ο εμπορικός κλάδος της ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων συνδέεται με την ασφάλιση των "δυνάμενων να εκχωρηθούν" κινδύνων, δηλαδή των εμπορικών κινδύνων με μέγιστη διάρκεια μικρότερη των δύο ετών, που συνδέονται με τις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), με την πλειοψηφία των χωρών του ΟΟΣΑ που αναφέρονται σε παράρτημα της ανακοίνωσης. Όλοι οι άλλοι κίνδυνοι θεωρούνται ως μη δυνάμενοι να εκχωρηθούν. Ωστόσο, καθώς η ικανότητα της αγοράς ιδιωτικής αντασφάλισης ποικίλλει ο ορισμός των δυνάμενων να εκχωρηθούν κινδύνων διαφέρει και κατά συνέπεια πρέπει να επανεξετάζεται σε τακτική βάση.

Για την συμμόρφωση με την ανακοίνωση, οι κρατικοί ή υποστηριζόμενοι από το κράτος φορείς ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων θα πρέπει να έχουν χωριστή διαχείριση και να τηρούν διαφορετικές λογιστικές καταστάσεις για την ασφάλιση εκχωρήσιμων και μη εκχωρήσιμων κινδύνων, αποδεικνύοντας ότι δεν λαμβάνουν κρατική ενίσχυση για την ασφάλιση των εκχωρήσιμων κινδύνων. Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος που παρέχει αντασφαλιστική κάλυψη σε κάποια επιχείρηση ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων με την συμμετοχή σε ιδιωτικές συμφωνίες αντασφάλισης που καλύπτουν τόσο τους εκχωρήσιμους όσο και τους μη εκχωρήσιμους κινδύνους θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι το εν λόγω καθεστώς αντασφάλισης δεν περιλαμβάνει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης σύμφωνα με την έννοια της ανακοίνωσης.

Η ανακοίνωση δεν ασχολείται με τους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους κινδύνους εξαγωγικών πιστώσεων, οι οποίοι προς το παρόν είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους μη εκχωρήσιμοι. Στον τομέα αυτό, καταβάλλονται προσπάθειες υποβολής οδηγίας για την εναρμόνιση των όρων ασφάλισης των εξαγωγικών πιστώσεων, των ασφαλίστρων και την πολιτική κάλυψης των χωρών, λαμβάνοντας σωστά υπόψη τα προγράμματα των χωρών που δεν ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να μην θιγεί η ανταγωνιστικότητα των εξαγωγέων της ΕΕ.

Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τους λοιπούς ενδιαφερόμενους, θα επανεξετάζει σε τακτά διαστήματα την εφαρμογή της ανακοίνωσης, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1998.

Το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η ανακοίνωση

Τα κράτη μέλη διατηρούν την ενεργό πολιτική τους για την στήριξη της εξαγωγικής τους βιομηχανίας κυρίως με την μορφή ευνοϊκών όρων στη χορήγηση εξαγωγικών πιστώσεων και στην ασφάλιση των πιστώσεων αυτών. Η επιδότηση των εξαγωγών μπορεί να επηρεάσει άμεσα τον ανταγωνισμό στην αγορά μεταξύ των δυνητικών προμηθευτών αγαθών και υπηρεσιών. Η Επιτροπή ανέκαθεν καταδίκαζε τις κρατικές ενισχύσεις στον ενδοκοινοτικό εμπόριο. Ωστόσο, μολονότι η υποστήριξη των κρατών μελών για τις εξαγωγές τους εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί επίσης να επηρεάσει τον ανταγωνισμό στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, η Επιτροπή δεν έχει επέμβει συστηματικά στην εν λόγω δραστηριότητα με βάση τους κανόνες της Συνθήκης ΕΚ για τις κρατικές ενισχύσεις και ειδικότερα τα άρθρα 92-94.

Πολλοί είναι οι λόγοι που εξηγούν τη στάση αυτή. Πρώτον, μία, από τις διατάξεις της Συνθήκης ΕΚ σχετικά με το εξωτερικό εμπόριο, το άρθρο 112, προβλέπει την εναρμόνιση των εξαγωγικών ενισχύσεων. Δεύτερον, δεν επηρεάζεται μόνο ο ανταγωνισμός εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις ενισχύσεις των εξαγωγών σε χώρες εκτός της ΕΕ, αλλά και η ανταγωνιστικότητα των εξαγωγέων της ΕΕ έναντι των εμπορικών εταίρων της ΕΕ, οι οποίοι παρέχουν παρόμοιες ενισχύσεις. Πάντως, οι εργασίες της ομάδας του Συμβουλίου για τις εξαγωγικές πιστώσεις και οι διαφορές που υποβλήθηκαν ενώπιον του Ευρωπαϊκου Δικαστηρίου της ΕΕ έδειξαν ότι στον τομέα της βραχυπρόθεσμης ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων οι υφιστάμενες ή δυνητικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν να δικαιολογήσουν την λήψη μέτρων από την Επιτροπή με βάση τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις χωρίς να είναι αναγκαία η πρόοδος σε άλλους τομείς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού είναι δυνατόν να λάβουν χώρα όχι μόνο μεταξύ εξαγωγέων στα διάφορα κράτη μέλη κατά τις συναλλαγές τους εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και μεταξύ επιχειρήσεων ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ τα κράτη μέλη κατέβαλαν σημαντικές προσπάθειες για την εξάλειψη των ενισχύσεων από τον εμπορικό τομέα της ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων με την προοπτική μιας επέμβασης εκ μέρους της ΕΕ, η ενιαία αγορά απαιτεί ορισμένες εγγυήσεις για την εξασφάλιση ισότιμων όρων σε κάθε περίπτωση.

Τα είδη των ενισχύσεων που πρέπει να τερματισθούν

Τα κράτη μέλη καλούνται να τερματίσουν, μέσα σε ένα χρόνο, τη χορήγηση ενισχύσεων στους κρατικούς ή υποστηριζόμενους από το κράτος οργανισμούς ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες έχουν τις εξής μορφές:

- κρατικές ενισχύσεις που καλύπτουν δάνεια ή ζημίες·

- απαλλαγή από την υποχρέωση σύστασης επαρκών αποθεματικών και από τις άλλες υποχρεώσεις που αναφέρονται στη δεύτερη παράγραφο του σημείου 3.1·

- απαλλαγή ή εξαίρεση από φόρους ή άλλες επιβαρύνσεις που οφείλονται κάτω από κανονικές συνθήκες·

- χορήγηση ενίσχυσης ή εισφορών κεφαλαίου ή άλλου είδους χρηματοδότησης σε περιπτώσεις στις οποίες κάποιος ιδιώτης επενδυτής δεν επρόκειτο σε συνήθεις συνθήκες αγοράς ή με βάση τους συγκεκριμένους όρους να επενδύσει στην επιχείρηση·

- παροχή υπηρεσιών σε είδος εκ μέρους του κράτους, όπως είναι πρόσβαση και χρήση των κρατικών υποδομών εξοπλισμού ή προνομιακών πληροφοριών (για παράδειγμα, πληροφορίες σχετικά με χρεώστες που συλλέγουν οι πρεσβείες), σε όρους που δεν αντικατοπτρίζουν το κόστους τους· και

- την ασφάλιση εκ μέρους του κράτους, είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω ενός κρατικού ή υποστηριζόμενου από το κράτος οργανισμού ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, με όρους ευνοϊκότερους από εκείνους που προβλέπονται στην αγορά ιδιωτικής αντασφάλισης, που οδηγεί είτε σε υπέρ το δέον μείωση της τιμής αντασφαλιστικής κάλυψης ή σε τεχνητή δημιουργία δυναμικού μη διαθέσιμου στην ιδιωτική αγορά.

Πάντως, τα υπάρχοντα συμπληρωματικά συστήματα κρατικής αντασφάλισης επιτρέπονται για μία προσωρινή περίοδο υπό την προϋπόθεση:

- Ότι η κρατική αντασφάλιση αντιπροσωπεύει μικρό τμήμα της συνολικής αντασφαλιστικής υποστήριξης της ασφαλιστικής επιχείρησης.

- Σε περίπτωση κατά την οποία οι συμφωνίες αντασφάλισης της ασφαλιστικής επιχείρησης συνδυάζουν εκχωρήσιμους και μη εκχωρήσιμους κινδύνους, και ως εκ τούτου, κάθε κρατική αντασφάλιση η οποία καλύπτει αναπόφευκτα εκχωρήσιμους κινδύνους, το επίπεδο της κρατικής αντασφάλισης για εκχωρήσιμους κινδύνους δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνο που θα ήταν διαθέσιμο από την αγορά ιδιωτικής αντασφάλισης εάν είχε επιδιωχθεί η αντασφάλιση για τους κινδύνους αυτούς χωριστά.

- Η κρατική αντασφάλιση δεν λειτουργεί με τρόπο που να παρέχει τη δυνατότητα στον ασφαλιστικό οργανισμό να καλύπτει δραστηριότητες μεμονωμένων αγοραστών πέρα από τα όρια που ορίζονται από τους συμμετέχοντες ιδιωτικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς.

- Το απαιτούμενο ασφάλιστρο για την κρατική αντασφάλιση αντικατοπτρίζει προφανώς τον κίνδυνο, υπολογίζεται σύμφωνα με τις εμπορικές τεχνικές που ισχύουν στην αγορά και, εφόσον υπάρχει κάποιο ισοδύναμο ασφάλιστρο στην αγορά, είναι τουλάχιστον ίσο με το εν λόγω ασφάλιστρο.

- Η κρατική αντασφάλιση για εκχωρήσιμους κινδύνους είναι ανοικτή σε όλους τους οργανισμούς ασφάλισης πιστώσεων οι οποίοι ανταποκρίνονται στα κοινά κριτήρια επιλεξιμότητας.

Ο ορισμός των "εκχωρήσιμων" κινδύνων περιλαμβάνει μόνο τους λεγόμενους "εμπορικους κινδύνους", οι οποίοι για τους σκοπούς της ανακοίνωσης ορίζονται ως:

- η αυθαίρετη συμβατική υπαναχώρηση εκ μέρους ενός χρεώστη, δηλαδή οποιαδήποτε αυθαίρετη απόφασης ενός ιδιώτη χρεώστη να διακόψει ή να τερματίσει τη σύμβαση χωρίς έγκυρη αιτία·

- η αυθαίρετη άρνηση ιδιώτη χρεώστη να αποδεχθεί τα αγαθά που καλύπτονται από τη σύμβαση χωρίς έγκυρη αιτία·

- η αφερεγγυότητα του ιδιώτη χρεώστη ή του εγγυητή του·

- η μη πληρωμή του ιδιώτη χρεώστη ή του εγγυητή του χρέους που απορρέει από τη σύμβαση, δηλαδή της υπερημερίας.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website