Navigation path

Left navigation

Additional tools

Potrzebujemy dalekowzrocznej polityki migracyjnej – wnioski z raportu Komisji

European Commission - IP/13/552   17/06/2013

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

Komisja Europejska

Komunikat prasowy

Bruksela, 17 czerwca 2013 r.

Potrzebujemy dalekowzrocznej polityki migracyjnej – wnioski z raportu Komisji

Jak UE i państwa członkowskie radzą sobie z wyzwaniami w obszarze migracji i wykorzystują związane z nią szanse? Komisja opublikowała dzisiaj sprawozdanie na ten temat, w którym przeanalizowano zmiany w dziedzinie imigracji i azylu, jakie zaszły w 2012 r. i na początku roku 2013. Ze sprawozdania wynika, że UE powinna działać dużo bardziej spójnie.

Unia powinna skuteczniej zarządzać polityką przyjmowania legalnych imigrantów i ich integracją ze społeczeństwem, a także opracować nowocześniejsze i efektywniejsze metody zarządzania napływem podróżnych na swoich granicach zewnętrznych. Musi też intensywniej zwalczać handel ludźmi i lepiej rozwiązywać problem nielegalnej imigracji, gwarantując przy tym przestrzeganie podstawowych praw imigrantów i osób ubiegających się o azyl.

„Przygotowujemy się do stworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, który zgodnie z zasadą solidarności zapewni ochronę najbardziej potrzebującym. Wiele spośród tych osób posiada wysokie kwalifikacje w różnych dziedzinach – musimy dać im szansę pełnego wykorzystania swojego potencjału w nowych krajach. To samo dotyczy innych grup imigrantów”, oznajmiła Cecilia Malmström, komisarz UE do spraw wewnętrznych. „Nasze stanowisko w sprawie migracji musi uwzględniać wspólne priorytety i przyszłe potrzeby. Jeśli chcemy, by migracja stała się dynamicznym czynnikiem wzrostu i postępu, konieczne są dalekowzroczna polityka i objęcie przywództwa politycznego”, dodała.

Migracja jak narzędzie wzrostu

Niedługo Europa zacznie odczuwać skutki starzenia się społeczeństwa i kurczenia siły roboczej. Już dzisiaj, pomimo wysokiego poziomu bezrobocia, w całej UE dostępnych jest około 2 mln wakatów w takich dziedzinach, jak opieka zdrowotna, technologie informacyjno-komunikacyjne, inżynieria, sprzedaż i finanse. Chociaż imigracja nie jest jedynym sposobem na pozyskanie specjalistów, którzy zaradzą lukom na rynku pracy, jest to na pewno jedno z możliwych rozwiązań sprzyjających realizacji strategii UE na rzecz wzrostu gospodarczego.

Prawodawstwo UE w obszarze migracji zostało opracowane tak, aby Unia mogła zyskać na atrakcyjności w oczach niektórych kategorii imigrantów. I tak na przykład dyrektywa w sprawie niebieskiej karty ułatwia wjazd do Unii i pobyt w niej obywatelom państw trzecich, którzy podejmują pracę wymagającą wysokich kwalifikacji (do połowy 2014 r. Komisja opublikuje sprawozdanie z jej wdrażania). W 2012 r. pewne postępy przyniosły negocjacje w sprawie dyrektyw dotyczących pracowników przenoszonych wewnątrz przedsiębiorstw i pracowników sezonowych, ale Parlament Europejski i Rada muszą jeszcze popracować nad osiągnięciem porozumienia w tej kwestii.

Komisja ma również nadzieję, że w miarę szybko zostanie przyjęty jej wniosek ustawodawczy wprowadzający prostsze i bardziej spójne przepisy dotyczące obywateli krajów spoza UE, którzy przyjeżdżają do Unii, aby studiować, prowadzić badania naukowe lub wziąć udział w innego rodzaju wymianach (IP/13/275 i MEMO/13/281).

Państwa członkowskie muszą przede wszystkim zadbać o skuteczność działań na rzecz wspierania integracji. Imigranci powinni być w stanie w pełni rozwijać swój potencjał w otoczeniu, w którym przestrzega się wszystkich ich praw podstawowych i umożliwia im udział w budowaniu dobrobytu społeczeństwa. Ważne jest przy tym prawidłowe wdrażanie przez państwa członkowskie dyrektywy w sprawie jednego zezwolenia, które zapewnia równe prawa pracownikom z krajów trzecich.

Sprostać wyzwaniom międzynarodowej ochrony

Ustanawiając nowe przepisy i normy dotyczące przyjmowania osób poszukujących ochrony, UE uczyniła krok w stronę realizacji idei wspólnej przestrzeni ochrony praw najbardziej potrzebujących i solidaryzowania się z nimi. Teraz trzeba zainwestować wysiłki i energię we wdrożenie tych przepisów i zapewnienie sprawnego i jednolitego funkcjonowania wspólnego systemu.

W 2013 r. Komisja zamierza nadal propagować współpracę, w tym za pośrednictwem Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, oraz solidarność między krajami UE (w tym z Grecją, do której napływają uciekinierzy z Syrii, tak aby możliwa była relokacja osób objętych międzynarodową ochroną w obrębie całej UE).

Jest oczywiste, że zasada solidarności nie powinna się ograniczać do granic UE. W 2012 r. w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców stworzono wspólny unijny program przesiedleń. Po raz pierwszy państwa członkowskie zgodziły się przyjąć szereg wspólnych priorytetów w zakresie przesiedleń na rok 2013. W ramach tego programu uczestniczące kraje UE zobowiązały się do przesiedlenia w 2013 r. 3 962 uchodźców (dla porównania zobowiązanie na rok 2012 dotyczyło 3 083 uchodźców). Założenia unijnego programu przesiedleń na okres po 2014 r. są obecnie przedmiotem negocjacji w ramach nowego Funduszu Migracji i Azylu. Komisja dąży do tego, by stworzono więcej krajowych programów przesiedleń i wzmocniono potencjał tych, które już istnieją.

W 2012 r. osiągnięto również znaczące postępy w zakresie działań podejmowanych w ramach walki z handlem ludźmi (IP/12/619 i MEMO/12/455) oraz ochrony osób małoletnich, które co roku przyjeżdżają do UE bez opiekuna.

Reakcja polityczna UE na presję związaną z imigracją

Spójne podejście w kwestii nielegalnej imigracji to niezbędny warunek prowadzenia wiarygodnej polityki legalnej migracji i mobilności.

Do końca 2012 r. wszystkie państwa związane dyrektywą w sprawie powrotów nielegalnych imigrantów1 z wyjątkiem Islandii poinformowały Komisję o pełnej transpozycji dyrektywy. Tym samym UE jest obecnie bardzo bliska posiadania wspólnych norm w tym zakresie, w pełni zgodnych z prawami podstawowymi. Komisja wyda komunikat w sprawie powrotów najprawdopodobniej w grudniu 2013 r. Dopilnuje również, by wszystkie państwa członkowskie właściwie wdrożyły dyrektywę o karach dla pracodawców.

Komisja nadal będzie podejmować starania, aby włączyć prawa podstawowe w zakres zarządzania granicami UE. W tym kontekście europejski system nadzorowania granic (EUROSUR) może się okazać instrumentem umożliwiającym ratowanie ludzkiego życia, gdyż ułatwia wykrywanie i śledzenie trasy małych statków. Komisja ponagla Parlament Europejski i Radę, aby formalnie doszły do porozumienia w kwestii projektu przepisów w tej sprawie, tak aby EUROSUR stał się operacyjny jeszcze przed końcem 2013 r. (IP/11/1528 i MEMO/11/896).

Uproszczenie kontroli wizowych i granicznych z myślą o wzroście gospodarczym

Kolejnym sposobem zwiększenia atrakcyjności Unii w oczach obywateli krajów spoza UE jest ułatwienie im podróży do UE.

Komisja przedstawiła wnioski legislacyjne dotyczące usprawnienia i wzmocnienia kontroli granicznych dla obcokrajowców podróżujących do UE („pakiet dotyczący inteligentnych granic” – IP/13/162 i MEMO/13/141). Zaproponuje również dalsze wspieranie wzrostu gospodarczego i wymian kulturalnych w ramach polityki wizowej poprzez ułatwienie legalnej podróży biznesmenom, turystom, studentom i młodym ludziom (IP/12/1177 i MEMO/12/838).

Intensywny dialog na temat migracji na arenie międzynarodowej

Po opublikowaniu w 2011 r. komunikatu Komisji pt. „Globalne podejście do kwestii migracji i mobilności” w 2012 r. odbyły się intensywne rozmowy na międzynarodowym szczeblu oraz negocjacje w sprawie umów dwustronnych (podpisano umowę dotyczącą partnerstwa na rzecz mobilności z Marokiem – zob. IP/13/513).

Jeszcze w tym roku Komisja przyjmie sprawozdanie w sprawie wdrażania globalnego podejścia do kwestii migracji i mobilności, kładąc nacisk na wymiar zewnętrzny polityki migracyjnej UE. Niedawno przedstawiła też swoje poglądy na temat tego, jak migracja i mobilność mogą stać się czynnikami wspomagającymi rozwój i jak można wzmocnić światową współpracę w tym obszarze (IP/13/450).

Kontekst

Sprawozdania roczne na temat imigracji i azylu powstają w odpowiedzi na wniosek Rady Europejskiej zgłoszony w momencie przyjęcia paktu o imigracji i azylu w 2008 r.

W czwartym z kolei sprawozdaniu omówiono przede wszystkim główne działania, które podjęto w 2012 r., aby zaradzić problemom w tych dziedzinach, oraz przedstawiono sytuację migracji w UE w liczbach. Do sprawozdania załączono dokument roboczy służb Komisji, w którym pokazano, jakie konkretnie kroki zostały podjęte zarówno na szczeblu unijnym, jak i na poziomie poszczególnych krajów.

Oto niektóre dane liczbowe (zob. również wykresy dotyczące azylu i imigracji):

  • Zgodnie z danymi pochodzącymi z Eurostatu w dniu 1 stycznia 2012 r. populacja całej UE wynosiła 503,7 mln (wzrost o 1,3 mln w porównaniu z rokiem 2011).

  • Liczba ludności UE w wieku produkcyjnym (15–64 lata) w 2012 r. wynosiła 335,4 mln, a według prognoz w ciągu następnych 50 lat będzie spadać i w 2060 r. będzie wynosić 290,6 mln.

  • Odsetek osób w wieku emerytalnym w 2012 r. osiągnął 26,8 proc. i oczekuje się, że do 2060 r. wzrośnie gwałtownie do poziomu 52,6 proc.

  • 20,7 mln obywateli krajów spoza UE mieszkających w Unii stanowiło około 4,1 proc. populacji UE ogółem.

  • W 2011 r. wydano zezwolenia na pobyt przyznane po raz pierwszy prawie 2,5 mln obywateli krajów spoza UE.

  • Liczba wniosków o azyl ogółem w 2012 r. wzrosła o 9,7 proc. w porównaniu z rokiem 2011 r. i w sumie wyniosła jedynie ponad 330 tys. (znacznie poniżej poziomu z rekordowego pod tym względem roku 2001, kiedy złożono ich 425 tys.).

Przydatne linki

Czwarte sprawozdanie roczne na temat imigracji i azylu

Dokument roboczy służb Komisji dołączony do sprawozdania

Strona internetowa komisarz Cecilii Malmström

Komisarz Malmström na Twitterze

Strona internetowa DG do Spraw Wewnętrznych

Dyrekcja do spraw wewnętrznych na Twitterze

Europejska Sieć Migracyjna: http://www.emn.europa.eu

Wykres pokazujący tendencje w dziedzinie azylu w UE

Schemat ilustrujący procedurę udzielania azylu

Kontakt:

Michele Cercone (+32 2 298 09 63)

Tove Ernst (+32 2 298 67 64)

1 :

Wszystkie państwa członkowskie UE (z wyjątkiem Irlandii i Wielkiej Brytanii) oraz stowarzyszone kraje strefy Schengen.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website