Navigation path

Left navigation

Additional tools

Bardziej odważne podejście do zewnętrznej polityki migracyjnej UE

European Commission - IP/14/167   21/02/2014

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO HR

Komisja Europejska

Komunikat prasowy

Bruksela, dnia 21 lutego 2014 r.

Bardziej odważne podejście do zewnętrznej polityki migracyjnej UE

Jakie postępy poczyniono w zakresie poprawy zarządzania ruchami migracyjnymi i wspierania mobilności w bezpiecznych warunkach? W przyjętym dziś sprawozdaniu Komisja podsumowała najważniejsze zmiany w zakresie zewnętrznej polityki migracyjnej UE w latach 2012–2013. Dwa lata temu wprowadzono odnowione globalne podejście do kwestii migracji i mobilności (GPMM). W sprawozdaniu przyznano, że od tego czasu wiele osiągnięto w zakresie pogłębiania dialogu i zacieśniania współpracy. Jednocześnie podkreślono, że dalsze postępy wymagają kolejnych działań.

Starania, aby sprostać realiom nasilonej międzynarodowej mobilności, muszą odpowiadać potrzebom i priorytetom wszystkich zainteresowanych stron. Wymaga to lepszego wykorzystania istniejących narzędzi, takich jak partnerstwa na rzecz mobilności i wspólne przepisy wizowe. Konieczne jest również silniejsze zaangażowanie państw członkowskich tam, gdzie to możliwe, we wdrażanie unijnych polityk.

„Dobrze zarządzana migracja może przynosić rzeczywiste korzyści wszystkim zainteresowanym: i migrantom, i państwom. Nasz sukces zależy w dużej mierze od dialogu i współpracy z państwami trzecimi oraz organizacjami międzynarodowymi. Partnerstwa na rzecz mobilności, umowy o ułatwieniach wizowych i readmisji, jak również wspólne przepisy wizowe pozostają ważnymi instrumentami polityki. Musimy jednak dołożyć dalszych starań, aby zapewnić wzrost gospodarczy i konkurencyjność, a także aby zaradzić wspólnie z państwami trzecimi negatywnym aspektom migracji, takim jak handel ludźmi i przemyt migrantów”, powiedziała komisarz do spraw wewnętrznych, Cecilia Malmström.

Partnerstwa na rzecz mobilności dowiodły swojej przydatności jako narzędzia służące rozwiązywaniu problemów w zakresie migracji i azylu w sposób korzystny dla obu stron. Pozwalają one określić cele polityczne i wyznaczają ramy dyskusji i współpracy. Jak dotąd takie partnerstwa zawarto z sześcioma krajami: Mołdawią (2008), Republiką Zielonego Przylądka (2008), Gruzją (2009), Armenią (2011), Marokiem (2013) i Azerbejdżanem (2013). Zakończono też rokowania z Tunezją (w listopadzie 2013 r.): porozumienie o partnerstwie zostanie wkrótce podpisane. Ponadto rozpoczęto rozmowy z Jordanią (w grudniu 2013 r.).

W sumie w latach 2012–2013 Komisja wsparła kwotą przekraczającą 200 mln euro ponad 90 projektów dotyczących migracji realizowanych we wszystkich regionach rozwijającej się części świata. Ponadto państwa członkowskie UE zainwestowały dalsze środki finansowe we wdrożenie GPMM.

Należy również podjąć dalsze starania na rzecz ochrony uchodźców i przestrzegania praw człowieka. Na przykład Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO) mógłby odegrać większą rolę w działaniach mających na celu poprawę zdolności przyjmowania uchodźców w państwach trzecich, m.in. w ramach partnerstw na rzecz mobilności. Możliwe jest również lepsze wykorzystanie regionalnych programów ochrony, w szczególności dzięki długoterminowemu zaangażowaniu i finansowaniu.

Lepsza koordynacja działań przesiedleńczych na poziomie UE i między państwami członkowskimi pozwoliłaby szybciej i skuteczniej reagować na sytuacje kryzysowe. Należy również udostępnić więcej środków finansowych UE w ramach nowego Funduszu Migracji i Azylu na wsparcie większej liczby ośrodków przesiedleńczych i centrów pomocy humanitarnej (2014-2020).

Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności – kolejny etap

Zewnętrzna polityka migracyjna i polityka azylowa, jak również inne istniejące narzędzia, mogłyby jednak być lepiej wykorzystywane i tym samym przyczyniać się do zwiększenia atrakcyjności UE i wzmocnienia jej gospodarki.

W nadchodzących latach kwestia migracji zarobkowej jeszcze zyska na znaczeniu i pod tym właśnie kątem można by wzmocnić partnerstwa na rzecz mobilności (np. poprzez ułatwianie wymiany studentów lub wysoko wykwalifikowanych pracowników, wzmocnienie zdolności zarządzania migracją w państwach trzecich, wprowadzenie programów migracji cyrkulacyjnej, zwiększenie ochrony socjalnej legalnych migrantów, jak również – w stosownych przypadkach – zajęcie się kwestią przenoszenia nabytych praw socjalnych itp.).

Ułatwienie wydawania wiz krótkoterminowych może przynieść pozytywne skutki rozwojowe w państwach trzecich, takie jak zwiększenie możliwości biznesowych, zacieśnienie stosunków handlowych z UE, jak również wzmocnienie kontaktów międzyludzkich. Ponadto możliwości, jakie oferuje polityka wizowa UE, powinny być w pełni wykorzystywane w celu promowania wzrostu gospodarczego i wymiany kulturowej. W nadchodzących tygodniach Komisja przedstawi propozycję zmian w kodeksie wizowym w celu dalszego ułatwienia wjazdu osobom podróżującym zgodnie z prawem, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego poziomu bezpieczeństwa UE.

Współpraca w dziedzinie zapobiegania nielegalnej migracji oraz zwalczania tego zjawiska pogłębiła się w ostatnich latach. Nawiązano dialog, rozpoczęto wymianę informacji i podjęto wspólne działania na rzecz zwalczania handlu ludźmi i przemytu migrantów. Przewiduje się kolejne inicjatywy, co zapowiedziano w sprawozdaniu grupy zadaniowej ds. Morza Śródziemnego.

Kontekst

Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności określa od 2005 r. nadrzędne ramy zewnętrznej polityki migracyjnej i azylowej oraz sposób, w jaki UE prowadzi dialog polityczny i kształtuje współpracę operacyjną z państwami trzecimi w tym zakresie. Opiera się ono na jasno zdefiniowanych priorytetach odzwierciedlających cele strategiczne UE i jest częścią ogólnej unijnej polityki zagranicznej, w tym współpracy na rzecz rozwoju.

GPMM ma na celu propagowanie dialogu i współpracy z krajami partnerskimi w czterech obszarach. Są to: lepsza organizacja legalnej migracji i wsparcie dobrze zarządzanej mobilności; zapobieganie nielegalnej migracji i zwalczanie tego zjawiska oraz eliminacja handlu ludźmi; maksymalizacja wpływu migracji na rozwój; promowanie ochrony międzynarodowej i wzmacnianie zewnętrznego wymiaru polityki azylowej.

GPMM jest realizowane za pośrednictwem regionalnych i dwustronnych dialogów politycznych (przy wykorzystaniu narzędzi takich jak partnerstwo na rzecz mobilności); za pomocą instrumentów prawnych takich jak umowy o ułatwieniach wizowych i readmisji; za pomocą wsparcia operacyjnego i budowania zdolności; jak również poprzez wspieranie szerokiego zakresu programów i projektów (wsparcie to jest udzielane licznym zainteresowanym stronom, m.in. społeczeństwu obywatelskiemu, stowarzyszeniom migrantów i organizacjom międzynarodowym).

Przydatne linki

Strona internetowa komisarz Cecilii Malmström

Komisarz Malmström na Twitterze

Strona internetowa DG do Spraw Wewnętrznych

DG do Spraw Wewnętrznych na Twitterze

Sprawozdanie z wdrożenia globalnego podejścia do kwestii migracji i mobilności (2012–2013):

Informacji udzielają:

Michele Cercone (+32 2 298 09 63)

Tove Ernst (+32 2 298 67 64)

Kontakt dla obywateli: Europe Direct tel. 00 800 6 7 8 9 10 11 lub e­mail


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website