Navigation path

Left navigation

Additional tools

Zatrudnienie: Komisja proponuje usprawnić stosowanie prawa pracowników do swobodnego przepływu

European Commission - IP/13/372   26/04/2013

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

Komisja Europejska

Komunikat prasowy

Bruksela, 26 kwietnia 2013 r.

Zatrudnienie: Komisja proponuje usprawnić stosowanie prawa pracowników do swobodnego przepływu

Komisja Europejska przedłożyła dziś wniosek dotyczący wprowadzenia środków, które zapewniłyby lepsze stosowanie przepisów UE dotyczących prawa obywateli do podejmowania pracy w innym państwie członkowskim. Dzięki temu praktyczne korzystanie z tego prawa stanie się łatwiejsze. Obecnie mamy do czynienia z powtarzającym się problemem nieznajomości unijnych przepisów przez pracodawców publicznych i prywatnych, niezależnie od tego, czy prawo krajowe jest zgodne z tymi przepisami. Ten brak wiedzy lub niezrozumienie przepisów są główną przyczyną dyskryminacji ze względu na przynależność państwową. Poza tym obywatele często nie wiedzą, do kogo w innym państwie członkowskim można się zwrócić w przypadku napotkania problemów związanych z korzystaniem z prawa do swobodnego przepływu. Aby pokonać te przeszkody i łatwiej zapobiegać dyskryminacyjnemu traktowaniu pracowników ze względu na obywatelstwo, Komisja proponuje praktyczne rozwiązania.

László Andor, komisarz ds. zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego, powiedział: „Swobodny przepływ pracowników jest jednym z podstawowych elementów jednolitego rynku UE. Ponieważ w chwili obecnej poziom bezrobocia w niektórych państwach członkowskich jest znacznie wyższy niż w innych, tym bardziej ważne jest to, aby ułatwić osobom zainteresowanym pracą w innym kraju UE dostęp do jego rynku pracy. Mobilność pracowników leży w interesie nas wszystkich – przynosi korzyści tak gospodarce państw członkowskich, jak i poszczególnym pracownikom. Proponowane środki pomogą pracownikom pokonać przeszkody w podjęciu pracy w innym kraju UE”.

Jeżeli propozycja zostanie zatwierdzona przez Parlament Europejski i Radę, może przyczynić się do zapewnienia rzeczywistego i skutecznego stosowania istniejących praw. Państwa członkowskie byłyby wtedy zobowiązane do:

  1. stworzenia krajowych punktów kontaktowych udzielających informacji, pomocy i porad, tak aby pracownicy migrujący w obrębie UE, a także pracodawcy lepiej orientowali się w przysługujących im prawach

  2. zapewnienia odpowiednich środków odwoławczych na poziomie krajowym

  3. umożliwienia związkom zawodowym, organizacjom pozarządowym i innym organizacjom wszczynania w imieniu pracowników postępowań administracyjnych lub sądowych w sprawach dotyczących dyskryminacji

  4. ogólnie lepszego informowania pracowników migrujących i pracodawców w UE.

Kontekst

W 2012 r. 6,6 mln obywateli UE mieszkało i pracowało w państwie członkowskim innym niż ich własne. Liczba ta stanowi 3,1 proc. siły roboczej w UE. Poza tym 1,2 mln ludzi pracuje w kraju UE innym niż ich kraj zamieszkania. Jednak osoby, które chcą pracować w innym kraju UE, często nie są tam odpowiednio informowane i chronione w zakresie przysługujących im praw oraz natrafiają na przeszkody w dostępie do rynku pracy albo do przywilejów socjalnych, czy też na problematyczne warunki pracy. Badanie ankietowe Eurobarometru z września 2011 r. pokazało, że 15 proc. obywateli UE wyklucza pracę w innym państwie członkowskim ze względu na postrzegane przez nich zbyt liczne przeszkody, do których należą:

  1. inne warunki rekrutacji

  2. uzależnianie dostępu do niektórych stanowisk od posiadanego obywatelstwa

  3. odmienne warunki pracy w praktyce (np. dotyczące wynagrodzenia, perspektyw zawodowych, zaszeregowania)

  4. problemy związane z dostępem do przywilejów socjalnych, podlegających takim warunkom, które łatwiej spełnić jest obywatelom państwa przyjmującego niż obywatelom innych państw UE (np. wymóg stałego miejsca zamieszkania)

  5. kwalifikacje zawodowe i doświadczenie zdobyte w innych państwach członkowskich nie są brane pod uwagę albo są brane pod uwagę w inny sposób.

Przeszkody te nie tylko mają konsekwencje zawodowe i osobiste dla zainteresowanych osób, lecz także niekorzystny wpływ na ich integrację na rynku pracy i w społeczeństwie państwa przyjmującego.

Prawo obywateli UE do pracy w innym państwie członkowskim, ustanowione w art. 45 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFEU), obejmuje m.in. prawo do równego traktowania bez względu na przynależność państwową w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy. W rozporządzeniu (UE) nr 492/2011 wymieniono szczegółowo prawa wynikające ze swobodnego przepływu pracowników i określono konkretne dziedziny, w których dyskryminacja ze względu na przynależność państwową jest zabroniona, zwłaszcza jeśli chodzi o:

  1. dostęp do zatrudnienia

  2. warunki pracy

  3. przywileje socjalne i podatkowe

  4. dostęp do szkolenia

  5. członkostwo w związkach zawodowych

  6. dostęp do mieszkań

  7. dostęp dzieci do edukacji.

Choć art. 45 TFUE i rozporządzenie (UE) nr 492/2011 są bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich, celem nowego wniosku jest ulepszenie i upowszechnienie sposobu, w jaki są one stosowane w praktyce. Dlatego mają zostać ustanowione wspólne ogólne ramy dla odpowiednich przepisów i środki ułatwiające skuteczniejsze i bardziej jednolite stosowanie praw przyznanych w przepisach UE pracownikom i członkom ich rodzin, którzy korzystają z prawa do swobodnego przepływu. Niezależnie od swojej propozycji Komisja, stojąc na straży Traktatu, będzie też nadal, w razie konieczności, wszczynać postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państw członkowskich, których przepisy krajowe nie są zgodne z Traktatem i rozporządzeniem.

Mobilność pracowników w UE przynosi korzyści nie tylko pracownikom, lecz także gospodarkom państw członkowskich. Kraje zatrudniające zagranicznych pracowników korzystają na tym, że ich firmy mogą obsadzić wakaty, które w przeciwnym razie pozostałyby puste (nie ma żadnych dowodów na to, że pracownicy migrujący zabierają miejsca pracy pracownikom miejscowym), i dzięki temu wytwarzać towary i świadczyć usługi, które w przeciwnym razie nie mogłyby być wytwarzane ani świadczone. Mobilność jest też z korzyścią dla krajów pochodzenia pracowników migrujących, ponieważ umożliwia zatrudnienie pracownikom, którzy w swoim kraju mają trudności ze znalezieniem pracy, i którzy dzięki pracy w innym kraju mogą wspierać finansowo swoje rodziny oraz zdobywać nowe kwalifikacje i doświadczenie. Później doświadczenie to mogą wykorzystać w swoim kraju.

Z przeprowadzonego w 2011 r. badania na temat migracji z ośmiu nowych państw członkowskich (Czech, Estonii, Węgier, Litwy, Łotwy, Polski, Słowenii i Słowacji) wynika, że dzięki zatrudnieniu pracowników migrujących z tych krajów PKB Irlandii wzrosło o 3 proc., a Wielkiej Brytanii o 1,2 proc. w latach 2004-2009.

Dodatkowe informacje

MEMO/13/384

Artykuł prasowy na stronie internetowej DG ds. Zatrudnienia:

http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=89&langId=pl

Strona internetowa komisarza László Andora:

http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/andor/index_en.htm

Komisarz László Andor na Twitterze: http://twitter.com/LaszloAndorEU

Bezpłatny biuletyn informacyjny Komisji Europejskiej na temat zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego:

http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=371&langId=pl

Contacts :

Jonathan Todd (+32 2 299 41 07)

Cécile Dubois (+32 2 295 18 83)


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website