Navigation path

Left navigation

Additional tools

ΠΟΣΟ ΘΑ ΔΙΑΡΚΕΣΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΕ-ΗΠΑ;

European Commission - IP/95/425   27/04/1995

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT PT

"Ακούγεται σχεδόν στερεότυπα  ότι κάτι δεν προχώρησε σωστά  στις διατλαντικές
σχέσεις, ότι δεν  υφίσταται πλέον  αμοιβαίο ενδιαφέρον  μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ, οι
οποίες έχουν  βρει αλλού  πιό ενδιαφέρουσες  προοπτικές. Κατά  την άποψή  μου
αυτό αποτελεί κατάφανη υπερβολή  και υπεραπλούστευση.  Και για τα δύο μέρη οι
σχέσεις εξακολουθούν  να  αποτελούν  τις πλέον  σημαντικές  διεθνώς  αλλά  οι
μεταβαλλόμενες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες καθιστούν  αναγκαίο για μας
να  επαναπροσδιορίσουμε το  αντικείμενο  της  προσοχής μας,  αναζητώντας  τις
ενδεδειγμένες  πολιτικές και  μηχανισμούς  για  την προσαρμογή  στις  εν λόγω
μεταβολές".

Σε  ομιλία  του  προς  την  American  Club  of  Brussels  (Αμερικανική  Λέσχη
Βρυξελλών),  ο  Sir  Leon Brittan,  αντιπρόεδρος  της  Ευρωπαϊκής  Επιτροπής,
υπεύθυνος για τις σχέσεις με τη Βόρειο Αμερική, επιχειρεί να ξεκαθαρίσει  την
ασάφεια που περιβάλλει τις  συζητήσεις σχετικά  με τον τρόπο  με τον οποίο  η
Ευρώπη  θα καλλιεργήσει σε  βάθος τις σχέσεις  της με  τις Ηνωμένες Πολιτείες
και προτείνει  τριμερή στρατηγική  που περιλαμβάνει:  ανοικοδόμηση εκ  βάθρων
των  ήδη  υφιστάμενων  δεσμών   πλήρωση  των  κενών  με  ενίσχυση  επαφών  σε
κοινοβουλευτικό  και  επιχειρηματικό  επίπεδο   και προετοιμασία  για  κάποια
πιθανή μελλοντική πρωτοβουλία μετά από προσεκτική  ανάλυση πλεονεκτημάτων και
μειονεκτημάτων κάποιων ιδεών  που έχουν πρόσφατα τεθεί, όπως η Ζώνη Ελευθέρου
Εμπορίου  και η νέα Διατλαντική Συνθήκη.

Η  νέα  αυτή σχέση  πρέπει  να  περιλαμβάνει  την  ασφάλεια, τις  οικονομικές
σχέσεις  και την  αμερικανική  και ευρωπαϊκή  κοινή  ανάμειξη   στον υπόλοιπο
κόσμο.  Για την ασφάλεια, ο Sir  Leon Brittan λέγει: "Διαβλέπω κάποια  εύλογη
ανυπομονησία των  ΗΠΑ  σε  ό,τι  αφορά  την  Ευρώπη  η  οποία  αγωνίζεται  να
αναπτύξει     συνεκτικότητα  εξωτερικής  πολιτικής  και  πολιτικής  ασφάλειας
αντίστοιχη με την ενιαία φωνή που έχει  αναπτυχθεί σε εμπορικά θέματα.   Κατά
τους ερχόμενους  μήνες  πρέπει να  δώσουμε  απάντηση  στο ερώτημα  πώς  είναι
δυνατόν να διαμορφωθούν οι σχέσεις της Ευρώπης με τις ΗΠΑ".

"Στην  ΕΕ εναπόκειται να εξεύρει λύσεις εσωτερικά  αποδεκτές.  Οι λύσεις όμως
αυτές πρέπει  να είναι  λειτουργικά αξιόπιστες  για τους εταίρους  μας.   Επί
μακρόν  κυριάρχησε  ο  μύθος  ότι  οι  Ηνωμένες  Πολιτείες  αντιτίθενται  στη
δημιουργία ευρωπαϊκής  αμυντικής  οντότητας.   Δεδομένου όμως  ότι η οντότητα
αυτή θα εξακολουθεί  να χρησιμοποιεί τις μεθόδους οργανωτικής υποστήριξης και
το υλικό  του ΝΑΤΟ  κατά τις  επιχειρήσεις της  εκτός πλαισίου  ΝΑΤΟ, οι  ΗΠΑ
έχουν  θεμιτό  ενδιαφέρον  όσον αφορά  την  ικανότητά  μας να  δημιουργήσουμε
ευρωπαϊκό  πυλώνα ο  οποίος  θα είναι  δυνατόν  να λαμβάνει  ενεργά αποφάσεις
διαθέτοντας την πολιτική, διοικητική  και στρατιωτική δομή για  την υλοποίησή
τους".

Ο  Sir Leon  Brittan  εξηγεί   πώς οι  οικονομικές  σχέσεις είναι  δυνατόν να
προχωρήσουν  περαιτέρω και  κάποια στιγμή  να  εξισσοροπήσουν την  παλαιότερη
σχέση στον τομέα  της ασφάλειας.   Παρομοίως, οι  σχέσεις θα  χαρακτηρίζονται
όλο  και περισσότερο  από  επιθυμία επιδίωξης  κοινών σκοπών  στην  παγκόσμια
σκηνή:

"Σφάλλουν όσοι  προβλέπουν ότι  η Αμερική  επιστρέφει  στον απομονωτισμό  του
παρελθόντος.   Η Ευρώπη  και η Αμερική έχουν  επιδείξει ότι  είναι δυνατόν να
συνεργαστούν  σε  ευρύτερο παγκόσμιο  επίπεδο.   Δεν τίθεται  θέμα κυριαρχίας
στον  υπόλοιπο   κόσμο  έτσι  ώστε   οι  υπόλοιπες     χώρες  να   πρέπει  να
ευθυγραμμίζονται  με   ορισμένα  ευρέα  σχέδια  ΕΕ-ΗΠΑ.    Πρέπει  μάλλον  να
χρησιμοποιήσουμε   τους  σημαντικούς   πόρους   μας  προκειμένου   να   είναι
αποτελεσματικότερη η κοινή συμμετοχή στα πλέον επείγοντα διεθνή προβλήματα".

Τι κάνουμε τώρα;

Eίναι αναγκαίο να περιβληθεί η σχέση με  νέα αίσθηση στόχων και να  αποκτήσει
την απαιτούμενη ορμή,  αναβαθμιζόμενη ώστε να προσδιορίζονται  νέοι ευρύτεροι
στόχοι ακόμη και  εάν χρειασθεί διάστημα  αρκετών ετών  για να  καρποφορήσουν
πλήρως όλα  αυτά, εξηγεί ο Sir Leon Brittan.  Διαφορετικά, θα ήταν δυνατόν να
παραμείνει ένα επικίνδυνο κενό.  

Εργασία  από τη βάση  προς την κορυφή: "Η  Ευρώπη και  η Αμερική έχουν ανάγκη
από κάποιο μηχανισμό για την προώθηση των θεμάτων  κατά τα χρονικά διαστήματα
μεταξύ  διασκέψεων   κορυφής,  ώστε   να  εξακολουθεί   η   εξέλιξη  και   να
παρακολουθούνται θέματα τιθέμενα προπαντός από  την επιχειρηματική κοινότητα.
Πρέπει  να εξετασθεί κατά πόσον  διαθέτουμε τα σωστά  όργανα για την προώθηση
της σχέσης.   Παραδείγματος  χάρη, συνήθως  πραγματοποιούσαμε συναντήσεις  σε
υπουργικό  επίπεδο μεταξύ  των ΗΠΑ  και μελών  της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής.   Η
πρακτική  αυτή περιέπεσε σε  αχρησία.   Είναι βέβαιο  ότι επήλθε ο  χρόνος να
αναβιώσει.  Ενδεχομένως  χρειάζονται κάποιοι αντιπρόσωποι υπό τύπον  ομάδων ή
φυσικών προσώπων  από  πλευράς  ΕΕ,  οι  οποίοι  θα  συναντώνται  κατά  τακτά
διαστήματα με αντιπροσώπους των ΗΠΑ  ώστε να προχωρεί η  επεξεργασία εκτενούς
κοινού καταλόγου θεμάτων".

Πλήρωση των κενών: "Επίσης είναι αναγκαίο ένα νέο βήμα όπου  αντιπρόσωποι του
Κογκρέσου  των  ΗΠΑ, και  εθνικών  κοινοβουλίων   της ΕΕ  και  του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου  θα  ήταν  δυνατόν   να  συναντώνται  και  να   συζητούν  θέματα
διατλαντικά.    Με τον  τρόπο  αυτό δεν  θα  μπορούσε  να αντικατασταθούν  οι
υφιστάμενοι  τρόποι επαφής  αλλά  θα μπορούσε  να υιοθετούνται  αποφάσεις  οι
οποίες στη συνέχεια  θα αποτελούν ανάδραση για τους αντίστοιχους εθνικούς και
ευρωπαϊκούς μηχανισμούς χάραξης πολιτικής και κατάρτισης νομοθεσίας".

"Παρομοίως προγραμματίζουμε  τη θέση σε  ενέργεια κάποιας διαδικασίας  επαφών
επιχειρηματικών  κύκλων  σε  αμφότερες τις  πλευρές  του  Ατλαντικού ώστε  να
εξετάζονται οι αντιδράσεις προς την ιδέα της ανάπτυξης Διατλαντικού  Διαλόγου
σε επίπεδο  επιχειρηματικό.  Ο στόχος δεν θα ήταν  να  εξελιχθεί ο μηχανισμός
αυτός  σε  μηχανισμό   διαπραγματεύσεων  αλλά  πρέπει  μάλλον   να  αποκτήσει
περισσότερο  μακροπρόθεσμο χαρακτήρα.    Θα  μπορούσε να  περιλαμβάνει  νέους
τομείς   βιομηχανικής    συνεργασίας   σχετικά   με   τη   βιομηχανία,   τους
επιχειρηματικούς  κανόνες  καθώς  και  το  εμπόριο  και  τις επενδύσεις  στην
ανατολική Ευρώπη".

Επεξεργασία  νέας  πρωτοβουλίας:  "ανάμεσα  στις  μεγάλες   ιδέες  που  συχνά
αναφέρονται  τοποθετούνται  η   διατλαντική  ζώνη  ελεύθερων   συναλλαγών,  ο
οικονομικός χώρος  και η νέα Διατλαντική Συνθήκη.   Είμαι ανοικτός στις ιδέες
αυτές  των οποίων  είναι  πλέον  καιρός να  αρχίσει  η  εξέταση καθώς  και  η
στάθμιση  των υπέρ και  των κατά.  Δεν  πρέπει όμως  να δημιουργηθούν ψευδείς
προσδοκίες ούτε να παρασυρθούμε από  συναρπαστικές ιδέες οι οποίες  δεν είναι
δυνατόν να υλοποιηθούν".

"Κατά  τους  ερχόμενους   μήνες,  η  Επιτροπή  θα  ασχοληθεί  σοβαρά  με  την
εφικτότητα  της ζώνης  ελεύθερων συναλλαγών ΕΕ-ΗΠΑ.   Μόλις  ολοκληρώθηκε ένα
φιλόδοξο  στάδιο  διαπραγματεύσεων για  την  περικοπή  δασμών και  πρέπει  να
εξετασθεί  κατά   πόσον  είναι  ρεαλιστικές   οι  προοπτικές  για   περαιτέρω
περικοπές.  Η ζώνη ελεύθερων  συναλλαγών  πρέπει να  είναι συμβιβαστή  με τον
ΠΟΕ ο  οποίος  απαιτεί  οι ζώνες  αυτές  να  καλύπτουν "ουσιαστικά  όλες  τις
εμπορικές συναλλαγές".   Και για  τις δύο  πλευρές ευαίσθητος τομέας  είναι η
γεωργία  ενώ   για  ορισμένους   άλλους  τομείς   όπως  η   κλωστοϋφαντουργία
εξακολουθούν  να επιβάλλονται  υψηλοί  δασμοί στις  ΗΠΑ.   Δεν  νομίζω  ότι η
Ευρώπη θα συμφωνήσει να καταργήσει  όλους τους δασμούς στο  εμπόριο γεωργικών
προϊόντων με τις  ΗΠΑ στο πλαίσιο συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών. Οποιαδήποτε
τέτοια  ρύθμιση πρέπει να προβλέπει ορισμένες εξαιρέσεις  συμβιβαστές και  με
τον ΠΟΕ".

"  Είναι αναγκαία  η  ζώνη  ελεύθερων συναλλαγών  μόνο  με  τις ΗΠΑ  ή  είναι
προτιμότερη  μια ζώνη  ΕΕ-ΕΖΕΣ;   Η δεύτερη  προσφέρει  ευρύτερες οικονομικές
δυνατότητες αλλά από  πολιτική άποψη είναι δυσχερέστερες  οι διαπραγματεύσεις
με τρείς κυβερνήσεις αντί μιας".

"Η ιδέα  να προχωρήσει  κανείς πέραν της  μείωσης δασμών  προς την  κατάργηση
άλλων  εμποδίων  και  δυσχερειών  στην  ανάπτυξη  επιχειρήσεων  είναι  επίσης
ελκυστική.   Ενας  οικονομικός χώρος μεταξύ  ΕΕ-ΗΠΑ θα  υπερέβαινε τις  απλώς
ελεύθερες συναλλαγές, περιλαμβάνοντας αμοιβαία αναγνώριση προτύπων  καθώς και
ανάπτυξη συνεργασίας στην πολιτική ανταγωνισμού και σε άλλους τομείς".

"Τέλος, πρέπει να  εξετασθεί σοβαρά η ιδέα  συνθήκης ΕΕ-ΗΠΑ.  Η  συνθήκη αυτή
θα μπορούσε  να  αποτελέσει μέσον  ολοκλήρωσης όλων  των διάφορων  συστατικών
μερών της  σχέσης  μας  τα οποία  ανέφερα  σήμερα  - ασφάλεια,  πολιτική  και
οικονομία.  Πάντως, ούτε πριν από  τη  Διακυβερνητική Συνδιάσκεψη της ΕΕ ούτε
πριν το ΝΑΤΟ  και η ΕΕ επεξεργασθούν  τη νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική  για την
ασφάλεια   η ΕΕ ή οι  ΗΠΑ μπορούν να είναι σε  θέση να διαπραγματευθούν πλήρη
συνθήκη για  τη ρύθμιση  μελλοντικών διατλαντικών  σχέσεων.   Μετά το  στάδιο
αυτό  θα είμεθα  καλύτερα  τοποθετημένοι να  εξετάσουμε  κατά πόσον  η ένταξη
άλλων στοιχείων  της σχέσης  σε κάποια  νέα συνθήκη  αποτελεί τον  ορθό τρόπο
προσέγγισης".

"Ο άμεσος  στόχος είναι ότι, μέχρι  το τέλος της ισπανικής  προεδρίας, ελπίζω
πως    θα είμεθα  σε θέση  να  εξαγγείλουμε τον  απώτερο  αντικειμενικό σκοπό
τουλάχιστον  κατά  τρόπο  γενικό.   Εν  τω  μεταξύ     πολλά  είναι  αυτά που
χρειάζεται να γίνουν".

* * *

Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website