Navigation path

Left navigation

Additional tools

Europese Commissie - Persbericht

Wat is een nanomateriaal? Europese Commissie zet stap naar gemeenschappelijke definitie

Brussel, 18 oktober 2011 – In een vandaag door de Europese Commissie aangenomen aanbeveling worden nanomaterialen gedefinieerd als materialen waarvan de belangrijkste bestanddelen tussen 1 en 100 miljardsten van een meter groot zijn. Deze aanbeveling, met een duidelijke afbakening van de materialen die een specifieke aanpak in de regelgeving behoeven, is een belangrijke stap op weg naar een betere bescherming van de burgers.

Europees Commissaris voor Milieu Janez Potočnik: "Ik ben verheugd dat de EU als eerste een algemene definitie van nanomaterialen voor alle regelgevingsdoeleinden heeft geformuleerd. Op basis van wetenschappelijke input en een brede raadpleging hebben wij een onderbouwde definitie vastgesteld. In deze belangrijke economische sector heeft het bedrijfsleven behoefte aan een duidelijk en samenhangend regelgevingskader en hebben de consumenten recht op degelijke informatie over deze stoffen. Dit is een belangrijke stap om de mogelijke risico's voor het milieu en de menselijke gezondheid aan te pakken en zorgt er tegelijk voor dat het potentieel van deze nieuwe technologie optimaal kan worden benut."

Nanomaterialen worden reeds gebruikt in honderden toepassingen en producten zoals tandpasta, batterijen, verf en kleding. De ontwikkeling van deze innoverende stoffen is een belangrijke motor voor het Europese concurrentievermogen. Deze materialen bieden tevens veelbelovende perspectieven voor vooruitgang in de medische wetenschap, milieubescherming en energie-efficiëntie. Er blijven echter onzekerheden bestaan over de risico's van deze stoffen en er is behoefte aan een duidelijke definitie om te waarborgen dat de juiste chemische veiligheidsvoorschriften worden toegepast. De definitie is goed nieuws voor alle actoren, waaronder brancheorganisaties, en schept klaarheid in de uiteenlopende definities die op dit moment in verschillende sectoren worden gehanteerd. De definitie wordt in 2014 herzien in het licht van de technische en wetenschappelijke vooruitgang.

Met deze aanbeveling komt de Commissie tevens tegemoet aan de verbintenis die zij in 2009 aangegaan is ten aanzien van het Europees Parlement om één definitie vast te stellen die algemeen toepasbaar is in alle EU-wetgeving inzake nanomaterialen.

De vandaag vastgestelde definitie is gebaseerd op de grootte van de samenstellende deeltjes van een materiaal, ongeacht het eraan verbonden gevaar of risico. Nanomateriaal wordt gedefinieerd als een natuurlijk, incidenteel of geproduceerd materiaal dat uit deeltjes bestaat, in ongebonden toestand of als een aggregaat of agglomeraat en waarvan minstens 50% van de deeltjes in de gekwantificeerde grootteverdeling een of meer externe dimensies bezitten binnen het bereik van 1 nm tot 100 nm.

De definitie is gebaseerd op het wetenschappelijk advies van het Wetenschappelijk Comité voor nieuwe gezondheidsrisico's (WCNG) en het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (JRC). Over de ontwerpversie van de definitie is een openbare raadpleging gehouden.

Achtergrond

Nanomaterialen vallen op dit moment onder zowel de Europese als de nationale regelgeving. De definities werden echter geval per geval opgesteld en verschillen per sector. Dat leidt tot onnodige problemen voor het bedrijfsleven en bemoeilijkt het maatschappelijk debat over de risico's en baten van dergelijke stoffen. Dankzij deze aanbeveling beschikt de EU-wetgever bij de vaststelling van nieuwe wetgeving en de tenuitvoerlegging van de bestaande wetgeving over een juridische referentie op het gebied van nanomaterialen.

De ervaring met de eerste registratietermijn (30 november 2010) in het kader van REACH, de koepelverordening van de EU inzake chemische stoffen, heeft aangetoond dat bedrijven behoefte hebben aan meer duidelijkheid over hun verplichtingen inzake nanomaterialen. REACH zal een belangrijke rol spelen bij de verzameling van informatie over de eigenschappen van nanomaterialen als chemische stoffen. Dankzij de vastgestelde definitie kunnen bedrijven hun registratiedossier gemakkelijker beoordelen en precies bepalen of zij hun producten als nanomaterialen moeten beschouwen.

Meer informatie

http://ec.europa.eu/environment/chemicals/nanotech/index.htm

MEMO/11/704

Contact :

Joe Hennon (+32 2 295 35 93)

Monica Westeren (+32 2 299 18 30)


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website