Navigation path

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska

Komunikat prasowy

Bruksela, 29 stycznia 2014 r.

Reforma strukturalna unijnego sektora bankowego

W dniu dzisiejszym Komisja Europejska zaproponowała nowe przepisy zakazujące największym i najbardziej złożonym bankom podejmowania ryzykownej działalności, jaką jest handel instrumentami finansowymi i towarami na własny rachunek. Zgodnie z tymi przepisami organy nadzoru będą również mogły nakazać tym bankom wydzielenie określonych, potencjalnie ryzykownych rodzajów działalności handlowej od przyjmowania depozytów, jeżeli prowadzenie tej działalności zagraża stabilności finansowej. Wraz z powyższymi przypisami Komisja przyjęła środki towarzyszące, których celem jest zwiększenie przejrzystości niektórych transakcji dokonywanych w równoległym systemie bankowym. Środki te stanowią uzupełnienie podjętych dotychczas szerszych reform w celu wzmocnienia sektora finansowego UE.

Przy opracowywaniu obydwu wniosków Komisja wzięła pod uwagę przydatne sprawozdanie grupy wysokiego szczebla pod przewodnictwem prezesa Banku Finlandii, Erkki Liikanena (IP/12/1048), jak również obowiązujące w niektórych państwach członkowskich przepisy krajowe, międzynarodowe ustalenia (zasady Rady Stabilności Finansowej) i rozwój sytuacji w innych jurysdykcjach.

Michel Barnier, komisarz ds. rynku wewnętrznego i usług, stwierdził: „Przyjęte dzisiaj wnioski są ostatnimi elementami niezbędnymi do przeprowadzenia gruntownych reform regulacyjnych europejskiego systemu bankowego. Przepisy te dotyczą niewielkiej grupy bardzo dużych banków, których upadek – o ile nie zostałyby objęte takimi regulacjami – stanowiłyby zbyt duże zagrożenie systemowe, koszty ich ewentualnego ratowania byłyby zbyt wysokie, a restrukturyzacja niemożliwa z uwagi na ich złożoność. Proponowane środki pozwolą na dalsze wzmocnienie stabilności finansowej oraz sprawią, że podatnicy nie będą musieli płacić za błędy banków. Dzisiejsze wnioski zapewnią wspólne ramy na poziomie UE — niezbędne w celu dopilnowania, aby stosowane na szczeblu krajowym rozbieżne rozwiązania nie stwarzały podziałów w unii bankowej ani nie pogarszały funkcjonowania jednolitego rynku. Wnioski te zostały starannie wyważone w celu zapewnienia delikatnej równowagi między stabilnością finansową a stworzeniem odpowiednich warunków dla prowadzenia akcji kredytowej na rzecz gospodarki realnej, szczególnie ważnej dla konkurencyjności i wzrostu gospodarczego.”

Wraz z wybuchem kryzysu finansowego Unia Europejska i państwa członkowskie rozpoczęły gruntowny przegląd systemu regulacji i nadzoru w sektorze bankowym. UE zapoczątkowała reformy, aby złagodzić skutki ewentualnych upadłości banków, a jej nadrzędnym celem było stworzenie bezpieczniejszego, lepiej działającego, bardziej przejrzystego i odpowiedzialnego systemu finansowego, który przynosiłby korzyści całej gospodarce i społeczeństwu. Aby zwiększyć odporność banków i ograniczyć skutki ich ewentualnej upadłości, przyjęto nowe przepisy dotyczące wymogów kapitałowych wobec banków (MEMO/13/690), a także naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków (MEMO/13/1140). Położono w ten sposób fundamenty unii bankowej. Niemniej jednak niektóre banki w UE mogą nadal być „zbyt duże, żeby upaść”; koszty ich ewentualnego ratowania byłyby zbyt wysokie, a restrukturyzacja niemożliwa z uwagi na ich złożoność. W związku z tym konieczne są dalsze środki, głównie strukturalne oddzielenie ryzyka związanego z działalnością handlową banków od ich funkcji przyjmowania depozytów. Celem przedstawionych dzisiaj wniosków jest zwiększenie odporności sektora bankowego UE, przy jednoczesnym utrzymaniu zaangażowania banków w finansowanie działalności gospodarczej i wzrostu gospodarczego.

Przepisy zawarte we wniosku w sprawie reformy strukturalnej banków w UE będą mieć zastosowanie tylko do największych i najbardziej złożonych banków w UE, prowadzących działalność handlową na dużą skalę. Obejmują one:

1. Zakaz handlu na własny rachunek instrumentami finansowymi i towarami, tj. handlu, którego wyłącznym celem jest osiągnięcie zysku przez bank. Działalność ta pociąga za sobą wiele zagrożeń, nie przynosi natomiast wymiernych korzyści klientom banku ani gospodarce ogółem.

2. Uprawnienie organów nadzoru, oraz, w pewnych przypadkach, zobowiązanie ich do żądania przeniesienia innych bardzo ryzykownych rodzajów działalności handlowej (takich jak pełnienie funkcji animatora rynku, transakcje na złożonych instrumentach pochodnych lub sekurytyzacja) w celu wydzielenia prowadzących działalność handlową podmiotów prawnych w ramach grupy („przekształcanie w jednostki zależne”). Ma to na celu zapobieganie ryzyku obchodzenia przez banki zakazu prowadzenia niektórych rodzajów działalności handlowej poprzez udział w handlu na własny rachunek w szarej strefie, który, jeśli rozwinie się na zbyt dużą skalę lub będzie wymagać dużej dźwigni finansowej, może zagrozić nie tylko samemu bankowi, ale i całemu systemowi finansowemu. Banki będą miały możliwość niewydzielania działalności, jeżeli będą mogły wykazać zgodnie z wymogami właściwego organu nadzoru, że ryzyko wynikające z tego rodzaju działalności jest ograniczone za pomocą innych środków.

3. Przepisy dotyczące powiązań gospodarczych, prawnych, zarządczych i operacyjnych między wydzielonymi podmiotami prowadzącymi działalność handlową a resztą grupy bankowej.

Aby zapobiegać próbom obchodzenia powyższych przepisów przez banki w drodze przeniesienia części ich działalności do równoległego sektora bankowego, który jest objęty regulacją w mniejszym stopniu, środkom służącym strukturalnemu wydzieleniu muszą towarzyszyć przepisy zwiększające przejrzystość równoległego systemu bankowego. Towarzyszący wniosek w sprawie przejrzystości zapewni zatem szereg środków mających na celu poprawę rozumienia przez organy regulacyjne i inwestorów pojęcia transakcji finansowania papierów wartościowych. Transakcje te wywoływały efekt domina, zwiększały dźwignę finansową i potęgowały efekty procykliczności podczas kryzysu finansowego. Skuteczniejsze monitorowanie tych transakcji jest niezbędne do zapobiegania wystąpieniu ryzyka systemowego związanego z ich wykorzystywaniem.

Kontekst

W kontekście inicjatyw krajowych i prowadzonej coraz szerzej na świecie debaty nad korzyściami płynącymi z przeprowadzenia reformy strukturalnej sektora bankowego, komisarz Michel Barnier ogłosił w listopadzie 2011 r. ustanowienie grupy ekspertów wysokiego szczebla pod przewodnictwem Erkki Liikanena, prezesa Banku Finlandii. Zadaniem grupy była ocena konieczności przeprowadzenia reformy strukturalnej sektora bankowego w UE. Grupa przedstawiła swoje sprawozdanie w październiku 2012 r., zalecając w nim obowiązkowe wydzielenie niektórych ryzykownych rodzajów działalności banków, których działalność handlowa przekracza określone progi (IP/12/1048).

W odniesieniu do równoległego systemu bankowego Rada Stabilności Finansowej zaproponowała w 2013 r. szereg zaleceń mających na celu regulację tego sektora. Zalecenia te zostały zatwierdzone na szczycie grupy G20 w Sankt Petersburgu we wrześniu 2013 r.

Zob. również MEMO/14/63 i MEMO/14/64

Dodatkowe informacje

http://ec.europa.eu/internal_market/bank/structural-reform/index_en.htm

Kontakt:

Chantal Hughes (+32 2 296 44 50)

Audrey Augier (+32 2 297 16 07)

Carmel Dunne (+32 2 299 88 94)

Informacje dla obywateli: Europe Direct pod numerem telefonu 00 800 6 7 8 9 10 11 lub adresem e­mail


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website