Navigation path

Left navigation

Additional tools

Europese Commissie

Persbericht

Brussel, 16 november 2012

Visserij: Commissie komt met actieplan ter bescherming van zeevogels

De Europese Commissie heeft vandaag een actieplan goedgekeurd om het probleem van de incidentele vangst van zeevogels in de visserij aan te pakken. Uit wetenschappelijke gegevens blijkt dat elk jaar in de visserij grote aantallen zeevogels, waaronder albatrossen, stormvogels, alken, zee-eenden en zeeduikers worden gevangen. De tot nu toe genomen maatregelen ter voorkoming dat zeevogels verstrikt raken in vistuig hebben niets opgeleverd. Met het nieuwe actieplan wordt een beheerskader opgezet om de bijvangst van zeevogels tot het laagste niveau dat praktisch mogelijk is, te beperken. Het plan is toegespitst op de visserijtakken die gebruik maken van de beug of van staande netten, waarvan bekend is dat de bijvangsten van zeevogels daarmee het hoogst zijn, hoewel ander vistuig, zoals sleepnetten en ringzegens, ook in de regeling zijn meegenomen. Het plan omvat een breed scala aan elementen die zijn opgenomen in de 30 aanbevolen acties, die een combinatie zijn van bindende en niet-bindende maatregelen. De regels gelden voor EU‑vissersvaartuigen binnen en buiten de wateren van de EU, maar ook voor vissersvaartuigen van buiten de EU die in EU-wateren actief zijn.

Het plan is opgesteld in overeenstemming met de doelstellingen en beginselen van het huidige gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB): het bevordert ecosysteembeheer, dat wil zeggen het beheer van alle onderdelen van het ecosysteem in onderlinge samenhang. Het plan gaat uit van een geregionaliseerde "bottom‑upbenadering" waarbij de lidstaten en de belanghebbenden meer verantwoordelijkheid krijgen voor de uitvoering van passende maatregelen om de problemen met de visserij aan te pakken.

Commissaris voor Maritieme Zaken en Visserij Maria Damanaki: "Wij zien dit actieplan als mogelijkheid om een duidelijk totaalbeeld te schetsen van de bestaande situatie en de ontwikkeling die nodig is om tot een samenhangend en doeltreffend beheer te komen dat tot doel heeft de bijvangst van zeevogels tot een minimum te beperken."

De 30 aanbevolen maatregelen uit het plan zijn een combinatie van bindende en niet-bindende maatregelen. Specifieke acties op de korte termijn zijn onder meer:

  • snellere tenuitvoerlegging van de maatregelen voor visserijbeheer ter bescherming van zeevogels binnen speciale beschermingszones die in het kader van de Vogelrichtlijn zijn aangewezen;

  • uitgebreidere monitoring van de visserij wanneer de informatie over bijvangsten van zeevogels ontbreekt of onzeker is;

  • bijvangstbeperkende maatregelen waarvan bewezen is dat ze werken (zoals het gebruik van vogelverschrikkerlijnen en akoestische afschrikmiddelen, of het gebruik van verzwaarde lijnen) bij de beugvisserij in EU- en niet-EU-wateren, waarbij de bijvangst het grootst is;

  • het stimuleren van onderzoek met het oog op de ontwikkeling van praktische en doeltreffende bijvangstbeperkende maatregelen, met name in de visserij met staande netten.

Op de langere termijn is het de bedoeling om de bijvangstbeperkende en de monitoringmaatregelen op te nemen in de nieuwe kaders voor technische maatregelen en gegevensverzameling die worden ontwikkeld in het kader van de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), en om de vereiste financiering ter ondersteuning hiervan te verstrekken uit de middelen van het Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij.

Een aantal van deze maatregelen zal worden uitgevoerd op EU-niveau terwijl andere in het kader van vrijwillige acties door de lidstaten moeten worden genomen, of moeten worden goedgekeurd door de regionale organisaties voor visserijbeheer, wat de visserij buiten de EU‑wateren betreft. Het actieplan voorziet zowel in acties die onmiddellijk kunnen worden uitgevoerd als in andere acties, waarvoor een verbintenis op langere termijn op basis van beschikbare gegevens en wetenschappelijke adviezen nodig is. Het welslagen van het plan is afhankelijk van de collectieve bijdragen van de lidstaten, de vissers en de NGO 's.

Achtergrond

Interacties tussen visserij en zeevogels komen vaak voor en zijn wijdverbreid, wat leidt tot niveaus van incidentele sterfte van zeevogels die een ernstige bedreiging voor veel zeevogelpopulaties vormen en een negatief effect hebben op de productiviteit en de winstgevendheid van de visserij.

Volgens een conservatieve raming door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES) sterven jaarlijks meer dan 200 000 zeevogels als gevolg van contact met de EU-vissersvloot in EU‑ en niet‑EU‑wateren. Ten minste 49 soorten zeevogels die incidenteel als bijvangst worden gevangen, gelden als soorten met ernstige instandhoudingsproblemen. Het betreft onder meer de vale pijlstormvogel, de grauwe pijlstormvogel, de yelkouanpijlstormvogel en de Audouins meeuw, die incidenteel worden gevangen bij de beugvisserij in de EU‑wateren, alsook de Stellers eider, de roodkeelduiker, de parelduiker, de kuifduiker en het nonnetje die als bijvangst worden gevangen bij de visserij met staande netten, met name in de Oostzee.

De huidige beheersmaatregelen voor de bescherming van zeevogels zijn vervat in tal van visserij- en milieuvoorschriften en een aantal internationale verdragen en overeenkomsten. Deze maatregelen zijn echter weinig doeltreffend gebleken bij de vermindering van de bijvangst van zeevogels, behalve in een aantal geïsoleerde gevallen in verre wateren, zoals de Antarctische wateren en de wateren rond de Falklandeilanden. De Commissie is derhalve van mening dat meer actie nodig is om dit probleem aan te pakken.

De volledige lijst van de voorgestelde activiteiten en meer informatie vindt u hier: http://ec.europa.eu/fisheries/cfp/fishing_rules/seabirds/seabirds_communication_en.pdf

Contact:

Oliver Drewes (+32 2 299 24 21)

Lone Mikkelsen (+32 2 296 05 67)


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website