Chemin de navigation

Left navigation

Additional tools

Komisja Europejska

Komunikat prasowy

Bruksela, 14 września 2012 r.

W nowym sprawozdaniu Komisji stwierdzono poważne różnice geograficzne w zakresie kształcenia

Zgodnie z nowym sprawozdaniem Komisji Europejskiej miejsce zamieszkania w Europie może mieć znaczny wpływ na wykształcenie i perspektywy życiowe. W sprawozdaniu zatytułowanym „Nierówności pod względem kształcenia między regionami UE” podkreślono różnice w możliwościach edukacyjnych i osiąganych rezultatach zarówno między państwami członkowskimi, jak i wewnątrz państw członkowskich. Wydaje się, że największe rozbieżności w poziomie wykształcenia występują pomiędzy Północą a Południem, przy czym najwyższe wskaźniki osób nisko wykwalifikowanych, z wykształceniem średnim I stopnia lub niższym odnotowuje się przede wszystkim w regionach Europy Południowej, szczególnie w Portugalii i Hiszpanii. Natomiast regiony o najniższych wskaźnikach osób nisko wykwalifikowanych znajdują się głównie w Zjednoczonym Królestwie, Belgii, Niderlandach i Szwecji. Geograficzne nierówności w systemie kształcenia utrzymują się pomimo zobowiązań państw członkowskich do wspierania równości szans w zakresie kształcenia i szkoleń. W pierwszym tego rodzaju sprawozdaniu państwa UE wezwano do podjęcia większych starań na rzecz zniwelowania tych nierówności.

„Wszyscy obywatele Europy, bez względu na miejsce zamieszkania, powinni korzystać z kształcenia i szkoleń wysokiej jakości. Nadszedł czas, aby wywiązać się z podjętych zobowiązań. Zwalczanie geograficznych nierówności w systemie kształcenia jest warunkiem koniecznym dla zrównoważonego rozwoju regionalnego i spójności społecznej. Europejskie fundusze strukturalne mogą i powinny być wykorzystywane do niwelowania tych nierówności”, powiedziała Androulla Vassiliou, europejska komisarz ds. edukacji, kultury, wielojęzyczności i młodzieży.

Sprawozdanie pokazuje, że regiony, w których odnotowuje się największy odsetek osób z wykształceniem wyższym (studia licencjackie, magisterskie lub równoważne), znajdują się głównie w Zjednoczonym Królestwie, Niderlandach, północnej Hiszpanii i na Cyprze. Regiony odnotowujące najniższe odsetki osób z wykształceniem wyższym znajdują się we Włoszech, Portugalii, Rumunii i Republice Czeskiej. W sprawozdaniu wykazano również znaczne dysproporcje regionalne pod względem uczestnictwa dorosłych w uczeniu się przez całe życie.

Kolejne kroki

W listopadzie Komisja przyjmie strategię dotyczącą „Nowego podejścia do umiejętności”, w której nacisk będzie położony na konieczność zaradzenia geograficznym dysproporcjom w zakresie kształcenia. W 2013 r. Komisja przedstawi państwom członkowskim dodatkowe informacje oraz wskazówki polityczne dotyczące sposobów poprawy równości szans w zakresie kształcenia i szkoleń. Drugie sprawozdanie na temat geograficznych nierówności w systemie kształcenia w UE zostanie publikowane w 2013 r.

Dysproporcje regionalne w państwach członkowskich

  • Studenci wyższych uczelni jako odsetek ludności w wieku 20-24 lat: Największe dysproporcje regionalne występują w Belgii (najlepszy wynik odnotowano w Regionie Stołecznym Brukseli, 120,7 %*; najgorszy – w prowincji Luksemburg, 23,4 %), w Republice Czeskiej (najlepszy wynik odnotowano w Pradze, 100 %; najgorszy – w regionie Střední Čechy, 5,6 %) i w Austrii (najlepszy wynik odnotowano w Wiedniu, 100 %; najgorszy – w regionie Voralberg, 7,3 %). * wskaźnik może być wyższy niż 100 % w regionach posiadających kilka placówek szkolnictwa wyższego (zazwyczaj są to regiony stołecznych), które przyciągają znaczną liczbę studentów, również w wieku powyżej 24 lat.

  • Różnice geograficzne w dostępie do szkolnictwa wyższego – odsetek osób, dla których czas dojazdu z miejsca zamieszkania do najbliższego uniwersytetu wynosi ponad 60 minut: Największe dysproporcje między regionami o najlepszych i najgorszych wynikach występują w Hiszpanii (najlepszy wynik: Madryt i Kraj Basków, 0 %, najgorszy: Ceuta, 99,7 %). Nieznacznie mniejsze regionalne zróżnicowanie występuje w Grecji (najlepszy wynik Attyka, 1,2 %; najgorszy: Ditiki Makedonia, 100 %), w Finlandii (najlepszy wynik: Etelä-Suomi, 1,2 %; najgorszy: Wyspy Alandzkie, 88,5 %) i w Bułgarii (najlepszy wynik: Jugozapaden, 14,4 %; najgorszy: Sewerozapaden, 97,4 %).

  • Stosunek liczby absolwentów szkół wyższych do liczby ludności w wieku 15 lat lub więcej: W ośmiu państwach członkowskich istnieje różnica ponad 15 punktów procentowych między regionami o najlepszych i najgorszych wynikach w tej dziedzinie. Największą różnicę odnotowano w Zjednoczonym Królestwie (wynoszącą 23,4 punktów procentowych, najlepszy wynik: Inner London, 41,8 %; najgorszy: Tees Valley i Durham, 18,4%), a następnie we Francji (różnica wynosząca 21,3 punktów procentowych, najlepszy wynik: Île de France, 33 %; najgorszy: Korsyka, 11,7 %), w Republice Czeskiej (różnica wynosząca 18,8 punktów procentowych, najlepszy wynik: Praga, 25,8 %; najgorszy: Severozápad, 7 %), w Hiszpanii (różnica wynosząca 17,6 punktów procentowych, najlepszy wynik: Kraj Basków, 34,3 %; najgorszy: Estremadura, 16,7 %), na Słowacji (różnica wynosząca 17,1 punktów procentowych, najlepszy wynik: Bratislavský kraj, 27,2 %; najgorszy: Východné Slovensko, 10,1 %) i w Rumunii (różnica wynosząca 15,4 punktów procentowych, najlepszy wynik: Bucureşti–Ilfov, 22,5 %; najgorszy: Sud-Muntenia, 7,1 %).

  • Odsetek ludności o niskim poziomie kwalifikacji: Najwyższe regionalne zróżnicowanie odnotowano we Francji (najlepszy wynik: Alzacja, 32,9 %; najgorszy: Korsyka, 60,1 %), a za nią plasują się: Grecja (najlepszy wynik: Attyka, 37 %; najgorszy: Ionia Nisia, 64,1 %), Hiszpania (najlepszy wynik: Madryt, 44,2 %; najgorszy: Estremadura, 67,4 %), Rumunia (najlepszy wynik: Bucuresti-Ilfov, 21,9%; najgorszy: region północno-wschodni, 42,8 %) oraz Niemcy (najlepszy wynik: Chemnitz, 11,9 %; najgorszy: Brema, 30,6 %).

  • Uczestnictwo dorosłych w uczeniu się przez całe życie: W Zjednoczonym Królestwie występuje zdecydowanie największe zróżnicowanie między regionami (najlepszy wynik: Inner London, 16,1 % populacji w wieku 25-64 lata uczestniczy w uczeniu się przez całe życie, natomiast w Północnej Irlandii wynik jest najgorszy i wynosi 5,7 %).

Kontekst

Sprawozdanie „Nierówności pod względem kształcenia między regionami UE” zostało opracowane dla Komisji Europejskiej przez niezależną sieć ekspertów w dziedzinie nauk społecznych w zakresie kształcenia i szkolenia (NESSE). Zespołem ekspertów przygotowujących sprawozdanie kierował dr Dimitris Ballas z Sheffield University w Zjednoczonym Królestwie.

Sprawozdanie jest oparte na danych pochodzących z Eurostatu i zawiera ponad 100 map obrazujących regionalne dysproporcje. W odniesieniu do każdego z badanych wskaźników w sprawozdaniu określono dziesięć regionów UE osiągających najlepsze wyniki i dziesięć regionów o najgorszych wynikach. Inne istotne wnioski płynące ze sprawozdania są następujące:

  • regionalne dysproporcje w kształceniu utrudniają zrównoważony rozwój regionalny i wzrost gospodarczy;

  • regionalne dysproporcje w edukacji potęgują nierówności między regionami UE. Przyczyniają się one również do drenażu mózgów w kierunku bardziej rozwiniętych regionów;

  • we wszystkich regionach UE istnieje znaczne zróżnicowanie pod względem charakteru, skali i skutków nierówności edukacyjnych. Rozwiązania polityczne muszą być dostosowywane do konkretnych przypadków, a nie standardowe;

  • skuteczne wykorzystanie funduszy strukturalnych UE może przyczynić się do zniwelowania dysproporcji regionalnych w zakresie kształcenia oraz ich skutków;

  • w celu poprawienia stanu wiedzy oraz udostępnienia informacji na ten temat osobom odpowiedzialnym za tworzenie polityki niezbędne jest bardziej systematyczne gromadzenie danych na poziomie podregionalnym.

Informacje dodatkowe

Pełne sprawozdanie i streszczenie

Komisja Europejska: Kształcenie i szkolenie

Strona internetowa komisarz Androulli Vassiliou

Czytaj wypowiedzi Androulli Vassiliou na Twitterze @VassiliouEU

Kontakt:

Dennis Abbott (+32 2 295 92 58); Twitter: @DennisAbbott

Dina Avraam (+32 2 295 96 67)

ZAŁĄCZNIK

Wykres 1: Osoby o niskim poziomie wykształcenia (co najwyżej niższe niż podstawowe, podstawowe i średnie I stopnia, jako odsetek ludności w wieku powyżej 15 lat)

Regiony, w których odnotowano najwyższy odsetek osób posiadających wykształcenie co najwyżej niższe niż podstawowe, podstawowe i średnie I stopnia (poziomy 0-2 ISCED 1997), jako odsetek ludności w wieku powyżej 15 lat

Alentejo (PT)

78.4

Centro (PT)

78.2

Norte (PT)

77.7

Malta (MT)

74.2

Algarve (PT)

71.7

Extremadura (ES)

67.4

Ciudad Autónoma de Melilla (ES)

65.0

Castilla-La Mancha (ES)

64.8

Lisboa (PT)

64.5

Ionia Nissia (EL)

64.1

Regiony, w których odnotowano najniższy odsetek osób posiadających wykształcenie co najwyżej niższe niż podstawowe, podstawowe i średnie I stopnia (poziomy 0-2 ISCED 1997), jako odsetek ludności w wieku powyżej 15 lat

Mecklenburg-Vorpommern (DE)

16.3

Brandenburg – Nordost (DE)

16.2

Sachsen-Anhalt (DE)

16.0

Bratislavský kraj (SK)

14.1

Brandenburg – Südwest (DE)

14.0

Leipzig (DE)

13.4

Thüringen (DE)

13.1

Dresden (DE)

13.0

Chemnitz (DE)

11.9

Praha (CZ)

10.7

W regionie Alentejo w Portugalii odnotowano najwyższy odsetek osób nisko wykwalifikowanych. Praga w Republice Czeskiej jest regionem w UE o najniższym odsetku osób nisko wykwalifikowanych.

Międzynarodowa Standardowa Klasyfikacja Kształcenia (ISCED 1997) obejmuje następujące poziomy wykształcenia: poziom 0 - wychowanie przedszkolne; poziom 1 - kształcenie podstawowe lub pierwszy etap kształcenia podstawowego; poziom 2 - wykształcenie średnie I stopnia; poziom 3 - wykształcenie średnie II stopnia; poziom 4 – szkolnictwo policealne; poziom 5 - szkolnictwo wyższe I stopnia; poziom 6 – szkolnictwo wyższe II stopnia.

Wykres 2: Uczestnictwo w uczeniu się przez całe życie – udział dorosłych w wieku 25-65 lat w kształceniu i szkoleniach (jako odsetek ludności)

Regiony, w których odnotowano najwyższe uczestnictwo dorosłych w wieku 25 – 64 lat w kształceniu i szkoleniach (jako odsetek ludności)

Hovedstaden

19.2

Inner London

16.1

Midtjylland

15.8

Highlands and Islands

15.2

Syddanmark

15.0

Sjælland

14.9

Nordjylland

14.2

Etelä-Suomi

13.8

Åland

13.6

Västsverige

12.8

Regiony, w których odnotowano najniższe uczestnictwo dorosłych w wieku 25 – 64 lat w kształceniu i szkoleniach (jako odsetek ludności)

Sewerozapaden

0.27

Notio Egeo

0.39

Sterea Ellada

0.45

Jugoiztoczen

0.45

Seweroiztoczen

0.47

Jużencentralen

0.50

Seweren centralen

0.52

Ionia Nisia

0.52

Vorio Egeo

0.60

Sud – Muntenia

0.70

Region Hovedstaden w Danii posiada najwyższy odsetek dorosłych uczestniczących w uczeniu się przez całe życie. Region Sewerozapaden w Bułgarii – najniższy.

Wykres 3: Osoby z wyższym wykształceniem – (poziomy 5-6 ISCED 1997) jako odsetek wszystkich osób w wieku powyżej 15 lat

Regiony, w których odnotowano najwyższy odsetek osób z wykształceniem wyższym (poziomy 5-6 ISCED 1997 r.), jako odsetek wszystkich osób w wieku powyżej 15 lat

Inner London (UK)

41.8

Prov. Brabant Wallon (BE)

38.1

Stockholm (SE)

34.5

País Vasco (ES)

34.3

Prov. Vlaams-Brabant (BE)

34.1

Utrecht (NL)

34.1

Région de Bruxelles-Capitale / Brussels Hoofdstedelijk Gewest (BE)

33.9

Île de France (FR)

33.0

Noord-Holland (NL)

32.8

Hovedstaden (DK)

32.3

Regiony, w których odnotowano najniższy odsetek osób z wykształceniem wyższym (poziomy 5-6 ISCED 1997 r.), jako odsetek wszystkich osób w wieku powyżej 15 lat

Basilicata (IT)

8.6

Centro (PT)

8.5

Provincia Autonoma Bolzano/Bozen (IT)

8.5

Puglia (IT)

8.4

Alentejo (PT)

8.4

Valle d'Aosta (IT)

8.3

Nord-Est (RO)

8.2

Sud-Est (RO)

7.5

Sud – Muntenia (RO)

7.1

Severozápad (CZ)

7.0

Regionem charakteryzującym się najlepszym wynikiem w tej dziedzinie jest Inner London w Zjednoczonym Królestwie; najniższy wskaźnik osób posiadających wyższe wykształcenie występuje w regionie Severozápad w Republice Czeskiej.


Side Bar

Mon compte

Gérez vos recherches et notifications par email


Aidez-nous à améliorer ce site