Navigation path

Left navigation

Additional tools

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Δελτίο Τύπου

Βρυξέλλες, 11 Οκτωβρίου 2012

Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός, πέρασαν 10 χρόνια και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί

Ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός, το εμβληματικό έργο δημιουργίας ενιαίου ευρωπαϊκού εναερίου χώρου – με τριπλασιασμό της χωρητικότητας και μείωση του κόστους της εναέριας κυκλοφορίας κατά το ήμισυ – δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ο Αντιπρόεδρος κ. Siim Kallas, ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μεταφορών, ανήγγειλε σήμερα ότι προτίθεται να υποβάλει νέες νομοθετικές προτάσεις την άνοιξη του 2013 με σκοπό να επισπευσθεί η υλοποίησή του, καθώς και ότι θα λάβει όλα τα αναγκαία δυνατά μέτρα, μεταξύ των οποίων και μέτρα κατά των παραβάσεων, εφόσον χρειάζεται.

Οι αδυναμίες που απορρέουν από τον κατακερματισμένο ευρωπαϊκό εναέριο χώρο προκαλούν πρόσθετο κόστος που πλησιάζει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Προσθέτουν 42 χιλιόμετρα στην απόσταση που διανύει μια μέση πτήση, εξαναγκάζουν τα αεροσκάφη να καταναλώνουν περισσότερο καύσιμο, προκαλούν περισσότερες εκπομπές καυσαερίων, επιφέρουν δαπανηρότερα τέλη χρήσης και προκαλούν μεγαλύτερες καθυστερήσεις. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν τον ίδιο εναέριο χώρο, με μεγαλύτερη κυκλοφορία, σχεδόν με το μισό κόστος.

Μιλώντας σήμερα στη διάσκεψη υψηλού επιπέδου «Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός: ώρα για δράση» στη Λεμεσό (Κύπρος), ο Αντιπρόεδρος κ. Kallas δήλωσε «Όπως έλεγα πάντα, ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός είναι η πρώτη μου προτεραιότητα στις αερομεταφορές. Είναι πάρα πολύ σημαντικός για να τον αφήσουμε να αποτύχει. Πέσαμε πολύ έξω ως προς τις αρχικές φιλοδοξίες μας. Μετά από περισσότερα από 10 χρόνια, τα κύρια προβλήματα παραμένουν τα ίδια, υπερβολικά μικρή χωρητικότητα που δημιουργεί δυνατότητες αρνητικών επιπτώσεων στην ασφάλεια πτήσεων με πολύ υψηλό τίμημα. Υπάρχουν ορισμένα σημάδια αλλαγής, η συνολική πρόοδος όμως σημειώνεται με πολύ αργούς ρυθμούς και σε πολύ περιορισμένη έκταση. Πρέπει να σκεφθούμε άλλες λύσεις και να τις εφαρμόσουμε γρήγορα. Ο εθνικός κατακερματισμός είναι υπερβολικός. Οι βελτιώσεις που υποσχεθήκαμε δεν έχουν επέλθει

Το 2012 είναι κρίσιμο έτος για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό, με τέσσερα κύρια παραδοτέα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται 9 λειτουργικά τμήματα του εναέριου χώρου (FAB) που αναμένεται να καταστούν επιχειρησιακά μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012. Ο Αντιπρόεδρος προειδοποίησε ότι, με βάση τη μέχρι σήμερα πρόοδο, η Ευρώπη απέχει πολύ από τη δημιουργία ενιαίου εναερίου χώρου. Δήλωσε, παραδείγματος χάρη, ότι παράλληλα με την εγκατάσταση των FAB «Χρειάζεται να τους προσδώσουμε δική τους αξία. Προς το παρόν είναι σαφές ότι η συνεισφορά τους στην ολοκλήρωση και την ενοποίηση του εναερίου χώρου θα είναι μικρή». Ανήγγειλε ότι για να εξασφαλισθεί η αναγκαία πρόοδος, η Επιτροπή θα αξιοποιήσει στο μέγιστο δυνατό τις εξουσίες επιβολής που διαθέτει, εν ανάγκη και τη διαδικασία παράβασης.

Επιπλέον, την άνοιξη του 2013, η Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις για να ενισχυθεί το υπάρχον νομικό πλαίσιο για τον ΕΕΟ, προκειμένου να επισπευσθούν οι επιτελούμενες μεταρρυθμίσεις. Οι προτάσεις θα περιλαμβάνουν μέτρα για να ενισχυθούν τα ακόλουθα:

1. Το σύστημα επιδόσεων. Η επίτευξη των στόχων για τις επιδόσεις με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας του ευρωπαϊκού εναερίου χώρου και περικοπή του κόστους βρίσκεται στο επίκεντρο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού. Πρόκειται για ζωτικά πεδία από τα οποία εξαρτάται η εν γένει επιτυχία του.

Τον Ιούλιο του 2012, η Επιτροπή ενέκρινε εθνικά σχέδια μείωσης του κόστους και αύξησης της χωρητικότητας για την περίοδο 2012-2014. Η Επιτροπή προτίθεται να αυξήσει αισθητά το επίπεδο φιλοδοξίας όσον αφορά τους στόχους επιδόσεων για την περίοδο 2015-2019. Επίσης, με τις προτάσεις για τον ΕΕΟ το 2013 θα εξασφαλισθεί ακόμη ότι η Επιτροπή διαθέτει όλες τις αναγκαίες εξουσίες για να ζητήσει από τα κράτη μέλη και τα FAB να πετύχουν τους συμφωνηθέντες στόχους και θα ενισχυθεί η ανεξαρτησία του φορέα επανεξέτασης των επιδόσεων.

2. Εννέα λειτουργικά τμήματα του εναέριου χώρου (FAB) βρίσκονται στη διαδικασία δημιουργίας. Η Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις ώστε να εξασφαλισθεί ότι αυτά τα περιφερειακά τμήματα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας θα επιφέρουν πραγματικές επιχειρησιακές βελτιώσεις. Θα απαιτηθεί να αναπτύξουν στρατηγικά και επιχειρησιακά σχέδια σε επίπεδο FAB. Δεν αρκεί να υπάρχουν τα FAB μόνο στα χαρτιά, πρέπει να αποδώσουν γρήγορα πραγματικά επιχειρησιακά αποτελέσματα.

3. Ο διαχειριστής δικτύου για την Ευρώπη. Η Επιτροπή θα ενισχύσει τις αρμοδιότητες του διαχειριστή δικτύου, ιδίως για να είναι σε θέση να αναλάβει πιο συγκεντρωτικά καθήκοντα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, όπως είναι ο σχεδιασμός του εναερίου χώρου, συμπεριλαμβανομένου του προγραμματισμού των διαδρομών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα μεγιστοποιηθεί η απόδοση του δικτύου.

4. Περαιτέρω μεταρρυθμίσεις στην παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας. Η Επιτροπή θα προτείνει μεγαλύτερη εστίαση στα κύρια καθήκοντα και ταυτόχρονα να επιτραπεί στους παρόχους υπηρεσιών να αναθέτουν υπεργολαβικά τις βοηθητικές υπηρεσίες. Θα προτείνει επίσης να ενισχυθεί ο διαχωρισμός τους από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές.

Όλα αυτά εξαρτώνται από την επιτυχία της φάσης ανάπτυξης του προγράμματος SESAR – το τεχνολογικό σκέλος του ενιαίου ουρανού. Η Επιτροπή θα υποβάλει σύντομα στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτάσεις για τη διακυβέρνηση και τα συστήματα χρηματοδότησης.

Ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός είναι εμβληματική ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη μεταρρύθμιση της αρχιτεκτονικής του ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη, σκοπός της οποίας είναι να καλυφθούν στο μέλλον οι ανάγκες χωρητικότητας και ασφάλειας πτήσεων. Με βάση τις πρωτοβουλίες στα τέλη της δεκαετίας του ’90, εγκρίθηκε το 2004 η πρώτη δέσμη για τον ενιαίο ουρανό (ΕΕΟ I) και το 2009 η δεύτερη δέσμη για τον ενιαίο ουρανό (ΕΕΟ II).

Με την πλήρη υλοποίηση του ΕΕΟ:

  • Θα βελτιωθεί στο δεκαπλάσιο η ασφάλεια πτήσεων

  • Θα τριπλασιασθεί η χωρητικότητα του εναερίου χώρου

  • Θα μειωθεί κατά 50% το κόστος της διαχείρισης του εναερίου χώρου

  • Θα μειωθούν κατά 10% οι επιπτώσεις στο περιβάλλον

Ποιο είναι το επόμενο βήμα;

Η Επιτροπή θα υποβάλει νέες προτάσεις για τον ΕΕΟ την άνοιξη του 2013. Οι νομοθετικές προτάσεις πρέπει να εγκριθούν από τα κράτη μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν καταστούν νόμοι.

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/kallas/headlines/news/2011/11/ses_el.htm

MEMO/12/774

SPEECH/12/711

Αρμόδιοι επαφής:

Helen Kearns (+32 2 298 76 38)

Dale Kidd (+32 2 295 74 61)

Ενιαίος Ευρωπαϊκός Ουρανός: Κύρια γεγονότα και στοιχεία

Ο ευρωπαϊκός ουρανός και οι αερολιμένες κινδυνεύουν να κορεσθούν. Ήδη κάθε χρόνο, περίπου 1,4 δισεκ. επιβάτες χρησιμοποιούν πάνω από 440 αερολιμένες της Ευρώπης κάθε χρόνο. Κάθε ημέρα εκτελούνται περίπου 27.000 ελεγχόμενες πτήσεις, δηλαδή κάθε χρόνο διέρχονται από τον ευρωπαϊκό ουρανό 10 εκατομμύρια πτήσεις. Το 80% αυτών των πτήσεων εκτελούνται εντός της ΕΕ.

Αρμόδιος για τον χειρισμό της κατάστασης είναι σήμερα ο ευρωπαϊκός κλάδος αερομεταφορών, αλλά, υπό κανονικές οικονομικές συνθήκες, η εναέρια κυκλοφορία αναμένεται να αυξάνεται έως 5% ετησίως, φθάνοντας σχεδόν τις 17 εκατομμύρια πτήσεις μέχρι το 2030. Το έτος 2030, θα υπάρχουν κάθε χρόνο τόσα αεροσκάφη στους αιθέρες όσοι είναι οι κάτοικοι του Πεκίνου.

Εάν δεν κάνουμε κάτι θα επικρατήσει το χάος. Η Ευρώπη θα αναγκαστεί όχι μόνον να εγκαταλείψει μεγάλο μερίδιο της ζήτησης, αλλά θα είναι και ευάλωτη σε καθυστερήσεις και ακυρώσεις πτήσεων σε άνευ προηγουμένου κλίμακα. Εάν συνεχισθεί η κατάσταση όπως έχει σήμερα, το κόστος της συμφόρησης θα αυξηθεί κατά 50% μέχρι το 2050.

Το κεντρικό πρόβλημα είναι ότι τα συστήματα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας στην Ευρώπη είναι κατακερματισμένα και ανεπαρκή.

Ο εναέριος χώρος της ΕΕ παραμένει κατακερματισμένος σε 27 εθνικά συστήματα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας, με τα οποία παρέχονται υπηρεσίες από περίπου 60 κέντρα εναέριας κυκλοφορίας, ενώ ο εναέριος χώρος διαιρείται σε περισσότερους από 650 τομείς. Αυτό σημαίνει ότι ο εναέριος χώρος είναι σήμερα διαρθρωμένος με βάση εθνικά σύνορα και επομένως οι πτήσεις δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν απευθείας διαδρομές. Κατά μέσο όρο, στην Ευρώπη, τα αεροσκάφη πετούν απόσταση κατά 42 km μεγαλύτερη από ό,τι χρειάζεται κανονικά λόγω του κατακερματισμού του εναερίου χώρου, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο χρόνο πτήσης, καθυστερήσεις, περισσότερα καύσιμα και εκπομπές CO2.

Επιπλέον, οι υπάρχουσες τεχνολογίες διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας είχαν σχεδιασθεί στη δεκαετία του ’50 και είναι πλέον απαρχαιωμένες.

Οι αδυναμίες του κατακερματισμένου ευρωπαϊκού εναερίου χώρου προκαλούν πρόσθετο κόστος ύψους 5 δισεκ. ευρώ κάθε χρόνο. Το κόστος αυτό μετακυλύεται στις επιχειρήσεις και τους επιβάτες. Ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας αποτελεί σήμερα το 6-12% του κόστους ενός εισιτηρίου.

Το σύστημα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας των ΗΠΑ είναι διπλάσια αποδοτικό από εκείνο της ΕΕ· χειρίζεται διπλάσιο αριθμό πτήσεων με παρεμφερές κόστος από περίπου το ένα τρίτο κέντρων ελέγχου.

Με βάση αυτά τα προβλήματα, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, διατυπώθηκαν προτάσεις για τη δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού, την άρση των εθνικών συνόρων στους αιθέρες, τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού εναερίου χώρου με σκοπό:

α) τη βελτίωση της ασφάλειας πτήσεων στο δεκαπλάσιο

β) τον τριπλασιασμό της χωρητικότητας του εναερίου χώρου

γ) τη μείωση του κόστους διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας κατά 50%

δ) τη μείωση των επιπτώσεων στο περιβάλλον κατά 10%


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website