Chemin de navigation

Left navigation

Additional tools

IP/10/918

Brussel, 12 juli 2010

Commissie stelt pakket voor om de consumentenbescherming te verbeteren en het vertrouwen in financiële diensten te versterken

De Europese Commissie werkt momenteel aan het tot stand brengen van een veiliger en solider financieel stelsel, het voorkomen van een crisis in de toekomst en het herstellen van het consumentenvertrouwen. In dat kader heeft zij vandaag wijzigingen van bestaande Europese regels voorgesteld om houders van bankrekeningen en kleine beleggers beter te beschermen. Bovendien heeft de Commissie een openbare raadpleging gelanceerd betreffende opties om verzekeringnemers beter te beschermen, inclusief de mogelijkheid om in alle lidstaten verzekeringsgarantiestelsels op te zetten. Voor houders van bankrekeningen betekenen de vandaag aangenomen maatregelen een snellere terugbetaling (binnen 7 dagen) bij faillissement van hun bank, een hogere dekking (tot 100 000 EUR) en betere informatie over de manier waarop en de gevallen waarin zij beschermd zijn. Voor beleggers die beleggingsdiensten gebruiken, stelt de Commissie voor dat zij sneller compensatie krijgen als een beleggingsonderneming de activa van de belegger niet terugbetaalt als gevolg van fraude, administratieve wanpraktijken of operationele fouten. Bovendien zal het niveau van de compensatie worden opgetrokken van 20 000 euro tot 50 000 euro. Beleggers zullen ook betere informatie krijgen over de gevallen waarin het compensatiestelsel van toepassing is en beter beschermd worden tegen frauduleuze verduistering wanneer hun activa door een derde partij worden aangehouden – zoals in de recente Madoff-zaak. De voorstellen, die in volle overeenstemming zijn met de engagementen van de EU in het kader van de G20, worden nu aan het Europees Parlement en de Raad van Ministers ter overweging toegezonden.

De heer Michel Barnier, commissaris van Interne markt en diensten, zei hierover: "Met het aannemen van dit pakket zet de Commissie vandaag een nieuwe stap om het financieel stelsel in Europa transparant en verantwoordelijk te maken met de bedoeling crises in de toekomst te voorkomen en te beheren. Europese consumenten verdienen een betere behandeling". Ze moeten worden gerustgesteld dat hun spaargelden, beleggingen of verzekeringspolissen beschermd zijn, waar zij zich ook in Europa bevinden. Om dit te realiseren, dring ik er bij het Europees Parlement en de Raad op aan het vandaag aangenomen pakket met bekwame spoed goed te keuren".

Uw spaargelden beschermen

De recente financiële crisis heeft nog maar eens aangetoond hoe gevoelig banken wel zijn voor "bankruns". Deze komen voor wanneer houders van bankrekeningen denken dat hun spaargelden niet veilig zijn en deze alle gelijktijdig proberen op te vragen. Sinds 1994 garandeert een richtlijn (91/19/EG) dat alle lidstaten een vangnet voor houders van bankrekeningen hebben. Als een bank gesloten wordt, moeten nationale depositogarantiestelsels ervoor zorgen dat de rekeninghouders van de bank hun geld tot een bepaalde dekking terugkrijgen.

Toen de financiële crisis in 2008 uitbrak, werden enkele ad-hocwijzigingen aangebracht, met name het optrekken (in twee stappen) van de dekking tot 100 000 euro en het afstappen van de mogelijkheid tot medeverzekering (hierbij krijgt de houder van een bankrekening geen volledige terugbetaling, maar moet hij een bepaald percentage van zijn verloren bedrag dragen, ook al is dit lager dan de dekking). Omdat er in de bestaande stelsels echter nog andere tekortkomingen werden vastgesteld, komt de Commissie nu met een voorstel om de richtlijn van 1994 volledig te wijzigen en ervoor te zorgen dat alle lessen uit de crisis worden getrokken.

De belangrijkste elementen van het voorstel kunnen als volgt worden samengevat:

  • Betere dekking: het optrekken tot 100 000 euro tegen het eind van dit jaar is nu bevestigd. Dit betekent dat 95% van alle houders van bankrekeningen in de EU al hun spaargelden terug zullen krijgen als hun bank failliet gaat. De dekking geldt nu voor zowel kleine, middelgrote als grote ondernemingen, alsook voor alle valuta. Uitgesloten zijn alle deposito's van financiële instellingen en overheden, gestructureerde beleggingsproducten en schuldcertificaten.

  • Snellere uitbetalingen: houders van bankrekeningen zullen hun terugbetaling binnen zeven dagen krijgen. Dit zal een aanzienlijke verbetering zijn aangezien vele rekeninghouders momenteel weken of zelfs maanden op hun terugbetaling wachten. Om een dergelijke snelle terugbetaling te bevorderen, zullen toezichthouders problemen bij banken vroeg aan de beheerders van depositogarantiestelsels moeten melden. De banken zullen in hun boeken moeten aangeven of deposito's al dan niet beschermd zijn.

  • Minder rompslomp: als u bijvoorbeeld in Portugal woont en een rekening hebt bij een failliet gaande bank waarvan het hoofdkwartier in Zweden is gevestigd, zou u een spontane terugbetaling krijgen vanuit het Portugese stelsel, dat als uw contactpunt zou optreden. Daarna zou het Portugese stelsel een terugbetaling krijgen vanuit het Zweedse stelsel. Dit zou een grote verbetering zijn: momenteel dient alle briefwisseling te geschieden via het stelsel van het land waar het hoofdkwartier van de bank is gevestigd. De nieuwe benadering zal minder bureaucratie en snellere uitbetalingen betekenen.

  • Betere informatie: houders van bankrekeningen zullen dankzij een nieuw en makkelijk te begrijpen standaardformulier en via hun rekeninguittreksels beter geïnformeerd worden over de dekking en de werking van hun stelsel.

  • Verantwoordelijke financiering op lange termijn: de zorg is geuit dat de bestaande depositogarantiestelsels niet goed gefinancierd zijn. De vandaag aangenomen voorstellen zullen ervoor zorgen dat deze dankzij een aanpak in vier stappen voortaan degelijker worden gefinancierd. Ten eerste voorziet een stevige financiering vooraf in een solide reserve. Ten tweede kan dit zo nodig worden aangevuld door extra bijdragen achteraf. Ten derde kunnen stelsels, als de tweede stap nog ontoereikend blijkt, een beperkt bedrag van andere stelsels lenen ("wederzijds lenen"). Ten vierde zouden in laatste instantie nog andere financieringsregelingen als noodoptie moeten worden getroffen. De bijdragen zullen, zoals nu ook het geval is, ten laste komen van de banken. Zij zullen echter op een eerlijker manier worden berekend aangezien zij zullen worden aangepast aan de risico's die elke afzonderlijke bank oplevert.

Niet alleen zullen de Europeanen een betere bescherming van hun spaargelden genieten, zij kunnen nu ook in elk EU-land het beste beleggingsproduct kiezen zonder zich zorgen hoeven te maken over verschillen in bescherming. De banken zullen profijt trekken van het voorstel omdat zij, ongehinderd door dergelijke verschillen, in de hele EU concurrerende producten zullen kunnen aanbieden. Bovendien komt een betere financiering van de stelsels de belastingbetaler ten goede doordat de kans op staatsinterventie veel kleiner wordt.

De meeste verbeteringen kunnen reeds in 2012 en 2013 in werking treden en zouden in alle EU-lidstaten van toepassing zijn, alsook in Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, zodra zij in de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte zijn opgenomen.

Zie ook MEMO/10/318

Uw beleggingen beschermen

Sinds 1997 beschermt de richtlijn inzake de beleggingscompensatiestelsels (97/9/EG) beleggers die in Europa gebruikmaken van beleggingsdiensten in gevallen waarin een beleggingsonderneming niet in staat is een belegger zijn activa terug te geven. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer er bij een onderneming sprake is van fraude of nalatigheid of wanneer zich in de systemen van een onderneming fouten of problemen voordoen. Dit is geen bescherming tegen beleggingsrisico's als zodanig. Momenteel zijn er in de 27 EU-lidstaten 39 beleggingscompensatiestelsels in werking.

De afgelopen jaren heeft de Commissie veel klachten ontvangen over de toepassing van de richtlijn in sommige lidstaten. Deze klachten gingen onder meer over stelsels die ontoereikend gefinancierd waren om vorderingen uit te betalen en over de grote vertraging bij het uitbetalen van vorderingen.

Het vandaag aangenomen voorstel is bedoeld om ervoor te zorgen dat de regels betreffende de bescherming van beleggers efficiënter worden, dat er een gelijk speelveld ontstaat betreffende de soort financiële instrumenten die bescherming genieten, dat er toereikende financiering komt en dat de nodige regelingen worden getroffen om ervoor te zorgen dat beleggers compensatie krijgen.

De belangrijkste elementen van het voorstel kunnen als volgt worden samengevat:

  • Betere dekking: momenteel bedraagt het minimumbedrag voor de compensatie van beleggers 20 000 euro. Volgens het voorstel van de Commissie zal dit worden opgetrokken tot 50 000 euro per belegger.

  • Snellere uitbetalingen: met de huidige wetgeving kan het soms verschillende jaren duren alvorens beleggers enige compensatie krijgen. Het Commissievoorstel moet hierin verandering brengen: beleggers zullen uiterlijk negen maanden na het faillissement van de beleggingsonderneming compensatie ontvangen. Een dergelijke termijn is echter ook nodig om de bevoegde instanties in staat te stellen de zaak te onderzoeken en de posities van de individuele beleggers te bepalen.

  • Betere informatie: beleggers moeten duidelijker en uitvoeriger geïnformeerd worden over de mate waarin hun activa gedekt zijn. Bijvoorbeeld: het beleggingsrisico, namelijk het risico dat een belegging aan waarde verliest vanwege een dalende beurs of het faillissement van een emittent, valt niet onder de richtlijn.

  • Verantwoordelijke financiering op lange termijn: sinds 1997 heeft zich in bepaalde lidstaten een aantal gevallen voorgedaan van stelsels die over ontoereikende financiering beschikten om de verloren activa van beleggers te compenseren. Overeenkomstig het Commissievoorstel zal een minimale streefwaarde voor de financiering worden vastgesteld, die volledig geprefinancierd moet zijn. Zo nodig kunnen stelsels een beperkt bedrag van andere stelsels en van andere financieringsregelingen lenen ("wederzijds lenen"). De bijdragen komen ten laste van de beleggingsondernemingen.

  • Ruimere bescherming: momenteel zijn beleggers niet noodzakelijk beschermd als de beleggingsonderneming de activa van de klant aan een derde partij toevertrouwt en deze derde partij in gebreke blijft zonder de belegde activa terug te betalen. Zo ook kunnen de deelnemers in beleggingsfondsen schade lijden wanneer een bewaarder of subbewaarnemer van het fonds failliet gaat. De Madoff-beleggingsfraudezaak in 2008 is een recent voorbeeld. De Commissie stelt nu voor ook dergelijke situaties te dekken.

De meeste verbeteringen kunnen reeds tegen eind 2012 in werking treden en zouden in alle EU-lidstaten van toepassing zijn, alsook in Noorwegen, IJsland en Liechtenstein, zodra zij in de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte zijn opgenomen.

Zie ook MEMO/10/319

De bescherming van verzekeringnemers verbeteren

Verzekeringsgarantiestelsels (VGS) bieden consumenten in laatste instantie bescherming wanneer verzekeraars niet in staat zijn hun contractuele verbintenis na te komen. Zij beschermen consumenten namelijk tegen het risico dat verzekeringsvorderingen niet worden uitbetaald wanneer een verzekeringsmaatschappij wordt stopgezet.

VGS kunnen bescherming bieden door consumenten compensatie te betalen of door ervoor te zorgen dat hun verzekeringscontract wordt voortgezet, bijvoorbeeld via een faciliterende rol bij de overdracht van polissen aan een solvente verzekeraar of aan het garantiestelsel. In tegenstelling tot de bank- en effectensector, bestaat er voor de verzekeringssector op dit ogenblik geen Europese wetgeving betreffende garantiestelsels. Momenteel beheren 12 lidstaten een of meer VGS die levensverzekerings- en/of schadeverzekeringspolissen dekken. Deze verschillen niet alleen wat betreft de bescherming en de toelaatbaarheidscriteria, maar bijvoorbeeld ook met betrekking tot de gevallen waarin zij worden aangesproken en de manier waarop zij worden gefinancierd.

In het vandaag aangenomen witboek presenteert de Commissie verschillende opties om te zorgen voor een eerlijke en ruime mate van consumentenbescherming in de EU alsook om bescherming te bieden tegen het risico dat belastingbetalers de rekening moeten betalen wanneer een verzekeringsonderneming ten onder gaat. In het bijzonder stelt zij voor een richtlijn vast te stellen om ervoor te zorgen dat er in alle lidstaten verzekeringsgarantiestelsels bestaan en dat deze aan een aantal minimumvoorwaarden voldoen. Het witboek over verzekeringsgarantiestelsels is ter raadpleging voorgelegd en alle belanghebbenden wordt verzocht hun opmerkingen en verdere input uiterlijk op 30 november 2010 in te dienen.

Zie ook MEMO/10/320

Meer informatie:

Depositogarantiestelsels:

http://ec.europa.eu/internal_market/bank/guarantee/index_en.htm

Beleggerscompensatiestelsels:

http://ec.europa.eu/internal_market/securities/isd/investor_en.htm

Verzekeringsgarantiestelsels:

http://ec.europa.eu/internal_market/insurance/guarantee_en.htm


Side Bar

Mon compte

Gérez vos recherches et notifications par email


Aidez-nous à améliorer ce site