Chemin de navigation

Left navigation

Additional tools

Europese Commissie

Persbericht

Brussel, 27 november 2012

Europese Commissie neemt maatregelen om ondernemingen tegen marketingoplichting te beschermen

Brussel, 27 november 2012 – Vandaag heeft de Europese Commissie een reeks maatregelen voorgesteld om diverse vormen van marketingoplichting, zoals misleidende gegevensbankdiensten, tegen te gaan. Het doel is ondernemingen, zelfstandigen en ngo’s in Europa beter te beschermen tegen oneerlijke handelaren die het spel niet volgens de regels spelen en gebruikmaken van misleidende marketingpraktijken. Een voorbeeld daarvan is het sturen van formulieren waarin ondernemingen wordt gevraagd hun gegevens in een bestand bij te werken, zogezegd gratis, waarna zij jaarlijks een bedrag moeten betalen. Kleine ondernemingen zijn bijzonder kwetsbaar voor fraudeurs, die vaak werken vanuit een ander rechtsgebied binnen de EU. Dit maakt de handhaving moeilijk. De Commissie kondigde daarom aan dat zij van plan is om de bestaande wetgeving aan te scherpen (Richtlijn 2006/114/EG inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame) om praktijken zoals het verhullen van de commerciële bedoeling van een mededeling uitdrukkelijk te verbieden, en om de handhaving van de regels in grensoverschrijdende zaken te intensiveren.

"Alleen met solide regels voor heel Europa zullen we aan de oplichting van ondernemingen een halt kunnen toeroepen en ervoor kunnen zorgen dat de schuldigen zich niet achter nationale grenzen kunnen verbergen. Daarom stellen we vandaag dit ambitieuze plan voor," aldus vicevoorzitter Reding, de EU‑commissaris voor Justitie. "De praktijken van bedrijven die misleidende gegevensbankdiensten aanbieden, valse facturen sturen en zich schuldig maken aan soortgelijke oplichting, moeten worden gestopt. De kleine ondernemingen zijn de ruggengraat van de Europese economie en kunnen het zich niet permitteren geld kwijt te raken aan zwendelaars. We zijn vastbesloten om zakendoen in Europa veiliger te maken."

Elke dag worden ondernemingen, zelfstandigen en maatschappelijke organisaties in de EU het slachtoffer van marketingoplichting. Dat gaat van valse of misleidende informatie over aangeboden diensten tot het sturen van aanbiedingen die er als facturen uitzien of misleidende formulieren waarin om bijwerking van gegevens in bedrijvengidsen wordt gevraagd. Uit de cijfers blijkt een nieuwe tendens die ondernemingen wereldwijd kan treffen. Door de verspreiding van massamarketingtechnieken kunnen de meest beruchte daders die misleidende gegevensbankdiensten aanbieden, tot 6 miljoen formulieren per jaar versturen. De financiële schade voor individuele bedrijven als gevolg van misleidende gegevensbankdiensten wordt geraamd tussen 1 000 en 5 000 euro per jaar per bedrijf. De 23 miljoen kleine en middelgrote ondernemingen in Europa maken 99% van de EU‑ondernemingen uit en zorgden voor 85% van het netto‑aantal nieuwe banen in de EU tussen 2002 en 2010. Zij zijn de belangrijkste drijvende kracht achter economische groei en hun rechten moeten worden beschermd.

Vandaag maakt de Commissie een strategie bekend (een mededeling) met een gedetailleerde lijst maatregelen die in de toekomst genomen gaan worden om ondernemingen beter te beschermen:

1. Krachtiger maken van de regels die bepaalde praktijken verbieden

  1. Om de rechtszekerheid te vergroten en ervoor te zorgen dat er geen mazen in het net zijn, zullen sommige duidelijk misleidende praktijken, zoals de misleidende gegevensbankdiensten, uitdrukkelijk worden verboden zodat handelaren onmiddellijk zullen weten dat deze praktijken onder de richtlijn inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame vallen en dus illegaal zijn.

  2. Om ervoor te zorgen dat iedereen het spel volgens de regels speelt, overweegt de Commissie om inbreuken strenger te bestraffen. De lidstaten zullen in hun wetgevingen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties moeten opnemen.

2. Versterking van de handhaving van de regels tegen misleidende marketingpraktijken in grensoverschrijdende zaken:

  1. Elke lidstaat zal een handhavingsinstantie moeten aanwijzen en daaraan de nodige bevoegdheden moeten verlenen om ervoor te zorgen dat de regels ook in business-to-business-betrekkingen worden toegepast. Thans is dit niet in alle EU‑landen het geval.

  2. De Commissie zal een samenwerkingsprocedure tussen de handhavingsinstanties invoeren. Via dit handhavingsnetwerk zullen de bevoegde autoriteiten, zoals instanties die bevoegd zijn met betrekking tot mededinging of consumentenbescherming, informatie kunnen uitwisselen en elkaar om grensoverschrijdende bijstand kunnen verzoeken om misleidende praktijken waardoor ondernemingen worden getroffen, te stoppen.

Om de huidige regels te verbeteren, is de Commissie van plan om na een grondige effectbeoordeling in de loop van 2013 een voorstel in te dienen.

De maatregelen van de Commissie volgen op een onderzoek van het Europees Parlement en een publieke raadpleging (zie IP/11/1224) waarin bedrijven van allerlei omvang en uit alle sectoren sterk aandrongen op betere bescherming op EU‑niveau tegen misleidende marketingpraktijken die specifiek op ondernemingen zijn gericht. 84% van de respondenten was voorstander van EU‑wetgeving tegen de schadelijkste handelspraktijken waardoor ondernemingen worden getroffen.

Achtergrond

De EU‑wetgeving inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (Richtlijn 2006/114/EG van 12 december 2006) bevat minimumnormen om de ondernemingen in de EU te beschermen tegen misleidende marketingpraktijken. Die richtlijn garandeert ook dat vergelijkende reclame soortgelijke producten vergelijkt, geen kleinerende uitlatingen bevat over de merken van andere bedrijven en niet tot verwarring tussen handelaren leidt.

Er zijn verschillende misleidende marketingpraktijken die op grote schaal door oneerlijke handelaren worden gebruikt. De meest voorkomende vormen van oplichting zijn vaak gebaseerd op hetzelfde onderliggend model: de oneerlijke handelaar misleidt zijn slachtoffer om diens toestemming te verkrijgen, waarna zogezegd een contract is gesloten tegen een overdreven prijs en onder ongerechtvaardigde voorwaarden, zonder tegenprestatie of slechts een minieme. Vervolgens gebruikt de handelaar zonder scrupules alle mogelijke middelen om betaling af te dwingen.

Een veel voorkomende vorm van oplichting zijn de misleidende gegevensbankdiensten. Het slachtoffer, bv. een winkelier, architect of arts, ontvangt een formulier waarin wordt gevraagd om zijn gegevens bij te werken, zogezegd gratis. Als het slachtoffer het formulier ondertekend terugstuurt, krijgt hij te horen dat hij een contract heeft ondertekend en jaarlijks een flink bedrag zal moeten betalen. In een in de hele EU gevoerd onderzoek was er sprake van 13 000 klachten over deze praktijk en daarbij zou het slechts om het topje van de ijsberg gaan. Momenteel is doeltreffende handhaving van de EU‑regels moeilijk wanneer het slachtoffer en de dader uit twee verschillende EU‑landen komen.

Ook het Europees Parlement heeft al verschillende malen beklemtoond dat het om een belangrijk probleem gaat. In 2008 en op 9 juni 2011 heeft het Europees Parlement twee resoluties aangenomen over het probleem van de misleidende gegevensbankdiensten.

Voor meer informatie

Mededeling "Het beschermen van ondernemingen tegen misleidende marketingpraktijken en zorgen voor doeltreffende handhaving"

http://ec.europa.eu/justice/consumer-marketing/files/communication_misleading_practices_protection_en.pdf

Resultaten van de publieke raadpleging:

http://ec.europa.eu/justice/newsroom/consumer-marketing/opinion/111021_en.htm

EU-wetgeving inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame

http://ec.europa.eu/justice/consumer-marketing/unfair-trade/false-advertising/index_en.htm

Homepage van vicevoorzitter Viviane Reding, EU-commissaris voor Justitie:

http://ec.europa.eu/reding

Contact:

Mina Andreeva (+32 2 299 13 82)

Natasha Bertaud (+32 2 296 74 56)


Side Bar

Mon compte

Gérez vos recherches et notifications par email


Aidez-nous à améliorer ce site