Navigation path

Left navigation

Additional tools

Siim Kallas z zadowoleniem przyjmuje zakończenie drugiego etapu negocjacji i podpisanie umowy o otwartym niebie między UE a USA

European Commission - IP/10/818   24/06/2010

Other available languages: EN FR DE DA ES NL IT SV PT FI EL CS ET HU LT LV MT SK SL BG RO

IP/10/818

Luksemburg, dnia 24 czerwca 2010 r.

Siim Kallas z zadowoleniem przyjmuje zakończenie drugiego etapu negocjacji i podpisanie umowy o otwartym niebie między UE a USA

Wiceprzewodniczący Komisji, Siim Kallas, z zadowoleniem przyjął dzisiaj przyjęcie drugiej umowy lotniczej o otwartym niebie ze Stanami Zjednoczonymi. W dniu dzisiejszym, w Luksemburgu, wiceprzewodniczący Komisji, Siim Kallas, hiszpański minister transportu, José Blanco oraz amerykańska ambassador w Luksemburgu, Cynthia Stroum, wraz z ministrami transportu państw członkowskich, podpisali umowę. Zakłada się, że pełne wdrożenie umów podpisanych po zakończeniu pierwszego i drugiego etapu negocjacji przyniesie gospodarce 12 mld euro, a także stworzy do 80 tys. nowych miejsc pracy.

Wiceprzewodniczący Siim Kallas stwierdził: „Jest to istotny krok naprzód w naszych, obopólnie korzystnych, stosunkach lotniczych ze Stanami Zjednoczonymi. Jest to także wyjątkowo dobra wiadomość dla pasażerów, nadawców ładunków, dla operatorów portów i linii lotniczych, ponieważ to właśnie oni odniosą korzyści z nowych możliwości handlowych i lepszych uregulowań prawnych, gwarantowanych przez umowę. Umowa ta pozwoli europejskiemu lotnictwu podźwignąć się po ostatnich trudnych miesiącach.”

Druga umowa opiera się na korzyściach wynikających z przełomowej umowy o otwartym niebie podpisanej przez UE i USA w 2007 r. Stwarza one nowe możliwości handlowe oraz usprawnia zasady współpracy w kwestiach takich, jak środowisko naturalne, ochrona socjalna, konkurencja i ochrona lotnictwa. Ponadto sprzyja nowym inwestycjom oraz nowym możliwościom w zakresie dostępu do rynku w przyszłości.

Drugi etap negocjacji rozpoczął się w maju 2008 r. i miał na celu zacieśnienie współpracy prawnej i stworzenie nowych możliwości rynkowych. Negocjatorzy wypełnili mandat, jakiego udzielono im na szczycie UE-USA w listopadzie 2009 r.

Umowa przewiduje konkretne korzyści handlowe, w tym szerszy dostęp unijnych linii lotniczych do programu „Fly America”. Stany Zjednoczone i Europa zobowiązały się do usunięcia pozostałych ograniczeń utrudniających dostęp i corocznie będą analizować postępy w tym zakresie. W przyszłości nastąpi wymiana dodatkowych praw handlowych, pod warunkiem następujących zmian legislacyjnych :

  • wzajemna liberalizacja kwestii własności i kontroli w odniesieniu do linii lotniczych. Obecnie udziały zagraniczne w amerykańskich liniach lotniczych ograniczają się do 25% praw głosu. Po zmianie prawa w USA, na zasadzie wzajemności, UE zezwoli na większościowy udział obywateli amerykańskich w unijnych liniach lotniczych;

  • ograniczenia wynikające z walki z hałasem w pobliżu portów lotniczych. Pod warunkiem wprowadzenia zmian legislacyjnych w UE dotyczących procesu wprowadzania ograniczeń związanych z hałasem w pobliżu portów lotniczych, unijne linie lotnicze uzyskają dodatkowe prawa do wykonywania przewozów na trasach pomiędzy USA a licznymi krajami pozaeuropejskimi. Ponadto zostanie usunięty szereg przeszkód dla unijnych inwestycji w linie lotnicze pochodzące z państw trzecich. Podobne prawa uzyskają amerykańskie linie lotnicze, gdy Stany Zjednoczone dopuszczą unijne udziały większościowe w amerykańskich liniach lotniczych.

Negocjatorzy osiągnęli również znaczne postępy w zakresie współpracy prawnej:

  • umowa zacieśni współpracę w dziedzinie ochrony środowiska poprzez ustanowienie wymogu zharmonizowania i współoddziaływania środków rynkowych (takich jak systemy handlu uprawnieniami do emisji), aby zapobiec powielaniu wysiłków; poprzez poprawę przejrzystości w zakresie środków na rzecz zwalczania hałasu w pobliżu portów lotniczych; oraz poprzez propagowanie ekologicznych technologii i paliw, a także zarządzanie ruchem lotniczym z poszanowaniem środowiska naturalnego. Współpraca ta ma kluczowe znaczenie, aby zapewnić lotnictwu międzynarodowemu zrównoważony rozwój;

  • po raz pierwszy w historii lotnictwa umowa zawiera specjalny artykuł dotyczący społecznego wymiaru stosunków UE-USA w dziedzinie lotnictwa. Zapewni to nie tylko ochronę obowiązujących praw pracowniczych osób zatrudnionych w liniach lotniczych, lecz także wysokie standardy pracy;

  • dzięki umowie zacieśni się jeszcze bardziej obecna współpraca w dziedzinie ochrony lotnictwa. Wspieranie maksymalnego wzajemnego zaufania do środków ochrony drugiej strony oraz szybkie i skoordynowane reagowanie na nowe zagrożenia zapewni lepszy podział zasobów na potrzeby zwalczania zagrożeń systemu lotniczego;.

  • w umowie zwiększa się rolę Wspólnego Komitetu UE-USA, będącego organem odpowiedzialnym za monitorowanie procesu wdrażania umowy i za koordynowanie poszczególnych aspektów współpracy prawnej. Nowe przepisy ograniczą biurokrację (np. poprzez wzajemne uznawanie decyzji regulacyjnych) i umożliwią zapobieganie powielaniu wysiłków (np. poprzez wspólne inicjatywy w zakresie bezpieczeństwa, jednorazową kontrolę bezpieczeństwa, bądź ułatwienia w podróżowaniu dla pasażerów).

Rynki Unii Europejskiej i Stanów Zjednoczonych są największymi rynkami lotniczymi na świecie. Razem stanowią one około 60% światowego lotnictwa. Korzyści ekonomiczne wynikające z wdrożenia drugiej umowy zostały ocenione w sposób niezależny jako równoważne korzyściom transatlantyckim spodziewanym w związku z pomyślnym zakończeniem negocjacji handlowych rundy dauhańskiej. Podpisana umowa, zanim formalnie wejdzie w życie, wymaga ratyfikacji przez Parlament Europejski i wszystkie państwa członkowskie.

Potencjalne korzyści gospodarcze wynikające z usunięcia istniejących barier na transatlantyckim rynku unijno-amerykańskim są ogromne (wg. Booz Allen Hamilton, styczeń 2007 r.):

  • w gospodarce może to być do 12 mld euro oraz do 80 tys. nowych miejsc pracy (mniej więcej równo rozłożonych pomiędzy USA i UE);

  • powstanie możliwość przewiezienia dodatkowych 26 mln pasażerów na trasach transatlantyckich w okresie pięciu lat. Dla porównania obecny ruch lotniczy wynosi nieco poniżej 50 mln pasażerów rocznie (dane za 2007 r.). Oznacza to, że pod koniec tego pięcioletniego okresu nastąpi wzrost ruch na rynku o 34% w porównaniu do okresu sprzed zawarcia umowy.

  • eliminując dwustronne umowy i wynikające z nich ograniczenia dotyczące praw przewozowych można spodziewać się spadku cen biletów dla klientów biznesowych i osób prywatnych oraz skonsolidowanych oszczędności rzędu 6,4 do 12 mld euro w okresie pięciu lat;

  • na rynku cargo nastąpi wzrost o jeden – dwa procent.


Side Bar

My account

Manage your searches and email notifications


Help us improve our website